Deuteronômio 1
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Moloku mamɛ mɔ Aŋnabi Musa ɛnaloku aka Yisrayel fəp tɛm ntɛ ŋanayi mokuru ma Yurdɛn, nde tɛgbərɛ, nde aranta ŋowosu ndɛ pəntɛfərɛnɛ kɔ Suf mɔ, sədare sa Paran: Tofɛl, Labaŋ, Hacerot kɔ Disahab dacɔ.
1 São estas as palavras que Moisés falou a todo o Israel, a leste do Jordão, no deserto, na Arabá, diante de Sufe, entre Parã, Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Kəkɔt ka mata wəco kɔ tin (11) kɔ, kəyɛfɛ ka tɔrɔ ta Horɛb məsolnɛ ta dɔpɔ da mɔrɔ ma Sehir haŋ məkɔ məbɛrɛ Kadɛs Barneya.
2 É uma jornada de onze dias desde Horebe até Cades-Barneia, pelo caminho dos montes de Seir.
3 Teren ta wəco maŋkəlɛ (40) ntɛ aka Yisrayel ŋanayɛfɛ kɔ ŋawur Misira mɔ, tataka tacɔkɔ-cɔkɔ ta ŋof ŋa wəco kɔ pin (11), kɔ Musa oloku ŋa moloku fəp mɔkɔ MARIKI ɛnasom kɔ nnɔ ŋayi mɔ.
3 Aconteceu que, no quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, Moisés falou aos filhos de Israel, segundo tudo o que o Senhor lhe havia ordenado a respeito deles,
4 Musa oncloku ŋa mi tɛtəŋnɛ elip kəsut Sihɔŋ wəbɛ ka Amɔr nwɛ ɛnandɛ Hesbon mɔ, kɔ Ɔk wəbɛ ka Basan nwɛ ɛnandɛ Astarot kɔ Edreyi mɔ.
4 depois que derrotou Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei.
5 Ntende dec dɛmpɛ Yurdɛn mɔ, nde atɔf ŋa Mohab, kɔ Musa oncop kəsɔksər aka Yisrayel Sariyɛ sa Kanu nsɛ, pəcloku mamɛ:
5 A leste do Jordão, na terra de Moabe, Moisés encarregou-se de explicar esta lei, dizendo:
6 «MARIKI Kanu kosu ɛnalok-lokər su nde tɔrɔ ta Horɛb: Kəwon konu kəndɛ nnɔ tɔrɔ tantɛ kəsək kəntəŋnɛ oŋ.
6 — O Senhor , nosso Deus, nos falou em Horebe, dizendo: “Vocês já ficaram bastante tempo neste monte.
7 Nəyɛfɛ nəsumpər sɔ dɔpɔ nəkɔ nde tɔrɔ ta aka Amɔr kɔ andɛ aŋan fəp, nda akɔ ŋandɛ Araba, tɔrɔ kəroŋ, Sefela, Nɛkɛf, agbɛp ŋa kəba, haŋ nde atɔf ŋ'aKanaŋ kɔ Libaŋ, haŋ nde Ɛfərat kəŋgbɔkɔ kəpɔŋ.
7 Voltem e sigam viagem. Vão à região montanhosa dos amorreus, a todos os seus vizinhos, na Arabá, à região montanhosa, à Sefelá, ao Neguebe, à costa marítima, terra dos cananeus, e ao Líbano, até o grande rio Eufrates.
8 Mənəŋk! Isɔŋ nu antɔf ŋaŋɛ! Nəkɔ nəbaŋ antɔf nŋɛ MARIKI ɛnadɛrmɛ atem anu Abraham, Siyaka kɔ Yakuba kəsɔŋ ŋa kɔ yuruya yaŋan kɔ ŋa ŋancepər-ɛ.»
8 Eis aqui a terra que eu pus diante de vocês; entrem e tomem posse da terra que o Senhor , com juramento, deu a seus pais, a Abraão, Isaque e Jacó, a eles e à sua descendência depois deles.”
