Neemias 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 No dia 31 de outubro, o povo de Israel se reuniu novamente; dessa vez, jejuaram, vestiram pano de saco e jogaram terra sobre a cabeça.
2 — ausente —
2 Os que eram de descendência israelita se separaram de todos os estrangeiros. Levantaram-se e confessaram seus pecados e as maldades de seus antepassados.
3 Dũn mán chĩn pái adéh dỗi bữn noau doc phễp rit Yiang Sursĩ, Ncháu alới, yỗn alới tamứng; chơ dũn mán chĩn pái adéh dỗi ễn, tỗp alới ngin kho tễ máh ranáq lôih alới khoiq táq, cớp rôm sang toam Yiang Sursĩ, Ncháu alới, hỡ.
3 Durante três horas, permaneceram em pé no mesmo lugar enquanto o Livro da Lei do S enhor , seu Deus, era lido para eles em voz alta. Depois, confessaram seus pecados e adoraram o S enhor , seu Deus, durante mais três horas.
4 Ntốq nâi bữn ntrỡn dŏq yỗn cũai Lê-vi tayứng; ramứh alới la neq: Yê-sua, Bani, Cat-miel, Sê-bania, Buni, Sê-rabia, Bani, cớp Khê-nani. Tỗp alới câu na sưong casang chu Yiang Sursĩ, Ncháu alới.
4 Os levitas Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani estavam em pé em sua plataforma e clamavam em alta voz ao S enhor , seu Deus.
5 Tỗp Lê-vi canŏ́h arô cũai proai toâq sang toam Yiang Sursĩ; ramứh alới la neq: Yê-sua, Cat-miel, Bani, Hasap-nia, Sê-rabia, Hô-dia, Sê-bania, cớp Pê-tahia. Tỗp alới pai neq: “Yuor tayứng cớp khễn Yiang Sursĩ, Ncháu anhia! Yuaq Ncháu la tễ dâu lứq, cớp parsốt lứq! Cóq dũ náq cũai khễn ramứh án ca sốt toâr lứq; ramứh Yiang Sursĩ la ramứh parnheq ŏ́c khễn.”
5 Então os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabneias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías disseram ao povo: “Levantem-se e louvem o S enhor , seu Deus, que vive desde sempre e para sempre!”. Em seguida, oraram: “Louvado seja teu nome glorioso! Exaltado seja acima de toda bênção e todo louvor!
6 Chơ cũai proai câu ngin kho neq: “Ống Ncháu toâp la lứq Yiang Sursĩ! Anhia toâp tễng paloŏng cớp dũ ŏ́c poang tâng paloŏng, cutễq cớp dỡq mưt, cớp dũ ramứh tâng ki. Dũ ramứh ca tamoong, lứq anhia toâp yỗn bữn tamoong, cớp máh ramứh sốt tâng paloŏng la sang toam anhia tê.
6 “Somente tu és o S enhor . Fizeste o céu e os céus além do céu, e todas as estrelas. Fizeste a terra, os mares, e tudo que neles há. Preservas todos os seres com vida, e o exército dos céus te presta adoração.
7 “Yiang Sursĩ ơi! Anhia khoiq rưoh Apram, cớp dững aloŏh án tễ vil Urơ tâng cruang Ba-bulôn; chơ anhia amứh án ramứh tamái la A-praham.
7 “Tu és o S enhor Deus, que escolheste Abrão, o trouxeste de Ur dos caldeus e lhe deste o nome de Abraão.
8 Anhia dáng án táq tanoang tapứng chóq anhia, chơ anhia táq tếc parkhán cớp án, pai ễ chiau cutễq tỗp Cana-an, Hêt, Amô-rit, Pê-rasit, Yê-but, cớp Kir-casit, yỗn cỡt mun án cớp tŏ́ng toiq án ễn. Anhia yống níc máh santoiq anhia khoiq parkhán, yuaq anhia la Ncháu tanoang tapứng níc.
