Deuteronômio 32
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 «Kɔm, məsu aləŋəs, ilok-loku!
1 Escutem, ó céu e terra, e deem atenção às minhas palavras.
2 Kanu kəsɔŋɛ mɛtəksɛ mem mɛsamsər pəmɔ ntɛ wəcafən endetufər yɔbɔf mɔ,
2 Que o meu ensino seja como a chuva que cai mansamente sobre a terra; que as minhas palavras sejam como o orvalho que se espalha sobre as plantas.
3 Kəkor-koru k'inder tewe ta MARIKI.
3 Eu louvarei o nome do Senhor . Anunciem a grandeza do nosso Deus!
4 Nkɔn eyi pəmɔ asar.
4 O Senhor é a nossa rocha; ele é perfeito e justo em tudo o que faz. Ele é fiel e correto e julga com justiça e honestidade.
5 Mba məna aka Yisrayel nəntalərnɛ nnɔ MARIKI eyi mɔ, nəyɔnɛ fɛ sɔ awut ɔn!
5 Mas o seu povo se entregou ao pecado e por isso eles não merecem ser filhos dele. São gente pecadora e má.
6 Nəna afum atoŋkulu, atɔcərɛ kəkɔtɛnɛ mes,
6 Povo sem juízo e sem sabedoria, é assim que tratam o Ele é o seu Pai, que os criou; foi ele quem fundou e firmou a nação de vocês.
7 Nəcɛm-cɛmnɛ mata mɔkɔ mɛnacepər pəwon mɔ,
7 Lembrem do passado, daquilo que aconteceu há muitos anos. Perguntem aos seus pais o que foi que aconteceu e peçam aos velhos que lhes contem o que se passou.
8 Ntɛ Kanu nkɛ kəyi ca ya doru fəp kəroŋ kənasɔŋəs afum a tɔf ya doru kɛ,
8 Quando o Altíssimo separou os povos e deu a cada povo as suas terras, ele marcou as fronteiras das nações, dando a cada uma o seu próprio deus.
9 Kɔ MARIKI ɛlɛk aka Yisrayel ŋayɔnɛ aka nkɔn,
9 Mas escolheu Israel para ser o seu povo; os descendentes de Jacó pertencem ao
10 Nde dətɛgbərɛ MARIKI ɛnabəp nəna yuruya ya Yakuba,
10 Deus os encontrou perdidos no deserto, numa região onde viviam animais ferozes. Chegou perto, cuidou deles e os protegeu como se fossem a menina dos seus olhos.
11 MARIKI eyi nnɔ aka Yisrayel ŋayi mɔ pəmɔ ntɛ asiksik ŋentimi awut a ŋi mɔ,
11 Como a águia ensina os filhotes a voar e com as asas estendidas os pega quando estão caindo, assim o
12 MARIKI sona gboŋ ɛnasolɛ afum ɔn,
12 Ele os guiou sozinho, sem a ajuda de outro deus.
13 K'ɛfɛlərɛnɛ ŋa k'ɔŋkɔ pədəs mofo meŋeci tadarəŋ,
13 O Senhor deixou que o seu povo dominasse as montanhas, e eles se alimentaram das plantações dos campos. Deu-lhes mel de abelhas nos rochedos e fez com que as oliveiras produzissem em terreno cheio de pedras.
14 pəcmɛsərɛ ŋa mɛsɛ medirɛ ma cəna, mɛsɛ mɛcaŋki ma ŋkesiya kɔ cir,
14 Alimentou-os com leite de vaca e de cabra, deu-lhes a carne dos melhores carneirinhos, carneiros e bodes, o melhor trigo e o vinho mais fino.
15 Yesurun endetəf oŋ, k'ɛyɛfɛ kəsimɛ Kanu.
15 O povo escolhido ficou rico, mas se revoltou contra Deus. Enriqueceu, progrediu, ficou satisfeito, mas abandonou a Deus, o seu Criador, e rejeitou o seu protetor e Salvador.
16 Aka Yisrayel ŋancsɔŋɛ MARIKI kəyɔ kəraca teta canu cəcuru.
16 Com os seus deuses falsos eles provocaram a Deus, adoraram ídolos nojentos, e por isso ele ficou
17 Ŋasak kəloŋnɛ Kanu, ŋacloŋnɛ yɔŋk yɛlɛc nyɛ yɔntɔyɔnɛ Kanu mɔ,
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, a deuses falsos que não haviam adorado antes, novos deuses que os seus antepassados não conheciam.
