Deuteronômio 1

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Moloku mamɛ mɔ Aŋnabi Musa ɛnaloku aka Yisrayel fəp tɛm ntɛ ŋanayi mokuru ma Yurdɛn, nde tɛgbərɛ, nde aranta ŋowosu ndɛ pəntɛfərɛnɛ kɔ Suf mɔ, sədare sa Paran: Tofɛl, Labaŋ, Hacerot kɔ Disahab dacɔ.
1 Estas são as palavras que Moisés falou a todo Israel além do Jordão, no deserto, na Arabá defronte de Sufe, entre Parã, Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Kəkɔt ka mata wəco kɔ tin (11) kɔ, kəyɛfɛ ka tɔrɔ ta Horɛb məsolnɛ ta dɔpɔ da mɔrɔ ma Sehir haŋ məkɔ məbɛrɛ Kadɛs Barneya.
2 São onze dias de viagem desde Horebe, pelo caminho da montanha de Seir, até Cades-Barnéia.
3 Teren ta wəco maŋkəlɛ (40) ntɛ aka Yisrayel ŋanayɛfɛ kɔ ŋawur Misira mɔ, tataka tacɔkɔ-cɔkɔ ta ŋof ŋa wəco kɔ pin (11), kɔ Musa oloku ŋa moloku fəp mɔkɔ MARIKI ɛnasom kɔ nnɔ ŋayi mɔ.
3 No ano quadragésimo, no mês undécimo, no primeiro dia do mês, Moisés falou aos filhos de Israel, conforme tudo o que o senhor lhes mandara por seu intermédio,
4 Musa oncloku ŋa mi tɛtəŋnɛ elip kəsut Sihɔŋ wəbɛ ka Amɔr nwɛ ɛnandɛ Hesbon mɔ, kɔ Ɔk wəbɛ ka Basan nwɛ ɛnandɛ Astarot kɔ Edreyi mɔ.
4 depois que derrotou a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei.
5 Ntende dec dɛmpɛ Yurdɛn mɔ, nde atɔf ŋa Mohab, kɔ Musa oncop kəsɔksər aka Yisrayel Sariyɛ sa Kanu nsɛ, pəcloku mamɛ:
5 Além do Jordão, na terra de Moabe, Moisés se pôs a explicar esta lei, e disse:
6 «MARIKI Kanu kosu ɛnalok-lokər su nde tɔrɔ ta Horɛb: Kəwon konu kəndɛ nnɔ tɔrɔ tantɛ kəsək kəntəŋnɛ oŋ.
6 O Senhor nosso Deus nos falou em Horebe, dizendo: Assaz vos haveis demorado neste monte.
7 Nəyɛfɛ nəsumpər sɔ dɔpɔ nəkɔ nde tɔrɔ ta aka Amɔr kɔ andɛ aŋan fəp, nda akɔ ŋandɛ Araba, tɔrɔ kəroŋ, Sefela, Nɛkɛf, agbɛp ŋa kəba, haŋ nde atɔf ŋ'aKanaŋ kɔ Libaŋ, haŋ nde Ɛfərat kəŋgbɔkɔ kəpɔŋ.
7 Voltai-vos, ponde-vos a caminho, e ide à região montanhosa dos amorreus, e a todos os lugares vizinhos, na Arabá, na região montanhosa, no vale e no sul; à beira do mar, à terra dos cananeus, e ao Líbano, até o grande rio, o rio Eufrates.
8 Mənəŋk! Isɔŋ nu antɔf ŋaŋɛ! Nəkɔ nəbaŋ antɔf nŋɛ MARIKI ɛnadɛrmɛ atem anu Abraham, Siyaka kɔ Yakuba kəsɔŋ ŋa kɔ yuruya yaŋan kɔ ŋa ŋancepər-ɛ.»
8 Eis que tenho posto esta terra diante de vós; entrai e possuí a terra que o Senhor prometeu com juramento dar a vossos pais, Abraão, Isaque, e Jacó, a eles e à sua descendência depois deles.
