João 13
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ
1 Epun é ngande e Nnyíme-ámīn ênlyə̌g nɛ́ɛ chǎn. Yesuɛ ambíí aá eche póndé emaá apɛ echě mɔ́tə́ŋgɛ́né nkǒŋsé atɛde, âkɛ wɛ́ɛ eche Sáŋ. Andə̌ŋ bad bé nkǒŋsé ábe béndūbē mɔ́, alúméd-tɛ échê edəŋge kə́ə́ŋne á asóg.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, Satanɛ-ʼɛ ammǎd Judas Iskariɔdɛ mwǎn awě Simɔnɛ mewêmtɛn mé mbéb ásɔ́led áte âsóm Yesuɛ.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yesuɛ ambíí aá eche Sáŋ abagé mekan mésyə̄ə̄l áwe mekáá. Ambíí-ʼɛ aá mɔ́hūū wɛ́ɛ Dyǒb mɔ́time-ʼɛ ámbīd wɛ́ɛ Dyǒb.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Áde bédyágkē ndyééd nɛ̂, Yesuɛ anhidé ásē, ahúd nkob á yə̌l, atád tábɛlɛ á nkog.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Hɛ́ɛ áhédé mendíb á kúmbe-tê, boŋ ábootéd ábē bembapɛɛ mekuu awobe, ápīnnād tábɛlɛ awě ánwāāʼɛ́ á nkog.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Áde ápédé wɛ́ɛ Simɔn Petro dɔ́ɔ Simɔnɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aá, “A-Sáŋ, ehɛde mɛ mekuu awobe-yɛ?”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ esóŋtɛ́n dyam áde ḿbɛlɛɛ́ bɔɔb, boŋ ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l dɔ́ɔ wɛ́sōŋtɛ̄nnē.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Hɛ́ɛ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá, “Aáy, weéwóbpɛ́ɛ́ mɛ mekuu mbêd.” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Nzé meéwobpe wɛ mekuu né wéewóŋgé dyamdyam abɛlɛn ne mɛ.”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Simɔn Petro anláá mɔ́ aá, “A-Sáŋ, né saké mekuu měmpɛn-ɛɛ́ wɛ́wobɛ́ɛ́ mɛ. Wɛ̌wobé mɛ kə́ə́ŋne mekáá ne nló!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Yesuɛ ankwɛntɛ́n aá, “Mod awě amaá mendíb awɔg, yə̌l esyəə́l emaá mɔ́ asáŋ, eetə̂ŋgɛnɛɛ́ mendíb awɔ́g ámpē, étōmɛɛ́ âwobe mekuu. Nyêmaá asáŋ, boŋ saké nyé moosyəə́l nyêsáá.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Yesuɛ ammǎd abíi mod awě ǎsōm mɔ́. Nɛ́ɛ dênkə̌ŋ boŋ ahɔ́b aá saké moosyəə́l asáá.
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Áde ámáá bɔ́ mekuu awobe, anhɛ́ ḿmē nkob á yə̌l, átīm ámbīd áwē eʼdii. Hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nyêsóŋtɛ́né dyam áde ḿbɛ́nlé nyé-yɛ?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Nyêchəge mɛ Meléede, nyêchəge-ʼɛ mɛ Sáŋgwɛ́ɛ́. Nyêtə́ŋgɛ́né, áyə̄le nɛ̂ děn dɔ́ɔ ńdíí.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Né-ɔɔ́, nzé mɛ awě ndé nyé Sáŋgwɛ́ɛ́ mbɛ́-ʼɛ nyé Meléede nwǒbpé nyé mekuu, né nyémpē nyêtə́ŋgɛ́né nhɔ́g ne aníníí mekuu awobe.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Nlúmté nyé eláŋsɛ́n éche nyétə́ŋgɛ́né ahíd âbɛl nɛ́n nyémpē nyébɛl ngáne ḿbɛ́nlé nyé.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, mbəledɛ eetómɛ́ɛ́ eche sáŋ, mod awě bélómé-ʼɛ eetómɛ́ɛ́ mod awě alómé mɔ́.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Bɔɔb áde nyébíí ḿmɛ́n mam, nnam mɛ́bɛ̄ ne nyé nzé nyêbɛle mɔ́.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 “Meehɔ́bɛ́ɛ́ nyé moosyəə́l. Mbíí bad ábe ḿpwɛ́dé. Boŋ eʼyale ábe éʼténlédé á Kálag e Dyǒb éʼtə́ŋgɛ́né alón. Éténlédé nɛ́n bán, ‘Mod awě súmɔ̄ sêdyâg ndyééd akǔnnɛ́né mɛ yə̌l.’
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Nlâŋge nyé nɛ́n bɔɔb, áde éēbɛ̄nlēdɛ̄ɛ̄ âbɛl nɛ́n nzé ébɛ́nlédé, nyédúbe nɛ́n bán, ‘Ndíi mɔ́ Awě Ńdíí.’
