João 11

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mod nhɔ́g ambɛ́ awě béchə́géʼáá bán Lazarɔsɛ, akǒnléʼáá. Lazarɔsɛ ne baányaŋ bé bebaád, Maria ne Mataa bédyɛ́ɛ́ʼáá á dyad á Bɛtani.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Anɛ́n Maria awě mwǎnyaŋ Lazarɔsɛ ákónléʼáá, mɔ̂ anwɔ́géd Yesuɛ dyɔ̌g dé elod é bwâm á mekuu, boŋ apínnéd échē esid.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Né-ɔɔ́, Maria bɔ́ Mataa bɔ́ bénlōm nsəl wɛ́ɛ Yesuɛ bán, “A-Sáŋ, awoŋ nsón a nlém akonleʼ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Áde Yesuɛ áwógé ḿmɛ́n nlébtéd anhɔ́b aá, “Ḿmɛ́n nkole méesógké ne kwééd. Nɛ́n ábɛ́nlédé âbɛ Dyǒb ehúmé, âbɛl boŋ Mwǎn a Dyǒb ákud edúbé.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuɛ andə̌ŋ Mataa, Maria ne Lazarɔsɛ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ké nɛ̂, áde áwógé bán, Lazarɔsɛ akonle andíi ambɛ́ wɛ́ɛ ámbɛ̄ɛ̄ eʼpun éʼbɛ.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ ábē bembapɛɛ aá, “Détim ámbīd á Judeya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Dɔ́ɔ ábe bembapɛɛ bélâŋgɛɛ́ mɔ́ bán “A-meléed, kíné saá áwed dɔ́ɔ bad béhɛ́déʼáá wɛ meláá awúɛn súútə́ŋʼɛ?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Éesaá mbále bán mǔte ńwóó dyôm á háwa ne ébɛ-yɛ? Bad ábe békag mǔte béekwagké áyə̄le bédé ne ane awě adé eʼnyínɛn bé ekíde bé nkǒŋsé.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Boŋ nzé békag nkuu, dɔ́ɔ békwagké áyə̄le eʼnyínɛn bé ekíde béesaá.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Áde Yesuɛ ámáá ahɔ́b nɛ́n ambád ámpē aá, “Awɛd nsón Lazarɔsɛ akúne, boŋ nkag mɔ́ anyem ásē.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ábē bembapɛɛ bénlāā mɔ́ bán, “A-Sáŋ, nzé akúne né ǎdyɛɛ́ bwâm.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesuɛ ahɔ́béʼáá nɛ́n áyə̄le ambíí aá, Lazarɔsɛ awédé, boŋ ábē bembapɛɛ bénwēmtɛ̄n bán, ahɔ́be aá, akúne kúnɛ́n.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Né-ɔɔ́, Yesuɛ ampanléd bɔ́ áte aá, “Lazarɔsɛ awédé,
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 boŋ á yə̌l echɛ̂n, ndé menyiŋge nɛ́n mɛɛ́ meebédɛɛ́ áhed âbɛl boŋ nyédúbe. Syánē dékag-kɔɔ́ áwed bɔɔb.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Hɛ̂ dɔ́ɔ Tɔmasɛ (awě bênchuúʼɛ́ bán, Nhɛ́d) álâŋgɛɛ́ baáb bembapɛɛ aá, “Syánē ámpē dékag áwed âbɛl boŋ nzé kwééd chɔ́ edé déwɛ̂ ne Meléede.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Bɔɔb-pɔɔ́, áde Yesuɛ ápédé á Bɛtani, antán nɛ́ɛ bémáá Lazarɔsɛ alíme. Ene póndé né ḿmê ndim ńkébɛ̄ á soŋ-tê eʼpun éʼniin.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bootya á Bɛtani âpɛ á Jerusalɛm ábédé dyam máyl mébɛ.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Ekud é bad bé Israɛl ênhyɛ̌ wɛ́ɛ Mataa bɔ́ Maria âwenned bɔ́ áyə̄le kwééd eche awab mwǎnyaŋ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Áde Mataa áwógé bán, Yesuɛ ahúɛʼ, ankɛ̌ mɔ́ abomɛn á nzii, boŋ Maria anlyə̌g á ndáb.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Dɔ́ɔ Mataa álâŋgɛɛ́ Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, nzé wembɛ́ hɛ́n né mwǎnned eewédɛɛ́.