Êxodo 16

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kəyɛfɛ Elim kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ tɛgbərɛ ta Sin, mpɛ pəyi Elim kɔ Sinayi dacɔ mɔ, tataka ta wəco kɔ kəcamət ta ŋof ŋa mɛrəŋ nŋɛ ŋayɛfɛ Misira mɔ.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Awa kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp ŋancop kəcɔpɛnɛ-cɔpɛnɛ dəndo dətɛgbərɛ nnɔ Musa kɔ Aruna ŋayi mɔ.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto;
3 Kɔ aka Yisrayel ŋaloku ŋa: «Ah! Ali MARIKI ɛnadiftɛ su kəca kɔn Misira, ntɛ sənandɛ carɔrɔ ca sɛm kəsək mɔ, ntɛ səncsɔm cəcom haŋ sənɛmbərɛ mɔ! Kədiftɛ ka kəloŋkanɛ kaŋkɛ fəp dor kɔ nəwurɛnɛ su kədesak tɛgbərɛ tantɛ!»
3 disseram-lhes os filhos de Israel: Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do Senhor , na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne e comíamos pão a fartar! Pois nos trouxestes a este deserto, para matardes de fome toda esta multidão.
4 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Kətufər nu k'inder cəcom kəyɛfɛ ka darenc. Afum ŋande ŋacwur ŋacwɛtəs dɔsɔk o dɔsɔk ncɛ ŋantam kəsɔm dɔsɔk mɔ, tɛm tatɔkɔ indewakəs ŋa icərɛ kɔ pəyɔnɛ ŋancəmɛ mɛtəksɛ mem darəŋ-ɛ.
4 Então, disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover do céu pão, e o povo sairá e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu ponha à prova se anda na minha lei ou não.
5 Tataka ta camət-tin, kɔ ŋandelompəs yɔkɔ ŋawɛtəs mɔ, nəndesɔtɔ kəmɛrəŋ ka yeri ya dɔsɔk o dɔsɔk.»
5 Dar-se-á que, ao sexto dia, prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Musa kɔ Aruna ŋaloku aka Yisrayel fəp: «Dɔfɔyana, nəndenacərɛ a MARIKI ɛnawurɛnɛ nu atɔf ŋa Misira.
6 Então, disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: à tarde, sabereis que foi o Senhor quem vos tirou da terra do Egito,
7 Bətbətana, nəndenanəŋk nɔrɔ da debeki da MARIKI, bawo ene kəcɔpɛnɛ konu nnɔ nkɔn MARIKI eyi mɔ. Kɔ səna, ake səyɔnɛ ntɛ nəndecɔpɛnɛ nnɔ səyi mɔ-ɛ?»
7 e, pela manhã, vereis a glória do Senhor , porquanto ouviu as vossas murmurações; pois quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Kɔ Musa oloku: «MARIKI endenasɔŋ nu mɔkɔ dɔfɔy sɛm yɔsɔm, bətbətana cəcom ncɛ nəndesɔm haŋ nənɛmbərɛ mɔ. Kɔ MARIKI ene kəcɔpɛnɛ nkɛ nəncɔpɛnɛ nnɔ eyi mɔ. Kɔ səna ake səyɔnɛ-ɛ? Bafɔ nnɔ səyi mɔ nəncɔpɛnɛ, mba nnɔ MARIKI eyi mɔ.»
8 Prosseguiu Moisés: Será isso quando o Senhor , à tarde, vos der carne para comer e, pela manhã, pão que vos farte, porquanto o Senhor ouviu as vossas murmurações, com que vos queixais contra ele; pois quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, e sim contra o Senhor .
9 Kɔ Musa oloku Aruna: «Məloku kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel: Nəder nəlɔtərnɛ MARIKI fɔr kiriŋ, bawo ene kəcɔpɛnɛ konu.»
9 Disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor , pois ouviu as vossas murmurações.
10 Aruna eyi kəlok-lokər kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp, ŋandekafəli fɔr kəca ka ntende dətɛgbərɛ, kɔ ŋanəŋk nɔrɔ da debeki da MARIKI dowur kəp disrɛ.
10 Quando Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Kɔ MARIKI oloku Musa:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 «Ine kəcɔpɛnɛ ka aka Yisrayel. Məloku ŋa ntɛ: Dɔfɔyana sɛm yɔ nəndenasɔm, bətbətana cəcom cɔ nəndenanɛmbərɛ. Ti disrɛ nəndecərɛ a in'ɔyɔnɛ MARIKI, Kanu konu.»
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: Ao crepúsculo da tarde, comereis carne, e, pela manhã, vos fartareis de pão, e sabereis que eu sou o Senhor , vosso Deus.