8 Viste a fidelidade de seu coração e fizeste com ele uma aliança, para dar a ele e à tua descendência a terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos girgaseus. E cumpriste tua promessa, pois és sempre fiel à tua palavra.
9 “Tâng cruang Ê-yip-tô anhia hữm achúc achiac hếq chĩuq tanhĩr máh ŏ́c túh coat; pỡ dỡq mưt Cusâu, ki achúc achiac hếq arô sễq anhia chuai.
9 “Viste a aflição de nossos antepassados no Egito e ouviste os clamores deles junto ao mar Vermelho.
10 Anhia táq máh ranáq salễh toâr lứq dŏq chíl puo Ê-yip-tô, cũai ayững atĩ puo, cớp máh cũai proai tâng cruang ki, yuaq anhia khoiq dáng máh cũai ki padâm táq túh coat lứq achúc achiac hếq, la cũai proai anhia. Chơ ramứh ranoâng anhia cỡt parchia parhan níc toau toâq sanua.
10 Fizeste sinais e maravilhas contra o faraó, seus oficiais e todo o seu povo, pois sabias como tratavam arrogantemente nossos antepassados. Tens uma fama tremenda, que não foi esquecida.
11 Anhia cayoah dỡq mưt cỡt rana dŏq tỗp alới têq tayáh pỡq ien khễ, chơ alới bữn tayáh pỡq tâng cutễq sa‑ỡt; ma tữ cũai par‑ũal rapuai alới toâq, dỡq mưt ki culứp nheq alới; alới cỡt ariang cỗc tamáu dớp tâng dỡq yarũ.
11 Dividiste o mar, para que teu povo atravessasse em terra seca, e depois lançaste seus inimigos nas profundezas do mar, e eles afundaram como pedras nas águas impetuosas.
12 Anhia táq sapom ramứl dŏq ayông tỗp alới pỡq tâng tangái, cớp anhia táq sapom pla ũih yỗn cỡt poang dŏq ayông alới pỡq tâng sadâu.
12 Conduziste nossos antepassados com uma coluna de nuvem durante o dia e uma coluna de fogo durante a noite, para que encontrassem o caminho por onde deviam ir.
13 “Anhia sễng tễ paloŏng pỡ cóh Si-nai; anhia táq ntỡng cớp cũai proai pỡ ntốq ki, dếh patâp cớp atỡng ống ŏ́c tanoang tapứng yỗn alới dáng, cớp chiau phễp rit o yỗn alới hỡ.
13 “Desceste ao monte Sinai e falaste com eles do céu. Deste estatutos justos, leis verdadeiras e decretos e mandamentos bons.
14 Anhia patâp alới yỗn noap máh Tangái Rlu cỡt tangái miar, dếh chiau ŏ́c patâp cớp phễp rit yỗn alới na Môi-se, la cũai táq ranáq anhia.
14 Tu os instruíste a respeito de teu sábado santo. Ordenaste, por meio de teu servo Moisés, que obedecessem a teus mandamentos, decretos e leis.
15 “Toâq alới panhieih, anhia yỗn sana sễng tễ paloŏng; toâq alới ễ khlac dỡq, anhia yỗn dỡq hoi tễ côl tamáu yỗn alới bữn nguaiq. Anhia atỡng alới yỗn mut cheng ndỡm tâm cutễq bân ntốq anhia khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn alới.
15 “Providenciaste-lhes pão do céu quando tiveram fome e água da rocha quando tiveram sede. Ordenaste que fossem e tomassem posse da terra que juraste lhes dar.
16 Ma achúc achiac hếq ngian cớp cỡt mứt coang, cớp tỡ bữn trĩh loâng santoiq anhia patâp.
16 “Nossos antepassados, porém, eram orgulhosos e teimosos e não deram atenção a teus mandamentos.
