Neemias 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, no dia vinte e quatro desse mês, se ajuntaram os filhos de Israel em jejum, vestidos de sacos e com terra sobre as cabeças.
2 — ausente —
2 E os da linhagem de Israel se apartaram de todos os estrangeiros, puseram-se em pé e confessaram os seus pecados e as iniquidades de seus pais.
3 Dũn mán chĩn pái adéh dỗi bữn noau doc phễp rit Yiang Sursĩ, Ncháu alới, yỗn alới tamứng; chơ dũn mán chĩn pái adéh dỗi ễn, tỗp alới ngin kho tễ máh ranáq lôih alới khoiq táq, cớp rôm sang toam Yiang Sursĩ, Ncháu alới, hỡ.
3 E, levantando-se no seu lugar, leram no livro da lei do Senhor seu Deus, uma quarta parte do dia; e outra quarta parte fizeram confissão, e adoraram ao Senhor seu Deus.
4 Ntốq nâi bữn ntrỡn dŏq yỗn cũai Lê-vi tayứng; ramứh alới la neq: Yê-sua, Bani, Cat-miel, Sê-bania, Buni, Sê-rabia, Bani, cớp Khê-nani. Tỗp alới câu na sưong casang chu Yiang Sursĩ, Ncháu alới.
4 Então Jesuá, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenâni se puseram em pé sobre os degraus dos levitas, e clamaram em alta voz ao Senhor seu Deus.
5 Tỗp Lê-vi canŏ́h arô cũai proai toâq sang toam Yiang Sursĩ; ramứh alới la neq: Yê-sua, Cat-miel, Bani, Hasap-nia, Sê-rabia, Hô-dia, Sê-bania, cớp Pê-tahia. Tỗp alới pai neq: “Yuor tayứng cớp khễn Yiang Sursĩ, Ncháu anhia! Yuaq Ncháu la tễ dâu lứq, cớp parsốt lứq! Cóq dũ náq cũai khễn ramứh án ca sốt toâr lứq; ramứh Yiang Sursĩ la ramứh parnheq ŏ́c khễn.”
5 E os levitas Jesuá, Cadmiel, Bani, Hasabnéias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías disseram: Levantai-vos, bendizei ao Senhor vosso Deus de eternidade em eternidade. Bendito seja o teu glorioso nome, que está exaltado sobre toda benção e louvor.
6 Chơ cũai proai câu ngin kho neq: “Ống Ncháu toâp la lứq Yiang Sursĩ! Anhia toâp tễng paloŏng cớp dũ ŏ́c poang tâng paloŏng, cutễq cớp dỡq mưt, cớp dũ ramứh tâng ki. Dũ ramứh ca tamoong, lứq anhia toâp yỗn bữn tamoong, cớp máh ramứh sốt tâng paloŏng la sang toam anhia tê.
6 Tu, só tu, és Senhor; tu fizeste o céu e o céu dos céus, juntamente com todo o seu exército, a terra e tudo quanto nela existe, os mares e tudo quanto neles já, e tu os conservas a todos, e o exército do céu te adora.
7 “Yiang Sursĩ ơi! Anhia khoiq rưoh Apram, cớp dững aloŏh án tễ vil Urơ tâng cruang Ba-bulôn; chơ anhia amứh án ramứh tamái la A-praham.
7 Tu és o Senhor, o Deus que elegeste a Abrão, e o tiraste de Ur dos caldeus, e lhe puseste por nome Abraão;
8 Anhia dáng án táq tanoang tapứng chóq anhia, chơ anhia táq tếc parkhán cớp án, pai ễ chiau cutễq tỗp Cana-an, Hêt, Amô-rit, Pê-rasit, Yê-but, cớp Kir-casit, yỗn cỡt mun án cớp tŏ́ng toiq án ễn. Anhia yống níc máh santoiq anhia khoiq parkhán, yuaq anhia la Ncháu tanoang tapứng níc.