9 «Tɛm tantɛ ina Musa icloku nu: Ifɔtam kəsarɛ mes monu sona sem.
9 — Nesse mesmo tempo, eu disse a vocês: “Sozinho não poderei levá-los.
10 MARIKI Kanu konu kəsɔŋɛ nu kəla, nəla mɔkɔ pəmɔ kənay ka cɔs ca darenc.
10 O Senhor , o Deus de vocês, fez com que vocês se multiplicassem e eis que hoje vocês são uma multidão como as estrelas dos céus.
11 Intola MARIKI Kanu ka atem anu kəsɔŋɛ nu sɔ kəla wul win (1.000) pəcepər tantɛ, pəpocɛ nu pətɔt pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku nu ti mɔ!
11 O Senhor , Deus dos pais de vocês, faça com que vocês sejam mil vezes mais numerosos do que são agora e os abençoe, como prometeu.
12 Cəke c'intam kəsarɛ sona sem pɛsarɛ pəlel pa mɛgbɛkəlɛnɛ monu-ɛ?
12 Mas como poderia eu sozinho suportar o peso e a carga de vocês, e como poderia eu resolver sozinho todas as questões que surgem no meio de vocês?
13 Nəyɛk-yɛk nu dacɔ afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, asoku səbomp aŋɛ aleləs cusuŋka conu disrɛ mɔ, icəmbər ŋa ŋayɔnɛ nu akiriŋ.»
13 Escolham homens sábios, inteligentes e experimentados, segundo as suas tribos, para que eu os ponha por chefes de vocês.”
14 Kɔ nəlok'im a tɔkɔ məncɛm-cɛmnɛ kəyɔ mɔ, a tentesɛ.
14 — Então vocês me responderam que era bom fazer o que eu tinha falado.
15 K'ilɛk afum akɔ ŋanayɔnɛ akiriŋ a cusuŋka conu mɔ, afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, aŋɛ afum fəp ŋaleləs belbel mɔ, k'incəmbər ŋa, kɔ ŋayɔnɛ akiriŋ anu aka afum wəco wəco, akiriŋ aka afum wəco kəcamət kəcamət (50, 50), akiriŋ aka afum tasar tin tin (100, 100), akiriŋ aka afum wul win win (1.000, 1.000), k'atubuc mes cusuŋka conu disrɛ.
15 Assim, peguei os chefes de suas tribos, homens sábios e experimentados, e os fiz chefes sobre vocês, chefes de milhares, chefes de cem, chefes de cinquenta, chefes de dez e oficiais, segundo as suas tribos.
16 Tɛm tatɔkɔ t'inasom abocɛ anu kiti: «Nəcəŋkəl awɛnc anu aŋa, nəbocɛ nwɛ o nwɛ kiti pəlompu disrɛ nkɛ pəmar pabocɛ nkɔn kɔ wɛnc, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, nkɔn kɔ wəcikəra dacɔ mɔ.
16 Nesse mesmo tempo, ordenei aos juízes, dizendo: “Deem atenção às questões que surgem entre os seus irmãos e julguem com justiça entre um homem e seu irmão ou o estrangeiro que está com ele.
17 Ta nəde nəcmɔmən cəro dəŋkiti de! Nəcəŋkəl fum wəlel pəmɔ tɔkɔ nəncəŋkəl wəfəfər mɔ. Ta fum o fum pənɛmpsɛ nu fɔr, bawo Kanu kəyɔ kiti. Kɔ kiti kəlɔma kəncuca nu-ɛ, nəken'em ki, ina sɔ icəŋkəl.
17 Não sejam parciais no julgamento. Ouçam tanto o pequeno como o grande; não tenham medo de ninguém, porque o julgamento é de Deus. Porém, se a questão for demasiadamente difícil para vocês, tragam para mim, e eu a ouvirei.”
18 Tɛm tantɛ, isom nu kəyɔ mes fəp mmɛ pəmar nu kədeyɔ mɔ.»
18 — Assim, naquele tempo, eu lhes ordenei todas as coisas que vocês deveriam fazer.
