João 21

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, anlúméd ábē bembapɛɛ yə̌l ámpē á nkin mé edib é Tiberia. Nyaa echě ánlūmēdtē bɔ́ yə̌l ebédɛ́ɛ nɛ́n,
1 Depois disto, tornou Jesus a manifestar-se aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e foi assim que ele se manifestou:
2 epun ehɔ́g Simɔn Petro, Tɔmasɛ (awě béchə́géʼáá Nhɛ́d), Nataniɛlɛ (awě ambíd á dyad á Kana á mbwɔ́g e Galilia), bǎn ábe Zɛbɛdiɛ, ne bembapɛɛ ábe Yesuɛ bémpēe bébɛ, bênladɛ́n hǒm ahɔ́g.
2 estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois dos seus discípulos.
3 Hɛ́ɛ Simɔn Petro álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nkag súu akób.” Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Sémpē sɛ́ɛ̄hīd wɛ.” Né-ɔɔ́, bênhidé békɛ bésɔ́l á bɔ̌lɛ-tê. Boŋ ḿmê nkuu ńsyə̄ə̄l bénkênkóbpé chǒmchǒm.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe os outros: Também nós vamos contigo. Saíram, e entraram no barco, e, naquela noite, nada apanharam.
4 Áde bǐn éʼbóótédé akɛ́le, Yesuɛ antyéém á nkin mé edib. Boŋ ábê bembapɛɛ bénkêmbííʼɛ́ bán mɔ́ adé.
4 Mas, ao clarear da madrugada, estava Jesus na praia; todavia, os discípulos não reconheceram que era ele.
5 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “A-bɛ̌d, nyéēkōbɛ̄ɛ̄ chǒmchǒm-ɛ?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Aáy, séēkōbɛ̄ɛ̄.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Filhos, tendes aí alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Anláá bɔ́ aá, “Nyébwêm mbínzé á pɛd e ekáá é mbáá é bɔ̌lɛ, nyɛ́ɛ̄kɔ̄b.” Né-ɔɔ́, bémbwēm mbínzé ene pɛd. Bénkênhɛnlé ene mbínzé adol áyə̄le súu émbɛ̄ áwēd-te bwâmbwam.
6 Então, lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Dɔ́ɔ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé áhɔ́bɛɛ́ aá, “Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé!” Awóg áde Simɔn Petro áwógé bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé, anhɛ́ megombe á yə̌l (áyə̄le anhūd bwěm á yə̌l). Dɔ́ɔ áhébé á edíb-te.
7 Aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com sua veste, porque se havia despido, e lançou-se ao mar;
8 Boŋ ábíníí bembapɛɛ bêmpɛ̌ á nkin á bɔ̌lɛ-tê, bédolé mbínzé. Ene mbínzé enlón ne súu. Wɛ́ɛ bémbīdɛ̄nnē bɔ̌lɛ âpɛ á nkin dénkênchabpé, ábédé dyam mbwɔ́kɛl e méta pɔ́g.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes; porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados.
9 Áde bépédé á nkin béntān muú mé mekâŋled. Súu ébédé áwed ámīn ne ewɛle.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas e, em cima, peixes; e havia também pão.
10 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛɛneʼ doŋge á súu áde nyékóbé bɔɔb.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que acabastes de apanhar.
11 Né-ɔɔ́, Simɔn Petro ansɔ́l á bɔ̌lɛ-tê, âdol ene mbínzé á nkin. Súu émbáá énlōn ene mbínzé áte. Ébédé mbwɔ́kɛl móom métáan ne éláán. Kénɛ́ɛ échê súu êmbuúʼɛ́ áte, ene mbínzé enkênsalɛ́ɛ́.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, não obstante serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhyɛ nyédyɛ̂ ndyééd.” Ábê bembapɛɛ bɔ́ modmod enkênchuʼɛ́ mɔ́ asɛded aáken, “Nzɛ́-módɛ́ édíí?” Bémbīī bán, Sáŋgwɛ́ɛ́ mɔ́ adé.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Dɔ́ɔ Yesuɛ átédé ewɛle boŋ ábagé bɔ́. Ambɛ̌l melemlem ne súu.
13 Veio Jesus, tomou o pão, e lhes deu, e, de igual modo, o peixe.
14 Nɛ́n ábédé ngen echě élóntɛ́né éláán, echě Yesuɛ álúmté ábē bembapɛɛ yə̌l á póndé echě ámáá apuu.
14 E já era esta a terceira vez que Jesus se manifestava aos discípulos, depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Áde bémáá ndyééd adyɛ́, Yesuɛ asɛdéd Simɔn Petro aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ tómaa ábén bembapɛɛ-yɛ?” Simɔnɛ ankwɛntɛ́n aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ábêm bǎn bé ńdyɔŋ ḿ mbód.”
