Êxodo 16

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kəyɛfɛ Elim kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ tɛgbərɛ ta Sin, mpɛ pəyi Elim kɔ Sinayi dacɔ mɔ, tataka ta wəco kɔ kəcamət ta ŋof ŋa mɛrəŋ nŋɛ ŋayɛfɛ Misira mɔ.
1 E tomaram a sua jornada de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês depois da sua partida da terra do Egito.
2 Awa kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp ŋancop kəcɔpɛnɛ-cɔpɛnɛ dəndo dətɛgbərɛ nnɔ Musa kɔ Aruna ŋayi mɔ.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto,
3 Kɔ aka Yisrayel ŋaloku ŋa: «Ah! Ali MARIKI ɛnadiftɛ su kəca kɔn Misira, ntɛ sənandɛ carɔrɔ ca sɛm kəsək mɔ, ntɛ səncsɔm cəcom haŋ sənɛmbərɛ mɔ! Kədiftɛ ka kəloŋkanɛ kaŋkɛ fəp dor kɔ nəwurɛnɛ su kədesak tɛgbərɛ tantɛ!»
3 e os filhos de Israel disseram a eles: Quem dera tivéssemos morrido pela mão do SENHOR na terra do Egito, quando estávamos assentados junto às panelas de carne, e quando comíamos pão à vontade; porque nos trouxestes para este deserto para matar toda esta assembleia de fome.
4 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Kətufər nu k'inder cəcom kəyɛfɛ ka darenc. Afum ŋande ŋacwur ŋacwɛtəs dɔsɔk o dɔsɔk ncɛ ŋantam kəsɔm dɔsɔk mɔ, tɛm tatɔkɔ indewakəs ŋa icərɛ kɔ pəyɔnɛ ŋancəmɛ mɛtəksɛ mem darəŋ-ɛ.
4 Então o SENHOR disse a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu, e o povo sairá e colherá a porção de cada dia, para que eu o prove se anda na minha lei ou não.
5 Tataka ta camət-tin, kɔ ŋandelompəs yɔkɔ ŋawɛtəs mɔ, nəndesɔtɔ kəmɛrəŋ ka yeri ya dɔsɔk o dɔsɔk.»
5 E acontecerá que, no sexto dia, eles prepararão aquilo que trouxerem, e será duas vezes o que ajuntam diariamente.
6 Musa kɔ Aruna ŋaloku aka Yisrayel fəp: «Dɔfɔyana, nəndenacərɛ a MARIKI ɛnawurɛnɛ nu atɔf ŋa Misira.
6 Então disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o SENHOR é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Bətbətana, nəndenanəŋk nɔrɔ da debeki da MARIKI, bawo ene kəcɔpɛnɛ konu nnɔ nkɔn MARIKI eyi mɔ. Kɔ səna, ake səyɔnɛ ntɛ nəndecɔpɛnɛ nnɔ səyi mɔ-ɛ?»
7 e pela manhã, então vereis a glória do SENHOR; porque ele ouve as vossas murmurações contra o SENHOR. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Kɔ Musa oloku: «MARIKI endenasɔŋ nu mɔkɔ dɔfɔy sɛm yɔsɔm, bətbətana cəcom ncɛ nəndesɔm haŋ nənɛmbərɛ mɔ. Kɔ MARIKI ene kəcɔpɛnɛ nkɛ nəncɔpɛnɛ nnɔ eyi mɔ. Kɔ səna ake səyɔnɛ-ɛ? Bafɔ nnɔ səyi mɔ nəncɔpɛnɛ, mba nnɔ MARIKI eyi mɔ.»
8 E Moisés disse: Isso será quando o SENHOR à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão à vontade, pois o SENHOR ouve as vossas murmurações que murmurais contra ele. E quem somos nós? Vossas murmurações não são contra nós, mas contra o SENHOR.