9 «Tɛm tantɛ ina Musa icloku nu: Ifɔtam kəsarɛ mes monu sona sem.
9 Nesse mesmo tempo eu vos disse: Eu sozinho não posso levar-vos,
10 MARIKI Kanu konu kəsɔŋɛ nu kəla, nəla mɔkɔ pəmɔ kənay ka cɔs ca darenc.
10 o Senhor vosso Deus já vos tem multiplicado, e eis que hoje sois tão numerosos como as estrelas do céu.
11 Intola MARIKI Kanu ka atem anu kəsɔŋɛ nu sɔ kəla wul win (1.000) pəcepər tantɛ, pəpocɛ nu pətɔt pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku nu ti mɔ!
11 O Senhor Deus de vossos pais vos faça mil vezes mais numerosos do que sois; e vos abençoe, como vos prometeu.
12 Cəke c'intam kəsarɛ sona sem pɛsarɛ pəlel pa mɛgbɛkəlɛnɛ monu-ɛ?
12 Como posso eu sozinho suportar o vosso peso, as vossas cargas e as vossas contendas?
13 Nəyɛk-yɛk nu dacɔ afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, asoku səbomp aŋɛ aleləs cusuŋka conu disrɛ mɔ, icəmbər ŋa ŋayɔnɛ nu akiriŋ.»
13 Tomai-vos homens sábios, entendidos e experimentados, segundo as vossas tribos, e eu os porei como cabeças sobre vós.
14 Kɔ nəlok'im a tɔkɔ məncɛm-cɛmnɛ kəyɔ mɔ, a tentesɛ.
14 Então me respondestes: bom fazermos o que disseste.
15 K'ilɛk afum akɔ ŋanayɔnɛ akiriŋ a cusuŋka conu mɔ, afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, aŋɛ afum fəp ŋaleləs belbel mɔ, k'incəmbər ŋa, kɔ ŋayɔnɛ akiriŋ anu aka afum wəco wəco, akiriŋ aka afum wəco kəcamət kəcamət (50, 50), akiriŋ aka afum tasar tin tin (100, 100), akiriŋ aka afum wul win win (1.000, 1.000), k'atubuc mes cusuŋka conu disrɛ.
15 Tomei, pois, os cabeças de vossas tribos, homens sábios e experimentados, e os constituí por cabeças sobre vós, chefes de mil, chefes de cem, chefes de cinqüenta e chefes de dez, por oficiais, segundo as vossas tribos.
16 Tɛm tatɔkɔ t'inasom abocɛ anu kiti: «Nəcəŋkəl awɛnc anu aŋa, nəbocɛ nwɛ o nwɛ kiti pəlompu disrɛ nkɛ pəmar pabocɛ nkɔn kɔ wɛnc, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, nkɔn kɔ wəcikəra dacɔ mɔ.
16 E no mesmo tempo ordenei a vossos juízes, dizendo: Ouvi as causas entre vossos irmãos, e julgai com justiça entre o homem e seu irmão, ou o estrangeiro que está com ele.
17 Ta nəde nəcmɔmən cəro dəŋkiti de! Nəcəŋkəl fum wəlel pəmɔ tɔkɔ nəncəŋkəl wəfəfər mɔ. Ta fum o fum pənɛmpsɛ nu fɔr, bawo Kanu kəyɔ kiti. Kɔ kiti kəlɔma kəncuca nu-ɛ, nəken'em ki, ina sɔ icəŋkəl.
17 Não fareis acepção de pessoas em juízo; de um mesmo modo ouvireis o pequeno e o grande; não temereis a face de ninguém, porque o juízo é de Deus; e a causa que vos for difícil demais, a trareis a mim, e eu a ouvirei.
18 Tɛm tantɛ, isom nu kəyɔ mes fəp mmɛ pəmar nu kədeyɔ mɔ.»
18 Assim naquele tempo vos ordenei todas as coisas que devíeis fazer.
19 Kɔ səyɛfɛ tɔrɔ ta Horɛb, sənakɔt dɔpɔ da tɔrɔ ta aka Amɔr. Səŋkɔ səcali tɛgbərɛ tɔpɔŋ tɛwɛy-wɛy tatɔkɔ nənəŋk mɔ, pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kənasom su ti mɔ. Kɔ sənder səbɛrɛ Kadɛs Barneya.