19 Kɔ səyɛfɛ tɔrɔ ta Horɛb, sənakɔt dɔpɔ da tɔrɔ ta aka Amɔr. Səŋkɔ səcali tɛgbərɛ tɔpɔŋ tɛwɛy-wɛy tatɔkɔ nənəŋk mɔ, pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kənasom su ti mɔ. Kɔ sənder səbɛrɛ Kadɛs Barneya.
19 — Então partimos de Horebe e caminhamos por todo aquele grande e terrível deserto que vocês viram, pelo caminho da região montanhosa dos amorreus, como o Senhor , nosso Deus, nos havia ordenado; e chegamos a Cades-Barneia.
20 K'iloku nu: «Nəmbəp tɔrɔ ta aka Amɔr mpɛ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su mɔ.
20 Então eu lhes disse: “Vocês chegaram à região montanhosa dos amorreus, que o Senhor , nosso Deus, nos dá.
21 Mənəŋk! Fɔr yam kiriŋ MARIKI Kanu kam kəsɔŋ əm atɔf ŋaŋɛ. Məpɛ məkɔ məbaŋ ŋi pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu ka atem am kənalok'əm ti mɔ. Ta mənesɛ, ta dis dɔlɔl əm!»
21 Eis que o Senhor , seu Deus, colocou esta terra diante de vocês. Vão e tomem posse dessa terra, como o Senhor , o Deus de seus pais, falou. Não tenham medo e não se assustem.”
22 Kɔ nənder nəlɔtərn'em fəp kəlok'im: «Panuŋkɛnɛ pasom afum, ŋakɔ ŋamɔmən atɔf ŋaŋɛ yɔkyɔk, ŋader ŋaluksɛ su mes mmɛ ŋanəŋk dɔpɔ ndɛ andekɔt kəpɛ ka di mɔ, kɔ sədare nsɛ pəmar pabəp mɔ.»
22 — Então todos vocês se aproximaram de mim e disseram: “Vamos mandar alguns homens adiante de nós, para que espiem a terra e nos digam por que caminho devemos seguir e a que cidades devemos ir.”
23 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt im, k'ilɛk arkun wəco kɔ mɛrəŋ (12) nu dacɔ, kusuŋka o kusuŋka fum wəkin.
23 Isto me pareceu uma boa ideia, de maneira que escolhi, do meio de vocês, doze homens, um de cada tribo.
24 Kɔ ŋayɛfɛ ŋasumpər dɔpɔ, kɔ ŋampɛ mɔrɔ kəroŋ haŋ kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ haŋ kəŋgbɔkɔ k'Ɛskɔl, kɔ ŋaŋgbɛkərɛ di belbel.
24 Eles saíram e foram à região montanhosa, e, espiando a terra, foram até o vale de Escol.
25 Kɔ ŋampimɛnɛ yokom y'antɔf ŋaŋɔkɔ yɔlɔma kɔ ŋantor ŋakɛrɛ su yi. Kɔ ŋaloku su ntɛ: «Antɔf ŋɔtɔt ŋɔ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su.»
25 Tomaram do fruto da terra nas mãos e o trouxeram até nós. E nos informaram, dizendo: “É boa esta terra que o Senhor , nosso Deus, nos dá.”
26 Mba nənawosɛ fɛ kəpɛ di, kɔ nəyeŋkəsnɛ səbomp nnɔ mosom ma MARIKI Kanu konu meyi mɔ.
26 — Porém vocês não quiseram ir, mas foram rebeldes à ordem do Senhor , seu Deus.
27 Kɔ nəcɔpɛnɛ nde cəbal conu, nəcloku: «Ntɛ MARIKI enter su mɔ, it'owurɛnɛ su atɔf ŋa Misira, pədelɛk su pəbɛr aka Amɔr dəwaca ntɛ tɔsɔŋɛ ŋadifət su mɔ.
27 Ficaram murmurando em suas tendas e disseram: “O Senhor está com ódio de nós e por isso nos tirou da terra do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus e nos destruir.
