Neemias 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 No dia vinte e quatro deste mês, se ajuntaram os filhos de Israel com jejum e pano de saco e traziam terra sobre si.
2 — ausente —
2 Os da linhagem de Israel se apartaram de todos os estranhos, puseram-se em pé e fizeram confissão dos seus pecados e das iniquidades de seus pais.
3 Dũn mán chĩn pái adéh dỗi bữn noau doc phễp rit Yiang Sursĩ, Ncháu alới, yỗn alới tamứng; chơ dũn mán chĩn pái adéh dỗi ễn, tỗp alới ngin kho tễ máh ranáq lôih alới khoiq táq, cớp rôm sang toam Yiang Sursĩ, Ncháu alới, hỡ.
3 Levantando-se no seu lugar, leram no Livro da Lei do Senhor , seu Deus, uma quarta parte do dia; em outra quarta parte dele fizeram confissão e adoraram o Senhor , seu Deus.
4 Ntốq nâi bữn ntrỡn dŏq yỗn cũai Lê-vi tayứng; ramứh alới la neq: Yê-sua, Bani, Cat-miel, Sê-bania, Buni, Sê-rabia, Bani, cớp Khê-nani. Tỗp alới câu na sưong casang chu Yiang Sursĩ, Ncháu alới.
4 Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani se puseram em pé no estrado dos levitas e clamaram em alta voz ao Senhor , seu Deus.
5 Tỗp Lê-vi canŏ́h arô cũai proai toâq sang toam Yiang Sursĩ; ramứh alới la neq: Yê-sua, Cat-miel, Bani, Hasap-nia, Sê-rabia, Hô-dia, Sê-bania, cớp Pê-tahia. Tỗp alới pai neq: “Yuor tayứng cớp khễn Yiang Sursĩ, Ncháu anhia! Yuaq Ncháu la tễ dâu lứq, cớp parsốt lứq! Cóq dũ náq cũai khễn ramứh án ca sốt toâr lứq; ramứh Yiang Sursĩ la ramứh parnheq ŏ́c khễn.”
5 Os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabneias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías disseram: Levantai-vos, bendizei ao Senhor , vosso Deus, de eternidade em eternidade. Então, se disse: Bendito seja o nome da tua glória, que ultrapassa todo bendizer e louvor.
6 Chơ cũai proai câu ngin kho neq: “Ống Ncháu toâp la lứq Yiang Sursĩ! Anhia toâp tễng paloŏng cớp dũ ŏ́c poang tâng paloŏng, cutễq cớp dỡq mưt, cớp dũ ramứh tâng ki. Dũ ramứh ca tamoong, lứq anhia toâp yỗn bữn tamoong, cớp máh ramứh sốt tâng paloŏng la sang toam anhia tê.
6 Só tu és Senhor , tu fizeste o céu, o céu dos céus e todo o seu exército, a terra e tudo quanto nela há, os mares e tudo quanto há neles; e tu os preservas a todos com vida, e o exército dos céus te adora.
7 “Yiang Sursĩ ơi! Anhia khoiq rưoh Apram, cớp dững aloŏh án tễ vil Urơ tâng cruang Ba-bulôn; chơ anhia amứh án ramứh tamái la A-praham.
7 Tu és o Senhor , o Deus que elegeste Abrão, e o tiraste de Ur dos caldeus, e lhe puseste por nome Abraão.
8 Anhia dáng án táq tanoang tapứng chóq anhia, chơ anhia táq tếc parkhán cớp án, pai ễ chiau cutễq tỗp Cana-an, Hêt, Amô-rit, Pê-rasit, Yê-but, cớp Kir-casit, yỗn cỡt mun án cớp tŏ́ng toiq án ễn. Anhia yống níc máh santoiq anhia khoiq parkhán, yuaq anhia la Ncháu tanoang tapứng níc.
8 Achaste o seu coração fiel perante ti e com ele fizeste aliança, para dares à sua descendência a terra dos cananeus, dos heteus, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos girgaseus; e cumpriste as tuas promessas, porquanto és justo.
