João 11

Oniyan (BSC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aŝëxwëra baxëna ar bano w̃acënd Lasar gër ingol ind Betani, gër ed lëg bani mëŋ gë ɓoɓinëm, Mari do gë Marët.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari ijo ebax asoxari ar xoŝ ɓaŋo Axwën Yesu gë angiri do fëxwëcën baŋo osapar oŋ gë omban ondexëm oŋ. Aɓinëm Lasar ŝëxwëra bax.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ata ɓër gë aɓaỹe, Mari do gë Marët, law̃ën këni gër Axwën Yesu eno pelëx mëne ar h̃an këŋo an ŝëxwërak.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu ga wël ko eŋo yaka ko: Oŝëxwëra olo ax gi ex na or ecës, or eni wataxën ɓela ɓën enjaran end Kaxanu ex. Gë oŝëxwëra olo këni wat ola or Kaxanu ol gër Asëñiw̃ arexëm.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu mbaŋ baŋo ɓalënd end ɓër amimënëra eŋ: Marët, gë Mari do gë Lasar.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ɓarikan, ga wël ko mëne Lasar ŝëxwërak ɓayix ko gër ed hi baxo ɓakey ɓaki.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Gër akey atasën, fel këɓi ɓësëfan ɓën: «Ɓakane gër ebar ed Yude.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Re këni ɓësëfan: «E Asëƴali, ax nëka ex na ɓëlëngw ɓër Ɓëŝëwif ga bani ŝaland eni pëtëra gë oxaỹ oŋ do këƴ rend ene ɓakaye fën.»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ata Yesu yaka këɓi: «Ax gi ex na nde gër amëɗëna ɓapëxëd epëxw gë ɓaki ex? Ar kë ƴexërand goyat an axo naw̃ërand na gayik aye ko watërand gë angoɓen and gër ngwën ro aŋ.
9 Jesus respondeu:
10 Ɓarikan ar kë ƴexërand gëmëɗ an anaw̃ëra ko naw̃ërand gayik axo gi ex na gë angoɓen.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu, ga h̃ata ko eyeƴan elo, fel këɓi ɓëte ɓësëfan ɓën: «Lasar, lawo ireɓi në okwëɗ exo. Ɓarikan ƴene mo nëngëtëx.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ata yaka këno ɓësëfan: «Axwën, angëmëne araŝ raŝ këŋo, afak ko fak.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Enimin, er ỹandi baŋo Yesu eɓi pëni mëne Lasar aŝës dëŋ ŝës ko. Er yëla bani ɓësëfan ɓën mëne end okwëɗ fo ko yeƴanënd.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ata Yesu fel këɓi fac: «Lasar anëka ŝës ko.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Er nëngan ke ga ŝës ko nand ɓayik ame ƴe bana mëŋ këne xwëtaxën wën. Gërëgako ƴene gër ed exo.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ata fel këɓi Toma, ir nëngët bano Didim, ɓësëfan ɓëŝandaw̃: «Ƴene, ɓiyi ɓëte ene cësëxëye gë mëŋ.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesu, and h̃at ko gër ingol ind Betani aŋ, sëk ko mëne anëka ri baxo Lasar ɓakey ɓanax gër ỹeg.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ingol ind Betani iŋ ax ŋaw̃ër bana gë Yerusalem in, në ɓapakan ɓatas fo bax.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ɓëyude ɓëranjëm bax ƴowënd enëɓi cëma Marët gë Mari ga lap këno imaỹe indeɓën iŋ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 And wël ko Marët mëne Yesu kë h̃atëgund aŋ, xacëra këŋo. Mari ɓayi ko moñëpa gër iciw̃.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ga fed këni gë Yesu, Marët re ko: «Axwën, kido ro hi baƴ aɓaỹe axo cës dona.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ɓarikan, ado gërëgako dëŋ anang nang këme mëne ɗek er këƴo xara yo Kaxanu aye ki yakali.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ata re ko Yesu: «Aɓinëx axani ko xani gër ecës.»
23 Jesus disse a ela:
24 Re ko Marët: «Anang nang këme mëne axani ko xani gër ecës and këni xanira ɓëŝësëk aŋ yatir akey apelatar.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ata re ko Yesu: «Wëno kë xaninënd gër ecës, wëno ke yëlënd aniyan aŋ. Ar kë w̃a endam an gë aniyan ak ko ɓayi ado exo cës.
25 Então Jesus declarou:
26 Ar kë liyand do exe kwëta wëno an, ecës el din aŋo ɗëkaya na. Aw̃a nde w̃a këƴ eŋo?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Yaka ko Marët: «Iyo, Axwën aw̃a w̃a këme mëne wëj ex Afexën an, Asëñiw̃ ar Kaxanu an, ar ebax ex ƴow gër ngwën ro an.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ga h̃ata ko Marët eyeƴan elo, ɓaka ko gër iciw̃. Ata w̃ac këŋo, Mari aɓinëm do nëkënëka këŋo: «Asëƴali aŋ anëka ƴow ko, në emac exi.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Sam ga wël ko eŋo, Mari xani ko xwiriŝ, w̃ara ko gër ed hi baxo Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yesu axo ŋat bana pere gër ingol, gër ed fed bani gë Marët fo ɓayi baxo.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ɓëyude ɓër xetëna baŋo Mari gër iciw̃ do bano yifarand ɓën wat këno ga xani ko aỹand. Ata ga ko ŝan sëfa këno ga yëla bani mëne gër ỹeg ko ƴend exo denitarax.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 And h̃at ko Mari gër ed hi baxo Yesu aŋ, lapaya ko gër osapar orexëm, ko rend: «E Axwën, kido ro hi ba aƴ aɓaỹe axo cës dona.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 And wat ko Yesu mëne në edenita exo Mari aŋ do ɓëte në etes exëni Ɓëyude ɓër sëfaw ɓaŋo ɓën, hi këŋo ñar eman eŋ do ŝamina ko gër onden ondexëm.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 W̃ëka këɓi: «Feye wa w̃ëxëta këno?» Yaka këni: «Axwën ƴow mi masin.»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yesu ses ko.