28 Deke səndepɛ-ɛ? Awɛnc asu ŋasɔŋɛ su bəkəc kəlɛcɛ-lɛcɛ, ntɛ ŋaloku su: ‹Afum ŋɔ, ŋala ŋatas su kɔ ŋaŋɛc su sɔ tɛcəmɛ. Sədare səŋan səmbɛk kɔ səyɔ sibiŋkəli haŋ darenc. Sənakɔ haŋ sənəŋk yuruya ya Anak afum aŋeci tɛcəmɛ.›»
28 Para onde iremos? Nossos irmãos nos deixaram com medo, dizendo: ‘Aquele povo é maior e mais alto do que nós. As cidades são grandes e fortificadas até o céu. Também vimos ali os filhos dos anaquins.’”
29 Iloku nu: «Ta nəyikcɛ, ta nənesɛ ŋa!
29 — Então eu lhes disse: “Não fiquem apavorados, nem tenham medo deles.
30 MARIKI Kanu konu nkɛ kəyi nu kiriŋ kəkɔt mɔ, kəŋkɔsutnɛnɛ nu, pəmɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu fɔr yonu kiriŋ Misira,
30 O Senhor , o seu Deus, que vai adiante de vocês, ele lutará por vocês, segundo tudo o que viram que ele fez conosco no Egito,
31 kɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu sɔ nde dətɛgbərɛ mɔ, difɔ mənanəŋk MARIKI Kanu kam kəlɛk əm pəmɔ ntɛ wərkun ɛŋlɛk wan kɔn mɔ kəkɔt konu disrɛ fəp haŋ kɔ nənder nəbɛrɛ kəfo kaŋkɛ.»
31 e também no deserto, onde vocês viram que o Senhor , seu Deus, os levou, como um homem leva o seu filho, por todo o caminho pelo qual vocês andaram, até chegar a este lugar.”
32 Ti disrɛ nənagbɛkər fɛ sɔ MARIKI Kanu konu kəlaŋ,
32 — Mas nem assim vocês creram no Senhor , seu Deus,
33 nkɔn nwɛ ɔnckɔt nu fɔr kiriŋ dɔpɔ tɛm tatɔkɔ pəckɔtɛnɛ nu kəfo nkɛ nəntam kəcəmbər saŋka mɔ. Kɔ pəmbiyɛ-ɛ, nɛnc dɔ MARIKI encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ, kɔ pəyɔ waŋkəra-ɛ, kəp kɔ encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ.
33 que foi adiante de vocês por todo o caminho, para procurar o lugar onde deveriam acampar; de noite, estava no fogo, para mostrar o caminho por onde vocês deveriam andar, e, de dia, estava na nuvem.
34 MARIKI ene kəcɔpəsnɛ konu. Mɛtɛlɛ mɔn disrɛ, k'ɛndɛrəm:
34 — O Senhor ouviu o que vocês disseram, ficou irado e jurou, dizendo:
35 «Ali fum wəkin wəka dɛtɛmp dɛlɛc dandɛ ɔfɔdenəŋk antɔf ŋobotu nŋɛ inadɛrəm kəsɔŋ atem anu mɔ.
35 “Nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que jurei dar aos pais de vocês,
36 Mɛnɛ Kalɛb sona, wan ka Yefune endekɔnəŋk di. Indesɔŋ kɔ, nkɔn kɔ awut ɔn, atɔf nŋɛ ɛnakɔt mɔ, bawo nkɔn ɛlas kəyɔ mes mɔkɔ MARIKI ɛnafaŋər kɔ mɔ.»
36 com a exceção de Calebe, filho de Jefoné. Ele verá essa terra e darei a ele e aos filhos dele a terra em que ele pisou, porque perseverou em seguir o Senhor .”
37 Tetonu tɛnasɔŋɛ ntɛ pəntɛlɛnɛ MARIKI nnɔ iyi mɔ, k'olok'im: «Məna Musa yati məfɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ.
37 Também contra mim se indignou o Senhor por causa de vocês, dizendo: “Também você não entrará nessa terra.
38 Yosuwe wan ka Nun, nwɛ ɛncəm'am fɔr kiriŋ mɔ, endekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ. Məyeŋkəs kɔ abəkəc bawo nkɔn endekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɛ aka Yisrayel ŋɔyɔnɛ kɛ kəŋan.»
