João 11
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB
1 Mod nhɔ́g ambɛ́ awě béchə́géʼáá bán Lazarɔsɛ, akǒnléʼáá. Lazarɔsɛ ne baányaŋ bé bebaád, Maria ne Mataa bédyɛ́ɛ́ʼáá á dyad á Bɛtani.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Anɛ́n Maria awě mwǎnyaŋ Lazarɔsɛ ákónléʼáá, mɔ̂ anwɔ́géd Yesuɛ dyɔ̌g dé elod é bwâm á mekuu, boŋ apínnéd échē esid.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Né-ɔɔ́, Maria bɔ́ Mataa bɔ́ bénlōm nsəl wɛ́ɛ Yesuɛ bán, “A-Sáŋ, awoŋ nsón a nlém akonleʼ.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Áde Yesuɛ áwógé ḿmɛ́n nlébtéd anhɔ́b aá, “Ḿmɛ́n nkole méesógké ne kwééd. Nɛ́n ábɛ́nlédé âbɛ Dyǒb ehúmé, âbɛl boŋ Mwǎn a Dyǒb ákud edúbé.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuɛ andə̌ŋ Mataa, Maria ne Lazarɔsɛ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ké nɛ̂, áde áwógé bán, Lazarɔsɛ akonle andíi ambɛ́ wɛ́ɛ ámbɛ̄ɛ̄ eʼpun éʼbɛ.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ ábē bembapɛɛ aá, “Détim ámbīd á Judeya.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Dɔ́ɔ ábe bembapɛɛ bélâŋgɛɛ́ mɔ́ bán “A-meléed, kíné saá áwed dɔ́ɔ bad béhɛ́déʼáá wɛ meláá awúɛn súútə́ŋʼɛ?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Éesaá mbále bán mǔte ńwóó dyôm á háwa ne ébɛ-yɛ? Bad ábe békag mǔte béekwagké áyə̄le bédé ne ane awě adé eʼnyínɛn bé ekíde bé nkǒŋsé.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Boŋ nzé békag nkuu, dɔ́ɔ békwagké áyə̄le eʼnyínɛn bé ekíde béesaá.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Áde Yesuɛ ámáá ahɔ́b nɛ́n ambád ámpē aá, “Awɛd nsón Lazarɔsɛ akúne, boŋ nkag mɔ́ anyem ásē.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ábē bembapɛɛ bénlāā mɔ́ bán, “A-Sáŋ, nzé akúne né ǎdyɛɛ́ bwâm.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesuɛ ahɔ́béʼáá nɛ́n áyə̄le ambíí aá, Lazarɔsɛ awédé, boŋ ábē bembapɛɛ bénwēmtɛ̄n bán, ahɔ́be aá, akúne kúnɛ́n.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Né-ɔɔ́, Yesuɛ ampanléd bɔ́ áte aá, “Lazarɔsɛ awédé,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 boŋ á yə̌l echɛ̂n, ndé menyiŋge nɛ́n mɛɛ́ meebédɛɛ́ áhed âbɛl boŋ nyédúbe. Syánē dékag-kɔɔ́ áwed bɔɔb.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Hɛ̂ dɔ́ɔ Tɔmasɛ (awě bênchuúʼɛ́ bán, Nhɛ́d) álâŋgɛɛ́ baáb bembapɛɛ aá, “Syánē ámpē dékag áwed âbɛl boŋ nzé kwééd chɔ́ edé déwɛ̂ ne Meléede.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Bɔɔb-pɔɔ́, áde Yesuɛ ápédé á Bɛtani, antán nɛ́ɛ bémáá Lazarɔsɛ alíme. Ene póndé né ḿmê ndim ńkébɛ̄ á soŋ-tê eʼpun éʼniin.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bootya á Bɛtani âpɛ á Jerusalɛm ábédé dyam máyl mébɛ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ekud é bad bé Israɛl ênhyɛ̌ wɛ́ɛ Mataa bɔ́ Maria âwenned bɔ́ áyə̄le kwééd eche awab mwǎnyaŋ.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Áde Mataa áwógé bán, Yesuɛ ahúɛʼ, ankɛ̌ mɔ́ abomɛn á nzii, boŋ Maria anlyə̌g á ndáb.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Dɔ́ɔ Mataa álâŋgɛɛ́ Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, nzé wembɛ́ hɛ́n né mwǎnned eewédɛɛ́.