9 “Tâng cruang Ê-yip-tô anhia hữm achúc achiac hếq chĩuq tanhĩr máh ŏ́c túh coat; pỡ dỡq mưt Cusâu, ki achúc achiac hếq arô sễq anhia chuai.
9 Viste a aflição de nossos pais no Egito, e lhes ouviste o clamor junto ao mar Vermelho.
10 Anhia táq máh ranáq salễh toâr lứq dŏq chíl puo Ê-yip-tô, cũai ayững atĩ puo, cớp máh cũai proai tâng cruang ki, yuaq anhia khoiq dáng máh cũai ki padâm táq túh coat lứq achúc achiac hếq, la cũai proai anhia. Chơ ramứh ranoâng anhia cỡt parchia parhan níc toau toâq sanua.
10 Fizeste sinais e milagres contra Faraó e seus servos e contra todo o povo da sua terra, porque soubeste que os trataram com soberba; e, assim, adquiriste renome, como hoje se vê.
11 Anhia cayoah dỡq mưt cỡt rana dŏq tỗp alới têq tayáh pỡq ien khễ, chơ alới bữn tayáh pỡq tâng cutễq sa‑ỡt; ma tữ cũai par‑ũal rapuai alới toâq, dỡq mưt ki culứp nheq alới; alới cỡt ariang cỗc tamáu dớp tâng dỡq yarũ.
11 Dividiste o mar perante eles, de maneira que o atravessaram em seco; lançaste os seus perseguidores nas profundezas, como uma pedra nas águas impetuosas.
12 Anhia táq sapom ramứl dŏq ayông tỗp alới pỡq tâng tangái, cớp anhia táq sapom pla ũih yỗn cỡt poang dŏq ayông alới pỡq tâng sadâu.
12 Guiaste-os, de dia, por uma coluna de nuvem e, de noite, por uma coluna de fogo, para lhes alumiar o caminho por onde haviam de ir.
13 “Anhia sễng tễ paloŏng pỡ cóh Si-nai; anhia táq ntỡng cớp cũai proai pỡ ntốq ki, dếh patâp cớp atỡng ống ŏ́c tanoang tapứng yỗn alới dáng, cớp chiau phễp rit o yỗn alới hỡ.
13 Desceste sobre o monte Sinai, do céu falaste com eles e lhes deste juízos retos, leis verdadeiras, estatutos e mandamentos bons.
14 Anhia patâp alới yỗn noap máh Tangái Rlu cỡt tangái miar, dếh chiau ŏ́c patâp cớp phễp rit yỗn alới na Môi-se, la cũai táq ranáq anhia.
14 O teu santo sábado lhes fizeste conhecer; preceitos, estatutos e lei, por intermédio de Moisés, teu servo, lhes mandaste.
15 “Toâq alới panhieih, anhia yỗn sana sễng tễ paloŏng; toâq alới ễ khlac dỡq, anhia yỗn dỡq hoi tễ côl tamáu yỗn alới bữn nguaiq. Anhia atỡng alới yỗn mut cheng ndỡm tâm cutễq bân ntốq anhia khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn alới.
15 Pão dos céus lhes deste na sua fome e água da rocha lhes fizeste brotar na sua sede; e lhes disseste que entrassem para possuírem a terra que, com mão levantada, lhes juraste dar.
16 Ma achúc achiac hếq ngian cớp cỡt mứt coang, cớp tỡ bữn trĩh loâng santoiq anhia patâp.
16 Porém eles, nossos pais, se houveram soberbamente, e endureceram a sua cerviz, e não deram ouvidos aos teus mandamentos.
17 “Alới tỡ bữn tamứng cớp khlĩr nheq máh ranáq salễh anhia khoiq táq. Alới tỡ ễq trĩh, dếh chóh cũai sốt dŏq ayông tỗp alới píh loah dŏq cỡt cũai sũl tâng cruang Ê-yip-tô. Ma anhia la Yiang Sursĩ ca táh lôih; anhia bữn mứt sarũiq cớp ayooq níc. Anhia tỡ bữn coâp cutâu, ma anhia sarũiq táq alới. Yuaq ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới.
