Romanos 7

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A-baányaŋ, nyêdíi bad ábe bébíí mbéndé. Nyéebíiʼɛ́ bán mbéndé ekamlan mod dásɔ̄ á póndé eche ádíí á aloŋgé-yɛ?
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Détêd eláŋsɛ́n áyə̄l e ehɔ́b é eʼwóŋgé. Nzé mmwaád awóó nchóm, mbéndé ehɔ́be nɛ́n bán atə́ŋgɛ́né abɛ́ ne nchóm póndé esyəə́l eche nchóm ádíí á aloŋgé. Boŋ nzé nchóm awédé, mbéndé e eʼwóŋgé eekóbɛ́ɛ́ mɔ́ ámpē.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Né-ɔɔ́, nzé adyɛɛ́né mod ampée áde nchóm ádíi ádíí á aloŋgé né bɛ́chəg mɔ́ bán adíi nkáb-a-mesón. Boŋ nzé nchóm awédé né awóó kunze áʼsō éʼ mbéndé, nzé awóó-ʼɛ nchóm ampée, ene póndé, né eekábɛɛ́ asón.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 A-baányaŋ, nê dɔ́ɔ édíí ne nyémpē. Mbéndé eékamlánné nyé ámpē áyə̄le awɛ́ áde Yesuɛ áwédé, nyémpē nyêwédé. Bɔɔb-pɔɔ́, nyêdíi bad ábe mod ampée, Yesuɛ awě Dyǒb ápúúdté, âbɛl boŋ nyébɛle Dyǒb bwâm.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Áyə̄le á póndé eche áded abɛ́ á moonyoŋ ákámlánnáá syánē, mbéndé epuúdtéʼáá syánē esíí é mekan mé ekob é yə̌l áte. Nɛ́n ábɛ́láá débɛléʼ mekan mé mbéb ḿme mépɛɛneʼ kwééd.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Boŋ bɔɔb dehǐdté ásē e mbéndé, awɛ́ áde déwédé. Né-ɔɔ́, mbéndé echě ekǎmlánnáá syánē nɛ́ɛ betâŋ eékamlánné ne syánē ámpē. Nɛ́n ábɛ́lé dehíde dásɔ̄ nzii ekɔ́ɔ́lé bɔɔb âbɛle Dyǒb. Debɛnle mɔ́ nyaa echě Edəə́dəŋ é Dyǒb élâŋgɛɛ́ syánē, saké nhídtɛn ne mbéndé éche bétélé ásē.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Chán-nɔ̄ dɛ́hɔ̄bpē bɔɔb? Nɛ́dē déhɔ̂b bán mbéndé edé mbéb-ɛ? Aáy, deéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ dehɔ́b nɛ̂. Boŋ mbéndé chɔ́ ekəə́ boŋ mbíí chǒm éche mbéb ńdíí. Nzé mbéndé enkênhɔ́b aá mod eesíídé chǒm é mod, né meebíiʼɛ́ nɛ́n mɛɛ́ âsíi chǒm é mod ádé mbéb.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Boŋ ene mbéndé ennyěm mɛ mewêmtɛn mé mbéb ásē, ébɛl ḿbootéd bwěm éʼ bad asíi nyaa ne nyaa. Nzé mbéndé eésɛ̌, né mbéb méesaá dyamdyam.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Póndé ebédé echě ménkêmbííʼɛ́ mbéndé. Boŋ á póndé echě ḿbíí mbéndé, esíí é abɛl dé mbéb êmpuú mɛ áte, nwɛ́-ʼɛ.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Mbéndé eche Dyǒb ábágé aá chɔ́ɔ epɛɛne aloŋgé chɔ́chɔ́ étīm mɛ awúu.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Mbéb mênkud etə́l ámbīd e mbéndé, ńdōg mɛ, ḿbɛl mbéb. Né-ɔɔ́ mbéb mɔ́ɔ ńwúú mɛ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Né-ɔɔ́, denyíne nɛ́n bán mbéndé chěn esáá, chǒm-ɛ́ɛ mbéndé éhɔ́bɛɛ́ ésáá, étə́ŋgɛ́né, édé-ʼɛ bwâm.