1 Coríntios 2
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC
1 A-baányaŋ, áde ḿpédé áwɛ̄n âkale nyé nkalaŋ ḿme ńhɔ́be mam tə̂ŋgɛne Dyǒb, meébɛnlád-taá eʼyale éʼmbáá kéʼɛ debyɛ́ɛ́ ámbáá.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Membɛl nɛ́n áyə̄le áde ḿbédé átîntê echɛ̂n memmǎd á nlém-tê nɛ́n mɛɛ́ méebɛnlé dyam démpēe éetómɛɛ́ âkal nkalaŋ tə̂ŋgɛne Yesu Krǐstəə ne kwééd echě áwédé á awɔg.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Áde ḿbédé ne nyé menkênkwognédté mměn âbɛl nsɔ́n, mbwɔ́g ḿbédé mɛ áte, nlém ńhūnē-ʼɛ mɛ á abum.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Áde ń'yə́gtéʼáá nyé, ńkanlé-ʼɛ nyé, pɔ́le echě ńláŋgéʼáá nyé eebédɛɛ́ pɔ́le echě etéde bad nlém á abum echě edé debyɛ́ɛ́ ámbáá áte. Meékanleʼaá-ʼɛ nyé ne debyɛ́ɛ́ ámbáá âbɛl nɛ́n nyédúbe chǒm éche ńlâŋgɛɛ́ nyé. Boŋ pɛn áde ńkánléʼáá nyé nkalaŋ ń Dyǒb, mekan ḿme ńhɔ́béʼáá mélúmtéʼáá bán ngíne e Edəə́dəŋ é Dyǒb edé áwēd-te.
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 Meéhɛdeʼaá mɛɛ́ nyédúbe nkalaŋ ń Dyǒb áyə̄le mod ábɛ́nlédé debyɛ́ɛ́ ámbáá âkale nyé mɔ́. Boŋ nhɛdáá mɛɛ́ nyédúbe ḿmê nkalaŋ ngáne Dyǒb děn ábɛ́nlédé eche ngíne âbɛl nyédúbe.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Kénɛ̂-ʼɛ ámpē, nzé sêdé ne bad ábe bémáá awúu áte á adúbe-tê, sêbɛlé sébɛnlád debyɛ́ɛ́ nzé sêkanle bɔ́ pɔ́le. Ádê debyɛ́ɛ́ pɛn déēbāgkē debyɛ́ɛ́ áde mod a nkǒŋsé ábɛnladté. Déesaá-ʼaá debyɛ́ɛ́ áde ké benkamlɛnɛ bé nkǒŋsé béʼ chii bébɛnladté. Ábê benkamlɛnɛ bédíi bad ábe ḿmab nkamlɛn mɛ́bɛ̄ɛ̄ á esóŋ é pondé.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Debyɛ́ɛ́ áde sébɛnladté ádíí debyɛ́ɛ́ áde Dyǒb ábágé sé. Sêkale ntíi ń kun ḿme Dyǒb ábɛ́nlédé ádē debyɛ́ɛ́ abɛl. Ngen eʼsó Dyǒb dénkênlúmédté modmod ḿmɛ́n ntíi áte. Ḿmɛ́n ntíi ḿme Dyǒb átíídé ahɔ́bé aá syánē ámpē dɛ̌bɛ̄ ásē e éche ehúmé á póndé echě ehúɛʼ. Dyǒb déntīī aá mɔ́ɔ̄bɛlé syánē nɛ̂ se áde éēhə̄gɛ̄ɛ̄ nkǒŋsé.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Nkamlɛnɛ a nkǒŋsé ké nhɔ́g enkênsóŋtɛ́nné ádɛ́n debyɛ́ɛ́ á Dyǒb. Áyə̄le nzé bénsōŋtɛ̄n chǒm éche Dyǒb ábɛ́láá, né bénkênwúúʼɛ́ Sáŋgwɛ́ɛ́ a edúbé abome áde bêmbomɛ́ɛ́ mɔ́ á awɔg.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Boŋ kénɛ̂-ʼɛ ámpē, éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Ḿmɛ́n mekan mɔ́ɔ Dyǒb álúmté syánē. Échē edəə́dəŋ chɔ́ɔ̄ ánlōmmē âlúmed syánē ḿmɛ́n mekan. Edəə́dəŋ énɔne mekan mésyə̄ə̄l áte, ébíí-ʼɛ mekan mésyə̄ə̄l, kə́ə́ŋne mekan mé Dyǒb ḿme mod éehɛlɛ́ɛ́-sɛ awámsɛ́n asôŋtɛn.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Modmod eebyɛ́ɛ́ʼɛ́ mewêmtɛn mé mod ampée. Edəə́dəŋ éche édé mod áte chɔ́ɔ̄ ébyɛ́ɛʼ ḿmē mewêmtɛn. Melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ modmod éebíiʼɛ́ mewêmtɛn mé Dyǒb, étōmɛɛ́ Edəə́dəŋ é Dyǒb.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Edəə́dəŋ éche syánē déwóó éhúú ne Dyǒb. Deewóoʼɛ́ edəə́dəŋ é nkǒŋsé. Dyǒb ábágé syánē échɛ́n Edəə́dəŋ âbɛl désôŋtɛn mam mésyə̄ə̄l ḿme ábɛ́ɛ́né syánē ḿmē nsimé.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Né-ɔɔ́, séēbɛ̄nlādtē eʼyale ábe moonyoŋ ábɛnladté áde debyɛ́ɛ́ âyə́ged bad. Boŋ sêbɛnlad eʼyale ábe Edəə́dəŋ é Dyǒb élyə́gtɛɛ́ sé âhɔ́b. Sêbɛnlad eʼyale ábe Edəə́dəŋ élâŋgɛɛ́ sé tə̂ŋgɛne ḿmē mekan.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Mod awě eewóo Edəə́dəŋ é Dyǒb áte eedúbpɛ́ɛ́ mekan ḿme Edəə́dəŋ é Dyǒb élâŋgɛɛ́ bad áyə̄le anyíne mɔ́ eyɔ́kɛ́l. Eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-ʼɛ mɔ́ asôŋtɛn áyə̄le Edəə́dəŋ éche Ésáá chěmpɛn chɔ́ɔ éwôŋgan bad âdol mekan mé Dyǒb áte bwâm.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Mod awě awóó Edəə́dəŋ áte ádol mekan mésyə̄ə̄l áte bwâm. Boŋ modmod eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ asóŋtɛ́n mewêmtɛn ḿme ane mod.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Édé nɛ́n ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.