Neemias 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Tâng casâi pỗn (casâi Ni-san) bo Ar-tasơc-si cỡt puo bar chít cumo chơ, cứq ntôm aloŏh blŏ́ng yỗn puo Ar-tasơc-si nguaiq. Tễ nhũang, án tỡ nai hữm cứq ngua ariang trỗ nâi.
1 O que vou contar aconteceu quatro meses mais tarde, no vigésimo ano do reinado de Artaxerxes . Um dia, quando o rei estava jantando, eu peguei vinho e o servi. O rei nunca me havia visto triste
2 Ngkíq án blớh cứq neq: “Ntrớu ca táq mới chưq? Tỡ hữm mới a‑ĩ tacóh ntrớu. Ma nŏ́q mới ngua ngkíq?”
2 e por isso perguntou: — Por que você está triste? Você não está doente; portanto, deve estar se sentindo infeliz. Então eu fiquei com muito medo
3 chơ cứq ta‑ỡi neq: “Sễq yỗn puo ỡt cóng tamoong dũn! Nŏ́q tỡ yỗn hếq ngua, yuaq vil ca bữn ping achúc achiac hếq khoiq rúng ralốh nheq, cớp ngoah toong vil la noau chŏ́ng cat pốih nheq!”
3 e respondi: — Que o rei viva para sempre! Como posso deixar de parecer triste, quando a cidade onde os meus antepassados estão sepultados está em ruínas, e os seus portões estão queimados?
4 Puo blớh loah: “Ntrớu mới yoc ễ bữn?”
4 O rei perguntou: — O que é que você quer? Eu orei ao Deus do céu
5 chơ cứq ta‑ỡi puo neq: “Khân puo sâng bũi pahỡm chóq hếq, cớp ễ yỗn ĩn hếq sễq, ki hếq sễq pỡq pỡ cruang Yuda, chu vil ca bữn ping achúc achiac hếq, dŏq hếq atức loah vil ki.”
5 e depois disse ao rei: — Se o senhor está contente comigo e quiser atender um pedido meu, deixe que eu vá para a terra de Judá a fim de reconstruir a cidade onde os meus antepassados estão sepultados.
6 Bo ki lacuoi puo ỡt tacu tĩng puo, cớp puo pruam cớp santoiq cứq sễq. Chơ án blớh cứq neq: “Mới ễ pỡq dũn máh léq, cớp tangái léq mới ễ píh chu loah?”
6 Aí o rei, tendo a rainha sentada ao seu lado, concordou com o meu pedido. Ele perguntou quanto tempo eu ficaria fora e quando voltaria. E eu disse.
7 Cớp cứq sễq án chĩc choâiq thỡ cơiq atỡng yỗn máh cũai sốt tâng cruang coah angia mandang pât crỗng Ơ-phơ-rat, atỡng alới yỗn cứq têq pỡq chu cruang Yuda.
7 Então pedi ao rei um favor: que me desse cartas para os governadores da província do Eufrates-Oeste , com instruções para que me deixassem passar até chegar à região de Judá.
8 Cứq sễq án chĩc dếh choâiq thỡ cơiq yỗn Asap, la cũai nhêng salĩq sarứng puo, yỗn án chuaq aluang dŏq táq loah ngoah toong ntốq kĩaq Dống Sang Toâr, táq loah viang vil, cớp táq dống yỗn cứq ỡt hỡ. Puo yỗn dũ ramứh samoât cứq sễq, la cỗ nhơ Yiang Sursĩ ỡt cớp cứq.
8 Também pedi uma carta para Asafe, o guarda florestal do rei, mandando que me desse madeira para fazer os portões da fortaleza que protege o Templo e para fazer as muralhas da cidade e a casa onde eu iria morar. E o rei me deu tudo o que pedi, porque Deus estava comigo.
9 Chơ puo ớn máh cũai sốt tahan cớp tỗp tahan ỡt aséh pỡq nứng cứq. Tữ cứq toâq pỡ angia mandang pât crỗng Ơ-phơ-rat, cứq chiau choâiq thỡ tễ puo yỗn máh cũai sốt dáng.
9 O rei mandou que fossem comigo alguns oficiais do exército e uma tropa da cavalaria. Então eu viajei para a província do Eufrates-Oeste e ali entreguei aos governadores as cartas do rei.
10 Toâq San-balat tễ tỗp Hô-rôn, cớp Tô-bia cũai sốt tâng cruang Amôn sâng muoi noaq cũai toâq táq ranáq dŏq chuai cũai I-sarel, ngkíq alới tỡ bữn bũi pahỡm.
10 Mas Sambalate, da cidade de Bete-Horom, e Tobias, um oficial do país de Amom, ficaram muito zangados quando souberam que alguém tinha vindo para ajudar o povo de Israel.
11 Cứq pỡq chu vil Yaru-salem cớp ỡt tâng ntốq ki pái tangái.
11 Eu cheguei a Jerusalém e durante três dias
12 Ma cứq tỡ bữn atỡng yỗn noau dáng tễ ranáq Yiang Sursĩ táq tâng mứt pahỡm cứq dŏq chuai vil Yaru-salem. Toâq sadâu cứq loŏh pỡq, ma bữn bĩq náq sâng pỡq nứng cứq. Hếq dững ống muoi lám aséh dễn cứq ỡt.