9 Kɔ Musa oloku Aruna: «Məloku kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel: Nəder nəlɔtərnɛ MARIKI fɔr kiriŋ, bawo ene kəcɔpɛnɛ konu.»
9 E falou Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Aproximai-vos diante do SENHOR, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aruna eyi kəlok-lokər kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp, ŋandekafəli fɔr kəca ka ntende dətɛgbərɛ, kɔ ŋanəŋk nɔrɔ da debeki da MARIKI dowur kəp disrɛ.
10 E aconteceu, quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, que eles olharam para o deserto, e eis que a glória do SENHOR apareceu na nuvem.
11 Kɔ MARIKI oloku Musa:
11 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
12 «Ine kəcɔpɛnɛ ka aka Yisrayel. Məloku ŋa ntɛ: Dɔfɔyana sɛm yɔ nəndenasɔm, bətbətana cəcom cɔ nəndenanɛmbərɛ. Ti disrɛ nəndecərɛ a in'ɔyɔnɛ MARIKI, Kanu konu.»
12 Ouvi as murmurações dos filhos de Israel; fala-lhes, dizendo: À tarde comereis carne, e pela manhã vos fartareis com pão; e sabereis que eu sou o SENHOR vosso Deus.
13 Pəndeyi dɔfɔy, kɔ bɛmp yender yɛfəntərɛ yokump saŋka. Dec dendesɔk kɔ kibi kəfəntərɛ antɔf mofo fəp mmɛ mɛŋkɛl saŋka mɔ.
13 E aconteceu que, à tarde subiram codornizes e cobriram o acampamento, e pela manhã estava o orvalho ao redor do arraial.
14 Ntɛ kibi kəndeliŋnɛ dəntɔf mɔ, kɔ pəyi antɔf ŋa tɛgbərɛ kəroŋ pəmɔ ca ncɛ yowurɛ mɛŋgbɛn mɔ, ca cacɔkɔ yeferɛ pəmɔ ntɛ ancɛ malɔ mɔsɔkər antɔf kəroŋ mɔ.
14 E quando o orvalho subiu, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa pequena e redonda, tão pequena quanto a geada sobre o chão.
15 K'aka Yisrayel ŋamɔmən kɔ ŋayifɛnɛ: «Ake dɔ dandɛ-ɛ?» bawo ŋanacərɛ fɛ daka ndɛ dɛnayi mɔ. Kɔ Musa oloku ŋa: «Yeri yɔ nyɛ MARIKI ɔsɔŋ nu mɔ.
15 E quando os filhos de Israel a viram, disseram uns aos outros: Isso é maná, porque não sabiam o que era. E Moisés lhes disse: Isto é o pão que o SENHOR vos deu para comer.
16 Ntɛ tɔ MARIKI osom: Nəwɛtəs nwɛ o nwɛ, yeri nyɛ yɛntam kətəŋnɛ kɔ mɔ. Nwɛ o nwɛ pəwɛt litɛr mɛrəŋ da fum wəkin, kəlɔm ka tɔkɔ nəyi dəcəbal mɔ.»
16 Isto é o que o SENHOR vos ordenou: Ajuntai dele cada homem segundo o seu comer, um ômer para cada homem, de acordo com o número de vossas pessoas; tomai cada homem para aqueles que estão nas suas tendas.
17 K'aka Yisrayel ŋayɔ tatɔkɔ Musa ɛnaloku ŋa mɔ, k'alɔma ŋancepərər kəlɔm, k'alɔma ŋantɔbəp kəlɔm.
17 E os filhos de Israel assim fizeram, e colheram, alguns mais, outros menos.
18 Mba ntɛ anatubuc mɔ, nwɛ ɛnawɛt pəcepərər kəlɔm mɔ, ombut tɔkɔ ɛnacepərər mɔ. Kɔ wəkɔ ɛnawɛt pəpic mɔ, ɔŋsɔtɔ kəlɔm kəŋkɔ pənamar mɔ. Kɔ nwɛ o nwɛ ɛwɛtəs yeri nyɛ ŋɛnatam kətəŋnɛ ŋa mɔ.
