Neemias 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Toâq San-balat sâng noau pai tỗp I-sarel mbỡiq atức loah viang vil, án sâng nsóq lứq tâng mứt án, cớp án ayê mumat tỗp hếq.
1 Quando Sambalate soube que os judeus estavam reconstruindo as muralhas, ficou furioso e começou a caçoar de nós.
2 Án pai choâng moat yớu án cớp tahan tỗp Sa-mari, neq: “Tỗp I-sarel la cũai ieuq ot lứq; alới chanchớm ễ táq nŏ́q? Alới ễ atức loah viang vil tỡ? Tỗp alới chanchớm bốh crơng chiau sang ki têq chuai yỗn bữn táq moâm tâng muoi tangái toâp tỡ? Nŏ́q têq alới ĩt tamáu khoiq cat, chơ táq loah viang vil tamái?”
2 Diante dos seus companheiros e do exército dos samaritanos , ele disse: — O que é que esses judeus miseráveis estão fazendo? Será que eles pretendem reconstruir a cidade? Será que eles pensam que, oferecendo
3 Tô-bia tễ tỗp Amôn ỡt tayứng cớp án tâng ntốq ki cớp pai neq: “Tỗp alới táq viang nŏ́q? Acho cruang clúh la ralíh nheq.”
3 Tobias, que era do país de Amom, estava com ele e disse: — Que tipo de muralha eles poderão construir? Até mesmo uma raposa poderia derrubá-la!
4 Cứq câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia tamứng santoiq alới mumat hếq! Sễq yỗn santoiq mumat ki pĩeiq loah pỡ alới. Sễq yỗn noau pốn ĩt nheq dũ ramứh alới bữn, cớp yỗn noau cỗp alới dững pỡ cruang canŏ́h hỡ.
4 “Ó nosso Deus, escuta como eles caçoam de nós! Faze que a zombaria caia sobre a cabeça deles mesmos. Que tudo o que eles têm seja roubado, e que eles sejam levados prisioneiros para uma terra estrangeira!
5 Sễq anhia chỗi táh lôih máh ranáq sâuq alới khoiq táq, cớp chỗi khlĩr máh ranáq tỡ o alới. Yuaq alới ayê ra‑ac hếq, la cũai ntôm ayứng loah vil.”
5 Não perdoes o mal que eles fazem e não esqueças os seus pecados, pois insultaram a nós, que estamos construindo.”
6 Yuaq ngkíq, tỗp hếq atức loah viang vil, tỡ bữn tangứt; ma viang vil khoiq sarỡih tadĩ chơ, yuaq cũai proai dũ náq chéng-cachéng tháng yoc ễ táq máh ranáq nâi.
6 Então continuamos a reconstruir as muralhas, e logo elas já estavam na metade da sua altura total porque o povo estava animado para trabalhar.
7 Ma toâq San-balat, Tô-bia, cớp máh cũai tễ tỗp Arap, Amôn, cớp At-dôt sâng noau pai hếq atức viang vil Yaru-salem cỡt moâm la‑ữt, dếh bữn dáng máh hŏ́ng viang la noau bál loah chơ, ngkíq tỗp alới sâng ũan lứq-lơ ễn.
7 Sambalate e Tobias e os povos da Arábia, Amom e Asdode ficaram muito zangados quando souberam que nós estávamos continuando o trabalho de reconstrução das muralhas de Jerusalém e que as suas brechas já estavam sendo fechadas.
8 Yuaq ngkíq, tỗp alới rôm dŏq sarhống parnơi aloŏh ngê ễ chíl vil Yaru-salem, cớp ễ mut carchúc yỗn cỡt ranáq tỡ ra‑o;
8 Aí se reuniram e combinaram que viriam juntos atacar Jerusalém e provocar confusão.
9 ma tỗp hếq pruam muoi mứt câu sễq Yiang Sursĩ hếq, dếh yỗn cũai ỡt kĩaq nheq sadâu tangái hỡ.
9 Mas nós oramos ao nosso Deus e colocamos homens para ficarem de vigia contra eles de dia e de noite.
10 Tỗp Yuda ũat cuclỗiq neq:
10 O povo de Judá cantava uma canção assim: “Os carregadores já estão cansados, e ainda há muito entulho para carregar. A construção desta muralha quando vamos terminar?”
11 Cũai par‑ũal hếq chanchớm neq: “Nhũang alới hữm tỡ la dáng máh ranáq hái ễ táq, hái lứq bữn mut cachĩt alới cớp táq yỗn máh ranáq alới táq cỡt tangứt.”
11 Os nossos inimigos pensavam que nós não poderíamos vê-los, nem saberíamos o que estava acontecendo até que eles já estivessem quase em cima de nós, nos matando e nos fazendo parar o trabalho.
12 Ma sa‑ữi trỗ, máh cũai I-sarel ca ỡt cheq cũai par‑ũal toâq catoaih hếq neq: “Alới pai ễ toâq tễ dũ ntốq loŏh chíl tỗp hái.”
12 E várias vezes os judeus que moravam entre os nossos inimigos vieram nos avisar dos planos que eles estavam fazendo contra nós.
