Neemias 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 — ausente —
1 No dia vinte e quatro do mês, os israelitas se reuniram, jejuaram, vestiram pano de saco e puseram terra sobre a cabeça.
2 — ausente —
2 Os que eram de ascendência israelita tinham se separado de todos os estrangeiros. Levantaram-se nos seus lugares, confessaram seus pecados e a maldade dos seus antepassados.
3 Dũn mán chĩn pái adéh dỗi bữn noau doc phễp rit Yiang Sursĩ, Ncháu alới, yỗn alới tamứng; chơ dũn mán chĩn pái adéh dỗi ễn, tỗp alới ngin kho tễ máh ranáq lôih alới khoiq táq, cớp rôm sang toam Yiang Sursĩ, Ncháu alới, hỡ.
3 Ficaram onde estavam e leram o Livro da Lei do Senhor, do seu Deus, durante três horas, e passaram outras três horas confessando e adorando o Senhor, o seu Deus.
4 Ntốq nâi bữn ntrỡn dŏq yỗn cũai Lê-vi tayứng; ramứh alới la neq: Yê-sua, Bani, Cat-miel, Sê-bania, Buni, Sê-rabia, Bani, cớp Khê-nani. Tỗp alới câu na sưong casang chu Yiang Sursĩ, Ncháu alới.
4 De pé, na plataforma, estavam os levitas Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani, que em alta voz clamavam ao Senhor, ao seu Deus.
5 Tỗp Lê-vi canŏ́h arô cũai proai toâq sang toam Yiang Sursĩ; ramứh alới la neq: Yê-sua, Cat-miel, Bani, Hasap-nia, Sê-rabia, Hô-dia, Sê-bania, cớp Pê-tahia. Tỗp alới pai neq: “Yuor tayứng cớp khễn Yiang Sursĩ, Ncháu anhia! Yuaq Ncháu la tễ dâu lứq, cớp parsốt lứq! Cóq dũ náq cũai khễn ramứh án ca sốt toâr lứq; ramứh Yiang Sursĩ la ramứh parnheq ŏ́c khễn.”
5 E os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabnéias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías conclamavam o povo, dizendo: "Levantem-se e louvem o Senhor, o seu Deus, que vive para todo o sempre. "Bendito seja o teu nome glorioso! A tua grandeza está acima de toda expressão de louvor.
6 Chơ cũai proai câu ngin kho neq: “Ống Ncháu toâp la lứq Yiang Sursĩ! Anhia toâp tễng paloŏng cớp dũ ŏ́c poang tâng paloŏng, cutễq cớp dỡq mưt, cớp dũ ramứh tâng ki. Dũ ramứh ca tamoong, lứq anhia toâp yỗn bữn tamoong, cớp máh ramứh sốt tâng paloŏng la sang toam anhia tê.
6 Só tu és o Senhor. Fizeste os céus, e os mais altos céus, e tudo que neles há, a terra e tudo o que nela existe, os mares e tudo o que neles existe. Tu deste vida a todos os seres, e os exércitos dos céus te adoram.
7 “Yiang Sursĩ ơi! Anhia khoiq rưoh Apram, cớp dững aloŏh án tễ vil Urơ tâng cruang Ba-bulôn; chơ anhia amứh án ramứh tamái la A-praham.
7 "Tu és o Senhor, o Deus que escolheu Abrão, trouxe-o de Ur dos caldeus e deu-lhe o nome de Abraão.
8 Anhia dáng án táq tanoang tapứng chóq anhia, chơ anhia táq tếc parkhán cớp án, pai ễ chiau cutễq tỗp Cana-an, Hêt, Amô-rit, Pê-rasit, Yê-but, cớp Kir-casit, yỗn cỡt mun án cớp tŏ́ng toiq án ễn. Anhia yống níc máh santoiq anhia khoiq parkhán, yuaq anhia la Ncháu tanoang tapứng níc.
