Deuteronômio 1
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Moloku mamɛ mɔ Aŋnabi Musa ɛnaloku aka Yisrayel fəp tɛm ntɛ ŋanayi mokuru ma Yurdɛn, nde tɛgbərɛ, nde aranta ŋowosu ndɛ pəntɛfərɛnɛ kɔ Suf mɔ, sədare sa Paran: Tofɛl, Labaŋ, Hacerot kɔ Disahab dacɔ.
1 Neste livro estão os discursos que Moisés fez ao povo de Israel no deserto que fica a leste do rio Jordão. Os israelitas estavam no vale do rio Jordão, perto da cidade de Sufe. De um lado ficava a cidade de Parã, e do outro, as cidades de Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Kəkɔt ka mata wəco kɔ tin (11) kɔ, kəyɛfɛ ka tɔrɔ ta Horɛb məsolnɛ ta dɔpɔ da mɔrɔ ma Sehir haŋ məkɔ məbɛrɛ Kadɛs Barneya.
2 (Do monte Sinai até a cidade de Cades-Barneia são onze dias de viagem, pelo caminho que atravessa a região montanhosa de Edom.)
3 Teren ta wəco maŋkəlɛ (40) ntɛ aka Yisrayel ŋanayɛfɛ kɔ ŋawur Misira mɔ, tataka tacɔkɔ-cɔkɔ ta ŋof ŋa wəco kɔ pin (11), kɔ Musa oloku ŋa moloku fəp mɔkɔ MARIKI ɛnasom kɔ nnɔ ŋayi mɔ.
3 Já fazia quarenta anos que o povo de Israel tinha saído do Egito, e no primeiro dia do décimo primeiro mês Moisés disse ao povo tudo o que o Senhor Deus havia mandado que ele falasse.
4 Musa oncloku ŋa mi tɛtəŋnɛ elip kəsut Sihɔŋ wəbɛ ka Amɔr nwɛ ɛnandɛ Hesbon mɔ, kɔ Ɔk wəbɛ ka Basan nwɛ ɛnandɛ Astarot kɔ Edreyi mɔ.
4 Isso aconteceu depois que Moisés derrotou Seom, o rei dos amorreus, que morava na cidade de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que morava em Astarote e em Edrei.
5 Ntende dec dɛmpɛ Yurdɛn mɔ, nde atɔf ŋa Mohab, kɔ Musa oncop kəsɔksər aka Yisrayel Sariyɛ sa Kanu nsɛ, pəcloku mamɛ:
5 Quando os israelitas estavam no território de Moabe, no lado leste do rio Jordão, Moisés começou a explicar ao povo a lei de Deus. Moisés disse:
6 «MARIKI Kanu kosu ɛnalok-lokər su nde tɔrɔ ta Horɛb: Kəwon konu kəndɛ nnɔ tɔrɔ tantɛ kəsək kəntəŋnɛ oŋ.
6 — Quando estávamos ao pé do monte Sinai, o Senhor , nosso Deus, nos falou assim: “Vocês já ficaram bastante tempo neste lugar.
7 Nəyɛfɛ nəsumpər sɔ dɔpɔ nəkɔ nde tɔrɔ ta aka Amɔr kɔ andɛ aŋan fəp, nda akɔ ŋandɛ Araba, tɔrɔ kəroŋ, Sefela, Nɛkɛf, agbɛp ŋa kəba, haŋ nde atɔf ŋ'aKanaŋ kɔ Libaŋ, haŋ nde Ɛfərat kəŋgbɔkɔ kəpɔŋ.
7 Agora saiam daqui e vão caminhando na direção da região montanhosa dos amorreus e de todas as regiões vizinhas no vale do rio Jordão, e na direção das montanhas, da planície de Judá, da região sul e da costa do mar Mediterrâneo. Tomem posse de toda a terra de Canaã até os montes Líbanos, no Norte, e até o grande rio Eufrates, no Leste.
8 Mənəŋk! Isɔŋ nu antɔf ŋaŋɛ! Nəkɔ nəbaŋ antɔf nŋɛ MARIKI ɛnadɛrmɛ atem anu Abraham, Siyaka kɔ Yakuba kəsɔŋ ŋa kɔ yuruya yaŋan kɔ ŋa ŋancepər-ɛ.»
