Neemias 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Toâq San-balat sâng noau pai tỗp I-sarel mbỡiq atức loah viang vil, án sâng nsóq lứq tâng mứt án, cớp án ayê mumat tỗp hếq.
1 Sambalate ficou furioso quando soube que estávamos reconstruindo o muro. Indignou-se e zombou dos judeus.
2 Án pai choâng moat yớu án cớp tahan tỗp Sa-mari, neq: “Tỗp I-sarel la cũai ieuq ot lứq; alới chanchớm ễ táq nŏ́q? Alới ễ atức loah viang vil tỡ? Tỗp alới chanchớm bốh crơng chiau sang ki têq chuai yỗn bữn táq moâm tâng muoi tangái toâp tỡ? Nŏ́q têq alới ĩt tamáu khoiq cat, chơ táq loah viang vil tamái?”
2 Disse na presença de seus companheiros e dos oficiais do exército samaritano: “O que esse punhado de judeus fracos pensa que está fazendo? Imaginam que serão capazes de construir o muro em um dia só porque ofereceram alguns sacrifícios? Pensam que podem fazer algo com as pedras queimadas que tiraram de um monte de entulho?”.
3 Tô-bia tễ tỗp Amôn ỡt tayứng cớp án tâng ntốq ki cớp pai neq: “Tỗp alới táq viang nŏ́q? Acho cruang clúh la ralíh nheq.”
3 Tobias, o amonita, estava ao seu lado e comentou: “Basta uma raposa subir lá, e esse muro de pedra desaba!”.
4 Cứq câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia tamứng santoiq alới mumat hếq! Sễq yỗn santoiq mumat ki pĩeiq loah pỡ alới. Sễq yỗn noau pốn ĩt nheq dũ ramứh alới bữn, cớp yỗn noau cỗp alới dững pỡ cruang canŏ́h hỡ.
4 Então orei: “Ouve-nos, nosso Deus, pois estamos sendo ridicularizados. Que essa zombaria caia sobre a cabeça deles, e que eles próprios se tornem prisioneiros numa terra estrangeira!
5 Sễq anhia chỗi táh lôih máh ranáq sâuq alới khoiq táq, cớp chỗi khlĩr máh ranáq tỡ o alới. Yuaq alới ayê ra‑ac hếq, la cũai ntôm ayứng loah vil.”
5 Não ignores sua culpa. Não apagues seus pecados, pois provocaram tua ira aqui, diante dos construtores”.
6 Yuaq ngkíq, tỗp hếq atức loah viang vil, tỡ bữn tangứt; ma viang vil khoiq sarỡih tadĩ chơ, yuaq cũai proai dũ náq chéng-cachéng tháng yoc ễ táq máh ranáq nâi.
6 Por fim, o muro foi reconstruído até metade de sua altura ao redor de toda a cidade, pois o povo trabalhou com entusiasmo.
7 Ma toâq San-balat, Tô-bia, cớp máh cũai tễ tỗp Arap, Amôn, cớp At-dôt sâng noau pai hếq atức viang vil Yaru-salem cỡt moâm la‑ữt, dếh bữn dáng máh hŏ́ng viang la noau bál loah chơ, ngkíq tỗp alới sâng ũan lứq-lơ ễn.
7 No entanto, quando Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os asdoditas souberam que a obra avançava e que as brechas no muro de Jerusalém estavam sendo fechadas, encheram-se de ira.
8 Yuaq ngkíq, tỗp alới rôm dŏq sarhống parnơi aloŏh ngê ễ chíl vil Yaru-salem, cớp ễ mut carchúc yỗn cỡt ranáq tỡ ra‑o;
8 Eles planejaram vir, lutar contra Jerusalém e causar confusão em nosso meio.
9 ma tỗp hếq pruam muoi mứt câu sễq Yiang Sursĩ hếq, dếh yỗn cũai ỡt kĩaq nheq sadâu tangái hỡ.
9 Mas nós oramos a nosso Deus e colocamos guardas na cidade de dia e de noite para nos proteger.
10 Tỗp Yuda ũat cuclỗiq neq:
10 Então o povo de Judá começou a se queixar: “Os trabalhadores estão cansados, e ainda há muito entulho para remover. Não seremos capazes de construir o muro sozinhos”.
11 Cũai par‑ũal hếq chanchớm neq: “Nhũang alới hữm tỡ la dáng máh ranáq hái ễ táq, hái lứq bữn mut cachĩt alới cớp táq yỗn máh ranáq alới táq cỡt tangứt.”
11 Enquanto isso, nossos inimigos diziam: “Antes que eles se deem conta do que está acontecendo, cairemos sobre eles e os mataremos, acabando com seu trabalho”.
12 Ma sa‑ữi trỗ, máh cũai I-sarel ca ỡt cheq cũai par‑ũal toâq catoaih hếq neq: “Alới pai ễ toâq tễ dũ ntốq loŏh chíl tỗp hái.”
12 Os judeus que moravam perto dos inimigos nos disseram diversas vezes: “Eles virão de todas as direções e nos atacarão!”.
