Deuteronômio 32

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Kɔm, məsu aləŋəs, ilok-loku!
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Kanu kəsɔŋɛ mɛtəksɛ mem mɛsamsər pəmɔ ntɛ wəcafən endetufər yɔbɔf mɔ,
2 Caia como a chuva a minha doutrina; destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a erva e como chuvas sobre a relva.
3 Kəkor-koru k'inder tewe ta MARIKI.
3 Porque proclamarei o nome do Senhor; engrandecei o nosso Deus.
4 Nkɔn eyi pəmɔ asar.
4 Ele é a Rocha; suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são justos; Deus é fiel e sem iniqüidade; justo e reto é ele.
5 Mba məna aka Yisrayel nəntalərnɛ nnɔ MARIKI eyi mɔ, nəyɔnɛ fɛ sɔ awut ɔn!
5 Corromperam-se contra ele; não são seus filhos, e isso é a sua mancha; geração perversa e depravada é.
6 Nəna afum atoŋkulu, atɔcərɛ kəkɔtɛnɛ mes,
6 É assim que recompensas ao Senhor, povo louco e insensato? não é ele teu pai, que te adquiriu, que te fez e te estabeleceu?
7 Nəcɛm-cɛmnɛ mata mɔkɔ mɛnacepər pəwon mɔ,
7 Lembra-te dos dias da antigüidade, atenta para os anos, geração por geração; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Ntɛ Kanu nkɛ kəyi ca ya doru fəp kəroŋ kənasɔŋəs afum a tɔf ya doru kɛ,
8 Quando o Altíssimo dava às nações a sua herança, quando separava os filhos dos homens, estabeleceu os termos dos povos conforme o número dos filhos de Israel.
9 Kɔ MARIKI ɛlɛk aka Yisrayel ŋayɔnɛ aka nkɔn,
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Nde dətɛgbərɛ MARIKI ɛnabəp nəna yuruya ya Yakuba,
10 Achou-o numa terra deserta, e num erma de solidão e horrendos uivos; cercou-o de proteção; cuidou dele, guardando-o como a menina do seu olho.
11 MARIKI eyi nnɔ aka Yisrayel ŋayi mɔ pəmɔ ntɛ asiksik ŋentimi awut a ŋi mɔ,
11 Como a águia desperta o seu ninho, adeja sobre os seus filhos e, estendendo as suas asas, toma-os, e os leva sobre as suas asas,
12 MARIKI sona gboŋ ɛnasolɛ afum ɔn,
12 assim só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 K'ɛfɛlərɛnɛ ŋa k'ɔŋkɔ pədəs mofo meŋeci tadarəŋ,
13 Ele o fez cavalgar sobre as alturas da terra, e comer os frutos do campo; também o fez chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 pəcmɛsərɛ ŋa mɛsɛ medirɛ ma cəna, mɛsɛ mɛcaŋki ma ŋkesiya kɔ cir,
14 coalhada das vacas e leite das ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros de Basã, e dos bodes, com o mais fino trigo; e por vinho bebeste o sangue das uvas.
15 Yesurun endetəf oŋ, k'ɛyɛfɛ kəsimɛ Kanu.
15 E Jesurum, engordando, recalcitrou {tu engordaste, tu te engrossaste e te cevaste}; então abandonou a Deus, que o fez, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Aka Yisrayel ŋancsɔŋɛ MARIKI kəyɔ kəraca teta canu cəcuru.
16 Com deuses estranhos o moveram a zelos; com abominações o provocaram à ira:
17 Ŋasak kəloŋnɛ Kanu, ŋacloŋnɛ yɔŋk yɛlɛc nyɛ yɔntɔyɔnɛ Kanu mɔ,
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, não a Deus, a deuses que não haviam conhecido, deuses novos que apareceram há pouco, aos quais os vossos pais não temeram.
18 Mənce Kanu nkɛ kəsɔŋɛ k'aŋkom əm mɔ,
18 Olvidaste a Rocha que te gerou, e te esqueceste do Deus que te formou.
19 Ntɛ MARIKI ɛnəŋk ntɛ awut ɔn ŋaŋfər-fərəs kɔ mɔ,
19 Vendo isto, o Senhor os desprezou, por causa da provocação que lhe fizeram seus filhos e suas filhas;
20 Kɔ MARIKI oloku: ‹Indelukus ŋa darəŋ,
20 e disse: Esconderei deles o meu rosto, verei qual será o seu fim, porque geração perversa são eles, filhos em quem não há fidelidade.