8 e achaste o seu coração fiel perante ti, e fizeste com ele o pacto de que darias à sua descendência a terra dos cananeus, dos heteus, dos amorreus, dos perizeus, dos jebuseus e dos girgaseus; e tu cumpriste as tuas palavras, pois és justo.
9 “Tâng cruang Ê-yip-tô anhia hữm achúc achiac hếq chĩuq tanhĩr máh ŏ́c túh coat; pỡ dỡq mưt Cusâu, ki achúc achiac hếq arô sễq anhia chuai.
9 Também viste a aflição de nossos pais no Egito, e ouviste o seu clamor junto ao Mar Vermelho;
10 Anhia táq máh ranáq salễh toâr lứq dŏq chíl puo Ê-yip-tô, cũai ayững atĩ puo, cớp máh cũai proai tâng cruang ki, yuaq anhia khoiq dáng máh cũai ki padâm táq túh coat lứq achúc achiac hếq, la cũai proai anhia. Chơ ramứh ranoâng anhia cỡt parchia parhan níc toau toâq sanua.
10 e o operaste sinais e prodígios contra Faraó; e contra todos os seus servos, e contra todo o povo da sua terra; pois sabias com que soberba eles os haviam tratado; e assim adquiriste renome, como hoje se vê.
11 Anhia cayoah dỡq mưt cỡt rana dŏq tỗp alới têq tayáh pỡq ien khễ, chơ alới bữn tayáh pỡq tâng cutễq sa‑ỡt; ma tữ cũai par‑ũal rapuai alới toâq, dỡq mưt ki culứp nheq alới; alới cỡt ariang cỗc tamáu dớp tâng dỡq yarũ.
11 Fendente o mar diante deles, de modo que passaram pelo meio do mar, em seco; e lançaste os seus perseguidores nas profundezas, como uma pedra nas águas impetuosas.
12 Anhia táq sapom ramứl dŏq ayông tỗp alới pỡq tâng tangái, cớp anhia táq sapom pla ũih yỗn cỡt poang dŏq ayông alới pỡq tâng sadâu.
12 Além disso tu os guiaste de dia por uma coluna de nuvem e de noite por uma coluna de fogo, para os alumiares no caminho por onde haviam de ir.
13 “Anhia sễng tễ paloŏng pỡ cóh Si-nai; anhia táq ntỡng cớp cũai proai pỡ ntốq ki, dếh patâp cớp atỡng ống ŏ́c tanoang tapứng yỗn alới dáng, cớp chiau phễp rit o yỗn alới hỡ.
13 Desceste sobre o monte Sinai, do céu falaste com eles, e lhes deste juízos retos e leis verdadeiras, bons estatutos e mandamentos;
14 Anhia patâp alới yỗn noap máh Tangái Rlu cỡt tangái miar, dếh chiau ŏ́c patâp cớp phễp rit yỗn alới na Môi-se, la cũai táq ranáq anhia.
14 o teu santo sábado lhes fizeste conhecer; e lhes ordenaste mandamentos e estatutos e uma lei, por intermédio de teu servo Moisés.
15 “Toâq alới panhieih, anhia yỗn sana sễng tễ paloŏng; toâq alới ễ khlac dỡq, anhia yỗn dỡq hoi tễ côl tamáu yỗn alới bữn nguaiq. Anhia atỡng alới yỗn mut cheng ndỡm tâm cutễq bân ntốq anhia khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn alới.
15 Do céu lhes deste pão quando tiveram fome, e da rocha fizeste brotar água quando tiveram sede; e lhes ordenaste que entrassem para possuir a terra que com juramento lhes havias prometido dar.
16 Ma achúc achiac hếq ngian cớp cỡt mứt coang, cớp tỡ bữn trĩh loâng santoiq anhia patâp.
16 Eles, porém, os nossos pais, se houveram soberbamente e endureceram a cerviz, e não deram ouvidos aos teus mandamentos,
17 “Alới tỡ bữn tamứng cớp khlĩr nheq máh ranáq salễh anhia khoiq táq. Alới tỡ ễq trĩh, dếh chóh cũai sốt dŏq ayông tỗp alới píh loah dŏq cỡt cũai sũl tâng cruang Ê-yip-tô. Ma anhia la Yiang Sursĩ ca táh lôih; anhia bữn mứt sarũiq cớp ayooq níc. Anhia tỡ bữn coâp cutâu, ma anhia sarũiq táq alới. Yuaq ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới.