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě akobé mod awě ńlómé, akobé mɛ. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě akobé mɛ né akobé ane awě alómé mɛ.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Áde Yesuɛ ámáá ḿmɛ́n mekan ahɔ́b ndutul enlɔ́g mɔ́ á nlém-tê, ápanléd-tɛ ábē bembapɛɛ áte aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyé mod nhɔ́g ǎbɛ̌ mɛ á mekáá mé bad bé ekɔyí.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bénɔ́nné á mesó, áyə̄le bénkêmbííʼɛ́ mod awě áhɔ́bɛɛ́.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Mbapɛɛ nhɔ́g, awě Yesuɛ ândəŋgé, andyɛ̌ mɔ́ á akéb.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Dɔ́ɔ Simɔn Petro ápebtanné ane mbapɛɛ mǐd, áhɔ̄bē aá, “Sɛdéd mɔ́ mod awě áhɔ́bɛɛ́.”
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Dɔ́ɔ ane mbapɛɛ ásídté Yesuɛ á yə̌l-tê, ásɛdté mɔ́ aáken, “A-Sáŋ, nzɛ́ɛ́ éhɔ́bɛɛ́?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Mod awě mɛ́tɔdɛ́ɛ́ ewɛle á dǐsɛ-tê boŋ ḿbɛ mɔ́, mɔ́ adé ane mod.” Hɛ́ɛ átédé ewɛle, átɔdté á dǐsɛ-tê, ábagé Judasɛ, mwǎn awě Simɔn Iskariɔdɛ.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Akob áde Judasɛ ákóbé échê ewɛle, Satanɛ ansɔ́l mɔ́ áte. Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Dyam áde éhɛdɛɛ́ abɛl bɛ̌l dɔ́ á mehélé-te.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Boŋ mod ké nhɔ́g awě bɔ́bɔ̄ɔ bédyágéʼáá ndyééd enkênsóŋtɛ́nné chǒm-ɛ́ɛ ékə́ə́ boŋ Yesuɛ aláá Judasɛ nɛ̂.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Ngáne édíí bán Judasɛ mɔ̂ akǒŋgéʼáá ekwɛ é mɔné, doŋge á bembapɛɛ bénwēmtɛ̄n bán Yesuɛ alâŋge mɔ́ aá ákɛ áchan bwěm ábe bɛ́bɛnlédté á ngande, kéʼɛ chǒm éche bɛ́bɛɛ́ betóótōkɛ̄ bé bad.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Áde Judasɛ ákóbé ewɛle éche Yesuɛ ábágé mɔ́ kobɛ́n, ambíd ebwɔ́g. Ehíntɛ́n ênkwɛ̌.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Áde Judasɛ ámáá abíd dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Bɔɔb-pɔɔ́ ehúmé e Mwǎn-a-Moonyoŋ ényínnédé. Ehúmé é Dyǒb-pɛ ámpē ényīnnēd mbwiined ne mwǎn.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Nzé Dyǒb ákúdé ehúmé ámbīd e Mwǎn, né Dyǒb děn ámpē dɛ́bɛ̌l ehúmé é Mwǎn ényînned. Ǎbɛ̌l-lɛ nɛ̂ ábwɔ̄g-ábwɔ̄g.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 A-baányaŋ, echem póndé âbɛ́ ne nyé, edé esóŋ. Nyɛ́ɛ̄hɛ̌d mɛ, boŋ ngáne ménlāāʼɛ́ bad bé Israɛl, melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ ńlâŋgɛɛ́ nyé bɔɔb, mɛɛ́, ‘Wɛ́ɛ ńkagké, nyéehɛnlé apɛ áhed.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Mbage nyé mbéndé ekɔ́ɔ́lé bɔɔb, nɛ́n nyédəŋ nhɔ́g ne aníníí. Ngáne ńdə́ə́ nyé, nyémpē nyédəŋ nhɔ́g ne aníníí.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Nzé nyêdəə́ nhɔ́g ne aníníí, né mod tɛ́ɛ́ ǎbīī aá nyêdíi ábêm bembapɛɛ.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simɔn Petro ansɛdéd Yesuɛ aáken, “A-Sáŋ, héé éhɛdɛɛ́ akɛ?” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ehíd mɛ bɔɔb wɛ́ɛ ńkagké, boŋ ámbīd e póndé wɛ̌hīd mɛ.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Petro ansɛdéd mɔ́ aá, “A-Sáŋ, cheé ékə́ə́ boŋ meéhɛ̄lē se nhíd wɛ bɔɔb? Mbǒŋsɛ́né âwɛ́ á nló ḿmôŋ.”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákwɛntanné mɔ́ aá, “Ekoó aboŋsɛn dé awɛ́ á nló ḿmêm-ɛ? Ne mbále, nlâŋge wɛ mɛɛ́, nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ, wɛ̌bāŋ mɛ á yə̌l ngen éláán.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.