8 Aí está a terra que eu estou dando a vocês. Eu, o Senhor , jurei a Abraão, a Isaque e a Jacó, os antepassados de vocês, que daria essa terra a eles e aos seus descendentes. Portanto, vão e tomem posse dela.”
9 «Tɛm tantɛ ina Musa icloku nu: Ifɔtam kəsarɛ mes monu sona sem.
9 Em seguida Moisés disse ao povo: — Quando ainda estávamos ao pé do monte Sinai, eu lhes disse: “Eu sozinho não posso cuidar de vocês.
10 MARIKI Kanu konu kəsɔŋɛ nu kəla, nəla mɔkɔ pəmɔ kənay ka cɔs ca darenc.
10 O Senhor , nosso Deus, fez com que vocês aumentassem em número, e hoje são tantos como as estrelas do céu.
11 Intola MARIKI Kanu ka atem anu kəsɔŋɛ nu sɔ kəla wul win (1.000) pəcepər tantɛ, pəpocɛ nu pətɔt pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku nu ti mɔ!
11 E que o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, faça com que vocês sejam um povo ainda mil vezes maior do que são agora e que ele os abençoe, como prometeu!
12 Cəke c'intam kəsarɛ sona sem pɛsarɛ pəlel pa mɛgbɛkəlɛnɛ monu-ɛ?
12 Mas como é que eu posso, sozinho, aguentar a carga pesada de resolver todas as causas e todas as questões que aparecem no meio do povo?
13 Nəyɛk-yɛk nu dacɔ afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, asoku səbomp aŋɛ aleləs cusuŋka conu disrɛ mɔ, icəmbər ŋa ŋayɔnɛ nu akiriŋ.»
13 Portanto, de cada tribo escolham homens sábios, inteligentes e competentes, para que eu os ponha como chefes de vocês.”
14 Kɔ nəlok'im a tɔkɔ məncɛm-cɛmnɛ kəyɔ mɔ, a tentesɛ.
14 E Moisés continuou: — Vocês responderam que seria bom fazer o que eu tinha dito.
15 K'ilɛk afum akɔ ŋanayɔnɛ akiriŋ a cusuŋka conu mɔ, afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, aŋɛ afum fəp ŋaleləs belbel mɔ, k'incəmbər ŋa, kɔ ŋayɔnɛ akiriŋ anu aka afum wəco wəco, akiriŋ aka afum wəco kəcamət kəcamət (50, 50), akiriŋ aka afum tasar tin tin (100, 100), akiriŋ aka afum wul win win (1.000, 1.000), k'atubuc mes cusuŋka conu disrɛ.
15 Por isso peguei os líderes de cada tribo, homens sábios e competentes, e os coloquei como seus chefes. Alguns eram responsáveis por mil homens; outros, por cem; outros, por cinquenta; e outros, por dez. Além desses, escolhi também outras autoridades para cada tribo.
16 Tɛm tatɔkɔ t'inasom abocɛ anu kiti: «Nəcəŋkəl awɛnc anu aŋa, nəbocɛ nwɛ o nwɛ kiti pəlompu disrɛ nkɛ pəmar pabocɛ nkɔn kɔ wɛnc, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, nkɔn kɔ wəcikəra dacɔ mɔ.
16 Naquela mesma ocasião dei a seguinte ordem aos juízes: “Julguem todas as causas com justiça, seja entre dois israelitas, seja entre um israelita e um estrangeiro que vive no meio do povo.
17 Ta nəde nəcmɔmən cəro dəŋkiti de! Nəcəŋkəl fum wəlel pəmɔ tɔkɔ nəncəŋkəl wəfəfər mɔ. Ta fum o fum pənɛmpsɛ nu fɔr, bawo Kanu kəyɔ kiti. Kɔ kiti kəlɔma kəncuca nu-ɛ, nəken'em ki, ina sɔ icəŋkəl.
17 Sejam honestos e justos nas suas decisões. Tratem todos de modo igual, tanto os humildes como os poderosos. Não tenham medo de ninguém, pois a sentença que vocês derem virá de Deus. Se algum caso for muito difícil para vocês, tragam para mim, que eu o julgarei.”