13 Yuaq ngkíq, cứq yỗn cũai proai dũ sâu ĩt coih, dau, cớp saráh, cớp ớn alới pỡq kĩaq yáng clĩ viang vil, bân ntốq ca táq tỡ yũah moâm.
13 Então eu armei o povo com espadas, lanças e arcos e flechas e os coloquei, por grupos de famílias, atrás da muralha, em todos os lugares onde ela ainda não estava consertada.
14 Cứq hữm cũai proai ỡt clơng níc; yuaq ngkíq, cứq atỡng cũai sốt cớp máh cũai proai, dếh cũai ayững atĩ neq: “Chỗi ngcŏh cũai par‑ũal. Cóq anhia sanhữ Yiang Sursĩ hái la sốt toâr lứq, cớp o yỗn hái ngcŏh án. Cóq anhia chíl dŏq chuai sễm ai, con samiang con mansễm, lacuoi, cớp dống sũ anhia.”
14 Eu vi que o povo estava preocupado e por isso disse a eles, e às suas autoridades, e aos seus oficiais: — Não tenham medo dos nossos inimigos. Lembrem como Deus, o Senhor, é grande e terrível e lutem pelos seus patrícios, pelos seus filhos, suas esposas e seus lares.
15 Toâq cũai par‑ũal sâng tỗp hếq khoiq dáng ngê alới, cớp alới dáng samoât samơi la Yiang Sursĩ toâp táq yỗn máh ngê alới cỡt pứt miat. Chơ nheq tữh tỗp hếq píh toâq atức loah viang vil.
15 Os nossos inimigos ficaram sabendo que nós havíamos descoberto o que eles estavam planejando e compreenderam que Deus havia atrapalhado os seus planos. Então todos nós voltamos para o nosso trabalho na reconstrução das muralhas.
16 Tễ tangái ki, cũai proai cứq tadĩ tỗp táq loah ranáq, ma cũai proai tadĩ tỗp ễn tayứng kĩaq, sớp au nsễl sapoan, cớp yống coih, khễl, cớp tamĩang.
16 Daí em diante, metade dos homens trabalhava enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças, escudos , arcos e flechas e armaduras . E as autoridades deram todo o seu apoio às pessoas
17 Máh cũai sốt rachuai cũai proai atức viang vil nheq rangứh; máh cũai tamprêc crơng co, muoi coah atĩ táq ranáq, ma muoi coah atĩ ễn yống crơng choac.
17 que estavam reconstruindo a muralha. Cada pessoa carregava materiais de construção numa das mãos e na outra carregava uma arma.
18 Dũ náq cũai ca ntôm co viang vil la moang poac savác var dau bo táq ranáq. Ma cũai plóng lavia dŏq cỡt tếc ỡt níc cớp cứq.
18 E todos os que trabalhavam levavam uma espada na cintura. O vigia, que devia tocar a corneta para dar o alarme, ficava perto de mim.
19 Cứq atỡng máh cũai proai, cũai ayững atĩ, cớp cũai sốt neq: “Ranáq tỗp hái táq viang noâng sa‑ữi cớp la‑a, cớp tỗp hái manoaq ỡt yơng tễ manoaq.
19 E eu disse ao povo, e aos seus oficiais, e às suas autoridades: — O trabalho é muito espalhado, e por isso nós ficamos muito longe uns dos outros nas muralhas.
20 Khân tỗp anhia ma sâng sưong noau plóng lavia cóq anhia lúh chái, cớp parỗm parnơi ỡt lavíng mpễr cứq. Yiang Sursĩ lứq chíl chuai tỗp hái!”
20 Se vocês ouvirem a corneta tocando o alarme, reúnam-se em volta de mim. O nosso Deus lutará por nós.
21 Ngkíq, dũ tarưp tễ noâng rưm-rưm toau toâq nhứm-nhứm bo mantỗr loŏh, tadĩ tỗp atức viang vil, ma tadĩ tỗp ễn yống coih cớp tayứng kĩaq.
21 E assim, todos os dias, desde o nascer do sol até a hora em que as estrelas apareciam de noite, metade de nós trabalhava nas muralhas enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças.
22 Bo ki, cứq atỡng máh cũai proai neq: “Dũ náq bữn mpỗl cớp máh cũai rachuai ranáq, tâng sadâu cóq alới ỡt kĩaq vil Yaru-salem; ma tâng tangái cóq alới táq ranáq.”
22 Nessa mesma época, eu também disse aos encarregados do trabalho que eles e todos os seus ajudantes precisavam passar a noite em Jerusalém, para que assim nós pudéssemos trabalhar de dia e servir como vigias da cidade à noite.
23 Tâng sadâu, cứq tỡ bữn tũot tampâc tễ tỗ; cớp yớu cứq, cũai táq ranáq cứq, cớp cũai bán curiaq cứq la táq machớng ki tê. Ma tâng atĩ tỗp hếq, hếq yống níc crơng choac.
23 Nem eu, nem os meus companheiros, nem nenhum dos meus empregados ou guarda-costas tirávamos as nossas roupas, nem mesmo para dormir. E todos nós estávamos sempre com as nossas armas nas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.