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Boŋ ké nɛ̂, mbíí mɛɛ́ ké bɔɔb kéchéé éche ésɛ́dté Dyǒb, Dyǒb dɛ́bɛ̌ wɛ.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Mwǎnyoŋ ǎbɛ̄ á aloŋgé ámpē.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mataa antimtɛ́n mɔ́ aá, “Mbíí mɛɛ́ ǎpuú á póndé e mpuu mbwɛ mé asóg.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Dɔ́ɔ Yesuɛ aláŋgé mɔ́ aá, “Mɛ-ɛɛ́ ndé mpuu né aloŋgé. Nzé mod adúbpé mɛ, ké anwɛ́, ǎbɛ̄ abɛ́ á aloŋgé.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kénzɛ́ɛ́ awě adé á aloŋgé boŋ adúbé-ʼɛ mɛ, éewáá mbêd. Edúbpé né-yɛ?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Hɛ́ɛ Mataa ákwɛntanné aá, “Ɛɛ, A-Sáŋ, ndúbpé mɛɛ́ wɛ-ɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté, Mwǎn a Dyǒb awě Dyǒb áhɔ́bé aá, ǎpɛ̄ á nkǒŋsé.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Áde Mataa áhɔ́bé nɛ̂, antǐm ámbīd, ákɛ̄ áchəg mwǎnyaŋ Maria kun, aláá mɔ́ aá, “Meléede adé hɛ́n, asɛdte-ʼɛ wɛ.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Áde Maria áwógé nɛ̂, anhidé ásē mehélé, ákɛ atán Yesuɛ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Bɔɔb-pɔɔ́, Yesuɛ enkêmpaá asɔ́l á dyad-tê, andíi ambɛ́ wɛ́ɛ Mataa ántānnē mɔ́.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Áde bad bé Israɛl ábe bébédé á ndáb-te ne Maria âwenned mɔ́, bényíné nɛ́ɛ ábídé á ndáb-te ne mehélé, anyəgte á soŋ, bénwēmtɛ̄n bán, akag achii. Né-ɔɔ́, bénhīd mɔ́.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Áde Maria ápédé wɛ́ɛ Yesuɛ ámbɛ̄ɛ̄ boŋ anyín mɔ́, ankwɛ̌ mɔ́ á mekuu, ahɔ́b aá, “A-Sáŋ, nzé wembɛ́ hɛ́n, né mwǎnned eewédɛɛ́.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Anyín áde Yesuɛ ányíné nɛ́ɛ Maria áchyɛɛʼɛ́, anyín-nɛ nɛ́ɛ bad ábe bénhīd mɔ́ béchyɛɛʼɛ́, ngɔl enkonnéd mɔ́, átāg-kɛ áte á nlém-tê bwâmbwam.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ansɛdéd aáken, “Héé nyélímmé mɔ́?” Bênkwɛntɛ́n bán, “A-Sáŋ, hyɛ̌ ényîn.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yesuɛ anchií.
35 Jesus chorou.
36 Hɛ́ɛ bad bé Israɛl béhɔ́bɛɛ́ bán, “Nɛ́dē ankǒŋ mɔ́ adəŋ-óó!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Boŋ bɔ́ doŋge á bad bénhɔ̄b bán, “Ngɔ́mē ambɛ̌l mod awě ankwɛ ndím ányīnne. Eéhɛleʼaá-sɛ ábɛl Lazarɔsɛ eewág-ɛ?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ngɔl enkonnéd Yesuɛ á nlém ámpē. Né-ɔɔ́, ankɛ̌ á soŋ. Ene soŋ ebédɛ́ɛ soŋ echě bépwɔ́gé aláá áte, boŋ békútɛ́n chɔ́ nsəl ne aláá.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ ábê bad aá, “Nyéhûd ádê aláá.” Dɔ́ɔ Mataa, mod awě awédé mwǎnyaŋ áhɔ́bɛɛ́ aá, “A-Sáŋ, ndim mɛ́mǎd abooted dé achum bɔɔb áyə̄le ńkídémbɛ́ á soŋ-tê bɔɔb eʼpun éʼniin.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá “Meelâŋgɛɛ́ wɛ mɛɛ́ nzé edúbpé né wɛ̌nyīn Ngum e Dyǒb-ɛ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Né-ɔɔ́, ábê bad bénhūd ádê aláá á nsəl ń soŋ. Dɔ́ɔ Yesuɛ ánɔ́né ámīn boŋ áhɔ̄bē aá, “A-Tɛ̂, nságnɛ́né wɛ áyə̄le éwógé mɛ mekáne.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Mbíí mɛɛ́ eyɔ̌gké mɛ mekáne awóg, boŋ nhɔ́be nɛ́n âbɛl boŋ ábɛ́n bad ábe bédé hɛ́n bédúbe bán, wɛ-ɛɛ́ elómé mɛ.