17 recusando ouvir-te e não se lembrando das tuas maravilhas, que fizeste no meio deles; antes endureceram a cerviz e, na sua rebeldia, levantaram um chefe, a fim de voltarem para sua servidão. Tu, porém, és um Deus pronto para perdoar, clemente e misericordioso, tardio em irar-te e grande em beneficência, e não os abandonaste.
18 Alới táq rup ntroŏq con, chơ cucốh sang, cớp alới pai rup ki la yiang tỗp alới, yiang ca dững aloŏh alới tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ ơi! Alới lóc acrieiq anhia!
18 Ainda mesmo quando eles fizeram para si um bezerro de fundição, e disseram: Este é o teu Deus, que te tirou do Egito, e cometeram grandes blasfêmias,
19 Cỗ anhia bữn ŏ́c ayooq toâr lứq, ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới tâng ntốq aiq; anhia tỡ bữn ĩt aloŏh sapom ramứl ca sadoi rana tâng tangái, cớp sapom pla ũih ca abal rana tâng sadâu yỗn alới têq pỡq.
19 todavia tu, pela multidão das tuas misericórdias, não os abandonaste no deserto. A coluna de nuvem não se apartou deles de dia, para os guiar pelo caminho, nem a coluna de fogo de noite, para lhes alumiar o caminho por onde haviam de ir.
20 Anhia yỗn Raviei o anhia atỡng alới táq máh ranáq pĩeiq; anhia chứm siem alới na mana, cớp yỗn alới bữn dỡq nguaiq.
20 Também lhes deste o teu bom espírito para os ensinar, e o teu maná não retiraste da tua boca, e água lhes deste quando tiveram sede.
21 Anhia chứm siem alới nheq pỗn chít cumo tâng ntốq aiq, cớp alới tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu; tampâc alới tâc tỡ bữn raháq, cớp ayững alới tỡ bữn áih.
21 Sim, por quarenta anos os sustentaste no deserto; não lhes faltou coisa alguma; a sua roupa não envelheceu, e o seus pés não se incharam.
22 “Ma hỡn tễ ki ễn, anhia yỗn alới chíl riap máh cũai canŏ́h cớp cruang alới ki; anhia ĩt cutễq máh cũai ỡt mpễr raloan cruang proai anhia, chơ chiau yỗn alới ễn ndỡm. Alới chíl riap Si-hôn puo vil Hê-sabôn, cớp chíl riap Oc puo vil Basan.
22 Além disso lhes deste reinos e povos, que lhes repartiste em porções; assim eles possuíram a terra de Siom, a saber; a terra do rei de Hesbom, e a terra de Ogue, rei de Basã.
23 Anhia táq yỗn alới bữn con châu rứh rưong clứng lứq, cỡt samoât máh mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia dững alới pỡq cheng ndỡm cutễq ca anhia khoiq par‑ữq cớp achúc achiac alới.
23 Outrossim mulplicaste os seus filhos como as estrelas do céu, e os introduziste na terra de que tinhas dito a seus pais que nela entrariam para a possuírem.
24 Alới cheng bữn cutễq tỗp Cana-an, cớp anhia yỗn alới chíl riap cũai proai tâng ntốq ki hỡ; anhia yỗn alới bữn rêng dŏq táq samoât mứt alới yoc ễ táq chóq máh cũai proai cớp máh puo tỗp Cana-an.
24 Os filhos, pois, entraram e possuíram a terra; e abateste perante eles, os moradores da terra, os cananeus, e lhos entregaste nas mãos, como também os seus reis, e os povos da terra, para fazerem deles conforme a sua vontade.
