Apocalipse 10
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF
1 Hɛ̂ dɔ́ɔ ńnyíné ángɛl e ngíne empée ebídé ádyōb, esudeʼ ásē, mbag éləŋnéd mɔ́, ngubélɛn-nɛ ebɛ́ mɔ́ á nló. Eʼsó bémbɛ̄ mɔ́ nɛ́ɛ enyɛn, mekuu-ʼɛ mébɛ́ mɔ́ nɛ́ɛ mekon mé muú.
1 E vi outro anjo forte, que descia do céu, vestido de uma nuvem; e por cima da sua cabeça estava o arco celeste, e o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo;
2 Anwálé mwǎ nhíbe ń kálag awě bédíbpé áte, ásūm ekuu é ekáá é mbáá á edíb é nkwɛ̌-te, ásūm-mɛ ekuu é ekáá é emwɛd á nkin.
2 E tinha na sua mão um livrinho aberto. E pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra;
3 Hɛ́ɛ áhɔ́bé ne ehɔ́b éche échə́gké éche éwágné ehɔ́b é ngii echě edume áte. Áde álébpé esaád, ngin saámbé ênkwɛntɛ́n ne ndumag.
3 E clamou com grande voz, como quando ruge um leão; e, havendo clamado, os sete trovões emitiram as suas vozes.
4 Áde ékúmé áte kumɛ́n, nhɛdéʼáá chǒm éche béhɔ́bé abooted dé atel, boŋ ńwōgē nɛ́ɛ ehɔ́b ébídé ádyōb nɛ́n bán “Koó mekan ḿme ngin saámbé éhɔ́bé, mébɛ̂ kun, weétēlēʼ mɔ́ ásē.”
4 E, quando os sete trovões acabaram de emitir as suas vozes, eu ia escrever; mas ouvi uma voz do céu, que me dizia: Sela o que os sete trovões emitiram, e nào o escrevas.
5 Dɔ́ɔ ángɛl echě ményīnnē nɛ́ɛ ásúmé ekuu ehɔ́g á edíb é nkwɛ̌-te boŋ ásūm-mɛ échíníí á nkin átíídé ekáá é mbáá ámīn
5 E o anjo que vi estar sobre o mar e sobre a terra levantou a sua mão ao céu,
6 boŋ ámwāg melɛ̌ á dǐn á Dyǒb áde ádé á aloŋgé abɛ́ ne abɛ́. Mɔ́ áhə́gé nkoŋ ḿ mín ne ńsé ne edíb é nkwɛ̌ ne bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe éʼdé áwēd-te. Ene ángɛl enhɔ́b aá “Abébed á póndé ké ahɔ́g déebáá ámpē.
6 E jurou por aquele que vive para todo o sempre, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora;
7 Boŋ áde ángɛl echě elóntɛ́né saámbé étōŋgē échē eloŋ, Dyǒb dɛ́bɛ̌l dyam áde ántīīʼɛ́ aá mɔ́ɔ̄bɛ̌l áde ádé á eʼkoŋnéd-te. Ǎbɛ̌l ngáne ánlāāʼɛ́ ábē bembəledɛ, bekal béʼdəə́dəŋ.”
7 Mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando tocar a sua trombeta, se cumprirá o segredo de Deus, como anunciou aos profetas, seus servos.
8 Hɛ́ɛ ehɔ́b éche ménwōgkē nɛ́ɛ ébídé ádyōb élâŋgɛɛ́ mɛ ámpē nɛ́n aá, “Kǎg étêd nhíbe ń kálag ḿme ńdíbnédé áte ḿme ńdé á ekáá é ángɛl echě etyéémé ne ekuu ehɔ́g á edíb é nkwɛ̌ échíníí-ʼɛ ébɛ́ á nkin.”
8 E a voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livrinho aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Dɔ́ɔ ńkíí wɛ́ɛ ene ángɛl boŋ ńlāŋgē mɔ́ mɛɛ́ ábɛ mɛ ane mwǎ nhíbe ń kálag. Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ mɛ aá“Kǒb nɛ́n, édyɛ̂. Ǎchəə́d wɛ abum áte boŋ ǎnyǐn wɛ á nsəl nɛ́ɛ eʼchuu.”
9 E fui ao anjo, dizendo-lhe: Dá-me o livrinho. E ele disse-me: Toma-o, e come-o, e ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Dɔ́ɔ ńkóbé mwǎ nhíbe ń kálag áwe ekáá, ndyɛ́-ʼɛ mɔ́. Annyǐn mɛ á nsəl nɛ́ɛ eʼchuu. Boŋ áde ḿmáá mɔ́ amii, anchəə́d mɛ abum áte.
10 E tomei o livrinho da mão do anjo, e comi-o; e na minha boca era doce como mel; e, havendo-o comido, o meu ventre ficou amargo.
11 Dɔ́ɔ bélâŋgɛɛ́ mɛ bán, “Etə́ŋgɛ́né mekan ahɔ́b ḿme mɛ́bɛnléd ne meloŋ híin, bad nyaa ne nyaa, mehɔ́b nyaa ne nyaa ne kə̂ŋ é bad híin.”
11 E ele disse-me: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.