17 “Alới tỡ bữn tamứng cớp khlĩr nheq máh ranáq salễh anhia khoiq táq. Alới tỡ ễq trĩh, dếh chóh cũai sốt dŏq ayông tỗp alới píh loah dŏq cỡt cũai sũl tâng cruang Ê-yip-tô. Ma anhia la Yiang Sursĩ ca táh lôih; anhia bữn mứt sarũiq cớp ayooq níc. Anhia tỡ bữn coâp cutâu, ma anhia sarũiq táq alới. Yuaq ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới.
17 Não quiseram obedecer e não se lembraram dos milagres que havias realizado em favor deles. Em vez disso, rebelaram-se e nomearam um líder para levá-los de volta à escravidão no Egito. Mas tu és Deus de perdão, misericordioso e compassivo, lento para se irar e cheio de amor. Não os abandonaste,
18 Alới táq rup ntroŏq con, chơ cucốh sang, cớp alới pai rup ki la yiang tỗp alới, yiang ca dững aloŏh alới tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ ơi! Alới lóc acrieiq anhia!
18 mesmo quando fizeram um ídolo em forma de bezerro e disseram: ‘Este é seu deus que os tirou do Egito!’. Sim, cometeram blasfêmias terríveis!
19 Cỗ anhia bữn ŏ́c ayooq toâr lứq, ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới tâng ntốq aiq; anhia tỡ bữn ĩt aloŏh sapom ramứl ca sadoi rana tâng tangái, cớp sapom pla ũih ca abal rana tâng sadâu yỗn alới têq pỡq.
19 “Mas, em tua grande misericórdia, não os abandonaste para morrer no deserto. A coluna de nuvem continuava a conduzi-los durante o dia, e a coluna de fogo lhes mostrava o caminho durante a noite.
20 Anhia yỗn Raviei o anhia atỡng alới táq máh ranáq pĩeiq; anhia chứm siem alới na mana, cớp yỗn alới bữn dỡq nguaiq.
20 Enviaste teu bom Espírito para instruí-los e não deixaste de lhes dar maná do céu para se alimentarem, nem água para matarem a sede.
21 Anhia chứm siem alới nheq pỗn chít cumo tâng ntốq aiq, cớp alới tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu; tampâc alới tâc tỡ bữn raháq, cớp ayững alới tỡ bữn áih.
21 Tu os sustentaste no deserto durante quarenta anos, e nada lhes faltou. Suas roupas não se desgastaram, nem seus pés ficaram inchados.
22 “Ma hỡn tễ ki ễn, anhia yỗn alới chíl riap máh cũai canŏ́h cớp cruang alới ki; anhia ĩt cutễq máh cũai ỡt mpễr raloan cruang proai anhia, chơ chiau yỗn alới ễn ndỡm. Alới chíl riap Si-hôn puo vil Hê-sabôn, cớp chíl riap Oc puo vil Basan.
22 “Depois, entregaste reinos e nações a nossos antepassados e distribuíste teu povo por todos os cantos da terra. Eles tomaram posse da terra de Seom, rei de Hesbom, e da terra de Ogue, rei de Basã.
23 Anhia táq yỗn alới bữn con châu rứh rưong clứng lứq, cỡt samoât máh mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia dững alới pỡq cheng ndỡm cutễq ca anhia khoiq par‑ữq cớp achúc achiac alới.
23 Tornaste seus descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e os trouxeste para a terra que havias prometido a seus antepassados.
24 Alới cheng bữn cutễq tỗp Cana-an, cớp anhia yỗn alới chíl riap cũai proai tâng ntốq ki hỡ; anhia yỗn alới bữn rêng dŏq táq samoât mứt alới yoc ễ táq chóq máh cũai proai cớp máh puo tỗp Cana-an.
24 “Eles entraram e tomaram posse da terra. Tu derrotaste nações inteiras diante deles e entregaste nas mãos de teu povo os cananeus que habitavam na terra. Teu povo fez o que quis com essas nações e seus reis.
