Deuteronômio 1

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Moloku mamɛ mɔ Aŋnabi Musa ɛnaloku aka Yisrayel fəp tɛm ntɛ ŋanayi mokuru ma Yurdɛn, nde tɛgbərɛ, nde aranta ŋowosu ndɛ pəntɛfərɛnɛ kɔ Suf mɔ, sədare sa Paran: Tofɛl, Labaŋ, Hacerot kɔ Disahab dacɔ.
1 Estas são as palavras que Moisés falou a todo Israel, deste lado do Jordão, no deserto, na planície diante do mar Vermelho, entre Parã e Tofel, e Labã, e Hazerote, e Di-Zaabe
2 Kəkɔt ka mata wəco kɔ tin (11) kɔ, kəyɛfɛ ka tɔrɔ ta Horɛb məsolnɛ ta dɔpɔ da mɔrɔ ma Sehir haŋ məkɔ məbɛrɛ Kadɛs Barneya.
2 (Há onze dias de jornada desde Horebe pelo caminho do monte Seir até Cades-Barneia).
3 Teren ta wəco maŋkəlɛ (40) ntɛ aka Yisrayel ŋanayɛfɛ kɔ ŋawur Misira mɔ, tataka tacɔkɔ-cɔkɔ ta ŋof ŋa wəco kɔ pin (11), kɔ Musa oloku ŋa moloku fəp mɔkɔ MARIKI ɛnasom kɔ nnɔ ŋayi mɔ.
3 E sucedeu que, no quadragésimo ano, no undécimo mês, no primeiro dia do mês, que Moisés falou aos filhos de Israel, conforme tudo o que o ­SENHOR lhe havia dito que ordenasse a eles;
4 Musa oncloku ŋa mi tɛtəŋnɛ elip kəsut Sihɔŋ wəbɛ ka Amɔr nwɛ ɛnandɛ Hesbon mɔ, kɔ Ɔk wəbɛ ka Basan nwɛ ɛnandɛ Astarot kɔ Edreyi mɔ.
4 depois que havia ferido a Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei,
5 Ntende dec dɛmpɛ Yurdɛn mɔ, nde atɔf ŋa Mohab, kɔ Musa oncop kəsɔksər aka Yisrayel Sariyɛ sa Kanu nsɛ, pəcloku mamɛ:
5 deste lado do Jordão, na terra de Moabe, começou Moisés a declarar esta lei, dizendo:
6 «MARIKI Kanu kosu ɛnalok-lokər su nde tɔrɔ ta Horɛb: Kəwon konu kəndɛ nnɔ tɔrɔ tantɛ kəsək kəntəŋnɛ oŋ.
6 O ­SENHOR nosso Deus nos falou em Horebe, dizendo: Haveis habitado neste monte tempo suficiente;
7 Nəyɛfɛ nəsumpər sɔ dɔpɔ nəkɔ nde tɔrɔ ta aka Amɔr kɔ andɛ aŋan fəp, nda akɔ ŋandɛ Araba, tɔrɔ kəroŋ, Sefela, Nɛkɛf, agbɛp ŋa kəba, haŋ nde atɔf ŋ'aKanaŋ kɔ Libaŋ, haŋ nde Ɛfərat kəŋgbɔkɔ kəpɔŋ.
7 voltai-vos e empreendei vossa jornada, e ide ao monte dos amorreus, e a todos os lugares próximos, pela planície, pelas colinas, e pelo vale, e pelo sul, e pela beira-mar, à terra dos cananeus, e ao Líbano, ao grande rio, o rio Eufrates.
8 Mənəŋk! Isɔŋ nu antɔf ŋaŋɛ! Nəkɔ nəbaŋ antɔf nŋɛ MARIKI ɛnadɛrmɛ atem anu Abraham, Siyaka kɔ Yakuba kəsɔŋ ŋa kɔ yuruya yaŋan kɔ ŋa ŋancepər-ɛ.»
8 Eis que coloquei a terra diante de vós; ide e possuí a terra que o ­SENHOR jurou a vossos pais, Abraão, Isaque e Jacó, que daria a eles e à sua semente depois deles.