18 E quando o mediram com um ômer, o que tinha ajuntado muito não tinha demais, e o que tinha ajuntado pouco não tinha falta; ajuntaram cada homem de acordo com o seu comer.
19 Kɔ Musa oloku ŋa: «Ali fum ta pəfənərnɛ yeri ya dɔckɔsɔk.»
19 E disse Moisés: Que nenhum homem deixe dele até de manhã.
20 Mba ŋanacəŋkəl fɛ Musa, k'afum alɔma ŋafənərnɛ yeri ya dɔckɔsɔk. Pəndeyi bətbət kɔ yeri yayɔkɔ yɛmbɛrɛ yɛt, kɔ yɛsɛn. Kɔ pəntɛlɛ Musa nnɔ afum akakɔ ŋayi mɔ.
20 Mesmo assim, eles não ouviram a Moisés; mas alguns deles deixaram dele até a manhã seguinte, e criou vermes e cheirava mal. Moisés irou-se com eles.
21 Bətbət o bətbət, nwɛ o nwɛ ɛncwɛt yeri yɔkɔ yɛnctəŋnɛ kɔ kədi ka dɔsɔk dadɔkɔ mɔ, kɔ nne yɔnckɔnawonɛ-ɛ, yɛsəŋgbər.
21 E o colheram todas as manhãs, cada homem conforme o seu comer; e aquecendo o sol, derretia-se.
22 Tataka ta camət-tin, kɔ nwɛ o nwɛ ɛwɛt potubuc pa mata mɛrəŋ, litɛr maŋkəlɛ da fum wəkin. K'akiriŋ a kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel ŋaŋkɔ ŋaluksɛ ti Musa.
22 E aconteceu que, no sexto dia, eles colheram duas vezes mais pão, dois ômeres para um homem; e todos os governantes da congregação vieram e contaram a Moisés.
23 Kɔ Musa oloku ŋa: «Ti tɔ MARIKI oloku. Alna dɔsɔk da kəŋesəm dɔ, ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ. Nəpɛc yɔkɔ pəmar nu kəpɛc tɔkɔ nəfaŋ mɔ, yecernɛ yɔkɔ fəp, nəmɛŋkərnɛ yi haŋ bətbətana.»
23 E disse-lhes: Isto é o que o SENHOR disse: Amanhã é o descanso do shabat santo ao SENHOR; o que quiserdes assar, assai-o, e o que quiserdes cozer, cozei-o; e o que restar guardai para vós até pela manhã.
24 Kɔ ŋamɛŋk yeri yayɔkɔ haŋ bətbət pəmɔ tɔkɔ Musa ɛnasom ŋa ti mɔ. Yeri yayɔkɔ ŋanamɛŋk mɔ, yɛt yɛnabɛrɛ fɛ yi, yɛnasɛn fɛ sɔ.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés ordenara, e não cheirou mal, nem havia verme algum nele.
25 Kɔ Musa oloku ŋa: «Nədi yeri yayɛ mɔkɔ, bawo dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ deyi mɔkɔ, nəfɔsɔtɔ mɔkɔ yeri yɛwɛtəs dalɛ.
