João 21

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, anlúméd ábē bembapɛɛ yə̌l ámpē á nkin mé edib é Tiberia. Nyaa echě ánlūmēdtē bɔ́ yə̌l ebédɛ́ɛ nɛ́n,
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 epun ehɔ́g Simɔn Petro, Tɔmasɛ (awě béchə́géʼáá Nhɛ́d), Nataniɛlɛ (awě ambíd á dyad á Kana á mbwɔ́g e Galilia), bǎn ábe Zɛbɛdiɛ, ne bembapɛɛ ábe Yesuɛ bémpēe bébɛ, bênladɛ́n hǒm ahɔ́g.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Hɛ́ɛ Simɔn Petro álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nkag súu akób.” Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Sémpē sɛ́ɛ̄hīd wɛ.” Né-ɔɔ́, bênhidé békɛ bésɔ́l á bɔ̌lɛ-tê. Boŋ ḿmê nkuu ńsyə̄ə̄l bénkênkóbpé chǒmchǒm.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Áde bǐn éʼbóótédé akɛ́le, Yesuɛ antyéém á nkin mé edib. Boŋ ábê bembapɛɛ bénkêmbííʼɛ́ bán mɔ́ adé.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “A-bɛ̌d, nyéēkōbɛ̄ɛ̄ chǒmchǒm-ɛ?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Aáy, séēkōbɛ̄ɛ̄.”
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Anláá bɔ́ aá, “Nyébwêm mbínzé á pɛd e ekáá é mbáá é bɔ̌lɛ, nyɛ́ɛ̄kɔ̄b.” Né-ɔɔ́, bémbwēm mbínzé ene pɛd. Bénkênhɛnlé ene mbínzé adol áyə̄le súu émbɛ̄ áwēd-te bwâmbwam.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Dɔ́ɔ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé áhɔ́bɛɛ́ aá, “Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé!” Awóg áde Simɔn Petro áwógé bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé, anhɛ́ megombe á yə̌l (áyə̄le anhūd bwěm á yə̌l). Dɔ́ɔ áhébé á edíb-te.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Boŋ ábíníí bembapɛɛ bêmpɛ̌ á nkin á bɔ̌lɛ-tê, bédolé mbínzé. Ene mbínzé enlón ne súu. Wɛ́ɛ bémbīdɛ̄nnē bɔ̌lɛ âpɛ á nkin dénkênchabpé, ábédé dyam mbwɔ́kɛl e méta pɔ́g.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Áde bépédé á nkin béntān muú mé mekâŋled. Súu ébédé áwed ámīn ne ewɛle.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛɛneʼ doŋge á súu áde nyékóbé bɔɔb.”
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Né-ɔɔ́, Simɔn Petro ansɔ́l á bɔ̌lɛ-tê, âdol ene mbínzé á nkin. Súu émbáá énlōn ene mbínzé áte. Ébédé mbwɔ́kɛl móom métáan ne éláán. Kénɛ́ɛ échê súu êmbuúʼɛ́ áte, ene mbínzé enkênsalɛ́ɛ́.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛ nyédyɛ̂ ndyééd.” Ábê bembapɛɛ bɔ́ modmod enkênchuʼɛ́ mɔ́ asɛded aáken, “Nzɛ́-módɛ́ édíí?” Bémbīī bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Dɔ́ɔ Yesuɛ átédé ewɛle boŋ ábagé bɔ́. Ambɛ̌l melemlem ne súu.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Nɛ́n ábédé ngen echě élóntɛ́né éláán, echě Yesuɛ álúmté ábē bembapɛɛ yə̌l á póndé echě ámáá apuu.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Áde bémáá ndyééd adyɛ́, Yesuɛ asɛdéd Simɔn Petro aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ tómaa ábén bembapɛɛ-yɛ?” Simɔnɛ ankwɛntɛ́n aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ábêm bǎn bé ńdyɔŋ ḿ mbód.”
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Yesuɛ ansɛdéd mɔ́ ngen éche élóntɛ́né ébɛ aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ-yɛ?” Petro antimtɛ́n mɔ́ aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛ̌ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.”
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Yesuɛ asɛdéd mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aá, “A-Simɔn, Mwǎn é Jɔn edəə́ mɛ-yɛ?” Yə̌l enhɔ́ɔ́ Petro áte áde Yesuɛ ásɛ́dté mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aáken, “Edəə́ mɛ-yɛ?” Né-ɔɔ́, anláá Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ebíí mam mésyə̄ə̄l. Ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Ne mbále, nlâŋge wɛ nɛ́n mɛɛ́, áde ébédé etum, mmǒn epúdéʼáá abad, ékǎg-kɛ kéhéé wɛ́ɛ édə́ə́. Boŋ áde wɛ́chunné wɛ̌sǎd mekáá, mod ampée awáád wɛ abad, ákɛ̄ɛ̄n-nɛ wɛ wɛ́ɛ wéedəəʼɛ́ akɛ.”
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 (Yesuɛ anhɔ́b nɛ̂ âlúmed nyaa e kwééd echě Petro áwɛ̄ɛ̄, âlúmed ehúmé é Dyǒb.) Ámbīd e nɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Hídé mɛ.”
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Dɔ́ɔ Petro ánɔ́né ámbīd boŋ ányīnēʼ nɛ́ɛ mbapɛɛ ampée áhídɛɛ́ bɔ́. Ane mbapɛɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé. Mɔ́ɔ andyɛɛ́ Yesuɛ á akéb á póndé éche bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, boŋ ásɛ̄dēd Yesuɛ aá ken, nzɛ́-módɛ́ ǎsōm mɔ́.
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Anyín áde Petro ányíné-ʼaá mɔ́, anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, chán-náa anɛ́n mod?”
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ? Hídé mɛ.”
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Né-ɔɔ́, énkanléd átîntê e bad ábe béhídéʼáá Yesuɛ hǒm ásyə̄ə̄l nɛ́n bán ane mbapɛɛ éewáá, kénɛ́ɛ Yesuɛ énkênhɔ́bpé aá, éewáá. Anhɔ́b dásɔ̄ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ?”
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Ane mbapɛɛ mɔ́ abíde mbóŋ áyə̄l e ḿmɛ́n mekan, mɔ́-ʼaá atelé mɔ́ ásē. Debíí-ʼɛ bán, kéchéé echě áhɔ́bé édé mbále.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Ekud é mam émpēe édé éche Yesuɛ ábɛ́lé. Nzé bénhɔ̄b bán bételeʼ mésyə̄ə̄l ásē, ahɔ́g ámbīd e ádíníí, nwêmtan mɛɛ́ né nkǒŋsé méekwogké échê kálag ahɛ́ áte.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.