9 «Tɛm tantɛ ina Musa icloku nu: Ifɔtam kəsarɛ mes monu sona sem.
9 E eu vos falei naquela ocasião, e disse: Não poderei levar-vos sozinho;
10 MARIKI Kanu konu kəsɔŋɛ nu kəla, nəla mɔkɔ pəmɔ kənay ka cɔs ca darenc.
10 o ­SENHOR vosso Deus vos multiplicou e eis que sois hoje, uma multidão como as estrelas dos céus.
11 Intola MARIKI Kanu ka atem anu kəsɔŋɛ nu sɔ kəla wul win (1.000) pəcepər tantɛ, pəpocɛ nu pətɔt pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku nu ti mɔ!
11 (O ­SENHOR Deus dos vossos pais vos faça que sejais mil vezes mais do que já sois, e vos abençoe, como vos prometeu!)
12 Cəke c'intam kəsarɛ sona sem pɛsarɛ pəlel pa mɛgbɛkəlɛnɛ monu-ɛ?
12 Como posso sozinho suportar as vossas cargas, os vossos fardos, e as vossas contendas?
13 Nəyɛk-yɛk nu dacɔ afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, asoku səbomp aŋɛ aleləs cusuŋka conu disrɛ mɔ, icəmbər ŋa ŋayɔnɛ nu akiriŋ.»
13 Tomai homens sábios, e de entendimento, e conhecidos entre as vossas tribos, e os colocarei como líderes sobre vós.
14 Kɔ nəlok'im a tɔkɔ məncɛm-cɛmnɛ kəyɔ mɔ, a tentesɛ.
14 E me respondestes, e dissestes: É bom que nós façamos o que dizes.
15 K'ilɛk afum akɔ ŋanayɔnɛ akiriŋ a cusuŋka conu mɔ, afum aŋɛ ŋancərɛ kəkɔtɛnɛ mes, aŋɛ afum fəp ŋaleləs belbel mɔ, k'incəmbər ŋa, kɔ ŋayɔnɛ akiriŋ anu aka afum wəco wəco, akiriŋ aka afum wəco kəcamət kəcamət (50, 50), akiriŋ aka afum tasar tin tin (100, 100), akiriŋ aka afum wul win win (1.000, 1.000), k'atubuc mes cusuŋka conu disrɛ.
15 Assim, tomei os chefes das vossas tribos, homens sábios e conhecidos, e fiz deles cabeças sobre vós, capitães sobre milhares e capitães sobre centenas, e capitães sobre cinquenta, e capitães sobre dezenas, e oficiais entre vossas tribos.
16 Tɛm tatɔkɔ t'inasom abocɛ anu kiti: «Nəcəŋkəl awɛnc anu aŋa, nəbocɛ nwɛ o nwɛ kiti pəlompu disrɛ nkɛ pəmar pabocɛ nkɔn kɔ wɛnc, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, nkɔn kɔ wəcikəra dacɔ mɔ.
16 E, naquela ocasião, ordenei aos vossos juízes, dizendo: Ouvi as causas entre os vossos irmãos, e julgai com justiça entre cada homem e seu irmão, e o estrangeiro que está com ele.
17 Ta nəde nəcmɔmən cəro dəŋkiti de! Nəcəŋkəl fum wəlel pəmɔ tɔkɔ nəncəŋkəl wəfəfər mɔ. Ta fum o fum pənɛmpsɛ nu fɔr, bawo Kanu kəyɔ kiti. Kɔ kiti kəlɔma kəncuca nu-ɛ, nəken'em ki, ina sɔ icəŋkəl.
17 Não fareis diferenças entre pessoas em juízo, mas ouvireis os pequenos, bem como os grandes; não temereis a face do homem, porque o juízo é de Deus, e a causa que vos for difícil, a trareis diante de mim, e eu a ouvirei.
18 Tɛm tantɛ, isom nu kəyɔ mes fəp mmɛ pəmar nu kədeyɔ mɔ.»
18 E vos ordenei, naquela ocasião, todas as coisas que deveríeis fazer.
19 Kɔ səyɛfɛ tɔrɔ ta Horɛb, sənakɔt dɔpɔ da tɔrɔ ta aka Amɔr. Səŋkɔ səcali tɛgbərɛ tɔpɔŋ tɛwɛy-wɛy tatɔkɔ nənəŋk mɔ, pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kənasom su ti mɔ. Kɔ sənder səbɛrɛ Kadɛs Barneya.