8 Viste que o coração dele era fiel, e fizeste com ele uma aliança, prometendo dar aos seus descendentes a terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos girgaseus. E cumpriste a tua promessa porque tu és justo.
9 “Tâng cruang Ê-yip-tô anhia hữm achúc achiac hếq chĩuq tanhĩr máh ŏ́c túh coat; pỡ dỡq mưt Cusâu, ki achúc achiac hếq arô sễq anhia chuai.
9 "Viste o sofrimento dos nossos antepassados no Egito, e ouviste o clamor deles no mar Vermelho.
10 Anhia táq máh ranáq salễh toâr lứq dŏq chíl puo Ê-yip-tô, cũai ayững atĩ puo, cớp máh cũai proai tâng cruang ki, yuaq anhia khoiq dáng máh cũai ki padâm táq túh coat lứq achúc achiac hếq, la cũai proai anhia. Chơ ramứh ranoâng anhia cỡt parchia parhan níc toau toâq sanua.
10 Fizeste sinais e maravilhas contra o faraó e todos os seus oficiais e contra todo o povo da sua terra, pois sabias com quanta arrogância os egípcios os tratavam. Alcançaste renome, que permanece até hoje.
11 Anhia cayoah dỡq mưt cỡt rana dŏq tỗp alới têq tayáh pỡq ien khễ, chơ alới bữn tayáh pỡq tâng cutễq sa‑ỡt; ma tữ cũai par‑ũal rapuai alới toâq, dỡq mưt ki culứp nheq alới; alới cỡt ariang cỗc tamáu dớp tâng dỡq yarũ.
11 Dividiste o mar diante deles, para que o atravessassem a seco, mas lançaste os seus perseguidores nas profundezas, como uma pedra em águas agitadas.
12 Anhia táq sapom ramứl dŏq ayông tỗp alới pỡq tâng tangái, cớp anhia táq sapom pla ũih yỗn cỡt poang dŏq ayông alới pỡq tâng sadâu.
12 Tu os conduziste de dia com uma nuvem e de noite com uma coluna de fogo, para iluminar o caminho que tinham que percorrer.
13 “Anhia sễng tễ paloŏng pỡ cóh Si-nai; anhia táq ntỡng cớp cũai proai pỡ ntốq ki, dếh patâp cớp atỡng ống ŏ́c tanoang tapứng yỗn alới dáng, cớp chiau phễp rit o yỗn alới hỡ.
13 "Tu desceste ao monte Sinai; dos céus lhes falaste. Deste-lhes ordenanças justas e leis verdadeiras, e decretos e mandamentos excelentes.
14 Anhia patâp alới yỗn noap máh Tangái Rlu cỡt tangái miar, dếh chiau ŏ́c patâp cớp phễp rit yỗn alới na Môi-se, la cũai táq ranáq anhia.
14 Fizeste que conhecessem o teu sábado santo e lhes deste ordens, decretos e leis por meio de Moisés, teu servo.
15 “Toâq alới panhieih, anhia yỗn sana sễng tễ paloŏng; toâq alới ễ khlac dỡq, anhia yỗn dỡq hoi tễ côl tamáu yỗn alới bữn nguaiq. Anhia atỡng alới yỗn mut cheng ndỡm tâm cutễq bân ntốq anhia khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn alới.
15 Na fome deste-lhes pão do céu, e na sede tiraste para eles água da rocha; mandaste-os entrar e tomar posse da terra que, sob juramento, tinhas prometido dar-lhes.
16 Ma achúc achiac hếq ngian cớp cỡt mứt coang, cớp tỡ bữn trĩh loâng santoiq anhia patâp.
16 "Mas os nossos antepassados tornaram-se arrogantes e obstinados, e não obedeceram aos teus mandamentos.
