João 11
Oniyan (BSC) vs NTLH
1 Aŝëxwëra baxëna ar bano w̃acënd Lasar gër ingol ind Betani, gër ed lëg bani mëŋ gë ɓoɓinëm, Mari do gë Marët.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari ijo ebax asoxari ar xoŝ ɓaŋo Axwën Yesu gë angiri do fëxwëcën baŋo osapar oŋ gë omban ondexëm oŋ. Aɓinëm Lasar ŝëxwëra bax.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ata ɓër gë aɓaỹe, Mari do gë Marët, law̃ën këni gër Axwën Yesu eno pelëx mëne ar h̃an këŋo an ŝëxwërak.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yesu ga wël ko eŋo yaka ko: Oŝëxwëra olo ax gi ex na or ecës, or eni wataxën ɓela ɓën enjaran end Kaxanu ex. Gë oŝëxwëra olo këni wat ola or Kaxanu ol gër Asëñiw̃ arexëm.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesu mbaŋ baŋo ɓalënd end ɓër amimënëra eŋ: Marët, gë Mari do gë Lasar.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ɓarikan, ga wël ko mëne Lasar ŝëxwërak ɓayix ko gër ed hi baxo ɓakey ɓaki.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Gër akey atasën, fel këɓi ɓësëfan ɓën: «Ɓakane gër ebar ed Yude.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Re këni ɓësëfan: «E Asëƴali, ax nëka ex na ɓëlëngw ɓër Ɓëŝëwif ga bani ŝaland eni pëtëra gë oxaỹ oŋ do këƴ rend ene ɓakaye fën.»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ata Yesu yaka këɓi: «Ax gi ex na nde gër amëɗëna ɓapëxëd epëxw gë ɓaki ex? Ar kë ƴexërand goyat an axo naw̃ërand na gayik aye ko watërand gë angoɓen and gër ngwën ro aŋ.
9 Jesus respondeu:
10 Ɓarikan ar kë ƴexërand gëmëɗ an anaw̃ëra ko naw̃ërand gayik axo gi ex na gë angoɓen.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yesu, ga h̃ata ko eyeƴan elo, fel këɓi ɓëte ɓësëfan ɓën: «Lasar, lawo ireɓi në okwëɗ exo. Ɓarikan ƴene mo nëngëtëx.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ata yaka këno ɓësëfan: «Axwën, angëmëne araŝ raŝ këŋo, afak ko fak.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Enimin, er ỹandi baŋo Yesu eɓi pëni mëne Lasar aŝës dëŋ ŝës ko. Er yëla bani ɓësëfan ɓën mëne end okwëɗ fo ko yeƴanënd.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ata Yesu fel këɓi fac: «Lasar anëka ŝës ko.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Er nëngan ke ga ŝës ko nand ɓayik ame ƴe bana mëŋ këne xwëtaxën wën. Gërëgako ƴene gër ed exo.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ata fel këɓi Toma, ir nëngët bano Didim, ɓësëfan ɓëŝandaw̃: «Ƴene, ɓiyi ɓëte ene cësëxëye gë mëŋ.»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yesu, and h̃at ko gër ingol ind Betani aŋ, sëk ko mëne anëka ri baxo Lasar ɓakey ɓanax gër ỹeg.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Ingol ind Betani iŋ ax ŋaw̃ër bana gë Yerusalem in, në ɓapakan ɓatas fo bax.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ɓëyude ɓëranjëm bax ƴowënd enëɓi cëma Marët gë Mari ga lap këno imaỹe indeɓën iŋ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 And wël ko Marët mëne Yesu kë h̃atëgund aŋ, xacëra këŋo. Mari ɓayi ko moñëpa gër iciw̃.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ga fed këni gë Yesu, Marët re ko: «Axwën, kido ro hi baƴ aɓaỹe axo cës dona.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ɓarikan, ado gërëgako dëŋ anang nang këme mëne ɗek er këƴo xara yo Kaxanu aye ki yakali.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ata re ko Yesu: «Aɓinëx axani ko xani gër ecës.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Re ko Marët: «Anang nang këme mëne axani ko xani gër ecës and këni xanira ɓëŝësëk aŋ yatir akey apelatar.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ata re ko Yesu: «Wëno kë xaninënd gër ecës, wëno ke yëlënd aniyan aŋ. Ar kë w̃a endam an gë aniyan ak ko ɓayi ado exo cës.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ar kë liyand do exe kwëta wëno an, ecës el din aŋo ɗëkaya na. Aw̃a nde w̃a këƴ eŋo?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Yaka ko Marët: «Iyo, Axwën aw̃a w̃a këme mëne wëj ex Afexën an, Asëñiw̃ ar Kaxanu an, ar ebax ex ƴow gër ngwën ro an.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ga h̃ata ko Marët eyeƴan elo, ɓaka ko gër iciw̃. Ata w̃ac këŋo, Mari aɓinëm do nëkënëka këŋo: «Asëƴali aŋ anëka ƴow ko, në emac exi.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Sam ga wël ko eŋo, Mari xani ko xwiriŝ, w̃ara ko gër ed hi baxo Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yesu axo ŋat bana pere gër ingol, gër ed fed bani gë Marët fo ɓayi baxo.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ɓëyude ɓër xetëna baŋo Mari gër iciw̃ do bano yifarand ɓën wat këno ga xani ko aỹand. Ata ga ko ŝan sëfa këno ga yëla bani mëne gër ỹeg ko ƴend exo denitarax.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 And h̃at ko Mari gër ed hi baxo Yesu aŋ, lapaya ko gër osapar orexëm, ko rend: «E Axwën, kido ro hi ba aƴ aɓaỹe axo cës dona.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 And wat ko Yesu mëne në edenita exo Mari aŋ do ɓëte në etes exëni Ɓëyude ɓër sëfaw ɓaŋo ɓën, hi këŋo ñar eman eŋ do ŝamina ko gër onden ondexëm.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 W̃ëka këɓi: «Feye wa w̃ëxëta këno?» Yaka këni: «Axwën ƴow mi masin.»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yesu ses ko.