18 Tɛm tantɛ, isom nu kəyɔ mes fəp mmɛ pəmar nu kədeyɔ mɔ.»
18 — E assim naquele tempo eu lhes dei ordens a respeito de todas as coisas que vocês deviam fazer.
19 Kɔ səyɛfɛ tɔrɔ ta Horɛb, sənakɔt dɔpɔ da tɔrɔ ta aka Amɔr. Səŋkɔ səcali tɛgbərɛ tɔpɔŋ tɛwɛy-wɛy tatɔkɔ nənəŋk mɔ, pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kənasom su ti mɔ. Kɔ sənder səbɛrɛ Kadɛs Barneya.
19 Moisés disse também ao povo: — Nós obedecemos à ordem do
20 K'iloku nu: «Nəmbəp tɔrɔ ta aka Amɔr mpɛ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su mɔ.
20 Ali eu disse a vocês: “Agora estamos na região montanhosa dos amorreus, a terra que o nosso Deus nos está dando.
21 Mənəŋk! Fɔr yam kiriŋ MARIKI Kanu kam kəsɔŋ əm atɔf ŋaŋɛ. Məpɛ məkɔ məbaŋ ŋi pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu ka atem am kənalok'əm ti mɔ. Ta mənesɛ, ta dis dɔlɔl əm!»
21 Portanto, vão e tomem posse dessa terra que está diante de vocês, como o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, mandou. Não tenham medo, nem se assustem.”
22 Kɔ nənder nəlɔtərn'em fəp kəlok'im: «Panuŋkɛnɛ pasom afum, ŋakɔ ŋamɔmən atɔf ŋaŋɛ yɔkyɔk, ŋader ŋaluksɛ su mes mmɛ ŋanəŋk dɔpɔ ndɛ andekɔt kəpɛ ka di mɔ, kɔ sədare nsɛ pəmar pabəp mɔ.»
22 Aí todos vocês chegaram perto de mim e disseram: “Seria bom que mandássemos na frente de nós alguns homens para espionarem a terra e trazerem informações a respeito do caminho que devemos seguir e das cidades que vamos encontrar lá.”
23 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt im, k'ilɛk arkun wəco kɔ mɛrəŋ (12) nu dacɔ, kusuŋka o kusuŋka fum wəkin.
23 Eu concordei com a ideia e escolhi doze homens, um de cada tribo .
24 Kɔ ŋayɛfɛ ŋasumpər dɔpɔ, kɔ ŋampɛ mɔrɔ kəroŋ haŋ kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ haŋ kəŋgbɔkɔ k'Ɛskɔl, kɔ ŋaŋgbɛkərɛ di belbel.
24 Eles foram até a região montanhosa e chegaram ao vale de Escol. Depois de verem o que havia no vale,
25 Kɔ ŋampimɛnɛ yokom y'antɔf ŋaŋɔkɔ yɔlɔma kɔ ŋantor ŋakɛrɛ su yi. Kɔ ŋaloku su ntɛ: «Antɔf ŋɔtɔt ŋɔ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su.»
25 eles voltaram, trazendo algumas frutas que encontraram lá. E nos contaram que a terra que o Senhor , nosso Deus, nos estava dando era boa.
26 Mba nənawosɛ fɛ kəpɛ di, kɔ nəyeŋkəsnɛ səbomp nnɔ mosom ma MARIKI Kanu konu meyi mɔ.
26 — Mas vocês desobedeceram à ordem do Senhor e não quiseram tomar posse da terra.
27 Kɔ nəcɔpɛnɛ nde cəbal conu, nəcloku: «Ntɛ MARIKI enter su mɔ, it'owurɛnɛ su atɔf ŋa Misira, pədelɛk su pəbɛr aka Amɔr dəwaca ntɛ tɔsɔŋɛ ŋadifət su mɔ.
27 Em vez disso, ficaram nas suas barracas, queixando-se e dizendo: “O Senhor está com ódio de nós; ele nos trouxe do Egito para sermos derrotados e mortos pelos amorreus.