17 “Alới tỡ bữn tamứng cớp khlĩr nheq máh ranáq salễh anhia khoiq táq. Alới tỡ ễq trĩh, dếh chóh cũai sốt dŏq ayông tỗp alới píh loah dŏq cỡt cũai sũl tâng cruang Ê-yip-tô. Ma anhia la Yiang Sursĩ ca táh lôih; anhia bữn mứt sarũiq cớp ayooq níc. Anhia tỡ bữn coâp cutâu, ma anhia sarũiq táq alới. Yuaq ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới.
17 Eles se recusaram a ouvir-te e esqueceram-se dos milagres que realizaste entre eles. Tornaram-se obstinados e, na sua rebeldia, escolheram um líder a fim de voltarem à sua escravidão. Mas tu és um Deus perdoador, um Deus bondoso e misericordioso, muito paciente e cheio de amor. Por isso não os abandonaste,
18 Alới táq rup ntroŏq con, chơ cucốh sang, cớp alới pai rup ki la yiang tỗp alới, yiang ca dững aloŏh alới tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ ơi! Alới lóc acrieiq anhia!
18 mesmo quando fundiram para si um ídolo na forma de bezerro e disseram: ‘Este é o seu deus, que os tirou do Egito’, ou quando proferiram blasfêmias terríveis.
19 Cỗ anhia bữn ŏ́c ayooq toâr lứq, ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới tâng ntốq aiq; anhia tỡ bữn ĩt aloŏh sapom ramứl ca sadoi rana tâng tangái, cớp sapom pla ũih ca abal rana tâng sadâu yỗn alới têq pỡq.
19 "Foi por tua grande compaixão que não os abandonaste no deserto. De dia a nuvem não deixava de guiá-los em seu caminho, nem de noite a coluna de fogo deixava de brilhar sobre o caminho que deviam percorrer.
20 Anhia yỗn Raviei o anhia atỡng alới táq máh ranáq pĩeiq; anhia chứm siem alới na mana, cớp yỗn alới bữn dỡq nguaiq.
20 Deste o teu bom Espírito para instruí-los. Não retiveste o teu maná que os alimentava, e deste-lhes água para matar a sede.
21 Anhia chứm siem alới nheq pỗn chít cumo tâng ntốq aiq, cớp alới tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu; tampâc alới tâc tỡ bữn raháq, cớp ayững alới tỡ bữn áih.
21 Durante quarenta anos tu os sustentaste no deserto; nada lhes faltou, as roupas deles não se gastaram nem os seus pés ficaram inchados.
22 “Ma hỡn tễ ki ễn, anhia yỗn alới chíl riap máh cũai canŏ́h cớp cruang alới ki; anhia ĩt cutễq máh cũai ỡt mpễr raloan cruang proai anhia, chơ chiau yỗn alới ễn ndỡm. Alới chíl riap Si-hôn puo vil Hê-sabôn, cớp chíl riap Oc puo vil Basan.
22 "Deste-lhes reinos e nações, cuja terra repartiste entre eles. Eles conquistaram a terra de Seom, rei de Hesbom, e a terra de Ogue, rei de Basã.
23 Anhia táq yỗn alới bữn con châu rứh rưong clứng lứq, cỡt samoât máh mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia dững alới pỡq cheng ndỡm cutễq ca anhia khoiq par‑ữq cớp achúc achiac alới.
23 Tornaste os seus filhos tão numerosos como as estrelas do céu, e os trouxeste para entrar e possuir a terra que prometeste aos seus antepassados.
24 Alới cheng bữn cutễq tỗp Cana-an, cớp anhia yỗn alới chíl riap cũai proai tâng ntốq ki hỡ; anhia yỗn alới bữn rêng dŏq táq samoât mứt alới yoc ễ táq chóq máh cũai proai cớp máh puo tỗp Cana-an.
24 Seus filhos entraram e tomaram posse da terra. Tu subjugaste diante deles os cananeus, que viviam na terra, e os entregaste nas suas mãos, com os seus reis e com os povos daquela terra, para que os tratassem como bem quisessem.