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Nɛ́dē nɛ̂ álûmte nɛ́n bán chǒm éche édé bwâm étímé mɛ nɛ̂ kwééd apiined-ɛ? Aáy, éesaá nɛ̂. Saké mbéndé chɔ́ epiínédé mɛ kwééd, mbéb mɔ́ɔ ḿpóó ámbīd e mbéndé, chǒm echě edé bwâm, âpiined mɛ kwééd. Nɛ́n dêmbɛnléd âbɛl nɛ́n bad bényîn ngáne mbéb ńdíí. Né-ɔɔ́, mbéndé e Dyǒb ebɛleʼ mbéb ńlûmte eche ngíne bwâmbwam.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Debíí nɛ́n bán mbéndé eche déhɔ́bɛɛ́ edíi chǒm é edəə́dəŋ. Boŋ ndíi moonyoŋ a ekob. Ndíi nɛ́ɛ mod awě bésómé ásē e mbéb nɛ́ɛ ntâŋ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Meesóŋtánné mbɛltéd ḿmêm. Mam ḿme ńhɛdɛɛ́ abɛl, meébɛ̄lɛ̄ɛ̄ mɔ́. Mam ḿme ńkɔ́ɔ́ mɔ́ɔ̄ ńtimɛɛ́ abɛl.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Bɔɔb-pɔɔ́, abɛl áde ḿbɛlɛɛ́ chǒm éche méehɛdɛ́ɛ́ abɛl, nɛ́n álûmte bán nkwɛ̌ntɛ́né mɛɛ́ mbéndé edé bwâm.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Boŋ á mbále saké mměn nkooʼ abɛl, mbéb ḿme ńdé mɛ áte mɔ́ɔ̄ ḿbɛlte mɛ nɛ̂.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Mbíí mɛɛ́ dyam á bwâm ké ahɔ́g déesaá mɛ áte, nɛ́dē, ne nlém ḿ moonyoŋ ḿme ńwóó, kénɛ́ɛ édíí bán nlém ńdé mɛ áte âbɛl dyam á bwâm, meéhɛ̄lɛ̄ɛ̄ dɔ́ abɛl.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Meébɛ̄lɛ̄ɛ̄ dyam á bwâm áde ńdə́ə́ abɛl, boŋ dyam dé mbéb áde méehɛdɛ́ɛ́ abɛl, dɔ́ɔ ńtimɛɛ́ abɛl.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Bɔɔb-pɔɔ́ abɛl áde ḿbɛlɛɛ́ dyam áde méehɛdɛ́ɛ́ abɛl, nɛ́n alûmte nɛ́n bán saké mměn nkooʼ ḿmê mam abɛl ámpē. Boŋ mbéb ḿme ńdé mɛ áte mɔ́ɔ̄ ḿbɛlte mɛ mɔ́.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Né-ɔɔ́, nnyíne nɛ́n mɛɛ́ mbéndé edé echě ekamlan mɛ. Póndé tɛ́ɛ́ áde ńhɛdɛɛ́ dyam á bwâm abɛl, mbéb mɔ́ɔ̄ ńwâmsan mɛ ekáá apɛ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Áwêm nlém-tê, mbéndé e Dyǒb chɔ́ɔ ńdə́ə́ ahíd ne nlém ńsyə̄ə̄l.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Boŋ nnyíne nɛ́n mɛɛ́ mbéndé empée edé echě ekamlan échêm ekob é yə̌l, echě ewane nzum ne mbéndé echě ḿmêm nlém ńdə́ə́. Ene mbéndé ehaá mɛ, ebɛlé-ʼɛ ndé ntâŋ a mbéb. Ḿmê mbéb mɔ́-ʼaá nkamlan échêm ekob é yə̌l.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ebə́l é etyəg éche étáné mɛ! Nzɛ́-módɛ́ ǎsǒŋ mɛ á mekáá mé échɛ́n ekob é yə̌l, éche épiinad mɛ kwééd?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Nságnɛn ḿbɛ̂ ne Dyǒb. Asoó ádêm aloŋgé mbwiined ne Mwǎn, awɛd Sáŋgwɛ́ɛ́, Yesu Krǐstəə. Né-ɔɔ́, mměmpɛn ndé mbíd ébɛ, ḿmêm nlém ńlâŋge mɛ âhíd mbéndé é Dyǒb boŋ échêm ekob é yə̌l éhíde mbéb ḿme ńdé mɛ áte.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.