2 Pedro 1
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH
1 Mɛ, Simɔn Petro, mbəledɛ ne mbapɛɛ a nlómag awě Yesu Krǐstəə, ntenle nyé bad ábe nyêdúbpé Yesu Krǐstəə melemlem ngáne sémpē sédúbpé mɔ́. Yesu Krǐstəə adíi syánē Dyǒb abɛ́-ʼɛ Nsoodɛ. Abɛleʼ mekan ḿme métə́ŋgɛ́né. Mwěn-naá akəə́ boŋ syánē moosyəə́l dedúbé mɔ́.
1 Eu, Simão Pedro, servo e apóstolo de Jesus Cristo, escrevo esta carta a vocês que, por causa da bondade do nosso Deus e Salvador Jesus Cristo, receberam uma fé tão preciosa como a nossa.
2 Nsimé ne nsaŋ ń Dyǒb ḿbâd mbɛ́ ne nyé abíi áde nyébíí Dyǒb, nyêbíí-ʼɛ Yesuɛ, awesyánē Sáŋgwɛ́ɛ́.
2 Que a graça e a paz estejam com vocês e aumentem cada vez mais, por meio do conhecimento que vocês têm de Deus e de Jesus, o nosso Senhor!
3 Ngíne e Dyǒb ebagé syánē mam mésyə̄ə̄l ḿme déhɛdɛɛ́ á aloŋgé, ebɛlé-ʼɛ syánē debɛleʼ ngáne Dyǒb áhɛdɛɛ́. Nɛ́n ábɛ́nlédé áyə̄le debíí mɔ́. Abɛ̌nlédé echě ngum ne ábē eʼboŋ bé nlém âpwɛd syánē âbɛ́ ábē bad.
3 O poder de Deus nos tem dado tudo o que precisamos para viver uma vida que agrada a ele, por meio do conhecimento que temos daquele que nos chamou para tomar parte na sua própria glória e bondade.
4 Éche ehúmé ne ábē eʼboŋ bé nlém éʼbɛ́lé ahɔ́bé aá mɔ́ɔ̄bɛlé syánē ndəle é mekan é bwâm. Abɛlé ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l âbɛl boŋ nyéesɔ́léʼ mbɛltéd mé mbéb mé nkǒŋsé áte. Esíí é mekan mé ekob é yə̌l chɔ́ɔ ébɛlteʼ bad échê ndín é mekan. Nzé nɛ̂ ábɛ́nlédé né abɛ́ ádɛ̄n dɛ́sāŋ nɛ́ɛ abɛ́ á Dyǒb.
4 Desse modo ele nos tem dado os maravilhosos e preciosos dons que prometeu. Ele fez isso para que, por meio desses dons, nós escapássemos da imoralidade que os maus desejos trouxeram a este mundo e pudéssemos tomar parte na sua natureza divina.
5 Né-ɔɔ́, bɔɔb áde édíí nɛ̂, nyéwan áte âbɛl mekan mé bwâm. Saá-kaá nɛ̂ děmpɛn. Nyêtə́ŋgɛ́né awan áte ámpē âbɛ́ bad ábe bébɛnlad debyɛ́ɛ́ âbɛl mekan.
5 Por isso mesmo façam todo o possível para juntar a bondade à fé que vocês têm. À bondade juntem o conhecimento
6 Âbád ámīn e debyɛ́ɛ́, nyébíi ngáne nyékóbɛɛ́ échɛn yə̌l. Saá-kaá akób á yə̌l děmpɛn. Nyébɛ̂ bad ábe békaaʼ nlém. Ámīn e eʼkaŋ bé nlém, abɛ́ ádɛ̄n átə́ŋgɛ́né ábɛ́ ngáne abɛ́ á bad bé Dyǒb átə́ŋgɛ́né abɛ́.
6 e ao conhecimento, o domínio próprio. Ao domínio próprio juntem a perseverança e à perseverança, a devoção a Deus.
7 Saá-kaá âbɛl mam ḿme Dyǒb áhɛdɛɛ́ děmpɛn. Edəŋge ébɛ̂ átîntê echɛ̂n nyé Bad bé Krǐsto. Saá-kaá edəŋge átîntê e nyé Bad bé Krǐsto běnpɛn, boŋ nyédəŋ moosyəə́l.
7 A essa devoção juntem a amizade cristã e à amizade cristã juntem o amor.
8 Nzé ádê abɛ́ ákwoge-ʼɛ nyé áte, né debyɛ́ɛ́ áde nyéwóó tə̂ŋgɛne Sáá awɛ̂d, Yesu Krǐstəə, déebáá ngɛ̂n, boŋ dɛ́bɛ̌l nyêchyááʼ eʼpum.
8 Pois são essas as qualidades que vocês precisam ter. Se vocês as tiverem e fizerem com que elas aumentem, serão cada vez mais ativos e produzirão muita coisa boa como resultado do conhecimento que vocês têm do nosso Senhor Jesus Cristo.
9 Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě ádê abɛ́ déesaá áte, adé nɛ̂ŋgáne mod awě eéchābēʼ anyínɛn, kéʼɛ awě akwedé ndím. Achǎtɛ́né-ʼɛ aá Dyǒb áwóbpé mɔ́, álagsɛ́n-nɛ mɔ́ mbéb.
9 Mas quem não tem essas coisas é como um cego ou como alguém que enxerga pouco e esqueceu que foi purificado dos seus pecados passados.
