Apocalipse 6

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dɔ́ɔ ńnyíné ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód adǐbpé edibɛn ehɔ́g átîntê e eʼdibɛn saámbé. Hɛ́ɛ ńwógé nyam pɔ́g átîntê e échê nyam éniin éhɔ̄bē aá “Hyǎg!” Ehɔ́b ébédé chɔ́ nɛ́ɛ dyǒb ákume áte.
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Hɛ́ɛ ńnɔ́né boŋ ńnyīnē hɔ́sɛ echě épúbeʼ. Mod awě andií chɔ́ anwálé épwɛsɛ bébɛ̄-ʼɛ mɔ́ ekóté e nkamlɛn. Abédé mod awě ayɔ̌gké nzum atóm áte akagéʼáá-ʼɛ âkɛ dɛ́tóm nzum émpēe áte éche áwanné ne bad bé ekɔyí.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Dɔ́ɔ ńnyíné ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód adibpe edibɛn éche élóntɛ́né éʼbɛ. Dɔ́ɔ ńwógé nyam echě élóntɛ́né ébɛ, átîntê échě nyam éniin ehɔ́be aá, “Hyǎg!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Hɛ́ɛ hɔ́sɛ empée, echě eyəge bwâmbwam, ébídé áwed. Bêmbɛ̌ mod awě andií chɔ́ kunze bán áhûd nsaŋ á nkǒŋsé-te âbɛl boŋ baányoŋ béwúɛʼ nhɔ́g ne aníníí. Bêmbɛ̌-ʼɛ mɔ́ sáŋkalaa a nkwáté.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Áde ńnyíné ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód adibpe eʼdibɛn ábe éʼlóntɛ́né éʼláán, dɔ́ɔ ńwógé nyam echě élóntɛ́né éláán, átîntê e échê nyam éniin ehɔ́beʼ aá, “Hyǎg!” Hɛ́ɛ ńnyíné hɔ́sɛ echě ehíneʼ. Mod awě andií chɔ́ anwálé kílo á ekáá.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Dɔ́ɔ ńwógé ehɔ́b nɛ̂ŋgáne ehɔ́b éche ébídé átîntê e échê nyam éniin, éhɔ́be nɛ́n aá, “Asii á ngun ahɔ́g ngɛ̂n áyə̄l e nsábe mé nsɔ́n mé epun é bǐn ne mesii mé báli méláán ḿme méelɛle nkun áyə̄l e nsábe mé epun é bǐn. Boŋ pɛn mod eebébté mǒl ne mǐm.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Dɔ́ɔ ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód ádíbpé edibɛn éche élóntɛ́né éʼniin. Hɛ́ɛ ńwógé nyam echě elóntɛ́né éniin ehɔ́beʼ aá “Hyǎg!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Hɛ́ɛ ńnyíné hɔ́sɛ echě edé mbále. Mod awě andií chɔ́ béchə́géʼáá mɔ́ bán Kwééd, Mbwɔ́g e kwéédɛ-ʼɛ áhīdē mɔ́ ámbīd. Bêmbɛ̌ bɔ́ ngíne âkamlɛn epɛd é nkǒŋsé ehɔ́g átîntê eʼpɛd éniin. Bénhɔ̄b bán ábɛnlad nkwáté, nzaa, nkole ne eʼloo nyam áwúɛne bad, á nkǒŋsé te.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Dɔ́ɔ ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód ádíbpé edibɛn éche élóntɛ́né éʼtáan. Hɛ́ɛ ńnɔ́né á menyán mé eʼtwɛ́ sé, boŋ ńnyīnēʼ eʼdəə́dəŋ ábɛ̄ bad ábe bénwūūʼɛ́ áyə̄le békáléʼáá eyale é Dyǒb béhɔ̄bē-ʼɛ mam mé mbále tə̂ŋgɛne Dyǒb nyaa eche sébíí bán mbále chɔ́ edé.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ábê eʼdəə́dəŋ éʼhɔ́béʼáá ne ehɔ́b éche échə́gké bán, “A-Sáŋ Dyǒb a Ngum, wɛ awě esáá ebɛ́-ʼɛ mbále, kə́ə́ŋse póndé ehéé wɛ́kāādtē bad bé nkǒŋsé boŋ ékūn mekií ḿmɛ̄d ḿme bésyɔ́gé?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Hɛ́ɛ bébágé bɔ́ mod tɛ́ɛ́ mengombe ḿme mépúbeʼ, béláá-ʼɛ bɔ́ bán bésine mwǎmpīn ḿ póndé, kə́ə́ŋ ne á póndé eche mesoŋgé mé baányaŋ bé bembəledɛ ne baányaŋ bé Krǐsto mɛ́lōnnē, ábe bɛ́wūūʼɛ́ bɔ́mpē melemlem ngáne bénwūūʼɛ́ bɔ́.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Dɔ́ɔ ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód ádíbpé edibɛn éche élóntɛ́né ntóób. Hɛ́ɛ ńnyíné ngáne ndɔɔb énə́ŋnédé ne ngíne, enyɛn-nɛ énhīn bwâmbwam, ngɔn esyəə́l-lɛ éyəgeʼ nɛ́ɛ mekií.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Betintinɛ bénhūn á nkǒŋsé ngáne eʼpum éʼ mɛl éʼsoodɛɛ́ nchɔle áde epub éságté alín á bwɛl.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Abobe dénnyōŋ nɛ̂ŋgáne bédə́ə́ nhíbe ń kálag áte ḿme bénnyīīʼɛ́ áte. Mbɔɔd ésyə̄ə̄l ne mbwɔ́g ésyə̄ə̄l éche mendíb mélə́ŋnédé bênhidé á eʼdii.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Hɛ́ɛ kə̂ŋ é nkǒŋsé, ndəle é bad, bad bémbáá bé sə́nze, behɔn bé bad, ngíne é bad, betâŋ ne kunze békóŋgé yə̌l á pwɔ́g é meláá tê ne á meláá ḿme mébédé á mbɔɔd mǐn.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Béchə́géʼáá mbɔɔd ne meláá béhɔ̄bē bán “Nyéhûnted sé ámīn nyékútɛn sé âbɛl boŋ ane awě adé á atii dé nkamlɛn eenyíné sé, meliŋgá mé Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód-tɛ méepiidé sé.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Epun é ebébtéd éche ḿmāb meliŋgá mébídɛɛ́ áwed émáá apɛ, modmod éehɛnlé-ʼaá chɔ́ atə̂ŋgɛn.”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.