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes outros? Ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Ele lhe disse: Apascenta os meus cordeiros.
16 Yesuɛ ansɛdéd mɔ́ ngen éche élóntɛ́né ébɛ aá, “A-Simɔn, mwǎn a Jɔn, edəə́ mɛ-yɛ?” Petro antimtɛ́n mɔ́ aá, “Ɛɛ, a-Sáŋ, ebíí wɛ̌ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.”
16 Tornou a perguntar-lhe pela segunda vez: Simão, filho de João, tu me amas? Ele lhe respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Yesuɛ asɛdéd mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aá, “A-Simɔn, Mwǎn é Jɔn edəə́ mɛ-yɛ?” Yə̌l enhɔ́ɔ́ Petro áte áde Yesuɛ ásɛ́dté mɔ́ ngen échě élóntɛ́né éláán aáken, “Edəə́ mɛ-yɛ?” Né-ɔɔ́, anláá Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ebíí mam mésyə̄ə̄l. Ebíí wɛɛ́ ndəə́ wɛ.” Yesuɛ anláá mɔ́ aá “Tɔgɛ́n ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód.
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Simão, filho de João, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito, pela terceira vez: Tu me amas? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus lhe disse: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ne mbále, nlâŋge wɛ nɛ́n mɛɛ́, áde ébédé etum, mmǒn epúdéʼáá abad, ékǎg-kɛ kéhéé wɛ́ɛ édə́ə́. Boŋ áde wɛ́chunné wɛ̌sǎd mekáá, mod ampée awáád wɛ abad, ákɛ̄ɛ̄n-nɛ wɛ wɛ́ɛ wéedəəʼɛ́ akɛ.”
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, tu te cingias a ti mesmo e andavas por onde querias; quando, porém, fores velho, estenderás as mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 (Yesuɛ anhɔ́b nɛ̂ âlúmed nyaa e kwééd echě Petro áwɛ̄ɛ̄, âlúmed ehúmé é Dyǒb.) Ámbīd e nɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Hídé mɛ.”
19 Disse isto para significar com que gênero de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de assim falar, acrescentou-lhe: Segue-me.
20 Dɔ́ɔ Petro ánɔ́né ámbīd boŋ ányīnēʼ nɛ́ɛ mbapɛɛ ampée áhídɛɛ́ bɔ́. Ane mbapɛɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé. Mɔ́ɔ andyɛɛ́ Yesuɛ á akéb á póndé éche bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, boŋ ásɛ̄dēd Yesuɛ aá ken, nzɛ́-módɛ́ ǎsōm mɔ́.
20 Então, Pedro, voltando-se, viu que também o ia seguindo o discípulo a quem Jesus amava, o qual na ceia se reclinara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o traidor?
21 Anyín áde Petro ányíné-ʼaá mɔ́, anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, chán-náa anɛ́n mod?”
21 Vendo-o, pois, Pedro perguntou a Jesus: E quanto a este?
22 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ? Hídé mɛ.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa? Quanto a ti, segue-me.
23 Né-ɔɔ́, énkanléd átîntê e bad ábe béhídéʼáá Yesuɛ hǒm ásyə̄ə̄l nɛ́n bán ane mbapɛɛ éewáá, kénɛ́ɛ Yesuɛ énkênhɔ́bpé aá, éewáá. Anhɔ́b dásɔ̄ aá, “Nzé nhɛde mɛɛ́ ábɛ̂ á aloŋgé kə́ə́ŋne póndé echě mɛ́pɛɛ́, chán nɛ̂ ánɔ́né wɛ?”
23 Então, se tornou corrente entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não dissera que tal discípulo não morreria, mas: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa?
24 Ane mbapɛɛ mɔ́ abíde mbóŋ áyə̄l e ḿmɛ́n mekan, mɔ́-ʼaá atelé mɔ́ ásē. Debíí-ʼɛ bán, kéchéé echě áhɔ́bé édé mbále.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Ekud é mam émpēe édé éche Yesuɛ ábɛ́lé. Nzé bénhɔ̄b bán bételeʼ mésyə̄ə̄l ásē, ahɔ́g ámbīd e ádíníí, nwêmtan mɛɛ́ né nkǒŋsé méekwogké échê kálag ahɛ́ áte.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, creio eu que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.