Apocalipse 10

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hɛ̂ dɔ́ɔ ńnyíné ángɛl e ngíne empée ebídé ádyōb, esudeʼ ásē, mbag éləŋnéd mɔ́, ngubélɛn-nɛ ebɛ́ mɔ́ á nló. Eʼsó bémbɛ̄ mɔ́ nɛ́ɛ enyɛn, mekuu-ʼɛ mébɛ́ mɔ́ nɛ́ɛ mekon mé muú.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Anwálé mwǎ nhíbe ń kálag awě bédíbpé áte, ásūm ekuu é ekáá é mbáá á edíb é nkwɛ̌-te, ásūm-mɛ ekuu é ekáá é emwɛd á nkin.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Hɛ́ɛ áhɔ́bé ne ehɔ́b éche échə́gké éche éwágné ehɔ́b é ngii echě edume áte. Áde álébpé esaád, ngin saámbé ênkwɛntɛ́n ne ndumag.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Áde ékúmé áte kumɛ́n, nhɛdéʼáá chǒm éche béhɔ́bé abooted dé atel, boŋ ńwōgē nɛ́ɛ ehɔ́b ébídé ádyōb nɛ́n bán “Koó mekan ḿme ngin saámbé éhɔ́bé, mébɛ̂ kun, weétēlēʼ mɔ́ ásē.”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Dɔ́ɔ ángɛl echě ményīnnē nɛ́ɛ ásúmé ekuu ehɔ́g á edíb é nkwɛ̌-te boŋ ásūm-mɛ échíníí á nkin átíídé ekáá é mbáá ámīn
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 boŋ ámwāg melɛ̌ á dǐn á Dyǒb áde ádé á aloŋgé abɛ́ ne abɛ́. Mɔ́ áhə́gé nkoŋ ḿ mín ne ńsé ne edíb é nkwɛ̌ ne bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe éʼdé áwēd-te. Ene ángɛl enhɔ́b aá “Abébed á póndé ké ahɔ́g déebáá ámpē.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Boŋ áde ángɛl echě elóntɛ́né saámbé étōŋgē échē eloŋ, Dyǒb dɛ́bɛ̌l dyam áde ántīīʼɛ́ aá mɔ́ɔ̄bɛ̌l áde ádé á eʼkoŋnéd-te. Ǎbɛ̌l ngáne ánlāāʼɛ́ ábē bembəledɛ, bekal béʼdəə́dəŋ.”
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Hɛ́ɛ ehɔ́b éche ménwōgkē nɛ́ɛ ébídé ádyōb élâŋgɛɛ́ mɛ ámpē nɛ́n aá, “Kǎg étêd nhíbe ń kálag ḿme ńdíbnédé áte ḿme ńdé á ekáá é ángɛl echě etyéémé ne ekuu ehɔ́g á edíb é nkwɛ̌ échíníí-ʼɛ ébɛ́ á nkin.”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Dɔ́ɔ ńkíí wɛ́ɛ ene ángɛl boŋ ńlāŋgē mɔ́ mɛɛ́ ábɛ mɛ ane mwǎ nhíbe ń kálag. Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ mɛ aá“Kǒb nɛ́n, édyɛ̂. Ǎchəə́d wɛ abum áte boŋ ǎnyǐn wɛ á nsəl nɛ́ɛ eʼchuu.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Dɔ́ɔ ńkóbé mwǎ nhíbe ń kálag áwe ekáá, ndyɛ́-ʼɛ mɔ́. Annyǐn mɛ á nsəl nɛ́ɛ eʼchuu. Boŋ áde ḿmáá mɔ́ amii, anchəə́d mɛ abum áte.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Dɔ́ɔ bélâŋgɛɛ́ mɛ bán, “Etə́ŋgɛ́né mekan ahɔ́b ḿme mɛ́bɛnléd ne meloŋ híin, bad nyaa ne nyaa, mehɔ́b nyaa ne nyaa ne kə̂ŋ é bad híin.”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.