19 Então partimos de Horebe, e caminhamos por todo aquele grande e terrível deserto que vistes, pelo caminho das montanhas dos amorreus, como o Senhor nosso Deus nos ordenara; e chegamos a Cades-Barnéia.
20 K'iloku nu: «Nəmbəp tɔrɔ ta aka Amɔr mpɛ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su mɔ.
20 Então eu vos disse: Chegados sois às montanhas dos amorreus, que o Senhor nosso Deus nos dá.
21 Mənəŋk! Fɔr yam kiriŋ MARIKI Kanu kam kəsɔŋ əm atɔf ŋaŋɛ. Məpɛ məkɔ məbaŋ ŋi pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu ka atem am kənalok'əm ti mɔ. Ta mənesɛ, ta dis dɔlɔl əm!»
21 Eis aqui o Senhor teu Deus tem posto esta terra diante de ti; sobe, apodera-te dela, como te falou o Senhor Deus de teus pais; não temas, e não te assustes.
22 Kɔ nənder nəlɔtərn'em fəp kəlok'im: «Panuŋkɛnɛ pasom afum, ŋakɔ ŋamɔmən atɔf ŋaŋɛ yɔkyɔk, ŋader ŋaluksɛ su mes mmɛ ŋanəŋk dɔpɔ ndɛ andekɔt kəpɛ ka di mɔ, kɔ sədare nsɛ pəmar pabəp mɔ.»
22 Então todos vós vos chegastes a mim, e dissestes: Mandemos homens adiante de nós, para que nos espiem a terra e, de volta, nos ensinem o caminho pelo qual devemos subir, e as cidades a que devemos ir.
23 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt im, k'ilɛk arkun wəco kɔ mɛrəŋ (12) nu dacɔ, kusuŋka o kusuŋka fum wəkin.
23 Isto me pareceu bem; de modo que dentre vós tomei doze homens, de cada tribo um homem;
24 Kɔ ŋayɛfɛ ŋasumpər dɔpɔ, kɔ ŋampɛ mɔrɔ kəroŋ haŋ kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ haŋ kəŋgbɔkɔ k'Ɛskɔl, kɔ ŋaŋgbɛkərɛ di belbel.
24 foram-se eles e, subindo as montanhas, chegaram até o vale de Escol e espiaram a terra.
25 Kɔ ŋampimɛnɛ yokom y'antɔf ŋaŋɔkɔ yɔlɔma kɔ ŋantor ŋakɛrɛ su yi. Kɔ ŋaloku su ntɛ: «Antɔf ŋɔtɔt ŋɔ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su.»
25 Tomaram do fruto da terra nas mãos, e no-lo trouxeram; e nos informaram, dizendo: Boa é a terra que nos dá o Senhor nosso Deus.
26 Mba nənawosɛ fɛ kəpɛ di, kɔ nəyeŋkəsnɛ səbomp nnɔ mosom ma MARIKI Kanu konu meyi mɔ.
26 Todavia, vós não quisestes subir, mas fostes rebeldes ao mandado do Senhor nosso Deus;
27 Kɔ nəcɔpɛnɛ nde cəbal conu, nəcloku: «Ntɛ MARIKI enter su mɔ, it'owurɛnɛ su atɔf ŋa Misira, pədelɛk su pəbɛr aka Amɔr dəwaca ntɛ tɔsɔŋɛ ŋadifət su mɔ.
27 e murmurastes nas vossas tendas, e dissestes: Porquanto o Senhor nos odeia, tirou-nos da terra do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus, a fim de nos destruir.
