João 21

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, anlúméd ábē bembapɛɛ yə̌l ámpē á nkin mé edib é Tiberia. Nyaa echě ánlūmēdtē bɔ́ yə̌l ebédɛ́ɛ nɛ́n,
1 Depois disso, Jesus apareceu outra vez aos seus discípulos, na beira do lago da Galileia. Foi assim que aconteceu:
2 epun ehɔ́g Simɔn Petro, Tɔmasɛ (awě béchə́géʼáá Nhɛ́d), Nataniɛlɛ (awě ambíd á dyad á Kana á mbwɔ́g e Galilia), bǎn ábe Zɛbɛdiɛ, ne bembapɛɛ ábe Yesuɛ bémpēe bébɛ, bênladɛ́n hǒm ahɔ́g.
2 Estavam juntos Simão Pedro e Tomé, chamado “o Gêmeo”; Natanael, que era de Caná da Galileia; os filhos de Zebedeu e mais dois discípulos.
3 Hɛ́ɛ Simɔn Petro álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nkag súu akób.” Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Sémpē sɛ́ɛ̄hīd wɛ.” Né-ɔɔ́, bênhidé békɛ bésɔ́l á bɔ̌lɛ-tê. Boŋ ḿmê nkuu ńsyə̄ə̄l bénkênkóbpé chǒmchǒm.
3 Simão Pedro disse aos outros: — Eu vou pescar. — Nós também vamos pescar com você! — disseram eles. Então foram todos e subiram no barco, mas naquela noite não pescaram nada.
4 Áde bǐn éʼbóótédé akɛ́le, Yesuɛ antyéém á nkin mé edib. Boŋ ábê bembapɛɛ bénkêmbííʼɛ́ bán mɔ́ adé.
4 De manhã, quando começava a clarear, Jesus estava na praia. Porém eles não sabiam que era ele.
5 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “A-bɛ̌d, nyéēkōbɛ̄ɛ̄ chǒmchǒm-ɛ?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Aáy, séēkōbɛ̄ɛ̄.”
5 Então Jesus perguntou: — Nada! — responderam eles.
6 Anláá bɔ́ aá, “Nyébwêm mbínzé á pɛd e ekáá é mbáá é bɔ̌lɛ, nyɛ́ɛ̄kɔ̄b.” Né-ɔɔ́, bémbwēm mbínzé ene pɛd. Bénkênhɛnlé ene mbínzé adol áyə̄le súu émbɛ̄ áwēd-te bwâmbwam.
6 — Joguem a rede do lado direito do barco, que vocês acharão peixe! — disse Jesus. Eles jogaram a rede e logo depois já não conseguiam puxá-la para dentro do barco, por causa da grande quantidade de peixes que havia nela.
7 Dɔ́ɔ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé áhɔ́bɛɛ́ aá, “Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé!” Awóg áde Simɔn Petro áwógé bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé, anhɛ́ megombe á yə̌l (áyə̄le anhūd bwěm á yə̌l). Dɔ́ɔ áhébé á edíb-te.
7 Aí o discípulo que Jesus amava disse a Pedro: — É o Senhor Jesus! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, vestiu a
8 Boŋ ábíníí bembapɛɛ bêmpɛ̌ á nkin á bɔ̌lɛ-tê, bédolé mbínzé. Ene mbínzé enlón ne súu. Wɛ́ɛ bémbīdɛ̄nnē bɔ̌lɛ âpɛ á nkin dénkênchabpé, ábédé dyam mbwɔ́kɛl e méta pɔ́g.
8 Os outros discípulos foram no barco, puxando a rede com os peixes, pois estavam somente a uns cem metros da praia.
9 Áde bépédé á nkin béntān muú mé mekâŋled. Súu ébédé áwed ámīn ne ewɛle.
9 Quando saíram do barco, viram ali uma pequena fogueira, com alguns peixes em cima das brasas. E também havia pão.
10 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛɛneʼ doŋge á súu áde nyékóbé bɔɔb.”
10 Então Jesus disse:
11 Né-ɔɔ́, Simɔn Petro ansɔ́l á bɔ̌lɛ-tê, âdol ene mbínzé á nkin. Súu émbáá énlōn ene mbínzé áte. Ébédé mbwɔ́kɛl móom métáan ne éláán. Kénɛ́ɛ échê súu êmbuúʼɛ́ áte, ene mbínzé enkênsalɛ́ɛ́.
11 Aí Simão Pedro subiu no barco e arrastou a rede para a terra. Ela estava cheia, com cento e cinquenta e três peixes grandes, e mesmo assim não se rebentou.
12 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛ nyédyɛ̂ ndyééd.” Ábê bembapɛɛ bɔ́ modmod enkênchuʼɛ́ mɔ́ asɛded aáken, “Nzɛ́-módɛ́ édíí?” Bémbīī bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé.
12 Jesus disse: Nenhum deles tinha coragem de perguntar quem ele era, pois sabiam que era o Senhor.
13 Dɔ́ɔ Yesuɛ átédé ewɛle boŋ ábagé bɔ́. Ambɛ̌l melemlem ne súu.
13 Então Jesus veio, pegou o pão e deu a eles. E fez a mesma coisa com os peixes.
14 Nɛ́n ábédé ngen echě élóntɛ́né éláán, echě Yesuɛ álúmté ábē bembapɛɛ yə̌l á póndé echě ámáá apuu.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus, depois de ter sido ressuscitado, apareceu aos seus discípulos.