25 Alới cheng bữn máh vil bữn viang khâm, dếh cutễq phuor o, dống cớp máh mun chín cũai ki hỡ. Alới cheng ĩt dỡq parníq noau khoiq píq dŏq, nỡm o‑li‑vê, cớp máh aluang bữn palâi têq cha, dếh nưong nho hỡ. Alới bữn cha dũ ramứh samoât alới yoc, chơ cỡt plứm nín; cớp alới sâng bũi tâng dũ ramứh ca anhia khoiq thrũan dŏq yỗn alới.
25 Tomaram cidades fortificadas e uma terra fértil, e possuíram casas cheias de toda sorte de coisas boas, cisternas cavadas, vinhas e olivais, e árvores frutíferas em abundância; comeram, pois, fartaram-se e engordaram, e viveram em delícias, pela tua grande bondade.
26 “Ma cũai proai tỡ bữn trĩh, cớp alới lớn-sarlớn níc chóq anhia, dếh chứng clĩ tễ phễp rit anhia hỡ. Alới cachĩt máh cũai tang bỗq anhia, ca toâq catoaih atỡng alới yỗn píh loah chu anhia. Alới mumat níc anhia.
26 Não obstante foram desobedientes, e se rebelaram contra ti; lançaram a tua lei para trás das costas, e mataram os teus profetas que protestavam contra eles para que voltassem a ti; assim cometeram grandes provocações.
27 Yuaq ngkíq, anhia chiau alới yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap, cớp cỡt sốt alới hỡ. Toâq alới ramóh túh coat, alới arô sễq anhia rachuai; chơ tễ pỡng paloŏng anhia ta‑ỡi santoiq alới câu sễq. Cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia rưoh yỗn máh cũai ayông toâq rachuai alới yỗn vớt tễ cũai par‑ũal.
27 Pelo que os entregaste nas mãos dos seus adversários, que os afligiram; mas no templo da sua angústia, quando eles clamaram a ti, tu os ouviste do céu; e segundo a multidão das tuas misericórdias lhes deste libertadores que os libertaram das mãos de seus adversários.
28 “Ma toâq alới ỡt ien khễ, alới táq loah lôih sĩa. Yuaq ngkíq, anhia yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap alới sĩa. Toâq alới ralêq cỡt loah mứt tamái cớp sễq anhia chuai, ki anhia tamứng tễ pỡng paloŏng sưong santoiq alới câu sễq. Anhia chuai amoong alới sa‑ữi trỗ la cỗ anhia sâng sarũiq.
28 Mas, tendo alcançado repouso, tornavam a fazer o mal diante de ti,; portanto tu os deixavas nas mãos dos seus inimigos, de modo que estes dominassem sobre eles; todavia quando eles voltavam e clamavam a ti, tu os ouvias do céu, e segundo a tua misericórdia os livraste muitas vezes;
29 Anhia prưt ễq alới trĩh máh santoiq anhia patâp, ma mứt alới cỡt ỗt cớp tỡ ễq táq puai phễp rit anhia. Ma khân cũai aléq trĩh phễp rit anhia, cũai ki têq bữn tamoong. Cỗ tian alới ngian, ngkíq alới tỡ bữn tamứng anhia.
29 e testemunhaste contra eles, para os fazerdes voltar para a tua lei; contudo eles se houveram soberbamente, e não deram ouvidos aos teus mandamentos, mas pecaram contra os teus juízos, pelos quais viverá o homem que os cumprir; viraram o ombro, endureceram a cerviz e não quiseram ouvir.
30 Dũn cumo ralua casâi anhia tĩeih atỡng alới na Raviei anhia yỗn máh cũai tang bỗq anhia pai sưoq alới; ma cũai proai anhia cỡt chíq cutũr túng, cớp ngian; yuaq ngkíq, anhia yỗn máh cũai ỡt mpễr cruang alới bữn chíl riap.
30 Não obstante, por muitos anos os aturaste, e testemunhaste contra eles pelo teu Espírito, por intermédio dos teus profetas; todavia eles não quiseram dar ouvidos; pelo que os entregaste nas mãos dos povos de outras terras.