25 Alới cheng bữn máh vil bữn viang khâm, dếh cutễq phuor o, dống cớp máh mun chín cũai ki hỡ. Alới cheng ĩt dỡq parníq noau khoiq píq dŏq, nỡm o‑li‑vê, cớp máh aluang bữn palâi têq cha, dếh nưong nho hỡ. Alới bữn cha dũ ramứh samoât alới yoc, chơ cỡt plứm nín; cớp alới sâng bũi tâng dũ ramứh ca anhia khoiq thrũan dŏq yỗn alới.
25 Nossos antepassados conquistaram cidades fortificadas e terras férteis. Apossaram-se de casas cheias de coisas boas, com cisternas já escavadas e com vinhedos, olivais e muitas árvores frutíferas. Comeram até se fartar, engordaram e desfrutaram de tuas muitas bênçãos.
26 “Ma cũai proai tỡ bữn trĩh, cớp alới lớn-sarlớn níc chóq anhia, dếh chứng clĩ tễ phễp rit anhia hỡ. Alới cachĩt máh cũai tang bỗq anhia, ca toâq catoaih atỡng alới yỗn píh loah chu anhia. Alới mumat níc anhia.
26 “Apesar de tudo isso, foram desobedientes e se rebelaram contra ti. Deram as costas para tua Lei, mataram os profetas que enviaste para adverti-los a voltarem para ti e cometeram blasfêmias terríveis.
27 Yuaq ngkíq, anhia chiau alới yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap, cớp cỡt sốt alới hỡ. Toâq alới ramóh túh coat, alới arô sễq anhia rachuai; chơ tễ pỡng paloŏng anhia ta‑ỡi santoiq alới câu sễq. Cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia rưoh yỗn máh cũai ayông toâq rachuai alới yỗn vớt tễ cũai par‑ũal.
27 Por isso, tu os entregaste nas mãos de seus inimigos, que os fizeram sofrer. Nos momentos de angústia, porém, clamaram a ti, e tu os ouviste do céu. Em tua grande misericórdia, enviaste libertadores que os livraram de seus inimigos.
28 “Ma toâq alới ỡt ien khễ, alới táq loah lôih sĩa. Yuaq ngkíq, anhia yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap alới sĩa. Toâq alới ralêq cỡt loah mứt tamái cớp sễq anhia chuai, ki anhia tamứng tễ pỡng paloŏng sưong santoiq alới câu sễq. Anhia chuai amoong alới sa‑ữi trỗ la cỗ anhia sâng sarũiq.
28 “Mas, assim que teu povo tinha descanso, voltava a praticar o mal diante de ti. Portanto, permitiste que seus inimigos os dominassem. E, no entanto, quando teu povo voltava para ti e pedia socorro, tu os ouvias novamente. Em tua misericórdia, tu os resgataste muitas vezes.
29 Anhia prưt ễq alới trĩh máh santoiq anhia patâp, ma mứt alới cỡt ỗt cớp tỡ ễq táq puai phễp rit anhia. Ma khân cũai aléq trĩh phễp rit anhia, cũai ki têq bữn tamoong. Cỗ tian alới ngian, ngkíq alới tỡ bữn tamứng anhia.
29 “Tu os advertiste a voltarem para tua Lei, mas eles se tornaram orgulhosos e desobedeceram a teus mandamentos. Não cumpriram teus estatutos, que dão vida a quem lhes obedece. Em rebeldia, deram as costas para ti e, teimosamente, não quiseram ouvir.
30 Dũn cumo ralua casâi anhia tĩeih atỡng alới na Raviei anhia yỗn máh cũai tang bỗq anhia pai sưoq alới; ma cũai proai anhia cỡt chíq cutũr túng, cớp ngian; yuaq ngkíq, anhia yỗn máh cũai ỡt mpễr cruang alới bữn chíl riap.
30 Por muitos anos, foste paciente com eles. Enviaste teu Espírito, que os advertiu por meio dos profetas. Ainda assim, eles se recusaram a ouvir. Por isso, mais uma vez, permitiste que os povos da terra os dominassem.
31 Ma cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia ayuang, cớp tỡ bữn pupứt táh nheq alới. Anhia la Yiang ca bữn mứt saryóq cớp sarũiq táq.
