Êxodo 16
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kəyɛfɛ Elim kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ tɛgbərɛ ta Sin, mpɛ pəyi Elim kɔ Sinayi dacɔ mɔ, tataka ta wəco kɔ kəcamət ta ŋof ŋa mɛrəŋ nŋɛ ŋayɛfɛ Misira mɔ.
1 O povo de Israel saiu de Elim e foi para o deserto de Sim, que fica entre Elim e o monte Sinai. Chegaram ali no dia quinze do segundo mês depois da sua saída do Egito.
2 Awa kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp ŋancop kəcɔpɛnɛ-cɔpɛnɛ dəndo dətɛgbərɛ nnɔ Musa kɔ Aruna ŋayi mɔ.
2 Ali, no deserto, todos eles começaram a reclamar contra Moisés e Arão,
3 Kɔ aka Yisrayel ŋaloku ŋa: «Ah! Ali MARIKI ɛnadiftɛ su kəca kɔn Misira, ntɛ sənandɛ carɔrɔ ca sɛm kəsək mɔ, ntɛ səncsɔm cəcom haŋ sənɛmbərɛ mɔ! Kədiftɛ ka kəloŋkanɛ kaŋkɛ fəp dor kɔ nəwurɛnɛ su kədesak tɛgbərɛ tantɛ!»
3 dizendo assim: — Teria sido melhor que o
4 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Kətufər nu k'inder cəcom kəyɛfɛ ka darenc. Afum ŋande ŋacwur ŋacwɛtəs dɔsɔk o dɔsɔk ncɛ ŋantam kəsɔm dɔsɔk mɔ, tɛm tatɔkɔ indewakəs ŋa icərɛ kɔ pəyɔnɛ ŋancəmɛ mɛtəksɛ mem darəŋ-ɛ.
4 O Senhor Deus disse a Moisés: — Agora eu vou fazer chover do céu pão para vocês. E o povo deverá sair, e cada um deverá juntar uma porção que dê para um dia. Assim eu os porei à prova para saber se eles vão obedecer às minhas ordens.
5 Tataka ta camət-tin, kɔ ŋandelompəs yɔkɔ ŋawɛtəs mɔ, nəndesɔtɔ kəmɛrəŋ ka yeri ya dɔsɔk o dɔsɔk.»
5 No sexto dia deverão juntar e preparar o dobro do que costumam juntar nos outros dias.
6 Musa kɔ Aruna ŋaloku aka Yisrayel fəp: «Dɔfɔyana, nəndenacərɛ a MARIKI ɛnawurɛnɛ nu atɔf ŋa Misira.
6 Então Moisés e Arão disseram ao povo: — Hoje à tarde vocês ficarão sabendo que foi o
7 Bətbətana, nəndenanəŋk nɔrɔ da debeki da MARIKI, bawo ene kəcɔpɛnɛ konu nnɔ nkɔn MARIKI eyi mɔ. Kɔ səna, ake səyɔnɛ ntɛ nəndecɔpɛnɛ nnɔ səyi mɔ-ɛ?»
7 Amanhã de manhã vocês verão a glória do Senhor , pois o Senhor ouviu as reclamações de vocês contra ele. Foi contra ele, e não contra nós, que vocês reclamaram; pois, afinal de contas, quem somos nós?
8 Kɔ Musa oloku: «MARIKI endenasɔŋ nu mɔkɔ dɔfɔy sɛm yɔsɔm, bətbətana cəcom ncɛ nəndesɔm haŋ nənɛmbərɛ mɔ. Kɔ MARIKI ene kəcɔpɛnɛ nkɛ nəncɔpɛnɛ nnɔ eyi mɔ. Kɔ səna ake səyɔnɛ-ɛ? Bafɔ nnɔ səyi mɔ nəncɔpɛnɛ, mba nnɔ MARIKI eyi mɔ.»
8 E Moisés continuou: — É Deus, o
9 Kɔ Musa oloku Aruna: «Məloku kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel: Nəder nəlɔtərnɛ MARIKI fɔr kiriŋ, bawo ene kəcɔpɛnɛ konu.»
9 Aí Moisés disse a Arão: — Diga a todo o povo que venha e fique diante de Deus, o
10 Aruna eyi kəlok-lokər kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp, ŋandekafəli fɔr kəca ka ntende dətɛgbərɛ, kɔ ŋanəŋk nɔrɔ da debeki da MARIKI dowur kəp disrɛ.
10 Enquanto Arão estava falando a todo o povo, eles olharam para o deserto, e, de repente, a glória do Senhor apareceu numa nuvem.
11 Kɔ MARIKI oloku Musa:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 «Ine kəcɔpɛnɛ ka aka Yisrayel. Məloku ŋa ntɛ: Dɔfɔyana sɛm yɔ nəndenasɔm, bətbətana cəcom cɔ nəndenanɛmbərɛ. Ti disrɛ nəndecərɛ a in'ɔyɔnɛ MARIKI, Kanu konu.»
12 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Diga-lhes que hoje à tarde, antes de escurecer, eles comerão carne. E amanhã de manhã comerão pão à vontade. Aí ficarão sabendo que eu, o Senhor , sou o Deus deles.