35 Jesus chorou.
36 Ɓëyude ɓërëmar re këni: «E, awa mbaŋ baŋo ɓalënd ɗe end Lasar eŋ!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ɓëjo këni rend: «Oko, ax gi ex na nde mëŋ ŝiw̃ët këŋo aŝiw̃ëk an? Axo kor dona nde eŋo pakën Lasar këdi ko ŝës?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yesu, ga hi këŋo na ɓëte ñar eman eŋ, sëka ko ỹeg in. Ỹeg ijo oxel ebax do fëŋ bani lilaya in gë angaỹ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ata re ko Yesu: «Dëxëtin tan angaỹ aŋ.» Na rew ko Marët, imaỹe ind aŝësëk iŋ: «Axwën, anëka nëmu ko, akey anaxën aŋ ex doro!»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yaka ko Yesu: «Ami pel ex na nde ga xwëta xwëta këƴe awat këƴ wat enjaran end Kaxanu eŋ?»
40 Jesus respondeu:
41 Ata weɗit këni angaỹ aŋ. Yesu ga xeŋa ko orën ol, re ko: «Faba, aye ri këƴ ga yakali këƴe.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Wëno, anang nang këme mëne din këƴe yakalind. Ɓarikan, në end amëxwër and ex ro aŋo këme yeƴanënd eni maxën mëne wëj dëŋ law̃ënëgu ke.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 And h̃ata ko aŋ, xeỹ ko: «Lasar, canëgu!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ata aŝësëk an ŝanëgu ko, osapar oŋ do gë otaxan ok moceri gë ɓëcole, do dëxasin mopël kwëc gë anjëm. Ata re ko Yesu: «Pëtërayino tan do teɓino exo ƴe.»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ata Ɓëyude ɓëranjëm, ɓër ƴowëraw bax gër Mari ɓën, ga wat këni er ri ko Yesu in, w̃a këni endexëm eŋ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ɓarikan mar ƴe këni gër Ofariseŋ eni deƴax er ri baxo Yesu in.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ata ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë Ofariseŋ ok w̃acër këni. Ga ỹëpaxën këni endeƴ eŋ gër Amara këni w̃ëkarënd: «Mondake wa këne riye? Ala ajo cëŋ në eñëmb ex ɗe ɓecarax ɓend ko rind ɓeŋ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Angëmëne aseɓ seɓ kënëŋone, ɗek këni w̃a endexëm eŋ. Ata Ɓërom ɓën eni ƴow eni ñam Aciw̃ and Kaxanu aŋ do enëɓo yëcëra enëng endeɓi eŋ.»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ata Kayif, mëŋ ar hi bax aŝaɗaxan alëngw niy ijo an, re ko: «Ata wën ỹow̃eỹ an nang ex na ɗe paɓ gë endeƴ eŋo.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 An nang ex na nde mëne aɓat ỹapëk exo cës në end ɓulunda ir Isërayel ɗek gë ex yëcar enëng endeɓi eŋ.»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Yeƴanaxën baxo mondako in, ax gi bana anjëlan andexëm fo. Ga hi baxo aŝaɗaxan alëngw aniy aŋo, yeƴanaxën baxo ang alaw̃ënel fo mëne Yesu kë ŝës eni pexaxën ɓulunda ir Isërayel in.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Enimin, eɓi ɓaraxën Kaxanu ekun eɓat oɓaŝ orexëm ol gër ɓenëng ɗek ko ŝësaxën, ax gi ex na në end Ɓëŝëwif fo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ata elod yatijo xetan baɓi eno ɗaw̃.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Yesu aŋo seɓ ko eƴerëxa ed wat-wat gër Ɓëŝëwif el. Ga xani ko na, ƴe ko kwël gand ladawe, në angol bani w̃acënd Efërayim. Fën xeyërax baɓi gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Anëka saxëgu bax Ofëna or Apexa ol, ata Ɓëŝëwif ɓën këni ƴend ƴaŋ gër Yerusalem eni w̃unëtarax ɗamana ex ŋatëgu Ofëna or Apexa ol.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Ga këno ŝalara Yesu këni w̃ëkarënd gër Aciw̃ and Kaxanu: «Mondake yëla kën, aƴow nde ko ƴow gër ofëna?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë Ofariseŋ ok afel fel banëɓi ɓela ɓën mëne ar kë nang yo gër ed exo Yesu exo deƴaɗ eno tëraxën.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.