12 não contei a ninguém o que pensava fazer pela cidade de acordo com o que Deus havia posto no meu coração. Eu me levantei no meio da noite e saí, junto com alguns dos meus companheiros. Só levei um animal, o jumento que eu montava.
13 Bo noâng canám, hếq loŏh tễ vil pỡq pha Ngoah Toong Avúng coah angia mandang pât; chơ pỡq pha coah angia pưn Dỡq Parníq Ngưoc Tuang toau toâq Ngoah Toong Tốh Crơng Nhơp. Bo hếq pỡq, cứq tutuaiq nhêng máh viang khoiq ralốh, cớp máh ngoah toong khoiq cat.
13 Era noite quando eu saí da cidade pelo Portão do Vale, no oeste, e fui para o sul, passando pela Fonte do Dragão, até o Portão do Lixo. Conforme andava, eu ia examinando as muralhas da cidade que haviam sido derrubadas e os portões que haviam sido destruídos pelo fogo.
14 Tâng vil coah angia mandang loŏh, cứq pỡq chu coah angia pỡng toâq pỡ Ngoah Toong Parluoiq Dỡq cớp pỡ Amống Dỡq Puo. Aséh dễn cứq tỡ têq pỡq rana ki.
14 Então virei para o norte e fui para o Portão da Fonte e para a Represa do Rei. Mas o jumento não pôde encontrar lugar para passar pelo entulho.
15 Yuaq ngkíq, cứq ỡt aséh dễn pỡq atứng chu coah avúng Ki-trôn, cớp pỡq nhêng mpễr viang vil ki. Chơ cứq píh chu loah na rana tiaq, cớp mut loah chu clống vil pỡq pha Ngoah Toong Avúng.
15 Por isso, fui até o vale do Cedrom e passei por ele, sempre olhando para as muralhas. Então voltei pelo mesmo caminho pelo qual tinha ido e entrei de novo na cidade pelo Portão do Vale.
16 Ma máh cũai sốt tỡ bữn dáng cứq pỡq chu léq, tỡ la ntôm táq ntrớu. Bo ki cứq tỡ bữn atỡng yũah máh sễm ai tỗp I-sarel, máh cũai tễng rit sang, máh cũai sốt, máh cũai ayững atĩ, tỡ la muoi noaq cũai aléq ca bữn mpỗl tễ ranáq nâi bữn dáng.
16 Nenhuma das autoridades da cidade ficou sabendo aonde eu tinha ido, nem o que tinha feito. Até ali, eu não tinha contado nada a nenhum dos judeus — aos sacerdotes, às autoridades, aos oficiais ou a qualquer outra pessoa que iria tomar parte no trabalho.
17 Ma toâq sanua, cứq atỡng tỗp alới neq: “Tỗp anhia dáng chơ hái ramóh sa‑ữi ranáq túh coat la cỗ tian vil Yaru-salem cỡt ralốh, cớp ngoah toong viang vil la cat nheq chơ. Hâi! Cóq hái atức loah viang vil nâi tamái dŏq hái tỡ bữn sâng casiet noâng.”
17 Mas aí eu lhes disse: — Vejam como é difícil a nossa situação! A cidade de Jerusalém está em ruínas, e os seus portões foram destruídos. Vamos construir de novo as muralhas da cidade e acabar com essa vergonha.
18 Chơ cứq atỡng yỗn alới dáng tễ Yiang Sursĩ khoiq ỡt cớp cứq cớp chuai cứq; cớp tễ máh parnai puo khoiq atỡng cứq.
18 Então contei a eles como Deus havia me abençoado e me ajudado. E também contei o que o rei me tinha dito. Eles disseram: — Vamos começar a reconstrução! E se aprontaram para começar o trabalho.
19 Toâq San-balat tễ tỗp Hô-rôn, Tô-bia tễ tỗp Amôn, cớp Kê-sêm tễ tỗp Arap sâng tễ ranáq hái aloŏh ngê ễ táq, alới cacháng ayê tỗp hếq, dếh pai neq hỡ: “Ntrớu anhia ễ táq? Anhia ễ chíl puo tỡ?”
19 Porém Sambalate, Tobias e um árabe chamado Gesém souberam do que estávamos fazendo. Eles começaram a rir e a caçoar de nós. E disseram: — O que é que vocês estão fazendo? Vocês vão se revoltar contra o rei?
20 Cứq ta‑ỡi neq: “Yiang Sursĩ tâng pỡng paloŏng ễ rachuai tỗp hếq bữn táq moâm máh ranáq nâi. Tỗp hếq la táq ranáq án, cớp hếq ntôm ễ atức loah viang vil nâi. Ma anhia ŏ́q pún tâng vil Yaru-salem, cớp tỡ têq chống vil nâi.”
20 Eu respondi: — O Deus do céu nos dará sucesso. Nós somos
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.