João 21

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, anlúméd ábē bembapɛɛ yə̌l ámpē á nkin mé edib é Tiberia. Nyaa echě ánlūmēdtē bɔ́ yə̌l ebédɛ́ɛ nɛ́n,
1 Depois disso, Jesus se manifestou outra vez aos discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que ele se manifestou:
2 epun ehɔ́g Simɔn Petro, Tɔmasɛ (awě béchə́géʼáá Nhɛ́d), Nataniɛlɛ (awě ambíd á dyad á Kana á mbwɔ́g e Galilia), bǎn ábe Zɛbɛdiɛ, ne bembapɛɛ ábe Yesuɛ bémpēe bébɛ, bênladɛ́n hǒm ahɔ́g.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois discípulos de Jesus.
3 Hɛ́ɛ Simɔn Petro álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nkag súu akób.” Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Sémpē sɛ́ɛ̄hīd wɛ.” Né-ɔɔ́, bênhidé békɛ bésɔ́l á bɔ̌lɛ-tê. Boŋ ḿmê nkuu ńsyə̄ə̄l bénkênkóbpé chǒmchǒm.
3 Simão Pedro disse aos outros: — Vou pescar. Os outros responderam: — Nós também vamos com você. Foram e entraram no barco, mas, naquela noite, não pegaram nada.
4 Áde bǐn éʼbóótédé akɛ́le, Yesuɛ antyéém á nkin mé edib. Boŋ ábê bembapɛɛ bénkêmbííʼɛ́ bán mɔ́ adé.
4 Ao romper o dia, Jesus estava na praia, mas os discípulos não reconheceram que era ele.
5 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “A-bɛ̌d, nyéēkōbɛ̄ɛ̄ chǒmchǒm-ɛ?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Aáy, séēkōbɛ̄ɛ̄.”
5 Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Não.
6 Anláá bɔ́ aá, “Nyébwêm mbínzé á pɛd e ekáá é mbáá é bɔ̌lɛ, nyɛ́ɛ̄kɔ̄b.” Né-ɔɔ́, bémbwēm mbínzé ene pɛd. Bénkênhɛnlé ene mbínzé adol áyə̄le súu émbɛ̄ áwēd-te bwâmbwam.
6 Então Jesus disse: Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Dɔ́ɔ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé áhɔ́bɛɛ́ aá, “Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé!” Awóg áde Simɔn Petro áwógé bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé, anhɛ́ megombe á yə̌l (áyə̄le anhūd bwěm á yə̌l). Dɔ́ɔ áhébé á edíb-te.
7 E o discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: — É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com a sua túnica, porque tinha tirado a roupa, e lançou-se ao mar.
8 Boŋ ábíníí bembapɛɛ bêmpɛ̌ á nkin á bɔ̌lɛ-tê, bédolé mbínzé. Ene mbínzé enlón ne súu. Wɛ́ɛ bémbīdɛ̄nnē bɔ̌lɛ âpɛ á nkin dénkênchabpé, ábédé dyam mbwɔ́kɛl e méta pɔ́g.
8 Os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes, porque estavam somente a uns noventa metros da margem.
9 Áde bépédé á nkin béntān muú mé mekâŋled. Súu ébédé áwed ámīn ne ewɛle.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas com peixe por cima; e também havia pão.
10 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛɛneʼ doŋge á súu áde nyékóbé bɔɔb.”
10 Jesus lhes disse:
11 Né-ɔɔ́, Simɔn Petro ansɔ́l á bɔ̌lɛ-tê, âdol ene mbínzé á nkin. Súu émbáá énlōn ene mbínzé áte. Ébédé mbwɔ́kɛl móom métáan ne éláán. Kénɛ́ɛ échê súu êmbuúʼɛ́ áte, ene mbínzé enkênsalɛ́ɛ́.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra. A rede estava cheia, com cento e cinquenta e três grandes peixes. E, mesmo sendo tantos peixes, a rede não se rompeu.
12 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛ nyédyɛ̂ ndyééd.” Ábê bembapɛɛ bɔ́ modmod enkênchuʼɛ́ mɔ́ asɛded aáken, “Nzɛ́-módɛ́ édíí?” Bémbīī bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé.