13 Pəndeyi dɔfɔy, kɔ bɛmp yender yɛfəntərɛ yokump saŋka. Dec dendesɔk kɔ kibi kəfəntərɛ antɔf mofo fəp mmɛ mɛŋkɛl saŋka mɔ.
13 À tarde apareceu um grande bando de codornas; eram tantas, que cobriram o acampamento. E no dia seguinte, de manhã, havia orvalho em volta de todo o acampamento.
14 Ntɛ kibi kəndeliŋnɛ dəntɔf mɔ, kɔ pəyi antɔf ŋa tɛgbərɛ kəroŋ pəmɔ ca ncɛ yowurɛ mɛŋgbɛn mɔ, ca cacɔkɔ yeferɛ pəmɔ ntɛ ancɛ malɔ mɔsɔkər antɔf kəroŋ mɔ.
14 Quando o orvalho secou, por cima da areia do deserto ficou uma coisa parecida com escamas, fina como a geada no chão.
15 K'aka Yisrayel ŋamɔmən kɔ ŋayifɛnɛ: «Ake dɔ dandɛ-ɛ?» bawo ŋanacərɛ fɛ daka ndɛ dɛnayi mɔ. Kɔ Musa oloku ŋa: «Yeri yɔ nyɛ MARIKI ɔsɔŋ nu mɔ.
15 Os israelitas viram aquilo e não sabiam o que era. Então perguntaram uns aos outros: — O que é isso? Moisés lhes disse: — Isso é o alimento que o
16 Ntɛ tɔ MARIKI osom: Nəwɛtəs nwɛ o nwɛ, yeri nyɛ yɛntam kətəŋnɛ kɔ mɔ. Nwɛ o nwɛ pəwɛt litɛr mɛrəŋ da fum wəkin, kəlɔm ka tɔkɔ nəyi dəcəbal mɔ.»
16 Esta é a ordem que ele deu: “Cada um de vocês deverá juntar o que for necessário para comer, de acordo com o número de pessoas que houver na família, dois litros por pessoa.”
17 K'aka Yisrayel ŋayɔ tatɔkɔ Musa ɛnaloku ŋa mɔ, k'alɔma ŋancepərər kəlɔm, k'alɔma ŋantɔbəp kəlɔm.
17 E assim fizeram os israelitas. Uns pegaram mais, e outros, menos.
18 Mba ntɛ anatubuc mɔ, nwɛ ɛnawɛt pəcepərər kəlɔm mɔ, ombut tɔkɔ ɛnacepərər mɔ. Kɔ wəkɔ ɛnawɛt pəpic mɔ, ɔŋsɔtɔ kəlɔm kəŋkɔ pənamar mɔ. Kɔ nwɛ o nwɛ ɛwɛtəs yeri nyɛ ŋɛnatam kətəŋnɛ ŋa mɔ.
18 Quando mediram, aconteceu que os que haviam pegado muito não tinham demais; e não faltava nada para os que haviam pegado pouco. Cada um havia pegado exatamente o necessário para comer.
19 Kɔ Musa oloku ŋa: «Ali fum ta pəfənərnɛ yeri ya dɔckɔsɔk.»
19 Então Moisés lhes disse: — Ninguém deverá guardar nada para o dia seguinte.
20 Mba ŋanacəŋkəl fɛ Musa, k'afum alɔma ŋafənərnɛ yeri ya dɔckɔsɔk. Pəndeyi bətbət kɔ yeri yayɔkɔ yɛmbɛrɛ yɛt, kɔ yɛsɛn. Kɔ pəntɛlɛ Musa nnɔ afum akakɔ ŋayi mɔ.
20 Mas alguns não obedeceram à ordem de Moisés e guardaram uma parte daquele alimento. E no dia seguinte o que tinha sido guardado estava cheio de bichos e cheirava mal. Aí Moisés ficou muito irritado com eles.
21 Bətbət o bətbət, nwɛ o nwɛ ɛncwɛt yeri yɔkɔ yɛnctəŋnɛ kɔ kədi ka dɔsɔk dadɔkɔ mɔ, kɔ nne yɔnckɔnawonɛ-ɛ, yɛsəŋgbər.
21 Todas as manhãs cada um pegava o necessário para comer naquele dia, pois o calor do sol derretia o que ficava no chão.
22 Tataka ta camət-tin, kɔ nwɛ o nwɛ ɛwɛt potubuc pa mata mɛrəŋ, litɛr maŋkəlɛ da fum wəkin. K'akiriŋ a kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel ŋaŋkɔ ŋaluksɛ ti Musa.
22 No sexto dia pegaram o dobro, isto é, quatro litros para cada pessoa. Os líderes do povo foram e contaram a Moisés o que estava acontecendo.
23 Kɔ Musa oloku ŋa: «Ti tɔ MARIKI oloku. Alna dɔsɔk da kəŋesəm dɔ, ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ. Nəpɛc yɔkɔ pəmar nu kəpɛc tɔkɔ nəfaŋ mɔ, yecernɛ yɔkɔ fəp, nəmɛŋkərnɛ yi haŋ bətbətana.»
