João 13
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA
1 Epun é ngande e Nnyíme-ámīn ênlyə̌g nɛ́ɛ chǎn. Yesuɛ ambíí aá eche póndé emaá apɛ echě mɔ́tə́ŋgɛ́né nkǒŋsé atɛde, âkɛ wɛ́ɛ eche Sáŋ. Andə̌ŋ bad bé nkǒŋsé ábe béndūbē mɔ́, alúméd-tɛ échê edəŋge kə́ə́ŋne á asóg.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bédyágéʼáá ndyééd ngukɛ́l, Satanɛ-ʼɛ ammǎd Judas Iskariɔdɛ mwǎn awě Simɔnɛ mewêmtɛn mé mbéb ásɔ́led áte âsóm Yesuɛ.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Yesuɛ ambíí aá eche Sáŋ abagé mekan mésyə̄ə̄l áwe mekáá. Ambíí-ʼɛ aá mɔ́hūū wɛ́ɛ Dyǒb mɔ́time-ʼɛ ámbīd wɛ́ɛ Dyǒb.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Áde bédyágkē ndyééd nɛ̂, Yesuɛ anhidé ásē, ahúd nkob á yə̌l, atád tábɛlɛ á nkog.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Hɛ́ɛ áhédé mendíb á kúmbe-tê, boŋ ábootéd ábē bembapɛɛ mekuu awobe, ápīnnād tábɛlɛ awě ánwāāʼɛ́ á nkog.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Áde ápédé wɛ́ɛ Simɔn Petro dɔ́ɔ Simɔnɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aá, “A-Sáŋ, ehɛde mɛ mekuu awobe-yɛ?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ esóŋtɛ́n dyam áde ḿbɛlɛɛ́ bɔɔb, boŋ ámbīd e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l dɔ́ɔ wɛ́sōŋtɛ̄nnē.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Hɛ́ɛ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá, “Aáy, weéwóbpɛ́ɛ́ mɛ mekuu mbêd.” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Nzé meéwobpe wɛ mekuu né wéewóŋgé dyamdyam abɛlɛn ne mɛ.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simɔn Petro anláá mɔ́ aá, “A-Sáŋ, né saké mekuu měmpɛn-ɛɛ́ wɛ́wobɛ́ɛ́ mɛ. Wɛ̌wobé mɛ kə́ə́ŋne mekáá ne nló!”
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yesuɛ ankwɛntɛ́n aá, “Mod awě amaá mendíb awɔg, yə̌l esyəə́l emaá mɔ́ asáŋ, eetə̂ŋgɛnɛɛ́ mendíb awɔ́g ámpē, étōmɛɛ́ âwobe mekuu. Nyêmaá asáŋ, boŋ saké nyé moosyəə́l nyêsáá.”
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Yesuɛ ammǎd abíi mod awě ǎsōm mɔ́. Nɛ́ɛ dênkə̌ŋ boŋ ahɔ́b aá saké moosyəə́l asáá.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Áde ámáá bɔ́ mekuu awobe, anhɛ́ ḿmē nkob á yə̌l, átīm ámbīd áwē eʼdii. Hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nyêsóŋtɛ́né dyam áde ḿbɛ́nlé nyé-yɛ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Nyêchəge mɛ Meléede, nyêchəge-ʼɛ mɛ Sáŋgwɛ́ɛ́. Nyêtə́ŋgɛ́né, áyə̄le nɛ̂ děn dɔ́ɔ ńdíí.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Né-ɔɔ́, nzé mɛ awě ndé nyé Sáŋgwɛ́ɛ́ mbɛ́-ʼɛ nyé Meléede nwǒbpé nyé mekuu, né nyémpē nyêtə́ŋgɛ́né nhɔ́g ne aníníí mekuu awobe.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Nlúmté nyé eláŋsɛ́n éche nyétə́ŋgɛ́né ahíd âbɛl nɛ́n nyémpē nyébɛl ngáne ḿbɛ́nlé nyé.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, mbəledɛ eetómɛ́ɛ́ eche sáŋ, mod awě bélómé-ʼɛ eetómɛ́ɛ́ mod awě alómé mɔ́.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Bɔɔb áde nyébíí ḿmɛ́n mam, nnam mɛ́bɛ̄ ne nyé nzé nyêbɛle mɔ́.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Meehɔ́bɛ́ɛ́ nyé moosyəə́l. Mbíí bad ábe ḿpwɛ́dé. Boŋ eʼyale ábe éʼténlédé á Kálag e Dyǒb éʼtə́ŋgɛ́né alón. Éténlédé nɛ́n bán, ‘Mod awě súmɔ̄ sêdyâg ndyééd akǔnnɛ́né mɛ yə̌l.’
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Nlâŋge nyé nɛ́n bɔɔb, áde éēbɛ̄nlēdɛ̄ɛ̄ âbɛl nɛ́n nzé ébɛ́nlédé, nyédúbe nɛ́n bán, ‘Ndíi mɔ́ Awě Ńdíí.’