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Boŋ ké nɛ̂, mbíí mɛɛ́ ké bɔɔb kéchéé éche ésɛ́dté Dyǒb, Dyǒb dɛ́bɛ̌ wɛ.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Mwǎnyoŋ ǎbɛ̄ á aloŋgé ámpē.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mataa antimtɛ́n mɔ́ aá, “Mbíí mɛɛ́ ǎpuú á póndé e mpuu mbwɛ mé asóg.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Dɔ́ɔ Yesuɛ aláŋgé mɔ́ aá, “Mɛ-ɛɛ́ ndé mpuu né aloŋgé. Nzé mod adúbpé mɛ, ké anwɛ́, ǎbɛ̄ abɛ́ á aloŋgé.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Kénzɛ́ɛ́ awě adé á aloŋgé boŋ adúbé-ʼɛ mɛ, éewáá mbêd. Edúbpé né-yɛ?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Hɛ́ɛ Mataa ákwɛntanné aá, “Ɛɛ, A-Sáŋ, ndúbpé mɛɛ́ wɛ-ɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté, Mwǎn a Dyǒb awě Dyǒb áhɔ́bé aá, ǎpɛ̄ á nkǒŋsé.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Áde Mataa áhɔ́bé nɛ̂, antǐm ámbīd, ákɛ̄ áchəg mwǎnyaŋ Maria kun, aláá mɔ́ aá, “Meléede adé hɛ́n, asɛdte-ʼɛ wɛ.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Áde Maria áwógé nɛ̂, anhidé ásē mehélé, ákɛ atán Yesuɛ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Bɔɔb-pɔɔ́, Yesuɛ enkêmpaá asɔ́l á dyad-tê, andíi ambɛ́ wɛ́ɛ Mataa ántānnē mɔ́.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Áde bad bé Israɛl ábe bébédé á ndáb-te ne Maria âwenned mɔ́, bényíné nɛ́ɛ ábídé á ndáb-te ne mehélé, anyəgte á soŋ, bénwēmtɛ̄n bán, akag achii. Né-ɔɔ́, bénhīd mɔ́.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Áde Maria ápédé wɛ́ɛ Yesuɛ ámbɛ̄ɛ̄ boŋ anyín mɔ́, ankwɛ̌ mɔ́ á mekuu, ahɔ́b aá, “A-Sáŋ, nzé wembɛ́ hɛ́n, né mwǎnned eewédɛɛ́.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Anyín áde Yesuɛ ányíné nɛ́ɛ Maria áchyɛɛʼɛ́, anyín-nɛ nɛ́ɛ bad ábe bénhīd mɔ́ béchyɛɛʼɛ́, ngɔl enkonnéd mɔ́, átāg-kɛ áte á nlém-tê bwâmbwam.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Ansɛdéd aáken, “Héé nyélímmé mɔ́?” Bênkwɛntɛ́n bán, “A-Sáŋ, hyɛ̌ ényîn.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Yesuɛ anchií.
35 Jesus chorou.
36 Hɛ́ɛ bad bé Israɛl béhɔ́bɛɛ́ bán, “Nɛ́dē ankǒŋ mɔ́ adəŋ-óó!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Boŋ bɔ́ doŋge á bad bénhɔ̄b bán, “Ngɔ́mē ambɛ̌l mod awě ankwɛ ndím ányīnne. Eéhɛleʼaá-sɛ ábɛl Lazarɔsɛ eewág-ɛ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ngɔl enkonnéd Yesuɛ á nlém ámpē. Né-ɔɔ́, ankɛ̌ á soŋ. Ene soŋ ebédɛ́ɛ soŋ echě bépwɔ́gé aláá áte, boŋ békútɛ́n chɔ́ nsəl ne aláá.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ ábê bad aá, “Nyéhûd ádê aláá.” Dɔ́ɔ Mataa, mod awě awédé mwǎnyaŋ áhɔ́bɛɛ́ aá, “A-Sáŋ, ndim mɛ́mǎd abooted dé achum bɔɔb áyə̄le ńkídémbɛ́ á soŋ-tê bɔɔb eʼpun éʼniin.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá “Meelâŋgɛɛ́ wɛ mɛɛ́ nzé edúbpé né wɛ̌nyīn Ngum e Dyǒb-ɛ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Né-ɔɔ́, ábê bad bénhūd ádê aláá á nsəl ń soŋ. Dɔ́ɔ Yesuɛ ánɔ́né ámīn boŋ áhɔ̄bē aá, “A-Tɛ̂, nságnɛ́né wɛ áyə̄le éwógé mɛ mekáne.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mbíí mɛɛ́ eyɔ̌gké mɛ mekáne awóg, boŋ nhɔ́be nɛ́n âbɛl boŋ ábɛ́n bad ábe bédé hɛ́n bédúbe bán, wɛ-ɛɛ́ elómé mɛ.