21 Ŋaŋsɔŋ'em kəyɔ kəraca teta pɔkɔ pɔntɔyɔnɛ Kanu,
21 A zelos me provocaram cem aquilo que não é Deus, com as suas vaidades me provocaram à ira; portanto eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo, com uma nação insensata os despertarei à ira.
22 Ɛy, nɛnc da mɛtɛlɛ mem dɛmar,
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arde até o mais profundo do Seol, e devora a terra com o seu fruto, e abrasa os fundamentos dos montes.
23 Indedeŋsər ŋa pəlɛc,
23 Males amontoarei sobre eles, esgotarei contra eles as minhas setas.
24 Dor dendelɔləs ŋa dis, fiba fəsɔm ŋa fəlip,
24 Consumidos serão de fome, devorados de raios e de amarga destruição; e contra eles enviarei dentes de feras, juntamente com o veneno dos que se arrastam no pó.
25 Kɔ ŋawur doru-ɛ, aterɛnɛ aŋan ŋadifɛ awut aŋan dakma,
25 Por fora devastará a espada, e por dentro o pavor, tanto ao mancebo como à virgem, assim à criança de peito como ao homem encanecido.
26 K'iloku: ‹Kifir kin k'indesamsərɛ ŋa,
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei, farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 Mba ifɔwosɛ wəterɛnɛ kəŋan pəfan'im.
27 se eu não receasse a vexação da parte do inimigo, para que os seus adversários, iludindo-se, não dissessem: A nossa mão está exaltada; não foi o Senhor quem fez tudo isso.
28 Bawo aka Yisrayel, afum ŋɔ aŋɛ mosumpər maŋan mɔntɔləpsər mɔ,
28 Porque são gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 K'aka Yisrayel ŋacərɛ kəkɔtɛnɛ mes-ɛ,
29 Se eles fossem sábios, entenderiam isso, e atentariam para o seu fim!
30 «Kɔ pəntɔyɔnɛ Kanu togbu paŋan pɛcaməs ŋa-ɛ,
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazer rugir dez mil, se a sua Rocha não os vendera, e o Senhor não os entregara?
31 Kanu togbu pa aka Yisrayel kəyi fɛ pəmɔ kanu togbu paŋan,
31 Porque a sua rocha não é como a nossa Rocha, sendo até os nossos inimigos juízes disso.
32 Aterɛnɛ anu ŋayi pəmɔ afum alɛc nde sədare sa Sodom kɔ Komora mɔ:
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas venenosas, seus cachos são amargos.
33 Wɛn wa yi, mɔkən ma niŋkinaŋka mɔ,
33 O seu vinho é veneno de serpentes, e peçonha cruel de víboras.
34 Bafɔ tɛfaŋ tem tantɛ t'ina MARIKI ifɔkərnɛ dɛbəkəc ba?
34 Não está isto encerrado comigo? selado nos meus tesouros?
35 In'ɔtɔmpər oŋ kəluksɛ ayɛk kɔ kəway ka pəlɛc ka aterɛnɛ anu,
35 Minha é a vingança e a recompensa, ao tempo em que resvalar o seu pé; porque o dia da sua ruína está próximo, e as coisas que lhes hão de suceder se apressam a chegar.
36 «Ɛy, MARIKI endebocɛ afum ɔn kiti kəlompu,
36 Porque o Senhor vindicará ao seu povo, e se arrependerá no tocante aos seus servos, quando vir que o poder deles já se foi, e que não resta nem escravo nem livre.
37 MARIKI pəyif aterɛnɛ anu: ‹Deke canu conu cəyi-ɛ,
37 Então dirá: Onde estão os seus deuses, a rocha em que se refugiavam,
38 canu ncɛ cəncsɔmɛ nu sɛm yoboŋu ya yoloŋnɛ mɔ,
38 os que comiam a gordura dos sacrifícios deles e bebiam o vinho das suas ofertas de libação? Levantem-se eles, e vos ajudem, a fim de que haja agora refúgio para vós.
39 Ndɛkəl oŋ, nənəŋk ina sona gboŋ ɔyɔnɛ Kanu, kəlɔma kəyi fɛ sɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ina-ɛ!