31 Ma cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia ayuang, cớp tỡ bữn pupứt táh nheq alới. Anhia la Yiang ca bữn mứt saryóq cớp sarũiq táq.
31 Contudo pela tua grande misericórdia não os destruíste de todo, nem os abandonaste, porque és um Deus clemente e misericordioso.
32 “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia la sốt lứq, cớp bữn chớc toâr lứq, cớp o yỗn hếq ngcŏh. Anhia yống pacái lứq máh santoiq anhia khoiq par‑ữq; ma sanua, sễq anhia sanhữ loah máh santoiq ki, yuaq tễ dỡi máh puo Asi-ria toau toâq sanua, tỗp hếq chĩuq níc túh coat, dếh puo cớp cũai sốt, cũai tễng rit sang, cớp cũai tang bỗq anhia, máh achúc achiac hếq, cớp nheq tữh hếq hỡ.
32 Agora, pois, ó nosso Deus, Deus grande, poderoso e temível, que guardas o pacto e a beneficência, não tenhas em pouca conta toda a aflição que nos alcançou a nós, a nossos reis, a nossos príncipes, a nossos sacerdotes, a nossos profetas, a nossos pais e a todo o teu povo, desde os dias dos reis da Assíria até o dia de hoje.
33 Anhia manrap tỗp hếq la pĩeiq lứq, yuaq anhia táq tanoang tapứng lứq chóq hếq; ma hếq khoiq táq ranáq lôih níc.
33 Tu, porém, és justo em tudo quanto tem vindo sobre nós; pois tu fielmente procedeste, mas nós perversamente.
34 Achúc achiac hếq, dếh puo cớp cũai sốt, cớp cũai tễng rit sang la tỡ bữn yống pacái máh phễp rit anhia. Tỗp alới tỡ bữn trĩh santoiq anhia patâp, dếh santoiq anhia tĩeih atỡng.
34 Os nossos reis, os nossos príncipes, os nossos sacerdotes, e os nossos pais não têm guardado a tua lei, nem têm dado ouvidos aos teus mandamentos e aos teus testemunhos, com que testificaste contra eles.
35 Bo alới bữn puo cớp bữn ỡt tâng cutễq la‑a cớp phuor o, ca anhia khoiq chiau yỗn alới, mŏ alới noâng tếng-tanhếng níc yoc táq ranáq lôih, cớp tỡ ễq táq ranáq anhia.
35 Porque eles, no seu reino, na muita abundância de bens que lhes deste, na terra espaçosa e fértil que puseste diante deles, não te serviram, nem se converteram de suas más obras.
36 “Ma sanua, tỗp hếq cỡt cũai sũl tâng cutễq ca anhia khoiq chiau yỗn achúc achiac hếq. Cutễq nâi la cutễq phuor o cớp bữn dũ ramứh crơng sana yỗn hếq têq cha.
36 Eis que hoje somo escravos; e quanto à terra que deste a nossos pais, para comerem o seu fruto e o seu bem, eis que somos escravos nela.
37 Cỗ tian hếq táq lôih, máh crơng sana cutễq amia mŏ cỡt nheq crơng puo cớp cũai sốt ca anhia yỗn cỡt sốt hếq. Alới táq chóq hếq cớp chóq máh charán hếq puai mứt alới yoc; yuaq ngkíq, hếq cỡt túh arức lứq!”
37 E ela multiplica os seus produtos para os reis que puseste sobre nós por causa dos nossos pecados; também eles dominam sobre os nossos corpos e sobre o nosso gado como bem lhes apraz, e estamos em grande angústia.
38 Cỗ tian tễ máh ranáq ki, ngkíq tỗp hái cũai proai I-sarel ma chĩc ramứh táq tếc pruam tâng ntốq nâi. Chơ máh cũai sốt, tỗp Lê-vi, cớp máh cũai tễng rit sang catếh ta chóq tâng choâiq ki dŏq cỡt tếc.
38 Contudo, por causa de tudo isso firmamos um pacto e o escrevemos; e selam-no os nossos príncipes, os nossos levitas e os nossos sacerdotes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.