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂ dɔ́ɔ áchə́gté ehɔ́b ámīn boŋ áchɛ̄nlē Lazarɔsɛ aá, “A-Lazarɔs, bíd áwed!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Ane mod awě ammǎd awɛ́ abíd-tɛ áwed. Mbɔ́m éche bênkaánné mɔ́ mekuu ne mekáá ne tumbe echě bênkaánné mɔ́ eʼsó, émbɛ̄ ébɛ̄ mɔ́ á yə̌l. Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhune mɔ́ ábê bwěm á yə̌l, ákag.” Yesuɛ apuúdté Lazarɔsɛ|src="CN01768C.tif" size="col" ref="11.38-44"
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Bad bé Israɛl ábe bênkɛ̌ Maria á mewenned bényīn mekan ḿme Yesuɛ âmbɛnlé, béndūbē-ʼɛ Yesuɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Boŋ bɔ́ doŋge á bad bênkɛ̌ Befarisia atán, béláá bɔ́ mam ḿme Yesuɛ ábɛ́lé.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Hɛ́ɛ beprisɛ bémbáá ne Befarisia béchɛ́nlé mbom ń káánsɛl. Bénhɔ̄b bán, “Cheé dɛ́bɛnlé bɔɔb? Detə́ŋgɛ́né dyam abɛl áyə̄le anɛ́n mod abɛle menyáké bwâmbwam!
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Nzé detɛ̌dté bán, ákɛɛne ḿmɛ́n mekan áʼsō né moosyəə́l ǎdūbē mɔ́. Nzé moosyəə́l adúbpé-ʼɛ mɔ́, né bad bé Roma bɛ́pɛ̌, békōbɛ̄n-nɛ syánē echɛd Ndáb-e-Dyǒb, békōbɛ̄n-nɛ syánē ádɛ̄d aloŋ.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Dɔ́ɔ mod nhɔ́g átîntê echâb awě béchə́géʼáá bán Kaifasɛ, awě abédé prisɛ ambáámbáa ḿmê mwɛ̌, áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nyéebíiʼɛ́ dyamdyam.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Nyéenyínɛ́ɛ́ nɛ́n bán ébóó bán, mod nhɔ́g áwɛ̂ á nló ḿ moosyəə́l tómaa aloŋ ásyə̄ə̄l ábɔ́ɔ?”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kénɛ́ɛ áhɔ́béʼáá nɛ̂, saké ḿmē mewêmtɛn měn mɔ́ɔ áhɔ́bnéʼáá nɛ̂. Ngáne ábédé prisɛ ambáámbáa ḿmê mwɛ̌, ahɔ́béʼáá dyam áde dɛ́bɛnléd, áʼsō éʼ póndé, aá Yesuɛ ǎwɛ̄ á nló ḿ bad bé Israɛl.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Saá-kaá á nló ḿ bad bé Israɛl bénpɛn, boŋ kə́ŋne âlad bad bé Dyǒb bésyə̄ə̄l ábe bémáá ahɛnted áte hǒm ahɔ́g, âbɛl bébɛ̂ mod nhɔ́g.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Bootya échê epun bad bémbáá bé Israɛl bêmbootéd Yesuɛ ahəge, âwúu mɔ́.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Nɛ́n dêmbɛ̌l Yesuɛ eebídeʼaá á nhɛ́né ámpē átîntê e bad bé Israɛl. Bɔ́ɔbɛ ábē bembapɛɛ bênhidé békɛ̄ á dyad áde béchəgɛɛ́ bán Efrem, bédyɛ̄ɛ̄-ʼɛ áwed. Ádê dyad ábédé bɛnbɛn ne ehyáŋge.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Póndé e ngande e Nnyíme-ámīn embɛ́ bɛnbɛn. Né-ɔɔ́, bad híin bémbīd myad ne myad, békɛ̄ á akuu á Jerusalɛm âwobe échab yə̌l ngáne mbéndé e Mosɛɛ éhɛ́déʼáá, âboŋsɛn ngande e Nnyíme-ámīn.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Ábê bad bé Israɛl bémbɛ̄ béhɛdé Yesuɛ. Áde béládné á Ndáb-e-Dyǒb bésɛ́dtéʼáá, nhɔ́g ne aníníí bánken, “Chán nyéwémtɛ́né, nyêdúbpé bán, ǎhyɛ ngande-yɛ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Beprisɛ bémbáá ne Befarisia béntōmēd ehə́ŋgé bán, kénzɛ́ɛ́ awě anyíné Yesuɛ áhyɛ áláa bɔ́, âbɛl boŋ békōb mɔ́.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.