João 4
Oniyan (BSC) vs NAA
1 Ata Axwën Yesu nang ko mëne Ofariseŋ ok wël bax mëne ɓësëfan ɓërexëm ɓën ỹëmbëk nëmëc gë ɓër Ŝaŋ Batis ɓën, ɓëte ɓër këɓi ɓuyind ɓën ỹëmb nëmëc.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Enimin, ɓësëfan ɓërexëm ɓën baɓi ɓuyind, ax gi ex na Yesu mëŋ dëŋ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ata na ga xani ko gër ebar ed Yude w̃aỹi ko gër ed Galile.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Afo ir ebar ed Samari in ebax exo kuca.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ga ko ƴe, h̃at ko gër angol and bani w̃acënd Sikar, ler gër oŝënga or Yakob or yël baŋo asëñiw̃ Yosef.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Na bax andu and Yakob aŋ. Yesu, ga sëkwëra ko oñe oŋ, ỹëpa ko ler gër andu, xarak amëd aŋo eñan eŋ keŋ gër gaf hi bax.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Na ƴow ko asoxari Asamari edëmb ed men. Ata re ko Yesu: «Yëluɗe wa me ceɓ.»Asoxari Asamari do gë Yesu ler në andu|alt="Jésus et la femme Samaritaine" src="lb00302c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="4.7"
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Xarak, ɓësëfan ɓërexëm ɓën gër angol ƴe bani eni yëcëraw er këni ƴamb in.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ata re ko asoxari an: «Yama wëj Aŝëwif nde ke xarand men ond eceɓ wëno Asamari?» (Rexën baxo mondako asoxari an, Ɓëŝëwif ɓën abani sëkar na gë Ɓësamari ɓën.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ata Yesu yaka këŋo: «Kido anang nang baƴ er ko yëlënd Kaxanu in do kido afëni fëni baxi noỹo hi këme wëno ar ki xarand men ajo an, wëj dëŋ xaradoxe. Ata yël domi men ond kë yëlënd aniyan oŋ.»
10 Jesus respondeu:
11 Na re ko asoxari an: «Oko axwën, aƴ gi ex na gë siwo ir këƴ rëmbaxën, do andu aŋ atiw̃ax ex. Feye wa këƴ ŝotëgu men ond kë yëlënd aniyan oŋo?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yakob, axarëk areɓi an seɓëtan këɓo andu aŋo. Gër aŋo bani ŝeɓënd mëŋ gë ɓosëñiw̃ do gë oyel oreɓën ol. Ba wëj nde xuca këŋo?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ata yaka ko Yesu: «Ar kë ŝeɓ yo men oŋo ro, asel këŋo sel gaŝëxe.
13 Jesus respondeu:
14 Ɓarikan men ond këme yëlënd oŋ, ar kë ŝeɓ an din aŋo tel na. Men oŋo ang epëndin fo kë ỹana ex ɗejënd gër ola orexëm xali gër aniyan and din.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ata re ko asoxari an: «Axwën yëlële ngwa men oŋo, mëŋ ɓayik axe ñana na exe telënd din do me teɓ eƴow ed gër andu ro el.»
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Re ko Yesu: «Ƴel eƴo macëgu icën indeƴ iŋ, en tëfërëgu.»
16 Jesus disse:
17 Yaka ko asoxari an: «Ame gi ex na gë icën.» Na re ko Yesu: «Ɗal reƴa këƴ mëne aƴ gi ex na gë icën.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ɓësoŝan ɓëco ŝapër kën do gë ar ỹëpa kën gërëgako an, axo gi ex na icën indeƴ. Ata ɗal dëŋ reƴa këƴ.»
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Na re ko asoxari an: «Axwën, anëka nang këme mëne wëj alaw̃ënel ar Kaxanu hi këƴ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ɓëxarëk ɓëreɓi ɓën gër etënd elo bano ŝalend Kaxanu, do wën Ɓëŝëwif ɓën kën rend mëne gër Yerusalem fo hi ko mocale.»
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ata re ko Yesu: «Aɓiw̃ën, kwëtale ga re këme, aƴow kë ƴow apëxëd and këno ỹana eno calend Faba në er ex yo, xarak ax gi ex na gër etënd elo fo, ɓëte ax bo na gër Yerusalem fo.
21 Jesus respondeu:
22 Wën Ɓësamari ɓën, ano nang ex na ar këno ŝalend an. Ɓiyi Ɓëŝëwif ɓën nang këŋo gayik paɓ gë enëng endeɓi eŋ këni fexaxën ɗek ɓela ɓën.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ɓarikan, në eƴow ex (ado gërëgako dëŋ ex) amëd and ɓër këŋo ŝalend enim Faba, gë angoc do gë ɗal ɓën. Ata ɓër këŋo ŝalend mondako ɓën këɓi ŝaland.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kaxanu angoc hi ko, do ɓër këŋo ŝalend ɓën, afo eno calend gë angoc aŋ do gë ɗal in.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Na rew ko asoxari an: «Anang nang këme mëne në eƴow exo Afexën an, (mëne ngëŋ Kërisët). And ko h̃atëgu aŋ, mëŋ këɓo sëfëtan ɓeỹ ɓën ɗek.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yaka këŋo Yesu: «Wëno ar ki yeƴanelind ajo dëŋ ex!»