10 Né-ɔɔ́, a-baányaŋ nyénabe awan áte âlúmed nɛ́n bán Dyǒb dɔ́ɔ áchɛ́nlé nyé, ápwɛ̄d-tɛ nyé âbɛ́ ábē bad. Nhɔ́be nɛ́n áyə̄le nzé nyêbɛlé nɛ̂, né nyéehúnné á mbéb-te mbêd.
10 Portanto, meus irmãos, procurem ficar cada vez mais firmes na certeza de que Deus os chamou e escolheu. Se vocês fizerem isso, jamais abandonarão a fé
11 Nɛ́n dɛ́bɛ̄l-lɛ Dyǒb dɛ́bɛ̌ nyé kunze esyəə́l âsɔ́l ne âbɛ́ á nkamlɛn ḿmīn wɛ́ɛ Sáá ne Nsoodɛ awɛ̂d, Yesu Krǐstəə ákamlanné nɛ́ɛ kə̂ŋ á ngíndé ne á ngíndé.
11 e assim receberão todo o direito de entrar no Reino eterno do nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo.
12 Né-ɔɔ́, ké nɛ́ɛ nyémáá ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l abíi boŋ nyêdúbé-ʼɛ mbále echě edé áwēd-te, mɛ̌bɛ̄ ńkamtɛ́n nyé mɔ́.
12 Por isso, farei sempre com que vocês lembrem dessas coisas, embora já as conheçam e estejam firmes na verdade que receberam.
13 Nnyíné-ʼɛ nɛ́n mɛɛ́, bɔɔb áde ńdíi ndé á aloŋgé, éhɛdnad nɛ́n bán ńkamtan nyé ḿmɛ́n mekan póndé tɛ́ɛ́ âbɛl boŋ nyékwanled.
13 Penso que, enquanto eu viver, é justo que faça com que vocês lembrem dessas coisas.
14 Mbíí mɛɛ́ nkwogé ḿmɛ́n nkǒŋsé atɛde. Sáŋgwɛ́ɛ́ awɛ̂d, Yesu Krǐstəə abɛlé mbíí nɛ̂.
14 Pois sei que logo terei de deixar este corpo mortal, como o nosso Senhor Jesus Cristo me disse claramente.
15 Nwane-ʼɛ áte âláa nyé ḿmê mekan âbɛl boŋ ké nwɛ́ ké wɛ́ɛ́n, nyéhɛl mɔ́ akamtɛn póndé tɛ́ɛ́.
15 Portanto, farei tudo o que puder para que, depois da minha morte, vocês lembrem sempre dessas coisas.
16 Saké pɔ́le éche bad běn bénábpé sékánléʼáá nyé áde sénhɔ̄bpē bán Yesu Krǐstəə ǎpɛ̌ ámpē ne ngum. Séběn sênyínné éche ehúmé dǐd.
16 Nós não estávamos contando coisas inventadas quando anunciamos a vocês a vinda poderosa do nosso Senhor Jesus Cristo, pois com os nossos próprios olhos nós vimos a sua grandeza.
17 Sêbédé áhed áde Dyǒb Titɛ́ɛ ábágé mɔ́ edúbé ne ehúmé. Ehɔ́b émbīd ámīn éche Dyǒb á Ngum álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Awem mwǎn a nlém mɔ́ nɛ́n, mɔ́ awógteʼ mɛ menyiŋge.”
17 Nós estávamos lá quando Deus, o Pai, lhe deu honra e glória . Ele ouviu a voz da Suprema Glória dizer: “Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria!”
18 Séběn sênwóg échê ehɔ́b áde syáābɔ̄ɔ débédé á mbɔɔd echě esáá.
18 Nós mesmos ouvimos essa voz que veio do céu quando estávamos com o Senhor Jesus no monte sagrado.
19 Né-ɔɔ́ syánē dekoó adúbe nɛ́n bán eʼyale ábě bekal-bé-eʼdəə́dəŋ bénhɔ̄bpē éʼdé mbále. Éboŋ nɛ́n bán nyétôŋ bɔ́ awóglɛn. Éʼdíi nɛ́ɛ etrúkáŋ éche échodneʼ á ehíntɛn-tê kə́ə́ŋ né Epun épédé échě bǐn bɛ́sāāʼɛ́ boŋ Krǐstəə, tintinɛ a mbwɛmbwɛ, ápɛn nyé á nlém-tê.
19 Assim temos mais confiança ainda na mensagem anunciada pelos profetas . Vocês fazem bem em prestar atenção nessa mensagem. Pois ela é como uma luz que brilha em lugar escuro, até que o dia amanheça e a luz da estrela da manhã brilhe no coração de vocês.
20 Ámīn e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, nyêtə́ŋgɛ́né asôŋtɛn nɛ́n bán modmod eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ábɛnléd áde debyɛ́ɛ́ âtóge mekan ḿme bekal-bé-eʼdəə́dəŋ bénhɔ̄bpē ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb.
20 Acima de tudo, porém, lembrem disto: ninguém pode explicar, por si mesmo, uma profecia das Escrituras Sagradas .
21 Eʼyale ábe bekal-bé-eʼdəə́dəŋ bénhɔ̄bpē bénkêmbáá á ntíi ḿ moonyoŋ, boŋ Edəə́dəŋ éche Ésáá chɔ́ɔ élyə́gtéʼáá bad ábe bénhɔ̄b ábê eʼyale. Ábê eʼyale bénhūū ne Dyǒb.
21 Pois nenhuma mensagem profética veio da vontade humana, mas as pessoas eram guiadas pelo Espírito Santo quando anunciavam a mensagem que vinha de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.