15 Áde bémáá ndyééd adyɛ́, Yesuɛ asɛdéd Simɔn Petro aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ tómaa ábén bembapɛɛ-yɛ?” Simɔnɛ ankwɛntɛ́n aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ábêm bǎn bé ńdyɔŋ ḿ mbód.”
15 Quando eles acabaram de comer, Jesus perguntou a Simão Pedro: — Sim, o senhor sabe que eu o amo, Senhor! — respondeu ele. Então Jesus lhe disse:
16 Yesuɛ ansɛdéd mɔ́ ngen éche élóntɛ́né ébɛ aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ-yɛ?” Petro antimtɛ́n mɔ́ aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛ̌ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.”
16 E perguntou pela segunda vez: Pedro respondeu: — Sim, o senhor sabe que eu o amo, Senhor! E Jesus lhe disse outra vez:
17 Yesuɛ asɛdéd mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aá, “A-Simɔn, Mwǎn é Jɔn edəə́ mɛ-yɛ?” Yə̌l enhɔ́ɔ́ Petro áte áde Yesuɛ ásɛ́dté mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aáken, “Edəə́ mɛ-yɛ?” Né-ɔɔ́, anláá Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ebíí mam mésyə̄ə̄l. Ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.
17 E perguntou pela terceira vez: Então Pedro ficou triste por Jesus ter perguntado três vezes: “Você me ama?” E respondeu: — O senhor sabe tudo e sabe que eu o amo, Senhor! E Jesus ordenou:
18 Ne mbále, nlâŋge wɛ nɛ́n mɛɛ́, áde ébédé etum, mmǒn epúdéʼáá abad, ékǎg-kɛ kéhéé wɛ́ɛ édə́ə́. Boŋ áde wɛ́chunné wɛ̌sǎd mekáá, mod ampée awáád wɛ abad, ákɛ̄ɛ̄n-nɛ wɛ wɛ́ɛ wéedəəʼɛ́ akɛ.”
18 Quando você era moço, você se aprontava e ia para onde queria. Mas eu afirmo a você que isto é verdade: quando for velho, você estenderá as mãos, alguém vai amarrá-las e o levará para onde você não vai querer ir.
19 (Yesuɛ anhɔ́b nɛ̂ âlúmed nyaa e kwééd echě Petro áwɛ̄ɛ̄, âlúmed ehúmé é Dyǒb.) Ámbīd e nɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Hídé mɛ.”
19 Ao dizer isso, Jesus estava dando a entender de que modo Pedro ia morrer e assim fazer com que Deus fosse louvado. Então Jesus disse a Pedro:
20 Dɔ́ɔ Petro ánɔ́né ámbīd boŋ ányīnēʼ nɛ́ɛ mbapɛɛ ampée áhídɛɛ́ bɔ́. Ane mbapɛɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé. Mɔ́ɔ andyɛɛ́ Yesuɛ á akéb á póndé éche bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, boŋ ásɛ̄dēd Yesuɛ aá ken, nzɛ́-módɛ́ ǎsōm mɔ́.
20 Então Pedro virou para trás e viu que o discípulo que Jesus amava vinha atrás dele. Este era o mesmo que estava ao lado de Jesus durante o jantar da Páscoa e que havia chegado para mais perto dele e perguntado: “Senhor, quem é o traidor?”
21 Anyín áde Petro ányíné-ʼaá mɔ́, anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, chán-náa anɛ́n mod?”
21 Quando Pedro viu aquele discípulo, perguntou a Jesus: — O que diz, Senhor, a respeito deste aqui?
22 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ? Hídé mɛ.”
22 Jesus respondeu:
23 Né-ɔɔ́, énkanléd átîntê e bad ábe béhídéʼáá Yesuɛ hǒm ásyə̄ə̄l nɛ́n bán ane mbapɛɛ éewáá, kénɛ́ɛ Yesuɛ énkênhɔ́bpé aá, éewáá. Anhɔ́b dásɔ̄ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ?”
23 Então se espalhou entre os seguidores de Jesus a notícia de que aquele discípulo não ia morrer. Mas Jesus não disse isso. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele viva até que eu volte, o que é que você tem com isso?”
24 Ane mbapɛɛ mɔ́ abíde mbóŋ áyə̄l e ḿmɛ́n mekan, mɔ́-ʼaá atelé mɔ́ ásē. Debíí-ʼɛ bán, kéchéé echě áhɔ́bé édé mbále.
24 Este é o discípulo que falou destas coisas e as escreveu. E nós sabemos que o que ele disse é verdade.
25 Ekud é mam émpēe édé éche Yesuɛ ábɛ́lé. Nzé bénhɔ̄b bán bételeʼ mésyə̄ə̄l ásē, ahɔ́g ámbīd e ádíníí, nwêmtan mɛɛ́ né nkǒŋsé méekwogké échê kálag ahɛ́ áte.
25 Ainda há muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem escritas, uma por uma, acho que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.