25 Alới cheng bữn máh vil bữn viang khâm, dếh cutễq phuor o, dống cớp máh mun chín cũai ki hỡ. Alới cheng ĩt dỡq parníq noau khoiq píq dŏq, nỡm o‑li‑vê, cớp máh aluang bữn palâi têq cha, dếh nưong nho hỡ. Alới bữn cha dũ ramứh samoât alới yoc, chơ cỡt plứm nín; cớp alới sâng bũi tâng dũ ramứh ca anhia khoiq thrũan dŏq yỗn alới.
25 Conquistaram cidades fortificadas e terra fértil; apossaram-se de casas cheias de bens, poços já escavados, vinhas, olivais e muitas árvores frutíferas. Comeram até fartar-se e foram bem alimentados; eles desfrutaram de tua grande bondade.
26 “Ma cũai proai tỡ bữn trĩh, cớp alới lớn-sarlớn níc chóq anhia, dếh chứng clĩ tễ phễp rit anhia hỡ. Alới cachĩt máh cũai tang bỗq anhia, ca toâq catoaih atỡng alới yỗn píh loah chu anhia. Alới mumat níc anhia.
26 "Mas foram desobedientes e se rebelaram contra ti; deram as costas para a tua Lei. Mataram os teus profetas, que os tinham advertido que se voltassem para ti; e te fizeram ofensas detestáveis.
27 Yuaq ngkíq, anhia chiau alới yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap, cớp cỡt sốt alới hỡ. Toâq alới ramóh túh coat, alới arô sễq anhia rachuai; chơ tễ pỡng paloŏng anhia ta‑ỡi santoiq alới câu sễq. Cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia rưoh yỗn máh cũai ayông toâq rachuai alới yỗn vớt tễ cũai par‑ũal.
27 Por isso tu os entregaste nas mãos de seus inimigos, que os oprimiram. Mas, quando foram oprimidos, clamaram a ti. Dos céus tu os ouviste, e na tua grande compaixão deste-lhes libertadores, que os livraram das mãos de seus inimigos.
28 “Ma toâq alới ỡt ien khễ, alới táq loah lôih sĩa. Yuaq ngkíq, anhia yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap alới sĩa. Toâq alới ralêq cỡt loah mứt tamái cớp sễq anhia chuai, ki anhia tamứng tễ pỡng paloŏng sưong santoiq alới câu sễq. Anhia chuai amoong alới sa‑ữi trỗ la cỗ anhia sâng sarũiq.
28 "Mas, tão logo voltavam a ter paz, de novo faziam o que tu reprovas. Então os abandonavas às mãos de seus inimigos para que dominassem sobre eles. E, quando novamente clamavam a ti, dos céus tu os ouvias e na tua compaixão os livravas vez após vez.
29 Anhia prưt ễq alới trĩh máh santoiq anhia patâp, ma mứt alới cỡt ỗt cớp tỡ ễq táq puai phễp rit anhia. Ma khân cũai aléq trĩh phễp rit anhia, cũai ki têq bữn tamoong. Cỗ tian alới ngian, ngkíq alới tỡ bữn tamứng anhia.
29 "Tu os advertiste que voltassem à tua Lei, mas eles se tornaram arrogantes e desobedeceram aos teus mandamentos. Pecaram contra as tuas ordenanças, pelas quais o homem vive se lhes obedece. Com teimosia te deram as costas, tornaram-se obstinados e recusaram-se a ouvir-te.
30 Dũn cumo ralua casâi anhia tĩeih atỡng alới na Raviei anhia yỗn máh cũai tang bỗq anhia pai sưoq alới; ma cũai proai anhia cỡt chíq cutũr túng, cớp ngian; yuaq ngkíq, anhia yỗn máh cũai ỡt mpễr cruang alới bữn chíl riap.
30 E durante muitos anos foste paciente com eles. Mediante o teu Espírito os advertiste por meio de teus profetas. Contudo, não te deram atenção, de modo que os entregaste nas mãos dos povos vizinhos.