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂ dɔ́ɔ áchə́gté ehɔ́b ámīn boŋ áchɛ̄nlē Lazarɔsɛ aá, “A-Lazarɔs, bíd áwed!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ane mod awě ammǎd awɛ́ abíd-tɛ áwed. Mbɔ́m éche bênkaánné mɔ́ mekuu ne mekáá ne tumbe echě bênkaánné mɔ́ eʼsó, émbɛ̄ ébɛ̄ mɔ́ á yə̌l. Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéhune mɔ́ ábê bwěm á yə̌l, ákag.” Yesuɛ apuúdté Lazarɔsɛ|src="CN01768C.tif" size="col" ref="11.38-44"
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bad bé Israɛl ábe bênkɛ̌ Maria á mewenned bényīn mekan ḿme Yesuɛ âmbɛnlé, béndūbē-ʼɛ Yesuɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Boŋ bɔ́ doŋge á bad bênkɛ̌ Befarisia atán, béláá bɔ́ mam ḿme Yesuɛ ábɛ́lé.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Hɛ́ɛ beprisɛ bémbáá ne Befarisia béchɛ́nlé mbom ń káánsɛl. Bénhɔ̄b bán, “Cheé dɛ́bɛnlé bɔɔb? Detə́ŋgɛ́né dyam abɛl áyə̄le anɛ́n mod abɛle menyáké bwâmbwam!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Nzé detɛ̌dté bán, ákɛɛne ḿmɛ́n mekan áʼsō né moosyəə́l ǎdūbē mɔ́. Nzé moosyəə́l adúbpé-ʼɛ mɔ́, né bad bé Roma bɛ́pɛ̌, békōbɛ̄n-nɛ syánē echɛd Ndáb-e-Dyǒb, békōbɛ̄n-nɛ syánē ádɛ̄d aloŋ.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Dɔ́ɔ mod nhɔ́g átîntê echâb awě béchə́géʼáá bán Kaifasɛ, awě abédé prisɛ ambáámbáa ḿmê mwɛ̌, áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nyéebíiʼɛ́ dyamdyam.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Nyéenyínɛ́ɛ́ nɛ́n bán ébóó bán, mod nhɔ́g áwɛ̂ á nló ḿ moosyəə́l tómaa aloŋ ásyə̄ə̄l ábɔ́ɔ?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kénɛ́ɛ áhɔ́béʼáá nɛ̂, saké ḿmē mewêmtɛn měn mɔ́ɔ áhɔ́bnéʼáá nɛ̂. Ngáne ábédé prisɛ ambáámbáa ḿmê mwɛ̌, ahɔ́béʼáá dyam áde dɛ́bɛnléd, áʼsō éʼ póndé, aá Yesuɛ ǎwɛ̄ á nló ḿ bad bé Israɛl.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Saá-kaá á nló ḿ bad bé Israɛl bénpɛn, boŋ kə́ŋne âlad bad bé Dyǒb bésyə̄ə̄l ábe bémáá ahɛnted áte hǒm ahɔ́g, âbɛl bébɛ̂ mod nhɔ́g.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Bootya échê epun bad bémbáá bé Israɛl bêmbootéd Yesuɛ ahəge, âwúu mɔ́.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Nɛ́n dêmbɛ̌l Yesuɛ eebídeʼaá á nhɛ́né ámpē átîntê e bad bé Israɛl. Bɔ́ɔbɛ ábē bembapɛɛ bênhidé békɛ̄ á dyad áde béchəgɛɛ́ bán Efrem, bédyɛ̄ɛ̄-ʼɛ áwed. Ádê dyad ábédé bɛnbɛn ne ehyáŋge.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Póndé e ngande e Nnyíme-ámīn embɛ́ bɛnbɛn. Né-ɔɔ́, bad híin bémbīd myad ne myad, békɛ̄ á akuu á Jerusalɛm âwobe échab yə̌l ngáne mbéndé e Mosɛɛ éhɛ́déʼáá, âboŋsɛn ngande e Nnyíme-ámīn.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ábê bad bé Israɛl bémbɛ̄ béhɛdé Yesuɛ. Áde béládné á Ndáb-e-Dyǒb bésɛ́dtéʼáá, nhɔ́g ne aníníí bánken, “Chán nyéwémtɛ́né, nyêdúbpé bán, ǎhyɛ ngande-yɛ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Beprisɛ bémbáá ne Befarisia béntōmēd ehə́ŋgé bán, kénzɛ́ɛ́ awě anyíné Yesuɛ áhyɛ áláa bɔ́, âbɛl boŋ békōb mɔ́.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.