Romanos 7

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 A-baányaŋ, nyêdíi bad ábe bébíí mbéndé. Nyéebíiʼɛ́ bán mbéndé ekamlan mod dásɔ̄ á póndé eche ádíí á aloŋgé-yɛ?
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Détêd eláŋsɛ́n áyə̄l e ehɔ́b é eʼwóŋgé. Nzé mmwaád awóó nchóm, mbéndé ehɔ́be nɛ́n bán atə́ŋgɛ́né abɛ́ ne nchóm póndé esyəə́l eche nchóm ádíí á aloŋgé. Boŋ nzé nchóm awédé, mbéndé e eʼwóŋgé eekóbɛ́ɛ́ mɔ́ ámpē.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Né-ɔɔ́, nzé adyɛɛ́né mod ampée áde nchóm ádíi ádíí á aloŋgé né bɛ́chəg mɔ́ bán adíi nkáb-a-mesón. Boŋ nzé nchóm awédé né awóó kunze áʼsō éʼ mbéndé, nzé awóó-ʼɛ nchóm ampée, ene póndé, né eekábɛɛ́ asón.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 A-baányaŋ, nê dɔ́ɔ édíí ne nyémpē. Mbéndé eékamlánné nyé ámpē áyə̄le awɛ́ áde Yesuɛ áwédé, nyémpē nyêwédé. Bɔɔb-pɔɔ́, nyêdíi bad ábe mod ampée, Yesuɛ awě Dyǒb ápúúdté, âbɛl boŋ nyébɛle Dyǒb bwâm.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Áyə̄le á póndé eche áded abɛ́ á moonyoŋ ákámlánnáá syánē, mbéndé epuúdtéʼáá syánē esíí é mekan mé ekob é yə̌l áte. Nɛ́n ábɛ́láá débɛléʼ mekan mé mbéb ḿme mépɛɛneʼ kwééd.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Boŋ bɔɔb dehǐdté ásē e mbéndé, awɛ́ áde déwédé. Né-ɔɔ́, mbéndé echě ekǎmlánnáá syánē nɛ́ɛ betâŋ eékamlánné ne syánē ámpē. Nɛ́n ábɛ́lé dehíde dásɔ̄ nzii ekɔ́ɔ́lé bɔɔb âbɛle Dyǒb. Debɛnle mɔ́ nyaa echě Edəə́dəŋ é Dyǒb élâŋgɛɛ́ syánē, saké nhídtɛn ne mbéndé éche bétélé ásē.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Chán-nɔ̄ dɛ́hɔ̄bpē bɔɔb? Nɛ́dē déhɔ̂b bán mbéndé edé mbéb-ɛ? Aáy, deéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ dehɔ́b nɛ̂. Boŋ mbéndé chɔ́ ekəə́ boŋ mbíí chǒm éche mbéb ńdíí. Nzé mbéndé enkênhɔ́b aá mod eesíídé chǒm é mod, né meebíiʼɛ́ nɛ́n mɛɛ́ âsíi chǒm é mod ádé mbéb.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Boŋ ene mbéndé ennyěm mɛ mewêmtɛn mé mbéb ásē, ébɛl ḿbootéd bwěm éʼ bad asíi nyaa ne nyaa. Nzé mbéndé eésɛ̌, né mbéb méesaá dyamdyam.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Póndé ebédé echě ménkêmbííʼɛ́ mbéndé. Boŋ á póndé echě ḿbíí mbéndé, esíí é abɛl dé mbéb êmpuú mɛ áte, nwɛ́-ʼɛ.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Mbéndé eche Dyǒb ábágé aá chɔ́ɔ epɛɛne aloŋgé chɔ́chɔ́ étīm mɛ awúu.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Mbéb mênkud etə́l ámbīd e mbéndé, ńdōg mɛ, ḿbɛl mbéb. Né-ɔɔ́ mbéb mɔ́ɔ ńwúú mɛ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Né-ɔɔ́, denyíne nɛ́n bán mbéndé chěn esáá, chǒm-ɛ́ɛ mbéndé éhɔ́bɛɛ́ ésáá, étə́ŋgɛ́né, édé-ʼɛ bwâm.