26 Então Jesus disse:
27 Aŋo h̃atëgu këni ɓësëfan ɓën. Aŝaran ŝaran baɓi ga sëk këno Yesu ga këŋo felëra asoxari end Kaxanu eŋ. Ɓarikan, gaɓatak aŋo mëka bana ba ine baŋo w̃ëkand do ba ine ɓaŋo felëraxënënd.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ata asoxari an seɓ ko na ipeƴa ind men iŋ, w̃ara ko gër angol felëx këɓi ɓela ɓën:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Ƴowën eno nang ar felëra ke ɗek ɓeɓër ri këme an. Ba axo gi ex na cëŋ Afexën an?»
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ata ga ŝanëgu këni angol aŋ, ƴe këni ɓura-ɓura gër ed hi baxo Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Amëd aŋo, bano felënd ɓësëfan ɓën: «Awël nde Asëƴali, ƴambëral.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Re ko: «Eƴamb ƴamb exëna ed an nang ex na.»
32 Mas ele lhes disse:
33 Na ɓësëfan ɓën këni w̃ëkarënd ba ala w̃ëlanëgu këŋo na eƴamb ƴamb.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ata re ko Yesu: «Andiyen and ỹandi këŋo ar law̃ënëgu ke xali me eŋata aŋ ex eƴamb ƴamb iram in.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ax gi ex na nde are kën rend opacaw̃ onax fo ɓayik ekana ed ɓeneɗa el? Awa ga re këme: Dënëtayin en wataxën ɓeneɗa ɓeŋ ga feŝëk gër ocënga. Ekana fo ɓayik.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Aŝos këno ŝosënd axana ar eneɗa end aniyan and din an eɓi nëngandëraxën andamat aneɗ an do gë axana an.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Gër endeƴ eŋo, enimin, ɗal ex: Aɓat kë neɗënd, aŝëxen kë xanand eƴamb el.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Wëno law̃ën këŋun en kana ɓeneɗa ɓeŋ gër ed an tëw̃ ex na. Ɓëŝëxen riyenik do wën, alil fo lil kënëɓi gër andiyen.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Yatijo, gër angol and Ɓësamari aŋo ɓëranjëm w̃a bax end Yesu eŋ ga wël këno asoxari an ga ko reƴa mëne afelëra felëra këŋo ɗek er ri ko gër aniyan andexëm in.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ɓësamari ɓën ga ɓarërëgu këni gër ed hi baxo Yesu, xara këno exo ɓayi yatijo gër angol andeɓën. Ga w̃a ko, xey këŋo ɓakey ɓaki.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Në eŋo ỹëmbëraxën bani nëmëc ɓër w̃a bax eyeƴan edexëm ɓën.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Afel bano felënd asoxari an: «Abo ex na ɗe ga w̃a këmi gayik wëj fel këɓo. Gë andeɓi aŋo dëŋ ɓaxët këmo do nang këmi mëne enimin, mëŋ ex Afexën ar ngwën an.»
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ga xucak ɓakey ɓaki ɓaŋo, Yesu xuca ko ond gër ebar ed Galile oŋ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Mëŋ dëŋ reƴa bax mëne alaw̃ënel ar Kaxanu an, ano pëɓënd na gër ed rëw̃ këno.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 And h̃at ko gër ebar ed Galile aŋ, Ɓëgalile ɓën xaca këno gayik awat wat bani ɗek ɓeɓër ri baxo gër Yerusalem ɓën, yatir Ofëna or Apexa. Ɓën ɓëte, aƴe ƴe bani gër ofëna olo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Awa Yesu ɓaka ko gër ingol ind Kana gër ebar ed Galile, gër ed nëngwët baxo men oŋ hik ngoƴ. Ata gër angol and Kafarënawum, ar ɓët bax gër emun an ŝëxwërayili baŋo na asëñiw̃.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Gogo nde ga wël ko mëne Yesu ɓakawëk gër Galile, ga xaniw ko gër ebar ed Yude. Ata w̃ara ko eŋo karaw end itox indexëm eŋ gayik në emëkw na fo ɓayi baxo.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ata re ko Yesu: «Wën angëmëne ane watëlind na ɓecarax do gë ɓecërëcaxik, din ane kwëta na!»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Yaka këŋo ala ajo: «Axwën, cëlaye gër ndeɓi këdi ko nemi itox indam iŋ.»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Re ko Yesu: «Maỹil, asëñix anëka ɓëngw ko.» Ga w̃a ko er re ko Yesu in, w̃aỹi ko.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ga ko ŝëla, fed këni gë ɓëriyenin ɓër gër iciw̃ indexëm ɓën. Fel këno mëne itox indexëm iŋ aɓëngw exo, anëka fak ko.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 W̃ëka këɓi ba nand fe fak ko. Yaka këno: «Ganëka and hik eñan poxoŝ gaf aŋ, xoc këŋo.»
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ata xwita ko sëm mëne amëd aŋo dëŋ fel ɓaŋo Yesu itox indeƴ iŋ aɓëngw exo. Ata w̃a këni end Yesu eŋ mëŋ gë ekun edexëm el ɗek.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Eŋo bax ecarax ekinëm end ri baxo Yesu gër ebar ed Galile eŋ ga xaniw ko gër ed Yude.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.