18 Mənce Kanu nkɛ kəsɔŋɛ k'aŋkom əm mɔ,
18 Esqueceram o seu protetor; desprezaram o seu Pai e Criador.
19 Ntɛ MARIKI ɛnəŋk ntɛ awut ɔn ŋaŋfər-fərəs kɔ mɔ,
19 O Senhor Deus viu isso, ficou irado e rejeitou os seus filhos e filhas.
20 Kɔ MARIKI oloku: ‹Indelukus ŋa darəŋ,
20 Ele disse: “Eu os abandonarei e então verei o que vai acontecer com eles, pois são um povo rebelde, são filhos desobedientes.
21 Ŋaŋsɔŋ'em kəyɔ kəraca teta pɔkɔ pɔntɔyɔnɛ Kanu,
21 Com as suas imagens provocaram a minha ira, e fiquei com ciúmes dos seus deuses falsos. Portanto, eu farei com que eles fiquem com ciúmes de um povo que não é nação; e, com gente sem juízo, eu provocarei a ira deles.
22 Ɛy, nɛnc da mɛtɛlɛ mem dɛmar,
22 A minha ira se acenderá como fogo e acabará com tudo o que há na terra; ela queimará até o e incendiará as bases das montanhas.
23 Indedeŋsər ŋa pəlɛc,
23 “Farei cair sobre eles desgraças sem fim e os ferirei com muitos sofrimentos.
24 Dor dendelɔləs ŋa dis, fiba fəsɔm ŋa fəlip,
24 A fome os matará, febres e doenças sem cura os destruirão. Mandarei animais selvagens para atacá-los e cobras venenosas para picá-los.
25 Kɔ ŋawur doru-ɛ, aterɛnɛ aŋan ŋadifɛ awut aŋan dakma,
25 Fora de casa morrerão na guerra e dentro de casa morrerão de medo. Serão mortos os moços e as moças, as crianças e os velhos também.
26 K'iloku: ‹Kifir kin k'indesamsərɛ ŋa,
26 Eu os poderia ter espalhado pelo mundo inteiro, e todos os esqueceriam.
27 Mba ifɔwosɛ wəterɛnɛ kəŋan pəfan'im.
27 Porém eu não queria que os seus inimigos zombassem e mentissem, dizendo que haviam derrotado o meu povo, afirmando que não fui eu, o
28 Bawo aka Yisrayel, afum ŋɔ aŋɛ mosumpər maŋan mɔntɔləpsər mɔ,
28 Israel é um povo sem juízo, um povo que não entende nada.
29 K'aka Yisrayel ŋacərɛ kəkɔtɛnɛ mes-ɛ,
29 Se eles fossem sábios, entenderiam por que foram derrotados, saberiam qual a razão do seu castigo.
30 «Kɔ pəntɔyɔnɛ Kanu togbu paŋan pɛcaməs ŋa-ɛ,
30 Por que foi que mil deles fugiram de um só inimigo, e dez mil foram perseguidos por dois? Foi porque o seu protetor os abandonou; o
31 Kanu togbu pa aka Yisrayel kəyi fɛ pəmɔ kanu togbu paŋan,
31 Os deuses dos nossos inimigos não são tão poderosos como o nosso Deus; os próprios inimigos dizem isso.
32 Aterɛnɛ anu ŋayi pəmɔ afum alɛc nde sədare sa Sodom kɔ Komora mɔ:
32 Eles são tão maus como a gente de Sodoma e Gomorra; são como uvas amargas e venenosas;
33 Wɛn wa yi, mɔkən ma niŋkinaŋka mɔ,
33 são como vinho feito de veneno de cobra, do veneno mortal das serpentes.
34 Bafɔ tɛfaŋ tem tantɛ t'ina MARIKI ifɔkərnɛ dɛbəkəc ba?
34 Deus lembra daquilo que os inimigos fizeram e espera o tempo certo para castigá-los.
35 In'ɔtɔmpər oŋ kəluksɛ ayɛk kɔ kəway ka pəlɛc ka aterɛnɛ anu,
35 Deus se vingará; ele acertará contas com eles. Virá o tempo em que os inimigos cairão; o dia da desgraça deles está chegando depressa.
36 «Ɛy, MARIKI endebocɛ afum ɔn kiti kəlompu,
36 O Senhor Deus terá pena do seu povo quando vir que eles estão fracos. Ele salvará aqueles que o servem, pois todos eles foram derrotados.
37 MARIKI pəyif aterɛnɛ anu: ‹Deke canu conu cəyi-ɛ,
37 Então ele perguntará ao seu povo: “Onde estão os seus deuses? Onde está o protetor em quem vocês confiavam?
38 canu ncɛ cəncsɔmɛ nu sɛm yoboŋu ya yoloŋnɛ mɔ,
38 Vocês lhes ofereciam sacrifícios e lhes davam animais e vinho. Pois que agora eles os ajudem, que eles venham socorrê-los!
39 Ndɛkəl oŋ, nənəŋk ina sona gboŋ ɔyɔnɛ Kanu, kəlɔma kəyi fɛ sɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ina-ɛ!