12 Jesus disse a eles: Nenhum dos discípulos ousava perguntar: “Quem é você?” Porque sabiam que era o Senhor.
13 Dɔ́ɔ Yesuɛ átédé ewɛle boŋ ábagé bɔ́. Ambɛ̌l melemlem ne súu.
13 Jesus veio, pegou o pão e deu a eles. Depois fez a mesma coisa com o peixe.
14 Nɛ́n ábédé ngen echě élóntɛ́né éláán, echě Yesuɛ álúmté ábē bembapɛɛ yə̌l á póndé echě ámáá apuu.
14 E esta já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Áde bémáá ndyééd adyɛ́, Yesuɛ asɛdéd Simɔn Petro aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ tómaa ábén bembapɛɛ-yɛ?” Simɔnɛ ankwɛntɛ́n aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ábêm bǎn bé ńdyɔŋ ḿ mbód.”
15 Depois de terem comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Ele respondeu: — Sim, o Senhor sabe que eu o amo. Jesus lhe disse:
16 Yesuɛ ansɛdéd mɔ́ ngen éche élóntɛ́né ébɛ aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ-yɛ?” Petro antimtɛ́n mɔ́ aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛ̌ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.”
16 Jesus perguntou pela segunda vez: Ele respondeu: — Sim, o Senhor sabe que eu o amo. Jesus lhe disse:
17 Yesuɛ asɛdéd mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aá, “A-Simɔn, Mwǎn é Jɔn edəə́ mɛ-yɛ?” Yə̌l enhɔ́ɔ́ Petro áte áde Yesuɛ ásɛ́dté mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aáken, “Edəə́ mɛ-yɛ?” Né-ɔɔ́, anláá Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ebíí mam mésyə̄ə̄l. Ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Pedro ficou triste por Jesus ter perguntado pela terceira vez: “Você me ama?” E respondeu: — O Senhor sabe todas as coisas; sabe que eu o amo. Jesus lhe disse:
18 Ne mbále, nlâŋge wɛ nɛ́n mɛɛ́, áde ébédé etum, mmǒn epúdéʼáá abad, ékǎg-kɛ kéhéé wɛ́ɛ édə́ə́. Boŋ áde wɛ́chunné wɛ̌sǎd mekáá, mod ampée awáád wɛ abad, ákɛ̄ɛ̄n-nɛ wɛ wɛ́ɛ wéedəəʼɛ́ akɛ.”
18 Em verdade, em verdade lhe digo que, quando era mais moço, você se cingia e andava por onde queria. Mas, quando você for velho, estenderá as mãos, e outro o cingirá e o levará para onde você não quer ir.
19 (Yesuɛ anhɔ́b nɛ̂ âlúmed nyaa e kwééd echě Petro áwɛ̄ɛ̄, âlúmed ehúmé é Dyǒb.) Ámbīd e nɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Hídé mɛ.”
19 Jesus disse isso para significar com que tipo de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de falar assim, Jesus acrescentou:
20 Dɔ́ɔ Petro ánɔ́né ámbīd boŋ ányīnēʼ nɛ́ɛ mbapɛɛ ampée áhídɛɛ́ bɔ́. Ane mbapɛɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé. Mɔ́ɔ andyɛɛ́ Yesuɛ á akéb á póndé éche bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, boŋ ásɛ̄dēd Yesuɛ aá ken, nzɛ́-módɛ́ ǎsōm mɔ́.
20 Então Pedro, voltando-se, viu que o discípulo a quem Jesus amava vinha seguindo; era o mesmo que na ceia havia se reclinado sobre o peito de Jesus para perguntar: “Senhor, quem é o traidor?”
21 Anyín áde Petro ányíné-ʼaá mɔ́, anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, chán-náa anɛ́n mod?”
21 Ao vê-lo, Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, e quanto a este?
22 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ? Hídé mɛ.”
22 Jesus respondeu:
23 Né-ɔɔ́, énkanléd átîntê e bad ábe béhídéʼáá Yesuɛ hǒm ásyə̄ə̄l nɛ́n bán ane mbapɛɛ éewáá, kénɛ́ɛ Yesuɛ énkênhɔ́bpé aá, éewáá. Anhɔ́b dásɔ̄ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ?”
23 Então se espalhou entre os irmãos a notícia de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não tinha dito que tal discípulo não morreria, mas: “Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, o que você tem com isso?”
24 Ane mbapɛɛ mɔ́ abíde mbóŋ áyə̄l e ḿmɛ́n mekan, mɔ́-ʼaá atelé mɔ́ ásē. Debíí-ʼɛ bán, kéchéé echě áhɔ́bé édé mbále.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Ekud é mam émpēe édé éche Yesuɛ ábɛ́lé. Nzé bénhɔ̄b bán bételeʼ mésyə̄ə̄l ásē, ahɔ́g ámbīd e ádíníí, nwêmtan mɛɛ́ né nkǒŋsé méekwogké échê kálag ahɛ́ áte.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, penso que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.