31 Em tua grande misericórdia, porém, não os destruíste completamente nem os abandonaste para sempre. Que Deus bondoso e compassivo tu és!
32 “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia la sốt lứq, cớp bữn chớc toâr lứq, cớp o yỗn hếq ngcŏh. Anhia yống pacái lứq máh santoiq anhia khoiq par‑ữq; ma sanua, sễq anhia sanhữ loah máh santoiq ki, yuaq tễ dỡi máh puo Asi-ria toau toâq sanua, tỗp hếq chĩuq níc túh coat, dếh puo cớp cũai sốt, cũai tễng rit sang, cớp cũai tang bỗq anhia, máh achúc achiac hếq, cớp nheq tữh hếq hỡ.
32 “Agora, nosso Deus, o grande, poderoso e temível Deus, que guardas tua aliança de amor leal, não permitas que te pareçam insignificantes todas as dificuldades que enfrentamos. Grande aflição veio sobre nós e sobre nossos reis, líderes, sacerdotes, profetas e antepassados, sobre todo o teu povo, desde os dias em que os reis da Assíria triunfaram sobre nós até hoje.
33 Anhia manrap tỗp hếq la pĩeiq lứq, yuaq anhia táq tanoang tapứng lứq chóq hếq; ma hếq khoiq táq ranáq lôih níc.
33 Foste justo todas as vezes que nos castigaste. Agimos perversamente e nos deste apenas o que merecíamos.
34 Achúc achiac hếq, dếh puo cớp cũai sốt, cớp cũai tễng rit sang la tỡ bữn yống pacái máh phễp rit anhia. Tỗp alới tỡ bữn trĩh santoiq anhia patâp, dếh santoiq anhia tĩeih atỡng.
34 Nossos reis, líderes, sacerdotes e antepassados não obedeceram à tua lei nem deram ouvidos às advertências em teus mandamentos e preceitos.
35 Bo alới bữn puo cớp bữn ỡt tâng cutễq la‑a cớp phuor o, ca anhia khoiq chiau yỗn alới, mŏ alới noâng tếng-tanhếng níc yoc táq ranáq lôih, cớp tỡ ễq táq ranáq anhia.
35 Mesmo quando tinham seu próprio reino, não te serviram, apesar de teres derramado tua bondade sobre eles. Deste-lhes uma terra ampla e fértil, mas eles não quiseram servir-te nem abandonar sua perversidade.
36 “Ma sanua, tỗp hếq cỡt cũai sũl tâng cutễq ca anhia khoiq chiau yỗn achúc achiac hếq. Cutễq nâi la cutễq phuor o cớp bữn dũ ramứh crơng sana yỗn hếq têq cha.
36 “Por isso, hoje somos escravos na terra de fartura que deste a nossos antepassados para que desfrutassem dela. Somos escravos aqui nesta boa terra.
37 Cỗ tian hếq táq lôih, máh crơng sana cutễq amia mŏ cỡt nheq crơng puo cớp cũai sốt ca anhia yỗn cỡt sốt hếq. Alới táq chóq hếq cớp chóq máh charán hếq puai mứt alới yoc; yuaq ngkíq, hếq cỡt túh arức lứq!”
37 A grande produção desta terra se acumula nas mãos dos reis que puseste sobre nós por causa de nossos pecados. Eles têm poder sobre nós e sobre nossos rebanhos. Nós lhes servimos como eles querem e estamos em grande angústia”.
38 Cỗ tian tễ máh ranáq ki, ngkíq tỗp hái cũai proai I-sarel ma chĩc ramứh táq tếc pruam tâng ntốq nâi. Chơ máh cũai sốt, tỗp Lê-vi, cớp máh cũai tễng rit sang catếh ta chóq tâng choâiq ki dŏq cỡt tếc.
38 O povo respondeu: “Em vista disso tudo, fazemos uma aliança solene e a registramos por escrito. Neste documento selado estão os nomes de nossos líderes, levitas e sacerdotes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.