13 Pəndeyi dɔfɔy, kɔ bɛmp yender yɛfəntərɛ yokump saŋka. Dec dendesɔk kɔ kibi kəfəntərɛ antɔf mofo fəp mmɛ mɛŋkɛl saŋka mɔ.
13 À tarde, subiram codornizes e cobriram o arraial; pela manhã, jazia o orvalho ao redor do arraial.
14 Ntɛ kibi kəndeliŋnɛ dəntɔf mɔ, kɔ pəyi antɔf ŋa tɛgbərɛ kəroŋ pəmɔ ca ncɛ yowurɛ mɛŋgbɛn mɔ, ca cacɔkɔ yeferɛ pəmɔ ntɛ ancɛ malɔ mɔsɔkər antɔf kəroŋ mɔ.
14 E, quando se evaporou o orvalho que caíra, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 K'aka Yisrayel ŋamɔmən kɔ ŋayifɛnɛ: «Ake dɔ dandɛ-ɛ?» bawo ŋanacərɛ fɛ daka ndɛ dɛnayi mɔ. Kɔ Musa oloku ŋa: «Yeri yɔ nyɛ MARIKI ɔsɔŋ nu mɔ.
15 Vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? Pois não sabiam o que era. Disse-lhes Moisés: Isto é o pão que o Senhor vos dá para vosso alimento.
16 Ntɛ tɔ MARIKI osom: Nəwɛtəs nwɛ o nwɛ, yeri nyɛ yɛntam kətəŋnɛ kɔ mɔ. Nwɛ o nwɛ pəwɛt litɛr mɛrəŋ da fum wəkin, kəlɔm ka tɔkɔ nəyi dəcəbal mɔ.»
16 Eis o que o Senhor vos ordenou: Colhei disso cada um segundo o que pode comer, um gômer por cabeça, segundo o número de vossas pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 K'aka Yisrayel ŋayɔ tatɔkɔ Musa ɛnaloku ŋa mɔ, k'alɔma ŋancepərər kəlɔm, k'alɔma ŋantɔbəp kəlɔm.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram, uns, mais, outros, menos.
18 Mba ntɛ anatubuc mɔ, nwɛ ɛnawɛt pəcepərər kəlɔm mɔ, ombut tɔkɔ ɛnacepərər mɔ. Kɔ wəkɔ ɛnawɛt pəpic mɔ, ɔŋsɔtɔ kəlɔm kəŋkɔ pənamar mɔ. Kɔ nwɛ o nwɛ ɛwɛtəs yeri nyɛ ŋɛnatam kətəŋnɛ ŋa mɔ.
18 Porém, medindo-o com o gômer, não sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco, pois colheram cada um quanto podia comer.
19 Kɔ Musa oloku ŋa: «Ali fum ta pəfənərnɛ yeri ya dɔckɔsɔk.»
19 Disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para a manhã seguinte.
20 Mba ŋanacəŋkəl fɛ Musa, k'afum alɔma ŋafənərnɛ yeri ya dɔckɔsɔk. Pəndeyi bətbət kɔ yeri yayɔkɔ yɛmbɛrɛ yɛt, kɔ yɛsɛn. Kɔ pəntɛlɛ Musa nnɔ afum akakɔ ŋayi mɔ.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte; porém deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Bətbət o bətbət, nwɛ o nwɛ ɛncwɛt yeri yɔkɔ yɛnctəŋnɛ kɔ kədi ka dɔsɔk dadɔkɔ mɔ, kɔ nne yɔnckɔnawonɛ-ɛ, yɛsəŋgbər.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto podia comer; porque, em vindo o calor, se derretia.
22 Tataka ta camət-tin, kɔ nwɛ o nwɛ ɛwɛt potubuc pa mata mɛrəŋ, litɛr maŋkəlɛ da fum wəkin. K'akiriŋ a kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel ŋaŋkɔ ŋaluksɛ ti Musa.
22 Ao sexto dia, colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; e os principais da congregação vieram e contaram-no a Moisés.
23 Kɔ Musa oloku ŋa: «Ti tɔ MARIKI oloku. Alna dɔsɔk da kəŋesəm dɔ, ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ. Nəpɛc yɔkɔ pəmar nu kəpɛc tɔkɔ nəfaŋ mɔ, yecernɛ yɔkɔ fəp, nəmɛŋkərnɛ yi haŋ bətbətana.»
23 Respondeu-lhes ele: Isto é o que disse o Senhor : Amanhã é repouso, o santo sábado do Senhor ; o que quiserdes cozer no forno, cozei-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobrar separai, guardando para a manhã seguinte.