13 Yuaq ngkíq, cứq yỗn cũai proai dũ sâu ĩt coih, dau, cớp saráh, cớp ớn alới pỡq kĩaq yáng clĩ viang vil, bân ntốq ca táq tỡ yũah moâm.
13 Por isso, coloquei guardas armados atrás das partes mais baixas do muro e nos lugares mais expostos. Dividi-os por famílias, para que montassem guarda armados com espadas, lanças e arcos.
14 Cứq hữm cũai proai ỡt clơng níc; yuaq ngkíq, cứq atỡng cũai sốt cớp máh cũai proai, dếh cũai ayững atĩ neq: “Chỗi ngcŏh cũai par‑ũal. Cóq anhia sanhữ Yiang Sursĩ hái la sốt toâr lứq, cớp o yỗn hái ngcŏh án. Cóq anhia chíl dŏq chuai sễm ai, con samiang con mansễm, lacuoi, cớp dống sũ anhia.”
14 Examinei a situação, reuni os nobres, os oficiais e o restante do povo e lhes disse: “Não tenham medo do inimigo! Lembrem-se do Senhor, que é grande e temível, e lutem por seus irmãos, seus filhos, suas filhas, suas esposas e seus lares!”.
15 Toâq cũai par‑ũal sâng tỗp hếq khoiq dáng ngê alới, cớp alới dáng samoât samơi la Yiang Sursĩ toâp táq yỗn máh ngê alới cỡt pứt miat. Chơ nheq tữh tỗp hếq píh toâq atức loah viang vil.
15 Quando nossos inimigos descobriram que sabíamos de seus planos e que Deus os havia frustrado, todos nós voltamos ao trabalho no muro.
16 Tễ tangái ki, cũai proai cứq tadĩ tỗp táq loah ranáq, ma cũai proai tadĩ tỗp ễn tayứng kĩaq, sớp au nsễl sapoan, cớp yống coih, khễl, cớp tamĩang.
16 Dali em diante, porém, apenas metade de meus homens trabalhava, pois a outra metade ficava de guarda com lanças, escudos, arcos e couraças. Os líderes ficavam na retaguarda de todo o povo de Judá,
17 Máh cũai sốt rachuai cũai proai atức viang vil nheq rangứh; máh cũai tamprêc crơng co, muoi coah atĩ táq ranáq, ma muoi coah atĩ ễn yống crơng choac.
17 que construía o muro. Os trabalhadores prosseguiram com a obra; com uma das mãos levavam as cargas, enquanto, com a outra, seguravam uma arma.
18 Dũ náq cũai ca ntôm co viang vil la moang poac savác var dau bo táq ranáq. Ma cũai plóng lavia dŏq cỡt tếc ỡt níc cớp cứq.
18 Todos os construtores tinham uma espada presa à cintura. O tocador de trombeta ficava comigo para dar o sinal de alerta.
19 Cứq atỡng máh cũai proai, cũai ayững atĩ, cớp cũai sốt neq: “Ranáq tỗp hái táq viang noâng sa‑ữi cớp la‑a, cớp tỗp hái manoaq ỡt yơng tễ manoaq.
19 Então expliquei aos nobres, aos oficiais e ao restante do povo: “A obra é extensa, e estamos muito separados uns dos outros ao longo do muro.
20 Khân tỗp anhia ma sâng sưong noau plóng lavia cóq anhia lúh chái, cớp parỗm parnơi ỡt lavíng mpễr cứq. Yiang Sursĩ lứq chíl chuai tỗp hái!”
20 Quando ouvirem o toque da trombeta, corram para onde ele soar. Nosso Deus lutará por nós”.
21 Ngkíq, dũ tarưp tễ noâng rưm-rưm toau toâq nhứm-nhứm bo mantỗr loŏh, tadĩ tỗp atức viang vil, ma tadĩ tỗp ễn yống coih cớp tayứng kĩaq.
21 Trabalhávamos o dia inteiro, do nascer ao pôr do sol, e metade dos homens estava sempre de guarda.
22 Bo ki, cứq atỡng máh cũai proai neq: “Dũ náq bữn mpỗl cớp máh cũai rachuai ranáq, tâng sadâu cóq alới ỡt kĩaq vil Yaru-salem; ma tâng tangái cóq alới táq ranáq.”
22 Nessa ocasião, eu disse aos que moravam fora dos muros que passassem a noite em Jerusalém. Assim, eles e seus servos poderiam ajudar na guarda à noite e trabalhar durante o dia.
23 Tâng sadâu, cứq tỡ bữn tũot tampâc tễ tỗ; cớp yớu cứq, cũai táq ranáq cứq, cớp cũai bán curiaq cứq la táq machớng ki tê. Ma tâng atĩ tỗp hếq, hếq yống níc crơng choac.
23 Nenhum de nós — nem eu, nem meus parentes, nem meus servos, nem os guardas que estavam comigo — trocava de roupa. Carregávamos sempre nossas armas, até mesmo quando íamos beber água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.