19 E quando partimos de Horebe, passamos por todo aquele grande e terrível deserto, que vistes pelo caminho dos montes dos amorreus, como o ­SENHOR nosso Deus nos ordenou; e chegamos a Cades-Barneia.
20 K'iloku nu: «Nəmbəp tɔrɔ ta aka Amɔr mpɛ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su mɔ.
20 E eu vos disse: Chegastes aos montes dos amorreus, que o ­SENHOR nosso Deus nos dá.
21 Mənəŋk! Fɔr yam kiriŋ MARIKI Kanu kam kəsɔŋ əm atɔf ŋaŋɛ. Məpɛ məkɔ məbaŋ ŋi pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu ka atem am kənalok'əm ti mɔ. Ta mənesɛ, ta dis dɔlɔl əm!»
21 Eis que o ­SENHOR teu Deus coloca a terra diante de ti; vai e possui-a, como o ­SENHOR Deus dos teus pais te disse; não temas, nem te desanimes.
22 Kɔ nənder nəlɔtərn'em fəp kəlok'im: «Panuŋkɛnɛ pasom afum, ŋakɔ ŋamɔmən atɔf ŋaŋɛ yɔkyɔk, ŋader ŋaluksɛ su mes mmɛ ŋanəŋk dɔpɔ ndɛ andekɔt kəpɛ ka di mɔ, kɔ sədare nsɛ pəmar pabəp mɔ.»
22 E vos aproximastes de mim, cada um de vós, e dissestes: Enviaremos homens diante de nós, e eles espiarão a terra, e nos dirão por qual caminho devemos subir, e as cidades que iremos.
23 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt im, k'ilɛk arkun wəco kɔ mɛrəŋ (12) nu dacɔ, kusuŋka o kusuŋka fum wəkin.
23 E o dizer me agradou bem, e tomei doze homens dentre vós, um de cada tribo;
24 Kɔ ŋayɛfɛ ŋasumpər dɔpɔ, kɔ ŋampɛ mɔrɔ kəroŋ haŋ kɔ ŋaŋkɔ ŋabɛrɛ haŋ kəŋgbɔkɔ k'Ɛskɔl, kɔ ŋaŋgbɛkərɛ di belbel.
24 e eles foram e subiram o monte, e chegaram ao vale de Escol, e o espiaram.
25 Kɔ ŋampimɛnɛ yokom y'antɔf ŋaŋɔkɔ yɔlɔma kɔ ŋantor ŋakɛrɛ su yi. Kɔ ŋaloku su ntɛ: «Antɔf ŋɔtɔt ŋɔ MARIKI Kanu kosu kəsɔŋ su.»
25 E eles tomaram em suas mãos o fruto da terra, e o trouxeram até nós, e nos trouxeram a palavra, e disseram: É uma terra boa a que o ­SENHOR nosso Deus nos dá.
26 Mba nənawosɛ fɛ kəpɛ di, kɔ nəyeŋkəsnɛ səbomp nnɔ mosom ma MARIKI Kanu konu meyi mɔ.
26 Mesmo assim, não quisestes subir, mas vos rebelastes contra a ordem do ­SENHOR vosso Deus;
27 Kɔ nəcɔpɛnɛ nde cəbal conu, nəcloku: «Ntɛ MARIKI enter su mɔ, it'owurɛnɛ su atɔf ŋa Misira, pədelɛk su pəbɛr aka Amɔr dəwaca ntɛ tɔsɔŋɛ ŋadifət su mɔ.
27 e murmurastes em vossas tendas, e dissestes: Portanto o ­SENHOR nos odeia, e nos trouxe da terra do Egito, para nos entregar nas mãos dos amorreus, para nos destruir.
