João 13

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Epun é ngande e Nnyíme-ámīn ênlyə̌g nɛ́ɛ chǎn. Yesuɛ ambíí aá eche póndé emaá apɛ echě mɔ́tə́ŋgɛ́né nkǒŋsé atɛde, âkɛ wɛ́ɛ eche Sáŋ. Andə̌ŋ bad bé nkǒŋsé ábe béndūbē mɔ́, alúméd-tɛ échê edəŋge kə́ə́ŋne á asóg.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, Satanɛ-ʼɛ ammǎd Judas Iskariɔdɛ mwǎn awě Simɔnɛ mewêmtɛn mé mbéb ásɔ́led áte âsóm Yesuɛ.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesuɛ ambíí aá eche Sáŋ abagé mekan mésyə̄ə̄l áwe mekáá. Ambíí-ʼɛ aá mɔ́hūū wɛ́ɛ Dyǒb mɔ́time-ʼɛ ámbīd wɛ́ɛ Dyǒb.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Áde bédyágkē ndyééd nɛ̂, Yesuɛ anhidé ásē, ahúd nkob á yə̌l, atád tábɛlɛ á nkog.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Hɛ́ɛ áhédé mendíb á kúmbe-tê, boŋ ábootéd ábē bembapɛɛ mekuu awobe, ápīnnād tábɛlɛ awě ánwāāʼɛ́ á nkog.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Áde ápédé wɛ́ɛ Simɔn Petro dɔ́ɔ Simɔnɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aá, “A-Sáŋ, ehɛde mɛ mekuu awobe-yɛ?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ esóŋtɛ́n dyam áde ḿbɛlɛɛ́ bɔɔb, boŋ ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l dɔ́ɔ wɛ́sōŋtɛ̄nnē.”
7 Jesus respondeu:
8 Hɛ́ɛ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá, “Aáy, weéwóbpɛ́ɛ́ mɛ mekuu mbêd.” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Nzé meéwobpe wɛ mekuu né wéewóŋgé dyamdyam abɛlɛn ne mɛ.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simɔn Petro anláá mɔ́ aá, “A-Sáŋ, né saké mekuu měmpɛn-ɛɛ́ wɛ́wobɛ́ɛ́ mɛ. Wɛ̌wobé mɛ kə́ə́ŋne mekáá ne nló!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yesuɛ ankwɛntɛ́n aá, “Mod awě amaá mendíb awɔg, yə̌l esyəə́l emaá mɔ́ asáŋ, eetə̂ŋgɛnɛɛ́ mendíb awɔ́g ámpē, étōmɛɛ́ âwobe mekuu. Nyêmaá asáŋ, boŋ saké nyé moosyəə́l nyêsáá.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesuɛ ammǎd abíi mod awě ǎsōm mɔ́. Nɛ́ɛ dênkə̌ŋ boŋ ahɔ́b aá saké moosyəə́l asáá.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Áde ámáá bɔ́ mekuu awobe, anhɛ́ ḿmē nkob á yə̌l, átīm ámbīd áwē eʼdii. Hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nyêsóŋtɛ́né dyam áde ḿbɛ́nlé nyé-yɛ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Nyêchəge mɛ Meléede, nyêchəge-ʼɛ mɛ Sáŋgwɛ́ɛ́. Nyêtə́ŋgɛ́né, áyə̄le nɛ̂ děn dɔ́ɔ ńdíí.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Né-ɔɔ́, nzé mɛ awě ndé nyé Sáŋgwɛ́ɛ́ mbɛ́-ʼɛ nyé Meléede nwǒbpé nyé mekuu, né nyémpē nyêtə́ŋgɛ́né nhɔ́g ne aníníí mekuu awobe.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nlúmté nyé eláŋsɛ́n éche nyétə́ŋgɛ́né ahíd âbɛl nɛ́n nyémpē nyébɛl ngáne ḿbɛ́nlé nyé.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, mbəledɛ eetómɛ́ɛ́ eche sáŋ, mod awě bélómé-ʼɛ eetómɛ́ɛ́ mod awě alómé mɔ́.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Bɔɔb áde nyébíí ḿmɛ́n mam, nnam mɛ́bɛ̄ ne nyé nzé nyêbɛle mɔ́.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Meehɔ́bɛ́ɛ́ nyé moosyəə́l. Mbíí bad ábe ḿpwɛ́dé. Boŋ eʼyale ábe éʼténlédé á Kálag e Dyǒb éʼtə́ŋgɛ́né alón. Éténlédé nɛ́n bán, ‘Mod awě súmɔ̄ sêdyâg ndyééd akǔnnɛ́né mɛ yə̌l.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Nlâŋge nyé nɛ́n bɔɔb, áde éēbɛ̄nlēdɛ̄ɛ̄ âbɛl nɛ́n nzé ébɛ́nlédé, nyédúbe nɛ́n bán, ‘Ndíi mɔ́ Awě Ńdíí.’