28 Deke səndepɛ-ɛ? Awɛnc asu ŋasɔŋɛ su bəkəc kəlɛcɛ-lɛcɛ, ntɛ ŋaloku su: ‹Afum ŋɔ, ŋala ŋatas su kɔ ŋaŋɛc su sɔ tɛcəmɛ. Sədare səŋan səmbɛk kɔ səyɔ sibiŋkəli haŋ darenc. Sənakɔ haŋ sənəŋk yuruya ya Anak afum aŋeci tɛcəmɛ.›»
28 Que terra é essa que temos de conquistar? Nós ficamos com medo quando os nossos espiões disseram que o povo dessa terra é mais numeroso e mais forte do que nós, e que as suas cidades são enormes e protegidas por muralhas que chegam até o céu! E disseram também que viram gigantes lá!”
29 Iloku nu: «Ta nəyikcɛ, ta nənesɛ ŋa!
29 — Então respondi: “Não se assustem, nem tenham medo dessa gente.
30 MARIKI Kanu konu nkɛ kəyi nu kiriŋ kəkɔt mɔ, kəŋkɔsutnɛnɛ nu, pəmɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu fɔr yonu kiriŋ Misira,
30 Pois o Senhor , nosso Deus, vai adiante de nós e ele combaterá por nós. Ele fará a mesma coisa que vocês o viram fazer em nosso favor no Egito
31 kɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu sɔ nde dətɛgbərɛ mɔ, difɔ mənanəŋk MARIKI Kanu kam kəlɛk əm pəmɔ ntɛ wərkun ɛŋlɛk wan kɔn mɔ kəkɔt konu disrɛ fəp haŋ kɔ nənder nəbɛrɛ kəfo kaŋkɛ.»
31 e também no deserto. Vocês viram como o nosso Deus nos levou pelo deserto, como um pai leva o seu filho, e nos guiou o tempo todo até que chegamos a este lugar.”
32 Ti disrɛ nənagbɛkər fɛ sɔ MARIKI Kanu konu kəlaŋ,
32 — Mas mesmo assim vocês não confiaram no Senhor ,
33 nkɔn nwɛ ɔnckɔt nu fɔr kiriŋ dɔpɔ tɛm tatɔkɔ pəckɔtɛnɛ nu kəfo nkɛ nəntam kəcəmbər saŋka mɔ. Kɔ pəmbiyɛ-ɛ, nɛnc dɔ MARIKI encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ, kɔ pəyɔ waŋkəra-ɛ, kəp kɔ encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ.
33 que sempre ia adiante de vocês, na coluna de fogo durante a noite e na coluna de nuvem durante o dia. Ele fazia isso para mostrar o lugar onde vocês deviam armar o acampamento e para indicar o caminho que deviam seguir.
34 MARIKI ene kəcɔpəsnɛ konu. Mɛtɛlɛ mɔn disrɛ, k'ɛndɛrəm:
34 Moisés continuou: — Quando o
35 «Ali fum wəkin wəka dɛtɛmp dɛlɛc dandɛ ɔfɔdenəŋk antɔf ŋobotu nŋɛ inadɛrəm kəsɔŋ atem anu mɔ.
35 “Vocês, israelitas, são um povo mau. Por isso nenhum de vocês que é adulto verá a boa terra que eu prometi dar aos seus antepassados.
36 Mɛnɛ Kalɛb sona, wan ka Yefune endekɔnəŋk di. Indesɔŋ kɔ, nkɔn kɔ awut ɔn, atɔf nŋɛ ɛnakɔt mɔ, bawo nkɔn ɛlas kəyɔ mes mɔkɔ MARIKI ɛnafaŋər kɔ mɔ.»
36 Somente Calebe, filho de Jefoné, verá essa terra. Calebe foi sempre fiel e obediente a mim, o Senhor , e por isso darei a ele e aos seus descendentes a terra por onde ele andou.”
37 Tetonu tɛnasɔŋɛ ntɛ pəntɛlɛnɛ MARIKI nnɔ iyi mɔ, k'olok'im: «Məna Musa yati məfɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ.
37 — E foi por causa de vocês que o Senhor ficou irado comigo também e me disse: “Você também não vai entrar na Terra Prometida .
