1 Coríntios 2
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVT
1 A-baányaŋ, áde ḿpédé áwɛ̄n âkale nyé nkalaŋ ḿme ńhɔ́be mam tə̂ŋgɛne Dyǒb, meébɛnlád-taá eʼyale éʼmbáá kéʼɛ debyɛ́ɛ́ ámbáá.
1 Irmãos, na primeira vez que estive com vocês, não usei palavras eloquentes nem sabedoria humana para lhes apresentar o plano secreto de Deus.
2 Membɛl nɛ́n áyə̄le áde ḿbédé átîntê echɛ̂n memmǎd á nlém-tê nɛ́n mɛɛ́ méebɛnlé dyam démpēe éetómɛɛ́ âkal nkalaŋ tə̂ŋgɛne Yesu Krǐstəə ne kwééd echě áwédé á awɔg.
2 Pois decidi que, enquanto estivesse com vocês, me esqueceria de tudo exceto de Jesus Cristo, aquele que foi crucificado.
3 Áde ḿbédé ne nyé menkênkwognédté mměn âbɛl nsɔ́n, mbwɔ́g ḿbédé mɛ áte, nlém ńhūnē-ʼɛ mɛ á abum.
3 Fui até vocês em fraqueza, atemorizado e trêmulo.
4 Áde ń'yə́gtéʼáá nyé, ńkanlé-ʼɛ nyé, pɔ́le echě ńláŋgéʼáá nyé eebédɛɛ́ pɔ́le echě etéde bad nlém á abum echě edé debyɛ́ɛ́ ámbáá áte. Meékanleʼaá-ʼɛ nyé ne debyɛ́ɛ́ ámbáá âbɛl nɛ́n nyédúbe chǒm éche ńlâŋgɛɛ́ nyé. Boŋ pɛn áde ńkánléʼáá nyé nkalaŋ ń Dyǒb, mekan ḿme ńhɔ́béʼáá mélúmtéʼáá bán ngíne e Edəə́dəŋ é Dyǒb edé áwēd-te.
4 Minha mensagem e minha pregação foram muito simples. Em vez de usar argumentos persuasivos e astutos, me firmei no poder do Espírito.
5 Meéhɛdeʼaá mɛɛ́ nyédúbe nkalaŋ ń Dyǒb áyə̄le mod ábɛ́nlédé debyɛ́ɛ́ ámbáá âkale nyé mɔ́. Boŋ nhɛdáá mɛɛ́ nyédúbe ḿmê nkalaŋ ngáne Dyǒb děn ábɛ́nlédé eche ngíne âbɛl nyédúbe.
5 Agi desse modo para que vocês não se apoiassem em sabedoria humana, mas no poder de Deus.
6 Kénɛ̂-ʼɛ ámpē, nzé sêdé ne bad ábe bémáá awúu áte á adúbe-tê, sêbɛlé sébɛnlád debyɛ́ɛ́ nzé sêkanle bɔ́ pɔ́le. Ádê debyɛ́ɛ́ pɛn déēbāgkē debyɛ́ɛ́ áde mod a nkǒŋsé ábɛnladté. Déesaá-ʼaá debyɛ́ɛ́ áde ké benkamlɛnɛ bé nkǒŋsé béʼ chii bébɛnladté. Ábê benkamlɛnɛ bédíi bad ábe ḿmab nkamlɛn mɛ́bɛ̄ɛ̄ á esóŋ é pondé.
6 No entanto, quando estamos entre pessoas maduras, falamos com palavras de sabedoria, mas não com o tipo de sabedoria desta era ou de seus governantes, que logo caem no esquecimento.
7 Debyɛ́ɛ́ áde sébɛnladté ádíí debyɛ́ɛ́ áde Dyǒb ábágé sé. Sêkale ntíi ń kun ḿme Dyǒb ábɛ́nlédé ádē debyɛ́ɛ́ abɛl. Ngen eʼsó Dyǒb dénkênlúmédté modmod ḿmɛ́n ntíi áte. Ḿmɛ́n ntíi ḿme Dyǒb átíídé ahɔ́bé aá syánē ámpē dɛ̌bɛ̄ ásē e éche ehúmé á póndé echě ehúɛʼ. Dyǒb déntīī aá mɔ́ɔ̄bɛlé syánē nɛ̂ se áde éēhə̄gɛ̄ɛ̄ nkǒŋsé.
7 Pelo contrário, a sabedoria a que nos referimos é o mistério de Deus, seu plano antes secreto e oculto, embora ele o tenha elaborado para nossa glória antes do começo do mundo.