17 Recusaram ouvir-te e não se lembraram das tuas maravilhas, que lhes fizeste; endureceram a sua cerviz e na sua rebelião levantaram um chefe, com o propósito de voltarem para a sua servidão no Egito. Porém tu, ó Deus perdoador, clemente e misericordioso, tardio em irar-te e grande em bondade, tu não os desamparaste,
18 Alới táq rup ntroŏq con, chơ cucốh sang, cớp alới pai rup ki la yiang tỗp alới, yiang ca dững aloŏh alới tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ ơi! Alới lóc acrieiq anhia!
18 ainda mesmo quando fizeram para si um bezerro de fundição e disseram: Este é o teu Deus, que te tirou do Egito; e cometeram grandes blasfêmias.
19 Cỗ anhia bữn ŏ́c ayooq toâr lứq, ngkíq anhia tỡ bữn táh tỗp alới tâng ntốq aiq; anhia tỡ bữn ĩt aloŏh sapom ramứl ca sadoi rana tâng tangái, cớp sapom pla ũih ca abal rana tâng sadâu yỗn alới têq pỡq.
19 Todavia, tu, pela multidão das tuas misericórdias, não os deixaste no deserto. A coluna de nuvem nunca se apartou deles de dia, para os guiar pelo caminho, nem a coluna de fogo de noite, para lhes alumiar o caminho por onde haviam de ir.
20 Anhia yỗn Raviei o anhia atỡng alới táq máh ranáq pĩeiq; anhia chứm siem alới na mana, cớp yỗn alới bữn dỡq nguaiq.
20 E lhes concedeste o teu bom Espírito, para os ensinar; não lhes negaste para a boca o teu maná; e água lhes deste na sua sede.
21 Anhia chứm siem alới nheq pỗn chít cumo tâng ntốq aiq, cớp alới tỡ bữn ŏ́q muoi ramứh ntrớu; tampâc alới tâc tỡ bữn raháq, cớp ayững alới tỡ bữn áih.
21 Desse modo os sustentaste quarenta anos no deserto, e nada lhes faltou; as suas vestes não envelheceram, e os seus pés não se incharam.
22 “Ma hỡn tễ ki ễn, anhia yỗn alới chíl riap máh cũai canŏ́h cớp cruang alới ki; anhia ĩt cutễq máh cũai ỡt mpễr raloan cruang proai anhia, chơ chiau yỗn alới ễn ndỡm. Alới chíl riap Si-hôn puo vil Hê-sabôn, cớp chíl riap Oc puo vil Basan.
22 Também lhes deste reinos e povos, que lhes repartiste em porções; assim, possuíram a terra de Seom, a saber, a terra do rei de Hesbom e a terra de Ogue, rei de Basã.
23 Anhia táq yỗn alới bữn con châu rứh rưong clứng lứq, cỡt samoât máh mantỗr tâng paloŏng; cớp anhia dững alới pỡq cheng ndỡm cutễq ca anhia khoiq par‑ữq cớp achúc achiac alới.
23 Multiplicaste os seus filhos como as estrelas do céu e trouxeste-os à terra de que tinhas dito a seus pais que nela entrariam para a possuírem.
24 Alới cheng bữn cutễq tỗp Cana-an, cớp anhia yỗn alới chíl riap cũai proai tâng ntốq ki hỡ; anhia yỗn alới bữn rêng dŏq táq samoât mứt alới yoc ễ táq chóq máh cũai proai cớp máh puo tỗp Cana-an.
24 Entraram os filhos e tomaram posse da terra; abateste perante eles os moradores da terra, os cananeus, e lhos entregaste nas mãos, como também os reis e os povos da terra, para fazerem deles segundo a sua vontade.