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě akobé mod awě ńlómé, akobé mɛ. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě akobé mɛ né akobé ane awě alómé mɛ.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Áde Yesuɛ ámáá ḿmɛ́n mekan ahɔ́b ndutul enlɔ́g mɔ́ á nlém-tê, ápanléd-tɛ ábē bembapɛɛ áte aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyé mod nhɔ́g ǎbɛ̌ mɛ á mekáá mé bad bé ekɔyí.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bénɔ́nné á mesó, áyə̄le bénkêmbííʼɛ́ mod awě áhɔ́bɛɛ́.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Mbapɛɛ nhɔ́g, awě Yesuɛ ândəŋgé, andyɛ̌ mɔ́ á akéb.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Dɔ́ɔ Simɔn Petro ápebtanné ane mbapɛɛ mǐd, áhɔ̄bē aá, “Sɛdéd mɔ́ mod awě áhɔ́bɛɛ́.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Dɔ́ɔ ane mbapɛɛ ásídté Yesuɛ á yə̌l-tê, ásɛdté mɔ́ aáken, “A-Sáŋ, nzɛ́ɛ́ éhɔ́bɛɛ́?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Mod awě mɛ́tɔdɛ́ɛ́ ewɛle á dǐsɛ-tê boŋ ḿbɛ mɔ́, mɔ́ adé ane mod.” Hɛ́ɛ átédé ewɛle, átɔdté á dǐsɛ-tê, ábagé Judasɛ, mwǎn awě Simɔn Iskariɔdɛ.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Akob áde Judasɛ ákóbé échê ewɛle, Satanɛ ansɔ́l mɔ́ áte. Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Dyam áde éhɛdɛɛ́ abɛl bɛ̌l dɔ́ á mehélé-te.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Boŋ mod ké nhɔ́g awě bɔ́bɔ̄ɔ bédyágéʼáá ndyééd enkênsóŋtɛ́nné chǒm-ɛ́ɛ ékə́ə́ boŋ Yesuɛ aláá Judasɛ nɛ̂.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Ngáne édíí bán Judasɛ mɔ̂ akǒŋgéʼáá ekwɛ é mɔné, doŋge á bembapɛɛ bénwēmtɛ̄n bán Yesuɛ alâŋge mɔ́ aá ákɛ áchan bwěm ábe bɛ́bɛnlédté á ngande, kéʼɛ chǒm éche bɛ́bɛɛ́ betóótōkɛ̄ bé bad.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Áde Judasɛ ákóbé ewɛle éche Yesuɛ ábágé mɔ́ kobɛ́n, ambíd ebwɔ́g. Ehíntɛ́n ênkwɛ̌.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Áde Judasɛ ámáá abíd dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Bɔɔb-pɔɔ́ ehúmé e Mwǎn-a-Moonyoŋ ényínnédé. Ehúmé é Dyǒb-pɛ ámpē ényīnnēd mbwiined ne mwǎn.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nzé Dyǒb ákúdé ehúmé ámbīd e Mwǎn, né Dyǒb děn ámpē dɛ́bɛ̌l ehúmé é Mwǎn ényînned. Ǎbɛ̌l-lɛ nɛ̂ ábwɔ̄g-ábwɔ̄g.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 A-baányaŋ, echem póndé âbɛ́ ne nyé, edé esóŋ. Nyɛ́ɛ̄hɛ̌d mɛ, boŋ ngáne ménlāāʼɛ́ bad bé Israɛl, melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ ńlâŋgɛɛ́ nyé bɔɔb, mɛɛ́, ‘Wɛ́ɛ ńkagké, nyéehɛnlé apɛ áhed.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mbage nyé mbéndé ekɔ́ɔ́lé bɔɔb, nɛ́n nyédəŋ nhɔ́g ne aníníí. Ngáne ńdə́ə́ nyé, nyémpē nyédəŋ nhɔ́g ne aníníí.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Nzé nyêdəə́ nhɔ́g ne aníníí, né mod tɛ́ɛ́ ǎbīī aá nyêdíi ábêm bembapɛɛ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simɔn Petro ansɛdéd Yesuɛ aáken, “A-Sáŋ, héé éhɛdɛɛ́ akɛ?” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ehíd mɛ bɔɔb wɛ́ɛ ńkagké, boŋ ámbīd e póndé wɛ̌hīd mɛ.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Petro ansɛdéd mɔ́ aá, “A-Sáŋ, cheé ékə́ə́ boŋ meéhɛ̄lē se nhíd wɛ bɔɔb? Mbǒŋsɛ́né âwɛ́ á nló ḿmôŋ.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákwɛntanné mɔ́ aá, “Ekoó aboŋsɛn dé awɛ́ á nló ḿmêm-ɛ? Ne mbále, nlâŋge wɛ mɛɛ́, nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ, wɛ̌bāŋ mɛ á yə̌l ngen éláán.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.