24 Kɔ ŋamɛŋk yeri yayɔkɔ haŋ bətbət pəmɔ tɔkɔ Musa ɛnasom ŋa ti mɔ. Yeri yayɔkɔ ŋanamɛŋk mɔ, yɛt yɛnabɛrɛ fɛ yi, yɛnasɛn fɛ sɔ.
24 E guardaram-no até pela manhã seguinte, como Moisés ordenara; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Kɔ Musa oloku ŋa: «Nədi yeri yayɛ mɔkɔ, bawo dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ deyi mɔkɔ, nəfɔsɔtɔ mɔkɔ yeri yɛwɛtəs dalɛ.
25 Então, disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto o sábado é do Senhor ; hoje, não o achareis no campo.
26 Mata camət-tin disrɛ nəntam kəwɛtəs yeri, mba simiti tataka ta camət-mɛrəŋ yeri yɛwɛtəs yɔfɔyi.»
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá.
27 Tataka ta camət-mɛrəŋ, kɔ afum alɔma ŋawur kəkɔwɛtəs yeri, mba ŋanasɔtɔ fɛ.
27 Ao sétimo dia, saíram alguns do povo para o colher, porém não o acharam.
28 Kɔ MARIKI eyif Musa: «Haŋ tɛm tere tɔ nəndesak kəcfati kəmɛŋkərnɛ mosom kɔ mɛtəksɛ mem-ɛ?
28 Então, disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Nəmɔmən! Kɔ MARIKI ɔsɔŋ nu simiti dɔsɔk da kəŋesəm-ɛ, pəsɔŋ nu sɔ tataka ta camət-tin yeri yɔkɔ pəmar nu kədi mata mɛrəŋ mɔ. Nwɛ o nwɛ pəmar pəndɛ kəfo nkɛ eyi mɔ, ta nwɛ o nwɛ pəwur ndɔrɔn tataka ta camət-mɛrəŋ dɔsɔk ndɛ ampusɛ MARIKI mɔ.»
29 Considerai que o Senhor vos deu o sábado; por isso, ele, no sexto dia, vos dá pão para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Ntɛ tɔ, k'aka Yisrayel ŋaŋesəm simiti tataka ta camət-mɛrəŋ.
30 Assim, descansou o povo no sétimo dia.
31 K'aka Yisrayel ŋawe yeri yayɔkɔ «man». Yeri yayɔkɔ yɛnawurɛnɛ mɛŋgbɛn ma yika yɔlɔma, meferɛ, meyi dəkusu pəmɔ ntɛ kəcom kəŋyɔ mɛsɛ ma cəme mɔ.
31 Deu-lhe a casa de Israel o nome de maná; era como semente de coentro, branco e de sabor como bolos de mel.
32 Kɔ Musa oloku: «Ntɛ tɔ MARIKI osom: Nəlas kəfala ka litɛr mɛrəŋ katin yeri ya man, nəmɛŋkɛ yi awut-sɔ anu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋade ŋanəŋk cəcom ncɛ iŋsɔŋ nu nəcdi nnɔ dətɛgbərɛ ntɛ iwurɛn'on atɔf ŋa Misira mɔ.»
32 Disse Moisés: Esta é a palavra que o Senhor ordenou: Dele encherás um gômer e o guardarás para as vossas gerações, para que vejam o pão com que vos sustentei no deserto, quando vos tirei do Egito.
33 Kɔ Musa oloku Aruna: «Məlɛk tɔndɛ məbɛr pi yeri ya man litɛr mɛrəŋ. Məkɔ məcəmbər pi nde MARIKI fɔr kiriŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pamɛŋkɛ yi oŋ dɛtɛmp da awut-sɔ anu mɔ.»
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e coloca-o diante do Senhor , para guardar-se às vossas gerações.
34 Pəmɔ tatɔkɔ MARIKI ɛnasom ti Musa mɔ, kɔ Aruna ɛlas tɔndɛ k'ɔŋkɔ pəcəmbər pi kiriŋ nde walakɛ nwɛ wementər danapa dɔn, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pamɛŋk yi mɔ.
34 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim Arão o colocou diante do Testemunho para o guardar.
35 K'aka Yisrayel ŋandi man meren wəco maŋkəlɛ (40) haŋ tɛm ntɛ ŋanader atɔf nŋɛ afum ŋanandɛ mɔ. Ŋanadi man haŋ kəren nkɛ ŋanader nde kələncər ka atɔf ŋa Kanaŋ mɔ.
35 E comeram os filhos de Israel maná quarenta anos, até que entraram em terra habitada; comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 Wəco wa potubucɛ pa omɛr pɔncyɔ potubucɛ pa efah katin.
36 Gômer é a décima parte do efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.