25 Alới cheng bữn máh vil bữn viang khâm, dếh cutễq phuor o, dống cớp máh mun chín cũai ki hỡ. Alới cheng ĩt dỡq parníq noau khoiq píq dŏq, nỡm o‑li‑vê, cớp máh aluang bữn palâi têq cha, dếh nưong nho hỡ. Alới bữn cha dũ ramứh samoât alới yoc, chơ cỡt plứm nín; cớp alới sâng bũi tâng dũ ramứh ca anhia khoiq thrũan dŏq yỗn alới.
25 Tomaram cidades fortificadas e terra fértil e possuíram casas cheias de toda sorte de coisas boas, cisternas cavadas, vinhas e olivais e árvores frutíferas em abundância; comeram, e se fartaram, e engordaram, e viveram em delícias, pela tua grande bondade.
26 “Ma cũai proai tỡ bữn trĩh, cớp alới lớn-sarlớn níc chóq anhia, dếh chứng clĩ tễ phễp rit anhia hỡ. Alới cachĩt máh cũai tang bỗq anhia, ca toâq catoaih atỡng alới yỗn píh loah chu anhia. Alới mumat níc anhia.
26 Ainda assim foram desobedientes e se revoltaram contra ti; viraram as costas à tua lei e mataram os teus profetas, que protestavam contra eles, para os fazerem voltar a ti; e cometeram grandes blasfêmias.
27 Yuaq ngkíq, anhia chiau alới yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap, cớp cỡt sốt alới hỡ. Toâq alới ramóh túh coat, alới arô sễq anhia rachuai; chơ tễ pỡng paloŏng anhia ta‑ỡi santoiq alới câu sễq. Cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia rưoh yỗn máh cũai ayông toâq rachuai alới yỗn vớt tễ cũai par‑ũal.
27 Pelo que os entregaste nas mãos dos seus opressores, que os angustiaram; mas no tempo de sua angústia, clamando eles a ti, dos céus tu os ouviste; e, segundo a tua grande misericórdia, lhes deste libertadores que os salvaram das mãos dos que os oprimiam.
28 “Ma toâq alới ỡt ien khễ, alới táq loah lôih sĩa. Yuaq ngkíq, anhia yỗn cũai par‑ũal bữn chíl riap alới sĩa. Toâq alới ralêq cỡt loah mứt tamái cớp sễq anhia chuai, ki anhia tamứng tễ pỡng paloŏng sưong santoiq alới câu sễq. Anhia chuai amoong alới sa‑ữi trỗ la cỗ anhia sâng sarũiq.
28 Porém, quando se viam em descanso, tornavam a fazer o mal diante de ti; e tu os desamparavas nas mãos dos seus inimigos, para que dominassem sobre eles; mas, convertendo-se eles e clamando a ti, tu os ouviste dos céus e, segundo a tua misericórdia, os livraste muitas vezes.
29 Anhia prưt ễq alới trĩh máh santoiq anhia patâp, ma mứt alới cỡt ỗt cớp tỡ ễq táq puai phễp rit anhia. Ma khân cũai aléq trĩh phễp rit anhia, cũai ki têq bữn tamoong. Cỗ tian alới ngian, ngkíq alới tỡ bữn tamứng anhia.
29 Testemunhaste contra eles, para que voltassem à tua lei; porém eles se houveram soberbamente e não deram ouvidos aos teus mandamentos, mas pecaram contra os teus juízos, pelo cumprimento dos quais o homem viverá; obstinadamente deram de ombros, endureceram a cerviz e não quiseram ouvir.
30 Dũn cumo ralua casâi anhia tĩeih atỡng alới na Raviei anhia yỗn máh cũai tang bỗq anhia pai sưoq alới; ma cũai proai anhia cỡt chíq cutũr túng, cớp ngian; yuaq ngkíq, anhia yỗn máh cũai ỡt mpễr cruang alới bữn chíl riap.
30 No entanto, os aturaste por muitos anos e testemunhaste contra eles pelo teu Espírito, por intermédio dos teus profetas; porém eles não deram ouvidos; pelo que os entregaste nas mãos dos povos de outras terras.