39 Vede agora que eu, eu o sou, e não há outro deus além de mim; eu faço morrer e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar da minha mão.
40 Bawo indot kəca kem darenc k'indɛrəm, icloku:
40 Pois levanto a minha mão ao céu, e digo: Como eu vivo para sempre,
41 K'iwotər dakma dem haŋ kɔ domot,
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão travar do juízo, então retribuirei vingança aos meus adversários, e recompensarei aos que me odeiam.
42 Indecisəsɛ cəbəlma cem mecir ma aterɛnɛ em,
42 De sangue embriagarei as minhas setas, e a minha espada devorará carne; do sangue dos mortes e dos cativos, das cabeças cabeludas dos inimigos
43 O Kɔm, nəkul-kulɛnɛ pəbotu Mariki! Nəna canu fəp, nətontnɛ fɔr ya MARIKI kiriŋ!
43 Aclamai, ó nações, com alegria, o povo dele, porque ele vingará o sangue dos seus servos; aos seus adversários retribuirá vingança, e fará expiação pela sua terra e pelo seu povo.
44 Musa kɔ Hose wan ka Nun ŋaŋkɔ ŋaloku moloku ma teleŋ tantɛ fəp aka Yisrayel fɔr kiriŋ.
44 Veio, pois, Moisés, e proferiu todas as palavras deste cântico na presença do povo, ele e Oséias, filho de Num.
45 Ntɛ Musa elip kəloku moloku ma teleŋ tantɛ aka Yisrayel fəp fɔr kiriŋ mɔ,
45 E, acabando Moisés de falar todas essas palavras a todo o Israel,
46 k'oloku ŋa: «Nəbɛrnɛ moloku mamɛ iloku nu mɔkɔ mɔ dɛbəkəc, nəde nəctəksɛ mi awut anu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋade ŋamɛŋkərnɛ kəcəmɛ ka moloku ma sariyɛ saŋsɛ fəp darəŋ mɔ.
46 disse-lhes: Aplicai o vosso coração a todas as palavras que eu hoje vos testifico, as quais haveis de recomendar a vossos filhos, para que tenham cuidado de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Bafɔ toloku tefəli tɔ nnɔ nəyi mɔ, mba kiyi wəyeŋ konu kɔ! Toloku tantɛ t'endekɔsɔŋɛ nu kəwon doru antɔf nŋɛ nəŋkɔbaŋ, kɔ nəncepər Yurdɛn-ɛ.»
47 Porque esta palavra não vos é vã, mas é a vossa vida, e por esta mesma palavra prolongareis os dias na terra à qual ides, passando o Jordão, para a possuir.
48 Dɔsɔk dadɔkɔ yati dɔ MARIKI oloku Musa:
48 Naquele mesmo dia falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 «Məpɛ nde mɔrɔ ma Abarim, nde atɔf ŋa Mohab. Məpɛ tɔrɔ ta Nebo kəroŋ nde pəntɛfərɛnɛ kɔ Yeriko mɔ. Məkɔ məmɔmən atɔf ŋa Kanaŋ, nŋɛ impocɛ aka Yisrayel ŋɔyɔnɛ ŋaŋan mɔ.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que eu dou aos filhos de Israel por possessão;
50 Tɔrɔ tatɔkɔ məŋkɔpɛ mɔ, difɔ məŋkɔfi, məkɔ məbəp atem am, pəmɔ ntɛ Aruna wəbek'am ɛnafi nde tɔrɔ ta Hor, k'ɔŋkɔ pəbəp atem ɔn mɔ.
50 e morre no monte a que vais subir, e recolhe-te ao teu povo; assim como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor, e se recolheu ao seu povo;
51 Bawo Aruna kɔ məna Musa, nənaleləs f'em fɔr ya aka Yisrayel kiriŋ teta domun da Meriba, nde Kadɛs, nde tɛgbərɛ ta Cin. Nənamentər fɛ fɔr ya aka Yisrayel kiriŋ a in'ɔyɔnɛ Kanu kəsoku yati.
51 porquanto pecastes contra mim no meio dos filhos de Israel, junto às águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Məŋkɔnəŋk atɔf ŋaŋɔkɔ fɔr yam kiriŋ, mba məfɔdekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ isɔŋ aka Yisrayel mɔ.»
52 Pelo que verás a terra diante de ti, porém lá não entrarás, na terra que eu dou aos filhos de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.