38 Yosuwe wan ka Nun, nwɛ ɛncəm'am fɔr kiriŋ mɔ, endekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ. Məyeŋkəs kɔ abəkəc bawo nkɔn endekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɛ aka Yisrayel ŋɔyɔnɛ kɛ kəŋan.»
38 O seu ajudante, Josué, filho de Num, é que vai entrar. Anime-o, pois ele vai comandar o povo de Israel na conquista da terra.”
39 Kɔ MARIKI oloku fəp fonu: «Cənaka conu ncɛ nənaloku: ‹Ŋandeyɔnɛ ca nyɛ aterɛnɛ asu ŋandekɔwɛtəs mɔ,› kɔ awut anu akakɔ ŋantɔcərɛ pətɔt kɔ pəlɛc mɔkɔ mɔ, ŋa ŋandekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ kɔ Yosuwe. Ŋa ŋɔ indekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ.
39 — Depois Deus disse a todos nós: “Os seus filhos são crianças e não sabem a diferença entre o que é certo e o que é errado. E vocês estavam pensando que eles iam cair nas mãos dos inimigos. Mas eles, os seus filhos, entrarão na Terra Prometida. Eu lhes darei essa terra, e eles serão donos dela.
40 Kɔ nəna, nəyɛfɛ nəkafəlɛ nəsumpər dɔpɔ da dətɛgbərɛ ntende kəca ka kəba ka Cəŋkɔlma.»
40 Agora continuem caminhando pelo deserto na direção do golfo de Ácaba.”
41 Kɔ nəna aka Yisrayel nəluks'em moloku ntɛ: «Sənaciya nnɔ MARIKI eyi mɔ. Səndekɔpɛ, səsutɛnɛ pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kəsom su ti mɔ.» Kɔ nwɛ o nwɛ ɛlɛk yosutnɛnɛ teta kəwan, bawo nənacɛm-cɛmnɛ a pəŋkɔfəfərɛnɛ nu kəbaŋ sədare sa mɔrɔ kəroŋ.
41 — Então vocês responderam: “Moisés, nós pecamos contra Deus, o Senhor . Mas agora estamos resolvidos a obedecer às ordens do nosso Deus e atacar o inimigo.” Aí cada um de vocês se aprontou para a batalha, pensando que seria fácil conquistar a região montanhosa.
42 Mba MARIKI olok'im: «Musa məloku ŋa: ‹Ta nəpɛ, ta nəsutɛnɛ, bawo iyi fɛ nu dacɔ. Itɔ aterɛnɛ anu ŋafɔdekɔsut nu.›»
42 Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão lá, nem entrem em nenhum combate, pois eu não irei com vocês, e os seus inimigos os derrotarão.”
43 K'ilok-lokər nu, mba nənacəŋkəl f'em kɔ nəntaŋər kəsom ka MARIKI ləŋəs. Kəlɛknɛ disrɛ kɔ nəsumpər dɔpɔ kəpɛ ka nde dəmɔrɔ.
43 Porém vocês não me deram atenção; pelo contrário, ficaram cheios de orgulho, desobedeceram às ordens de Deus, o Senhor , e invadiram a região montanhosa.
44 Awa, aka Amɔr aŋɛ ŋanandɛ dəndo mɔrɔ mamɔkɔ mɔ, ŋantor kədebəpɛnɛ kɔ nəna, kɔ ŋambɛləs nu pəmɔ ntɛ cəme cəmbɛləs mɔ. Ŋanasamsər nu kəyɛfɛ mɔrɔ ma Sehir haŋ Horma.
44 Aí os amorreus que moravam naquela região saíram contra vocês, como um enxame de abelhas bravas. Vocês fugiram, e os amorreus os perseguiram até o território de Edom e os derrotaram na cidade de Horma.
45 Ntɛ nəyɛfɛ dəkəwan mɔ, kɔ nənde nəbokər MARIKI, mba MARIKI enenɛ fɛ nu, owosɛ fɛ yati kəsu aləŋəs pəcəŋkəl kəbokɛnɛ konu.
45 Então vocês voltaram e clamaram pedindo ajuda ao Senhor , mas ele não lhes deu atenção, nem os atendeu.
46 Kɔ nəndɛ Kadɛs kɔ nəwon di haŋ.
46 E depois disso ficamos muito tempo em Cades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.