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Nɛ́dē nɛ̂ álûmte nɛ́n bán chǒm éche édé bwâm étímé mɛ nɛ̂ kwééd apiined-ɛ? Aáy, éesaá nɛ̂. Saké mbéndé chɔ́ epiínédé mɛ kwééd, mbéb mɔ́ɔ ḿpóó ámbīd e mbéndé, chǒm echě edé bwâm, âpiined mɛ kwééd. Nɛ́n dêmbɛnléd âbɛl nɛ́n bad bényîn ngáne mbéb ńdíí. Né-ɔɔ́, mbéndé e Dyǒb ebɛleʼ mbéb ńlûmte eche ngíne bwâmbwam.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Debíí nɛ́n bán mbéndé eche déhɔ́bɛɛ́ edíi chǒm é edəə́dəŋ. Boŋ ndíi moonyoŋ a ekob. Ndíi nɛ́ɛ mod awě bésómé ásē e mbéb nɛ́ɛ ntâŋ.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Meesóŋtánné mbɛltéd ḿmêm. Mam ḿme ńhɛdɛɛ́ abɛl, meébɛ̄lɛ̄ɛ̄ mɔ́. Mam ḿme ńkɔ́ɔ́ mɔ́ɔ̄ ńtimɛɛ́ abɛl.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Bɔɔb-pɔɔ́, abɛl áde ḿbɛlɛɛ́ chǒm éche méehɛdɛ́ɛ́ abɛl, nɛ́n álûmte bán nkwɛ̌ntɛ́né mɛɛ́ mbéndé edé bwâm.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Boŋ á mbále saké mměn nkooʼ abɛl, mbéb ḿme ńdé mɛ áte mɔ́ɔ̄ ḿbɛlte mɛ nɛ̂.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Mbíí mɛɛ́ dyam á bwâm ké ahɔ́g déesaá mɛ áte, nɛ́dē, ne nlém ḿ moonyoŋ ḿme ńwóó, kénɛ́ɛ édíí bán nlém ńdé mɛ áte âbɛl dyam á bwâm, meéhɛ̄lɛ̄ɛ̄ dɔ́ abɛl.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Meébɛ̄lɛ̄ɛ̄ dyam á bwâm áde ńdə́ə́ abɛl, boŋ dyam dé mbéb áde méehɛdɛ́ɛ́ abɛl, dɔ́ɔ ńtimɛɛ́ abɛl.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Bɔɔb-pɔɔ́ abɛl áde ḿbɛlɛɛ́ dyam áde méehɛdɛ́ɛ́ abɛl, nɛ́n alûmte nɛ́n bán saké mměn nkooʼ ḿmê mam abɛl ámpē. Boŋ mbéb ḿme ńdé mɛ áte mɔ́ɔ̄ ḿbɛlte mɛ mɔ́.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Né-ɔɔ́, nnyíne nɛ́n mɛɛ́ mbéndé edé echě ekamlan mɛ. Póndé tɛ́ɛ́ áde ńhɛdɛɛ́ dyam á bwâm abɛl, mbéb mɔ́ɔ̄ ńwâmsan mɛ ekáá apɛ.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Áwêm nlém-tê, mbéndé e Dyǒb chɔ́ɔ ńdə́ə́ ahíd ne nlém ńsyə̄ə̄l.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Boŋ nnyíne nɛ́n mɛɛ́ mbéndé empée edé echě ekamlan échêm ekob é yə̌l, echě ewane nzum ne mbéndé echě ḿmêm nlém ńdə́ə́. Ene mbéndé ehaá mɛ, ebɛlé-ʼɛ ndé ntâŋ a mbéb. Ḿmê mbéb mɔ́-ʼaá nkamlan échêm ekob é yə̌l.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ebə́l é etyəg éche étáné mɛ! Nzɛ́-módɛ́ ǎsǒŋ mɛ á mekáá mé échɛ́n ekob é yə̌l, éche épiinad mɛ kwééd?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Nságnɛn ḿbɛ̂ ne Dyǒb. Asoó ádêm aloŋgé mbwiined ne Mwǎn, awɛd Sáŋgwɛ́ɛ́, Yesu Krǐstəə. Né-ɔɔ́, mměmpɛn ndé mbíd ébɛ, ḿmêm nlém ńlâŋge mɛ âhíd mbéndé é Dyǒb boŋ échêm ekob é yə̌l éhíde mbéb ḿme ńdé mɛ áte.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.