39 “Saibam todos que eu, somente eu, sou Deus; não há outro deus além de mim. Eu mato e eu faço viver; eu firo e eu curo. Ninguém pode me impedir de fazer o que quero.
40 Bawo indot kəca kem darenc k'indɛrəm, icloku:
40 Agora levanto a mão para o céu e juro pela minha vida eterna que farei isto:
41 K'iwotər dakma dem haŋ kɔ domot,
41 Afiarei a minha espada brilhante e começarei a fazer justiça. Vou me vingar dos meus inimigos e castigar os que me odeiam.
42 Indecisəsɛ cəbəlma cem mecir ma aterɛnɛ em,
42 As minhas flechas ficarão manchadas de sangue, e a minha espada matará os meus inimigos. Não escapará nenhum dos que lutam contra mim; até os prisioneiros serão mortos.”
43 O Kɔm, nəkul-kulɛnɛ pəbotu Mariki! Nəna canu fəp, nətontnɛ fɔr ya MARIKI kiriŋ!
43 Que todas as nações louvem o povo de Deus! Deus se vingará dos que mataram os seus Ele se vingará dos seus inimigos e perdoará os pecados do seu povo.
44 Musa kɔ Hose wan ka Nun ŋaŋkɔ ŋaloku moloku ma teleŋ tantɛ fəp aka Yisrayel fɔr kiriŋ.
44 Moisés e Josué, filho de Num, recitaram essa canção inteira na presença do povo.
45 Ntɛ Musa elip kəloku moloku ma teleŋ tantɛ aka Yisrayel fəp fɔr kiriŋ mɔ,
45 Moisés acabou de ensinar ao povo de Israel toda a lei de Deus
46 k'oloku ŋa: «Nəbɛrnɛ moloku mamɛ iloku nu mɔkɔ mɔ dɛbəkəc, nəde nəctəksɛ mi awut anu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋade ŋamɛŋkərnɛ kəcəmɛ ka moloku ma sariyɛ saŋsɛ fəp darəŋ mɔ.
46 e então disse: — Pensem bem em tudo o que lhes ensinei hoje e mandem que os seus filhos obedeçam a tudo o que está escrito nesta Lei de Deus.
47 Bafɔ toloku tefəli tɔ nnɔ nəyi mɔ, mba kiyi wəyeŋ konu kɔ! Toloku tantɛ t'endekɔsɔŋɛ nu kəwon doru antɔf nŋɛ nəŋkɔbaŋ, kɔ nəncepər Yurdɛn-ɛ.»
47 Não pensem que esta Lei não vale nada; pelo contrário, é ela que lhes dará vida. Se vocês obedecerem a esta Lei, viverão muitos anos na terra que estão para possuir no outro lado do rio Jordão.
48 Dɔsɔk dadɔkɔ yati dɔ MARIKI oloku Musa:
48 Naquele mesmo dia o Senhor Deus disse a Moisés:
49 «Məpɛ nde mɔrɔ ma Abarim, nde atɔf ŋa Mohab. Məpɛ tɔrɔ ta Nebo kəroŋ nde pəntɛfərɛnɛ kɔ Yeriko mɔ. Məkɔ məmɔmən atɔf ŋa Kanaŋ, nŋɛ impocɛ aka Yisrayel ŋɔyɔnɛ ŋaŋan mɔ.
49 — Vá até a serra de Abarim, aqui na terra de Moabe, e suba o monte Nebo, na altura de Jericó, que fica do outro lado do rio. Lá de cima você verá a terra de Canaã, que estou dando ao povo de Israel.
50 Tɔrɔ tatɔkɔ məŋkɔpɛ mɔ, difɔ məŋkɔfi, məkɔ məbəp atem am, pəmɔ ntɛ Aruna wəbek'am ɛnafi nde tɔrɔ ta Hor, k'ɔŋkɔ pəbəp atem ɔn mɔ.
50 Você vai morrer ali no monte, como Arão, o seu irmão, morreu no monte Hor.
51 Bawo Aruna kɔ məna Musa, nənaleləs f'em fɔr ya aka Yisrayel kiriŋ teta domun da Meriba, nde Kadɛs, nde tɛgbərɛ ta Cin. Nənamentər fɛ fɔr ya aka Yisrayel kiriŋ a in'ɔyɔnɛ Kanu kəsoku yati.
51 Vocês dois foram infiéis a mim diante do povo de Israel. Quando estavam perto das fontes de Meribá, não longe da cidade de Cades, no deserto de Zim, vocês dois me desrespeitaram.
52 Məŋkɔnəŋk atɔf ŋaŋɔkɔ fɔr yam kiriŋ, mba məfɔdekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ isɔŋ aka Yisrayel mɔ.»
52 Por isso você verá de longe a terra que eu estou dando aos israelitas, porém não entrará nela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.