23 E Moisés lhes disse: — Amanhã é dia de descanso, o sábado santo, separado para Deus, o
24 Kɔ ŋamɛŋk yeri yayɔkɔ haŋ bətbət pəmɔ tɔkɔ Musa ɛnasom ŋa ti mɔ. Yeri yayɔkɔ ŋanamɛŋk mɔ, yɛt yɛnabɛrɛ fɛ yi, yɛnasɛn fɛ sɔ.
24 Conforme a ordem de Moisés, todos guardaram para o dia seguinte o que havia sobrado. E não cheirou mal, nem criou bicho.
25 Kɔ Musa oloku ŋa: «Nədi yeri yayɛ mɔkɔ, bawo dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ deyi mɔkɔ, nəfɔsɔtɔ mɔkɔ yeri yɛwɛtəs dalɛ.
25 Moisés disse: — Comam isto hoje, pois é sábado, o dia de descanso separado para Deus, o
26 Mata camət-tin disrɛ nəntam kəwɛtəs yeri, mba simiti tataka ta camət-mɛrəŋ yeri yɛwɛtəs yɔfɔyi.»
26 Recolham esse alimento durante seis dias; porém no sétimo dia, que é o dia de descanso, não haverá alimento no chão.
27 Tataka ta camət-mɛrəŋ, kɔ afum alɔma ŋawur kəkɔwɛtəs yeri, mba ŋanasɔtɔ fɛ.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para pegar o alimento, porém não acharam nada.
28 Kɔ MARIKI eyif Musa: «Haŋ tɛm tere tɔ nəndesak kəcfati kəmɛŋkərnɛ mosom kɔ mɛtəksɛ mem-ɛ?
28 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando vocês vão desobedecer às minhas ordens e às minhas
29 Nəmɔmən! Kɔ MARIKI ɔsɔŋ nu simiti dɔsɔk da kəŋesəm-ɛ, pəsɔŋ nu sɔ tataka ta camət-tin yeri yɔkɔ pəmar nu kədi mata mɛrəŋ mɔ. Nwɛ o nwɛ pəmar pəndɛ kəfo nkɛ eyi mɔ, ta nwɛ o nwɛ pəwur ndɔrɔn tataka ta camət-mɛrəŋ dɔsɔk ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ.»
29 Lembrem que eu, o Senhor , dei a vocês um dia de descanso e foi por isso que no sexto dia eu lhes dei alimento para dois dias. No sétimo dia fiquem todos onde estiverem; ninguém deverá sair de casa.
30 Ntɛ tɔ, k'aka Yisrayel ŋaŋesəm simiti tataka ta camət-mɛrəŋ.
30 Assim, o povo não trabalhou no sétimo dia.
31 K'aka Yisrayel ŋawe yeri yayɔkɔ «man». Yeri yayɔkɔ yɛnawurɛnɛ mɛŋgbɛn ma yika yɔlɔma, meferɛ, meyi dəkusu pəmɔ ntɛ kəcom kəŋyɔ mɛsɛ ma cəme mɔ.
31 Os israelitas deram àquele alimento o nome de maná . Ele era parecido com uma sementinha branca e tinha gosto de bolo de mel.
32 Kɔ Musa oloku: «Ntɛ tɔ MARIKI osom: Nəlas kəfala ka litɛr mɛrəŋ katin yeri ya man, nəmɛŋkɛ yi awut-sɔ anu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋade ŋanəŋk cəcom ncɛ iŋsɔŋ nu nəcdi nnɔ dətɛgbərɛ ntɛ iwurɛn'on atɔf ŋa Misira mɔ.»
32 Moisés disse: — O
33 Kɔ Musa oloku Aruna: «Məlɛk tɔndɛ məbɛr pi yeri ya man litɛr mɛrəŋ. Məkɔ məcəmbər pi nde MARIKI fɔr kiriŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pamɛŋkɛ yi oŋ dɛtɛmp da awut-sɔ anu mɔ.»
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue uma vasilha, ponha nela dois litros de maná e coloque-a na presença de Deus, o
34 Pəmɔ tatɔkɔ MARIKI ɛnasom ti Musa mɔ, kɔ Aruna ɛlas tɔndɛ k'ɔŋkɔ pəcəmbər pi kiriŋ nde walakɛ nwɛ wementər danapa dɔn, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pamɛŋk yi mɔ.
34 Arão fez como o Senhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha diante da arca da aliança para que ficasse guardada ali.
35 K'aka Yisrayel ŋandi man meren wəco maŋkəlɛ (40) haŋ tɛm ntɛ ŋanader atɔf nŋɛ afum ŋanandɛ mɔ. Ŋanadi man haŋ kəren nkɛ ŋanader nde kələncər ka atɔf ŋa Kanaŋ mɔ.
35 Durante quarenta anos os israelitas tiveram maná para comer, até que chegaram a uma terra habitada, isto é, até que chegaram à fronteira de Canaã.
36 Wəco wa potubucɛ pa omɛr pɔncyɔ potubucɛ pa efah katin.
36 A porção de maná para cada pessoa era a décima parte da medida padrão , que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.