31 Ma cỗ anhia sâng sarũiq lứq alới, ngkíq anhia ayuang, cớp tỡ bữn pupứt táh nheq alới. Anhia la Yiang ca bữn mứt saryóq cớp sarũiq táq.
31 Mas, pela tua grande misericórdia, não acabaste com eles nem os desamparaste; porque tu és Deus clemente e misericordioso.
32 “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia la sốt lứq, cớp bữn chớc toâr lứq, cớp o yỗn hếq ngcŏh. Anhia yống pacái lứq máh santoiq anhia khoiq par‑ữq; ma sanua, sễq anhia sanhữ loah máh santoiq ki, yuaq tễ dỡi máh puo Asi-ria toau toâq sanua, tỗp hếq chĩuq níc túh coat, dếh puo cớp cũai sốt, cũai tễng rit sang, cớp cũai tang bỗq anhia, máh achúc achiac hếq, cớp nheq tữh hếq hỡ.
32 Agora, pois, ó Deus nosso, ó Deus grande, poderoso e temível, que guardas a aliança e a misericórdia, não menosprezes toda a aflição que nos sobreveio, a nós, aos nossos reis, aos nossos príncipes, aos nossos sacerdotes, aos nossos profetas, aos nossos pais e a todo o teu povo, desde os dias dos reis da Assíria até ao dia de hoje.
33 Anhia manrap tỗp hếq la pĩeiq lứq, yuaq anhia táq tanoang tapứng lứq chóq hếq; ma hếq khoiq táq ranáq lôih níc.
33 Porque tu és justo em tudo quanto tem vindo sobre nós; pois tu fielmente procedeste, e nós, perversamente.
34 Achúc achiac hếq, dếh puo cớp cũai sốt, cớp cũai tễng rit sang la tỡ bữn yống pacái máh phễp rit anhia. Tỗp alới tỡ bữn trĩh santoiq anhia patâp, dếh santoiq anhia tĩeih atỡng.
34 Os nossos reis, os nossos príncipes, os nossos sacerdotes e os nossos pais não guardaram a tua lei, nem deram ouvidos aos teus mandamentos e aos teus testemunhos, que testificaste contra eles.
35 Bo alới bữn puo cớp bữn ỡt tâng cutễq la‑a cớp phuor o, ca anhia khoiq chiau yỗn alới, mŏ alới noâng tếng-tanhếng níc yoc táq ranáq lôih, cớp tỡ ễq táq ranáq anhia.
35 Pois eles no seu reino, na muita abundância de bens que lhes deste, na terra espaçosa e fértil que puseste diante deles não te serviram, nem se converteram de suas más obras.
36 “Ma sanua, tỗp hếq cỡt cũai sũl tâng cutễq ca anhia khoiq chiau yỗn achúc achiac hếq. Cutễq nâi la cutễq phuor o cớp bữn dũ ramứh crơng sana yỗn hếq têq cha.
36 Eis que hoje somos servos; e até na terra que deste a nossos pais, para comerem o seu fruto e o seu bem, eis que somos servos nela.
37 Cỗ tian hếq táq lôih, máh crơng sana cutễq amia mŏ cỡt nheq crơng puo cớp cũai sốt ca anhia yỗn cỡt sốt hếq. Alới táq chóq hếq cớp chóq máh charán hếq puai mứt alới yoc; yuaq ngkíq, hếq cỡt túh arức lứq!”
37 Seus abundantes produtos são para os reis que puseste sobre nós por causa dos nossos pecados; e, segundo a sua vontade, dominam sobre o nosso corpo e sobre o nosso gado; estamos em grande angústia.
38 Cỗ tian tễ máh ranáq ki, ngkíq tỗp hái cũai proai I-sarel ma chĩc ramứh táq tếc pruam tâng ntốq nâi. Chơ máh cũai sốt, tỗp Lê-vi, cớp máh cũai tễng rit sang catếh ta chóq tâng choâiq ki dŏq cỡt tếc.
38 Por causa de tudo isso, estabelecemos aliança fiel e o escrevemos; e selaram-na os nossos príncipes, os nossos levitas e os nossos sacerdotes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.