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě akobé mod awě ńlómé, akobé mɛ. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě akobé mɛ né akobé ane awě alómé mɛ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Áde Yesuɛ ámáá ḿmɛ́n mekan ahɔ́b ndutul enlɔ́g mɔ́ á nlém-tê, ápanléd-tɛ ábē bembapɛɛ áte aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyé mod nhɔ́g ǎbɛ̌ mɛ á mekáá mé bad bé ekɔyí.”
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bénɔ́nné á mesó, áyə̄le bénkêmbííʼɛ́ mod awě áhɔ́bɛɛ́.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Mbapɛɛ nhɔ́g, awě Yesuɛ ândəŋgé, andyɛ̌ mɔ́ á akéb.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Dɔ́ɔ Simɔn Petro ápebtanné ane mbapɛɛ mǐd, áhɔ̄bē aá, “Sɛdéd mɔ́ mod awě áhɔ́bɛɛ́.”
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Dɔ́ɔ ane mbapɛɛ ásídté Yesuɛ á yə̌l-tê, ásɛdté mɔ́ aáken, “A-Sáŋ, nzɛ́ɛ́ éhɔ́bɛɛ́?”
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Mod awě mɛ́tɔdɛ́ɛ́ ewɛle á dǐsɛ-tê boŋ ḿbɛ mɔ́, mɔ́ adé ane mod.” Hɛ́ɛ átédé ewɛle, átɔdté á dǐsɛ-tê, ábagé Judasɛ, mwǎn awě Simɔn Iskariɔdɛ.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Akob áde Judasɛ ákóbé échê ewɛle, Satanɛ ansɔ́l mɔ́ áte. Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Dyam áde éhɛdɛɛ́ abɛl bɛ̌l dɔ́ á mehélé-te.”
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Boŋ mod ké nhɔ́g awě bɔ́bɔ̄ɔ bédyágéʼáá ndyééd enkênsóŋtɛ́nné chǒm-ɛ́ɛ ékə́ə́ boŋ Yesuɛ aláá Judasɛ nɛ̂.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Ngáne édíí bán Judasɛ mɔ̂ akǒŋgéʼáá ekwɛ é mɔné, doŋge á bembapɛɛ bénwēmtɛ̄n bán Yesuɛ alâŋge mɔ́ aá ákɛ áchan bwěm ábe bɛ́bɛnlédté á ngande, kéʼɛ chǒm éche bɛ́bɛɛ́ betóótōkɛ̄ bé bad.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Áde Judasɛ ákóbé ewɛle éche Yesuɛ ábágé mɔ́ kobɛ́n, ambíd ebwɔ́g. Ehíntɛ́n ênkwɛ̌.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Áde Judasɛ ámáá abíd dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Bɔɔb-pɔɔ́ ehúmé e Mwǎn-a-Moonyoŋ ényínnédé. Ehúmé é Dyǒb-pɛ ámpē ényīnnēd mbwiined ne mwǎn.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Nzé Dyǒb ákúdé ehúmé ámbīd e Mwǎn, né Dyǒb děn ámpē dɛ́bɛ̌l ehúmé é Mwǎn ényînned. Ǎbɛ̌l-lɛ nɛ̂ ábwɔ̄g-ábwɔ̄g.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 A-baányaŋ, echem póndé âbɛ́ ne nyé, edé esóŋ. Nyɛ́ɛ̄hɛ̌d mɛ, boŋ ngáne ménlāāʼɛ́ bad bé Israɛl, melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ ńlâŋgɛɛ́ nyé bɔɔb, mɛɛ́, ‘Wɛ́ɛ ńkagké, nyéehɛnlé apɛ áhed.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Mbage nyé mbéndé ekɔ́ɔ́lé bɔɔb, nɛ́n nyédəŋ nhɔ́g ne aníníí. Ngáne ńdə́ə́ nyé, nyémpē nyédəŋ nhɔ́g ne aníníí.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Nzé nyêdəə́ nhɔ́g ne aníníí, né mod tɛ́ɛ́ ǎbīī aá nyêdíi ábêm bembapɛɛ.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simɔn Petro ansɛdéd Yesuɛ aáken, “A-Sáŋ, héé éhɛdɛɛ́ akɛ?” Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ehíd mɛ bɔɔb wɛ́ɛ ńkagké, boŋ ámbīd e póndé wɛ̌hīd mɛ.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Petro ansɛdéd mɔ́ aá, “A-Sáŋ, cheé ékə́ə́ boŋ meéhɛ̄lē se nhíd wɛ bɔɔb? Mbǒŋsɛ́né âwɛ́ á nló ḿmôŋ.”
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákwɛntanné mɔ́ aá, “Ekoó aboŋsɛn dé awɛ́ á nló ḿmêm-ɛ? Ne mbále, nlâŋge wɛ mɛɛ́, nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ, wɛ̌bāŋ mɛ á yə̌l ngen éláán.”
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.