28 Deke səndepɛ-ɛ? Awɛnc asu ŋasɔŋɛ su bəkəc kəlɛcɛ-lɛcɛ, ntɛ ŋaloku su: ‹Afum ŋɔ, ŋala ŋatas su kɔ ŋaŋɛc su sɔ tɛcəmɛ. Sədare səŋan səmbɛk kɔ səyɔ sibiŋkəli haŋ darenc. Sənakɔ haŋ sənəŋk yuruya ya Anak afum aŋeci tɛcəmɛ.›»
28 Para onde subiremos? Nossos irmãos desanimaram os nossos corações, dizendo: Esse povo é maior e mais alto do que nós; as cidades são grandes e muradas até os céus; além disso, vimos ali os filhos dos anaquins.
29 Iloku nu: «Ta nəyikcɛ, ta nənesɛ ŋa!
29 Então, eu vos disse: Não vos amedronteis, nem os temais.
30 MARIKI Kanu konu nkɛ kəyi nu kiriŋ kəkɔt mɔ, kəŋkɔsutnɛnɛ nu, pəmɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu fɔr yonu kiriŋ Misira,
30 O ­SENHOR vosso Deus, que vai diante de vós, pelejará por vós, conforme tudo o que fez por nós, no Egito, diante dos vossos olhos;
31 kɔ tɔkɔ kənayɔnɛ nu sɔ nde dətɛgbərɛ mɔ, difɔ mənanəŋk MARIKI Kanu kam kəlɛk əm pəmɔ ntɛ wərkun ɛŋlɛk wan kɔn mɔ kəkɔt konu disrɛ fəp haŋ kɔ nənder nəbɛrɛ kəfo kaŋkɛ.»
31 e no deserto, onde vistes como o ­SENHOR teu Deus vos levou, como um homem leva seu filho, por todo o caminho em que fostes, até que chegastes a este lugar.
32 Ti disrɛ nənagbɛkər fɛ sɔ MARIKI Kanu konu kəlaŋ,
32 No entanto, nisto não crestes no ­SENHOR vosso Deus,
33 nkɔn nwɛ ɔnckɔt nu fɔr kiriŋ dɔpɔ tɛm tatɔkɔ pəckɔtɛnɛ nu kəfo nkɛ nəntam kəcəmbər saŋka mɔ. Kɔ pəmbiyɛ-ɛ, nɛnc dɔ MARIKI encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ, kɔ pəyɔ waŋkəra-ɛ, kəp kɔ encmentərɛ nu dɔpɔ ndɛ pəmar nəkɔt mɔ.
33 que foi pelo caminho diante de vós, para vos achar um lugar onde pudésseis armar vossas tendas, à noite no fogo, para vos mostrar por qual caminho devíeis andar, e de dia na nuvem.
34 MARIKI ene kəcɔpəsnɛ konu. Mɛtɛlɛ mɔn disrɛ, k'ɛndɛrəm:
34 E o ­SENHOR ouviu a voz das vossas palavras, e irou-se, e jurou, dizendo:
35 «Ali fum wəkin wəka dɛtɛmp dɛlɛc dandɛ ɔfɔdenəŋk antɔf ŋobotu nŋɛ inadɛrəm kəsɔŋ atem anu mɔ.
35 Certamente, nenhum dos homens desta maligna geração verá a boa terra que jurei dar aos vossos pais,
36 Mɛnɛ Kalɛb sona, wan ka Yefune endekɔnəŋk di. Indesɔŋ kɔ, nkɔn kɔ awut ɔn, atɔf nŋɛ ɛnakɔt mɔ, bawo nkɔn ɛlas kəyɔ mes mɔkɔ MARIKI ɛnafaŋər kɔ mɔ.»
36 exceto Calebe, filho de Jefoné; ele a verá, e a terra que pisou darei a ele e a seus filhos, porque seguiu fielmente o ­SENHOR.
37 Tetonu tɛnasɔŋɛ ntɛ pəntɛlɛnɛ MARIKI nnɔ iyi mɔ, k'olok'im: «Məna Musa yati məfɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ.
37 o ­SENHOR também se irou comigo, por vossa causa, e disse: Tu também não entrarás lá.
38 Yosuwe wan ka Nun, nwɛ ɛncəm'am fɔr kiriŋ mɔ, endekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ. Məyeŋkəs kɔ abəkəc bawo nkɔn endekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɛ aka Yisrayel ŋɔyɔnɛ kɛ kəŋan.»