25 E disse Moisés: Comei isso hoje; pois hoje é o dia do Shabat do SENHOR, pois hoje não o achareis no campo.
26 Mata camət-tin disrɛ nəntam kəwɛtəs yeri, mba simiti tataka ta camət-mɛrəŋ yeri yɛwɛtəs yɔfɔyi.»
26 Seis dias o colhereis, mas no sétimo dia, que é o shabat, nele não haverá.
27 Tataka ta camət-mɛrəŋ, kɔ afum alɔma ŋawur kəkɔwɛtəs yeri, mba ŋanasɔtɔ fɛ.
27 E aconteceu que saíram alguns do povo no sétimo dia para ajuntar, e não acharam nada.
28 Kɔ MARIKI eyif Musa: «Haŋ tɛm tere tɔ nəndesak kəcfati kəmɛŋkərnɛ mosom kɔ mɛtəksɛ mem-ɛ?
28 E disse o SENHOR a Moisés: Até quando recusareis obedecer aos meus mandamentos e às minhas leis?
29 Nəmɔmən! Kɔ MARIKI ɔsɔŋ nu simiti dɔsɔk da kəŋesəm-ɛ, pəsɔŋ nu sɔ tataka ta camət-tin yeri yɔkɔ pəmar nu kədi mata mɛrəŋ mɔ. Nwɛ o nwɛ pəmar pəndɛ kəfo nkɛ eyi mɔ, ta nwɛ o nwɛ pəwur ndɔrɔn tataka ta camət-mɛrəŋ dɔsɔk ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ.»
29 Vede, pois o SENHOR vos deu o shabat, por isso ele vos dá no sexto dia o pão para dois dias. Permanecei cada homem no seu lugar; que nenhum homem saia de seu lugar no sétimo dia.
30 Ntɛ tɔ, k'aka Yisrayel ŋaŋesəm simiti tataka ta camət-mɛrəŋ.
30 Assim o povo descansou no sétimo dia.
31 K'aka Yisrayel ŋawe yeri yayɔkɔ «man». Yeri yayɔkɔ yɛnawurɛnɛ mɛŋgbɛn ma yika yɔlɔma, meferɛ, meyi dəkusu pəmɔ ntɛ kəcom kəŋyɔ mɛsɛ ma cəme mɔ.
31 E a casa de Israel chamou o nome disso maná. E era como semente de coentro, branco, e o seu gosto era como coscorões feitos com mel.
32 Kɔ Musa oloku: «Ntɛ tɔ MARIKI osom: Nəlas kəfala ka litɛr mɛrəŋ katin yeri ya man, nəmɛŋkɛ yi awut-sɔ anu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋade ŋanəŋk cəcom ncɛ iŋsɔŋ nu nəcdi nnɔ dətɛgbərɛ ntɛ iwurɛn'on atɔf ŋa Misira mɔ.»
32 E Moisés disse: Isto é o que o SENHOR ordenou: Enche um ômer dele e guarda-o para as vossas gerações, para que vejam o pão com o qual eu vos alimentei no deserto, quando vos tirei da terra do Egito.
33 Kɔ Musa oloku Aruna: «Məlɛk tɔndɛ məbɛr pi yeri ya man litɛr mɛrəŋ. Məkɔ məcəmbər pi nde MARIKI fɔr kiriŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pamɛŋkɛ yi oŋ dɛtɛmp da awut-sɔ anu mɔ.»
33 E Moisés disse a Arão: Toma um vaso, e coloca um ômer de maná nele, e guarda-o diante do SENHOR, para ser guardado para as vossas gerações.
34 Pəmɔ tatɔkɔ MARIKI ɛnasom ti Musa mɔ, kɔ Aruna ɛlas tɔndɛ k'ɔŋkɔ pəcəmbər pi kiriŋ nde walakɛ nwɛ wementər danapa dɔn, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pamɛŋk yi mɔ.
34 Assim como o SENHOR ordenara a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 K'aka Yisrayel ŋandi man meren wəco maŋkəlɛ (40) haŋ tɛm ntɛ ŋanader atɔf nŋɛ afum ŋanandɛ mɔ. Ŋanadi man haŋ kəren nkɛ ŋanader nde kələncər ka atɔf ŋa Kanaŋ mɔ.
35 E os filhos de Israel comeram maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; eles comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Wəco wa potubucɛ pa omɛr pɔncyɔ potubucɛ pa efah katin.
36 Ora, um ômer é a décima parte de um efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.