38 Josué, filho de Num, que está diante de você, ele é quem vai entrar; anime-o, porque ele fará com que Israel a receba por herança.
39 Kɔ MARIKI oloku fəp fonu: «Cənaka conu ncɛ nənaloku: ‹Ŋandeyɔnɛ ca nyɛ aterɛnɛ asu ŋandekɔwɛtəs mɔ,› kɔ awut anu akakɔ ŋantɔcərɛ pətɔt kɔ pəlɛc mɔkɔ mɔ, ŋa ŋandekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ kɔ Yosuwe. Ŋa ŋɔ indekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ.
39 E as crianças de vocês, de quem vocês disseram que seriam presa do inimigo, sim, os filhos de vocês, que hoje nem sabem distinguir entre bem e mal, esses ali entrarão, e a eles darei a terra, e eles a possuirão.
40 Kɔ nəna, nəyɛfɛ nəkafəlɛ nəsumpər dɔpɔ da dətɛgbərɛ ntende kəca ka kəba ka Cəŋkɔlma.»
40 Mas vocês voltem e sigam para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.”
41 Kɔ nəna aka Yisrayel nəluks'em moloku ntɛ: «Sənaciya nnɔ MARIKI eyi mɔ. Səndekɔpɛ, səsutɛnɛ pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kəsom su ti mɔ.» Kɔ nwɛ o nwɛ ɛlɛk yosutnɛnɛ teta kəwan, bawo nənacɛm-cɛmnɛ a pəŋkɔfəfərɛnɛ nu kəbaŋ sədare sa mɔrɔ kəroŋ.
41 — Então vocês responderam: “Pecamos contra o Senhor . Nós iremos e lutaremos, segundo tudo o que o Senhor , nosso Deus, nos ordenou.” Vocês se armaram, cada um com os seus instrumentos de guerra, e pensaram que seria fácil entrar na região montanhosa.
42 Mba MARIKI olok'im: «Musa məloku ŋa: ‹Ta nəpɛ, ta nəsutɛnɛ, bawo iyi fɛ nu dacɔ. Itɔ aterɛnɛ anu ŋafɔdekɔsut nu.›»
42 Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão, nem comecem a lutar, pois não estou no meio de vocês, e vocês serão derrotados pelos seus inimigos.”
43 K'ilok-lokər nu, mba nənacəŋkəl f'em kɔ nəntaŋər kəsom ka MARIKI ləŋəs. Kəlɛknɛ disrɛ kɔ nəsumpər dɔpɔ kəpɛ ka nde dəmɔrɔ.
43 Isso eu lhes falei, mas vocês não quiseram escutar; pelo contrário, foram rebeldes às ordens do Senhor e, presunçosos, foram na direção das montanhas.
44 Awa, aka Amɔr aŋɛ ŋanandɛ dəndo mɔrɔ mamɔkɔ mɔ, ŋantor kədebəpɛnɛ kɔ nəna, kɔ ŋambɛləs nu pəmɔ ntɛ cəme cəmbɛləs mɔ. Ŋanasamsər nu kəyɛfɛ mɔrɔ ma Sehir haŋ Horma.
44 Os amorreus que habitavam naquela região montanhosa saíram contra vocês e os perseguiram como fazem as abelhas e os derrotaram desde Seir até Horma.
45 Ntɛ nəyɛfɛ dəkəwan mɔ, kɔ nənde nəbokər MARIKI, mba MARIKI enenɛ fɛ nu, owosɛ fɛ yati kəsu aləŋəs pəcəŋkəl kəbokɛnɛ konu.
45 Vocês voltaram e foram se queixar diante do Senhor , porém o Senhor não lhes deu atenção e não inclinou os ouvidos a vocês.
46 Kɔ nəndɛ Kadɛs kɔ nəwon di haŋ.
46 Assim, vocês permaneceram muitos dias em Cades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.