38 Mas Josué, filho de Num, que está diante de vós, entrará lá; encoraja-o, pois ele fará com que Israel herde a terra.
39 Kɔ MARIKI oloku fəp fonu: «Cənaka conu ncɛ nənaloku: ‹Ŋandeyɔnɛ ca nyɛ aterɛnɛ asu ŋandekɔwɛtəs mɔ,› kɔ awut anu akakɔ ŋantɔcərɛ pətɔt kɔ pəlɛc mɔkɔ mɔ, ŋa ŋandekɔbɛrɛ atɔf ŋaŋɔkɔ kɔ Yosuwe. Ŋa ŋɔ indekɔsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ.
39 Além disso, vossas crianças, que dissestes que seriam uma presa, e vossos filhos, que naquele dia não tinham conhecimento entre o bem e o mal, entrarão na terra, e a eles a darei, e eles a possuirão.
40 Kɔ nəna, nəyɛfɛ nəkafəlɛ nəsumpər dɔpɔ da dətɛgbərɛ ntende kəca ka kəba ka Cəŋkɔlma.»
40 Mas quanto a vós, virai-vos e empreendei vossa jornada para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.
41 Kɔ nəna aka Yisrayel nəluks'em moloku ntɛ: «Sənaciya nnɔ MARIKI eyi mɔ. Səndekɔpɛ, səsutɛnɛ pəmɔ tɔkɔ MARIKI Kanu kosu kəsom su ti mɔ.» Kɔ nwɛ o nwɛ ɛlɛk yosutnɛnɛ teta kəwan, bawo nənacɛm-cɛmnɛ a pəŋkɔfəfərɛnɛ nu kəbaŋ sədare sa mɔrɔ kəroŋ.
41 Então respondestes e me dissestes: Pecamos contra o ­SENHOR; subiremos e pelejaremos, conforme tudo o que o ­SENHOR nosso Deus nos ordenou. E depois que havíeis cingido cada homem as suas armas de guerra, e estivestes prestes a subir o monte.
42 Mba MARIKI olok'im: «Musa məloku ŋa: ‹Ta nəpɛ, ta nəsutɛnɛ, bawo iyi fɛ nu dacɔ. Itɔ aterɛnɛ anu ŋafɔdekɔsut nu.›»
42 E o ­SENHOR me disse: Dize a eles: Não subais, nem pelejeis, pois eu não estou entre vós; para que não sejais feridos diante de vossos inimigos.
43 K'ilok-lokər nu, mba nənacəŋkəl f'em kɔ nəntaŋər kəsom ka MARIKI ləŋəs. Kəlɛknɛ disrɛ kɔ nəsumpər dɔpɔ kəpɛ ka nde dəmɔrɔ.
43 E eu vos falei, e não ouvistes, mas vos rebelastes contra a ordem do ­SENHOR, e subistes com arrogância o monte.
44 Awa, aka Amɔr aŋɛ ŋanandɛ dəndo mɔrɔ mamɔkɔ mɔ, ŋantor kədebəpɛnɛ kɔ nəna, kɔ ŋambɛləs nu pəmɔ ntɛ cəme cəmbɛləs mɔ. Ŋanasamsər nu kəyɛfɛ mɔrɔ ma Sehir haŋ Horma.
44 E os amorreus, que habitavam naquele monte, vieram contra vós, e vos perseguiram, como fazem as abelhas, e vos destruíram em Seir até Horma.
45 Ntɛ nəyɛfɛ dəkəwan mɔ, kɔ nənde nəbokər MARIKI, mba MARIKI enenɛ fɛ nu, owosɛ fɛ yati kəsu aləŋəs pəcəŋkəl kəbokɛnɛ konu.
45 E voltastes, e chorastes diante do ­SENHOR; mas o ­SENHOR não ouviu a vossa voz, nem vos deu ouvidos.
46 Kɔ nəndɛ Kadɛs kɔ nəwon di haŋ.
46 Assim, permanecestes em Cades por muitos dias, segundo os dias que estivestes ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.