31 Ma cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia ayuang, cớp tỡ bữn pupứt táh nheq alới. Anhia la Yiang ca bữn mứt saryóq cớp sarũiq táq.
31 Graças, porém, à tua grande misericórdia, não os destruíste nem os abandonaste, pois és Deus bondoso e misericordioso.
32 “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia la sốt lứq, cớp bữn chớc toâr lứq, cớp o yỗn hếq ngcŏh. Anhia yống pacái lứq máh santoiq anhia khoiq par‑ữq; ma sanua, sễq anhia sanhữ loah máh santoiq ki, yuaq tễ dỡi máh puo Asi-ria toau toâq sanua, tỗp hếq chĩuq níc túh coat, dếh puo cớp cũai sốt, cũai tễng rit sang, cớp cũai tang bỗq anhia, máh achúc achiac hếq, cớp nheq tữh hếq hỡ.
32 "Agora, portanto, nosso Deus, ó Deus grande, poderoso e temível, fiel à tua aliança e misericordioso, não fiques indiferente a toda a aflição que veio sobre nós, sobre os nossos reis e os nossos líderes, sobre os nossos sacerdotes e profetas, sobre os nossos antepassados e sobre todo o teu povo, desde os dias dos reis da Assíria até hoje.
33 Anhia manrap tỗp hếq la pĩeiq lứq, yuaq anhia táq tanoang tapứng lứq chóq hếq; ma hếq khoiq táq ranáq lôih níc.
33 Em tudo o que nos aconteceu foste justo; agiste com lealdade mesmo quando fomos infiéis.
34 Achúc achiac hếq, dếh puo cớp cũai sốt, cớp cũai tễng rit sang la tỡ bữn yống pacái máh phễp rit anhia. Tỗp alới tỡ bữn trĩh santoiq anhia patâp, dếh santoiq anhia tĩeih atỡng.
34 Nossos reis, nossos líderes, nossos sacerdotes e nossos antepassados não seguiram a tua Lei; não deram atenção aos teus mandamentos nem às advertências que lhes fizeste.
35 Bo alới bữn puo cớp bữn ỡt tâng cutễq la‑a cớp phuor o, ca anhia khoiq chiau yỗn alới, mŏ alới noâng tếng-tanhếng níc yoc táq ranáq lôih, cớp tỡ ễq táq ranáq anhia.
35 Mesmo quando estavam no reino deles, desfrutando da tua grande bondade na terra espaçosa e fértil que lhes deste, eles não te serviram nem abandonaram os seus maus caminhos.
36 “Ma sanua, tỗp hếq cỡt cũai sũl tâng cutễq ca anhia khoiq chiau yỗn achúc achiac hếq. Cutễq nâi la cutễq phuor o cớp bữn dũ ramứh crơng sana yỗn hếq têq cha.
36 "Vê, porém, que hoje somos escravos, escravos na terra que deste aos nossos antepassados para que usufruíssem dos seus frutos e das outras boas coisas que ela produz.
37 Cỗ tian hếq táq lôih, máh crơng sana cutễq amia mŏ cỡt nheq crơng puo cớp cũai sốt ca anhia yỗn cỡt sốt hếq. Alới táq chóq hếq cớp chóq máh charán hếq puai mứt alới yoc; yuaq ngkíq, hếq cỡt túh arức lứq!”
37 Por causa de nossos pecados, a sua grande produção pertence aos reis que puseste sobre nós. Eles dominam sobre nós e sobre os nossos rebanhos como bem lhes parece. É grande a nossa angústia!
38 Cỗ tian tễ máh ranáq ki, ngkíq tỗp hái cũai proai I-sarel ma chĩc ramứh táq tếc pruam tâng ntốq nâi. Chơ máh cũai sốt, tỗp Lê-vi, cớp máh cũai tễng rit sang catếh ta chóq tâng choâiq ki dŏq cỡt tếc.
38 "Em vista disso tudo, estamos fazendo um acordo, por escrito, e assinado por nossos líderes, nossos levitas e nossos sacerdotes".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.