28 Deke səndepɛ-ɛ? Awɛnc asu ŋasɔŋɛ su bəkəc kəlɛcɛ-lɛcɛ, ntɛ ŋaloku su: ‹Afum ŋɔ, ŋala ŋatas su kɔ ŋaŋɛc su sɔ tɛcəmɛ. Sədare səŋan səmbɛk kɔ səyɔ sibiŋkəli haŋ darenc. Sənakɔ haŋ sənəŋk yuruya ya Anak afum aŋeci tɛcəmɛ.›»
28 Para onde estamos nós subindo? nossos irmãos fizeram com que se derretesse o nosso coração, dizendo: Maior e mais alto é o povo do que nós; as cidades são grandes e fortificadas até o céu; e também vimos ali os filhos dos anaquins.
29 Iloku nu: «Ta nəyikcɛ, ta nənesɛ ŋa!
29 Então eu vos disse: Não vos atemorizeis, e não tenhais medo deles.
30 MARIKI Kanu konu nkɛ kəyi nu kiriŋ kəkɔt mɔ, kəŋkɔsutnɛnɛ nu, pəmɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu fɔr yonu kiriŋ Misira,
30 O Senhor vosso Deus, que vai adiante de vós, ele pelejará por vós, conforme tudo o que tem feito por vós diante dos vossos olhos, no Egito,
31 kɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu sɔ nde dətɛgbərɛ mɔ, difɔ mənanəŋk MARIKI Kanu kam kəlɛk əm pəmɔ ntɛ wərkun ɛŋlɛk wan kɔn mɔ kəkɔt konu disrɛ fəp haŋ kɔ nənder nəbɛrɛ kəfo kaŋkɛ.»
31 como também no deserto, onde vistes como o Senhor vosso Deus vos levou, como um homem leva seu filho, por todo o caminho que andastes, até chegardes a este lugar.
32 Ti disrɛ nənagbɛkər fɛ sɔ MARIKI Kanu konu kəlaŋ,
32 Mas nem ainda assim confiastes no Senhor vosso Deus,
33 nkɔn nwɛ ɔnckɔt nu fɔr kiriŋ dɔpɔ tɛm tatɔkɔ pəckɔtɛnɛ nu kəfo nkɛ nəntam kəcəmbər saŋka mɔ. Kɔ pəmbiyɛ-ɛ, nɛnc dɔ MARIKI encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ, kɔ pəyɔ waŋkəra-ɛ, kəp kɔ encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ.
33 que ia adiante de vós no caminho, de noite no fogo e de dia na nuvem, para vos achar o lugar onde devíeis acampar, e para vos mostrar o caminho por onde havíeis de andar.
34 MARIKI ene kəcɔpəsnɛ konu. Mɛtɛlɛ mɔn disrɛ, k'ɛndɛrəm:
34 Ouvindo, pois, o Senhor a voz das vossas palavras, indignou-se e jurou, dizendo:
35 «Ali fum wəkin wəka dɛtɛmp dɛlɛc dandɛ ɔfɔdenəŋk antɔf ŋobotu nŋɛ inadɛrəm kəsɔŋ atem anu mɔ.
35 Nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que prometi com juramento dar a vossos pais,
36 Mɛnɛ Kalɛb sona, wan ka Yefune endekɔnəŋk di. Indesɔŋ kɔ, nkɔn kɔ awut ɔn, atɔf nŋɛ ɛnakɔt mɔ, bawo nkɔn ɛlas kəyɔ mes mɔkɔ MARIKI ɛnafaŋər kɔ mɔ.»
36 salvo Calebe, filho de Jefoné; ele a verá, e a terra que pisou darei a ele e a seus filhos, porquanto perseverou em seguir ao Senhor.
37 Tetonu tɛnasɔŋɛ ntɛ pəntɛlɛnɛ MARIKI nnɔ iyi mɔ, k'olok'im: «Məna Musa yati məfɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ.
37 Também contra mim o Senhor se indignou por vossa causa, dizendo: Igualmente tu lá não entrarás.
38 Yosuwe wan ka Nun, nwɛ ɛncəm'am fɔr kiriŋ mɔ, endekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ. Məyeŋkəs kɔ abəkəc bawo nkɔn endekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɛ aka Yisrayel ŋɔyɔnɛ kɛ kəŋan.»