35 Jesus chorou.
36 Ɓëyude ɓërëmar re këni: «E, awa mbaŋ baŋo ɓalënd ɗe end Lasar eŋ!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ɓëjo këni rend: «Oko, ax gi ex na nde mëŋ ŝiw̃ët këŋo aŝiw̃ëk an? Axo kor dona nde eŋo pakën Lasar këdi ko ŝës?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu, ga hi këŋo na ɓëte ñar eman eŋ, sëka ko ỹeg in. Ỹeg ijo oxel ebax do fëŋ bani lilaya in gë angaỹ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ata re ko Yesu: «Dëxëtin tan angaỹ aŋ.» Na rew ko Marët, imaỹe ind aŝësëk iŋ: «Axwën, anëka nëmu ko, akey anaxën aŋ ex doro!»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yaka ko Yesu: «Ami pel ex na nde ga xwëta xwëta këƴe awat këƴ wat enjaran end Kaxanu eŋ?»
40 Jesus respondeu:
41 Ata weɗit këni angaỹ aŋ. Yesu ga xeŋa ko orën ol, re ko: «Faba, aye ri këƴ ga yakali këƴe.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Wëno, anang nang këme mëne din këƴe yakalind. Ɓarikan, në end amëxwër and ex ro aŋo këme yeƴanënd eni maxën mëne wëj dëŋ law̃ënëgu ke.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 And h̃ata ko aŋ, xeỹ ko: «Lasar, canëgu!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ata aŝësëk an ŝanëgu ko, osapar oŋ do gë otaxan ok moceri gë ɓëcole, do dëxasin mopël kwëc gë anjëm. Ata re ko Yesu: «Pëtërayino tan do teɓino exo ƴe.»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ata Ɓëyude ɓëranjëm, ɓër ƴowëraw bax gër Mari ɓën, ga wat këni er ri ko Yesu in, w̃a këni endexëm eŋ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ɓarikan mar ƴe këni gër Ofariseŋ eni deƴax er ri baxo Yesu in.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ata ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë Ofariseŋ ok w̃acër këni. Ga ỹëpaxën këni endeƴ eŋ gër Amara këni w̃ëkarënd: «Mondake wa këne riye? Ala ajo cëŋ në eñëmb ex ɗe ɓecarax ɓend ko rind ɓeŋ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Angëmëne aseɓ seɓ kënëŋone, ɗek këni w̃a endexëm eŋ. Ata Ɓërom ɓën eni ƴow eni ñam Aciw̃ and Kaxanu aŋ do enëɓo yëcëra enëng endeɓi eŋ.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ata Kayif, mëŋ ar hi bax aŝaɗaxan alëngw niy ijo an, re ko: «Ata wën ỹow̃eỹ an nang ex na ɗe paɓ gë endeƴ eŋo.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 An nang ex na nde mëne aɓat ỹapëk exo cës në end ɓulunda ir Isërayel ɗek gë ex yëcar enëng endeɓi eŋ.»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Yeƴanaxën baxo mondako in, ax gi bana anjëlan andexëm fo. Ga hi baxo aŝaɗaxan alëngw aniy aŋo, yeƴanaxën baxo ang alaw̃ënel fo mëne Yesu kë ŝës eni pexaxën ɓulunda ir Isërayel in.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Enimin, eɓi ɓaraxën Kaxanu ekun eɓat oɓaŝ orexëm ol gër ɓenëng ɗek ko ŝësaxën, ax gi ex na në end Ɓëŝëwif fo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ata elod yatijo xetan baɓi eno ɗaw̃.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Yesu aŋo seɓ ko eƴerëxa ed wat-wat gër Ɓëŝëwif el. Ga xani ko na, ƴe ko kwël gand ladawe, në angol bani w̃acënd Efërayim. Fën xeyërax baɓi gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Anëka saxëgu bax Ofëna or Apexa ol, ata Ɓëŝëwif ɓën këni ƴend ƴaŋ gër Yerusalem eni w̃unëtarax ɗamana ex ŋatëgu Ofëna or Apexa ol.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ga këno ŝalara Yesu këni w̃ëkarënd gër Aciw̃ and Kaxanu: «Mondake yëla kën, aƴow nde ko ƴow gër ofëna?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë Ofariseŋ ok afel fel banëɓi ɓela ɓën mëne ar kë nang yo gër ed exo Yesu exo deƴaɗ eno tëraxën.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.