8 Nkamlɛnɛ a nkǒŋsé ké nhɔ́g enkênsóŋtɛ́nné ádɛ́n debyɛ́ɛ́ á Dyǒb. Áyə̄le nzé bénsōŋtɛ̄n chǒm éche Dyǒb ábɛ́láá, né bénkênwúúʼɛ́ Sáŋgwɛ́ɛ́ a edúbé abome áde bêmbomɛ́ɛ́ mɔ́ á awɔg.
8 Os governantes desta era, por sua vez, não a entenderam, pois se a houvessem entendido não teriam crucificado o Senhor da glória.
9 Boŋ kénɛ̂-ʼɛ ámpē, éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
9 É a isso que as Escrituras se referem quando dizem: “Olho nenhum viu, ouvido nenhum ouviu, e mente nenhuma imaginou o que Deus preparou para aqueles que o amam”.
10 Ḿmɛ́n mekan mɔ́ɔ Dyǒb álúmté syánē. Échē edəə́dəŋ chɔ́ɔ̄ ánlōmmē âlúmed syánē ḿmɛ́n mekan. Edəə́dəŋ énɔne mekan mésyə̄ə̄l áte, ébíí-ʼɛ mekan mésyə̄ə̄l, kə́ə́ŋne mekan mé Dyǒb ḿme mod éehɛlɛ́ɛ́-sɛ awámsɛ́n asôŋtɛn.
10 Mas foi a nós que Deus revelou estas coisas por seu Espírito. Pois o Espírito sonda todas as coisas, até os segredos mais profundos de Deus.
11 Modmod eebyɛ́ɛ́ʼɛ́ mewêmtɛn mé mod ampée. Edəə́dəŋ éche édé mod áte chɔ́ɔ̄ ébyɛ́ɛʼ ḿmē mewêmtɛn. Melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ modmod éebíiʼɛ́ mewêmtɛn mé Dyǒb, étōmɛɛ́ Edəə́dəŋ é Dyǒb.
11 Pois quem conhece os pensamentos de uma pessoa, senão o próprio espírito dela? Da mesma forma, ninguém conhece os pensamentos de Deus, senão o Espírito de Deus.
12 Edəə́dəŋ éche syánē déwóó éhúú ne Dyǒb. Deewóoʼɛ́ edəə́dəŋ é nkǒŋsé. Dyǒb ábágé syánē échɛ́n Edəə́dəŋ âbɛl désôŋtɛn mam mésyə̄ə̄l ḿme ábɛ́ɛ́né syánē ḿmē nsimé.
12 E nós recebemos o Espírito de Deus, e não o espírito deste mundo, para que conheçamos as coisas maravilhosas que Deus nos tem dado gratuitamente.
13 Né-ɔɔ́, séēbɛ̄nlādtē eʼyale ábe moonyoŋ ábɛnladté áde debyɛ́ɛ́ âyə́ged bad. Boŋ sêbɛnlad eʼyale ábe Edəə́dəŋ é Dyǒb élyə́gtɛɛ́ sé âhɔ́b. Sêbɛnlad eʼyale ábe Edəə́dəŋ élâŋgɛɛ́ sé tə̂ŋgɛne ḿmē mekan.
13 Quando lhes dizemos isso, não empregamos palavras vindas da sabedoria humana, mas palavras que nos foram ensinadas pelo Espírito, explicando verdades espirituais a pessoas espirituais.
14 Mod awě eewóo Edəə́dəŋ é Dyǒb áte eedúbpɛ́ɛ́ mekan ḿme Edəə́dəŋ é Dyǒb élâŋgɛɛ́ bad áyə̄le anyíne mɔ́ eyɔ́kɛ́l. Eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-ʼɛ mɔ́ asôŋtɛn áyə̄le Edəə́dəŋ éche Ésáá chěmpɛn chɔ́ɔ éwôŋgan bad âdol mekan mé Dyǒb áte bwâm.
14 Mas o homem natural não aceita as verdades do Espírito de Deus. Elas lhe parecem loucura, e ele não consegue entendê-las, pois apenas quem é espiritual consegue avaliar corretamente o que diz o Espírito.
15 Mod awě awóó Edəə́dəŋ áte ádol mekan mésyə̄ə̄l áte bwâm. Boŋ modmod eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ asóŋtɛ́n mewêmtɛn ḿme ane mod.
15 Quem é espiritual pode avaliar todas as coisas, mas ele próprio não pode ser avaliado por outros.
16 Édé nɛ́n ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
16 Pois, “Quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para instruí-lo?”. Mas nós temos a mente de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.