38 Josué, filho de Num, que te serve, ele ali entrará; anima-o, porque ele fará que Israel a receba por herança.
39 Kɔ MARIKI oloku fəp fonu: «Cənaka conu ncɛ nənaloku: ‹Ŋandeyɔnɛ ca nyɛ aterɛnɛ asu ŋandekɔwɛtəs mɔ,› kɔ awut anu akakɔ ŋantɔcərɛ pətɔt kɔ pəlɛc mɔkɔ mɔ, ŋa ŋandekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ kɔ Yosuwe. Ŋa ŋɔ indekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ.
39 E vossos pequeninos, dos quais dissestes que seriam por presa, e vossos filhos que hoje não conhecem nem o bem nem o mal, esses lá entrarão, a eles a darei e eles a possuirão.
40 Kɔ nəna, nəyɛfɛ nəkafəlɛ nəsumpər dɔpɔ da dətɛgbərɛ ntende kəca ka kəba ka Cəŋkɔlma.»
40 Quanto a vós, porém, virai-vos, e parti para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho.
41 Kɔ nəna aka Yisrayel nəluks'em moloku ntɛ: «Sənaciya nnɔ MARIKI eyi mɔ. Səndekɔpɛ, səsutɛnɛ pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kəsom su ti mɔ.» Kɔ nwɛ o nwɛ ɛlɛk yosutnɛnɛ teta kəwan, bawo nənacɛm-cɛmnɛ a pəŋkɔfəfərɛnɛ nu kəbaŋ sədare sa mɔrɔ kəroŋ.
41 Então respondestes, e me dissestes: Pecamos contra o Senhor; nós subiremos e pelejaremos, conforme tudo o que nos ordenou o Senhor nosso Deus. Vós, pois, vos armastes, cada um, dos vossos instrumentos de guerra, e temerariamente propusestes subir a montanha.
42 Mba MARIKI olok'im: «Musa məloku ŋa: ‹Ta nəpɛ, ta nəsutɛnɛ, bawo iyi fɛ nu dacɔ. Itɔ aterɛnɛ anu ŋafɔdekɔsut nu.›»
42 E disse-me o Senhor: Dize-lhes: Não subais nem pelejeis, pois não estou no meio de vós; para que não sejais feridos diante de vossos inimigos.
43 K'ilok-lokər nu, mba nənacəŋkəl f'em kɔ nəntaŋər kəsom ka MARIKI ləŋəs. Kəlɛknɛ disrɛ kɔ nəsumpər dɔpɔ kəpɛ ka nde dəmɔrɔ.
43 Assim vos falei, mas não ouvistes; antes fostes rebeldes à ordem do Senhor e, agindo presunçosamente, subistes à montanha.
44 Awa, aka Amɔr aŋɛ ŋanandɛ dəndo mɔrɔ mamɔkɔ mɔ, ŋantor kədebəpɛnɛ kɔ nəna, kɔ ŋambɛləs nu pəmɔ ntɛ cəme cəmbɛləs mɔ. Ŋanasamsər nu kəyɛfɛ mɔrɔ ma Sehir haŋ Horma.
44 E os amorreus, que habitavam naquela montanha, vos saíram ao encontro e, perseguindo-vos como fazem as abelhas, vos destroçaram desde Seir até Horma.
45 Ntɛ nəyɛfɛ dəkəwan mɔ, kɔ nənde nəbokər MARIKI, mba MARIKI enenɛ fɛ nu, owosɛ fɛ yati kəsu aləŋəs pəcəŋkəl kəbokɛnɛ konu.
45 Voltastes, pois, e chorastes perante o Senhor; mas o Senhor não ouviu a vossa voz, nem para vós inclinou os ouvidos.
46 Kɔ nəndɛ Kadɛs kɔ nəwon di haŋ.
46 Assim foi grande a vossa demora em Cades, pois ali vos demorastes muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.