Mateus 27

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Toâq poang tarưp parnỡ, mbỡiq rưm-rưm, nheq tữh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp nheq máh cũai sốt nheq sâu, alới sarhống cớp chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Alới chŏ́q Yê-su cớp dững án pỡ atĩ Phi-lat cũai Rô-ma, án ca sốt tâng cruang ki.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Tữ Yuda, án ca khoiq chếq Yê-su, sâng cũai sốt pai: Yê-su cóq cuchĩt, ngkíq án sâng ngua lứq cỗ tễ ranáq án khoiq táq. Chơ án dững culáh loah pái chít ŏ́c práq pỡ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Án pai neq: “Cứq khoiq táq lôih yuaq cứq khoiq chếq manoaq ca tỡ bữn lôih ntrớu.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ngkíq Yuda voang táh práq ki tâng Dống Sang Toâr. Chơ án loŏh yác, chŏ́q panũar cớp sarớt tacong bữm.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới tỗiq ĩt práq ki, cớp alới pai neq: “Práq nâi la kia tễ aham cũai. Ngkíq puai phễp rit hái tỡ têq dŏq práq nâi tâng Dống Sang Toâr.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Chơ alới sarhống. Moâm ki alới chỡng muoi tâm cutễq toâq práq ki. Cutễq ki alới chỡng tễ cũai chiang táq adéh toâq cutễq tabát. Alới chỡng tâm cutễq ki ien tứp cũai tễ cruang canŏ́h ca cuchĩt pỡ ki.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ngkíq toau tangái nâi noau amứh cutễq ki la Tâm Cutễq Aham Cũai Cuchĩt.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 — ausente —
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Yê-su ỡt tayứng yáng moat Phi-lat la cũai Rô-ma, sốt tâng cruang ki. Phi-lat blớh Yê-su neq: “Mới la lứq puo tỗp I-sarel tỡ?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ngkíq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp cũai sốt nheq sâu, alới cauq Yê-su. Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Chơ Phi-lat blớh ễn: “Mới sâng ma tỡ bữn noau cauq mới sa‑ữi ramứh?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi muoi ŏ́c ntrớu. Ngkíq cũai sốt ki sâng dớt lứq.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Toâq tangái cũai I-sarel rôm cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, alới bữn rit cũai sốt cruang ki acláh manoaq cũai tũ puai pahỡm cũai proai rưoh yoc ễ acláh.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Bo ki bữn manoaq cũai tũ, ramứh Ba-raba. Dũ náq dáng nheq ramứh án.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ngkíq, bo cũai clứng ỡt rôm ngki, Phi-lat blớh alới neq: “Cũai aléq anhia yoc cứq acláh yỗn anhia, Ba-raba tỡ la Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Phi-lat dáng samoât lứq máh cũai sốt ki ũan lứq cớp Yê-su yuaq cũai proai alới yoc ễ puai Yê-su. Yuaq ngkíq alới dững Yê-su toâq pỡ án.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Bo Phi-lat tacu tâng ntốq án sữq, lacuoi án cơiq parnai pỡ án neq: “Mới chỗi táq ntrớu chóq cũai ki, yuaq án tỡ bữn táq lôih ntrớu. Tabữ mahái cứq rláu mpáu tễ án, chơ tangái nâi cứq sâng croŏq lứq.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ma nheq cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới ớn máh cũai clứng ki sễq tễ sốt yỗn acláh Ba-raba, ma cachĩt Yê-su.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Án ca sốt ki blớh cũai clứng neq: “Tễ bar náq cũai nâi, anhia yoc cứq acláh noau?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Phi-lat blớh ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu anhia ễq cứq táq chóq Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Phi-lat blớh loah ễn: “Nŏ́q? Ntrớu án táq lôih chóq anhia?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Tữ Phi-lat dáng án tỡ têq táq ntrớu dŏq chuai Yê-su, cớp án ngcŏh cũai clứng ki táq choac lứq ễn, ngkíq án ĩt dỡq, chơ án ariau atĩ yáng moat alới, cớp án pai neq: “Nâi la cứq táq tếc, cứq tỡ bữn tôt ntrớu tễ cũai nâi cuchĩt. Ŏ́c ki tam anhia.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Nheq tữh cũai clứng ki ta‑ỡi loah neq: “Tôt cũai ki cuchĩt sễq yỗn toâq pỡ hếq cớp toâq pỡ con acái hếq hỡ.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Chơ Phi-lat acláh Ba-raba yỗn cũai clứng ki. Ma Yê-su, Phi-lat yỗn noau proaih án. Vớt ki án chiau Yê-su yỗn alới dững téh án tâng aluang sangcáng.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Chơ, máh tahan Phi-lat dững Yê-su mut tâng dống noau dốq sữq cũai. Ntốq ki bữn tahan clứng lứq toâq ỡt pễr Yê-su.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Alới tũot tampâc Yê-su, cớp alới asớp án au tuar santứm ễng.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Alới táq carvang sarlia apưng tâng plỡ án. Cớp alới yỗn án yống ralỡng yoah atĩ atoam. Moâm ki alới sacốh racớl yáng moat án cớp ayê ra‑ac án, pai neq: “Cucốh noau casai puo I-sarel!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Alới cuchóh tâng tỗ Yê-su, cớp alới ĩt ralỡng toân tâng plỡ án.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Moâm alới ayê ra‑ac án, chơ alới tũot au tuar cớp asớp loah tampâc án bữm. Chơ alới dững aloŏh án dŏq téh án tâng aluang sangcáng.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Tữ alới loŏh vớt tễ vil, alới ramóh manoaq samiang tâng rana, ramứh Si-môn. Án la cũai tễ cruang Si-rên. Alới ễp án dỗl aluang sangcáng Yê-su.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Alới toâq pỡ ntốq ramứh Cô-cô-tha. Santoiq nâi parlong loah la ‘Ntốq Nghang Cantar Plỡ’.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ỡt ntốq ki noau avơi yỗn Yê-su nguaiq blŏ́ng carchốc cớp crơng ntáng. Yê-su yễl, ma án tỡ bữn nguaiq.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Chơ alới téh Yê-su tâng aluang sangcáng. Cớp alới tampễq tampâc án na séng anhúq, aléq bữn la thỗi.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Moâm ki alới tacu kĩaq Yê-su.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Yoah pỡng plỡ Yê-su alới dŏq muoi khlễc pian; cớp alới chĩc chữq neq: CŨAI NÂI LA YÊ-SU. ÁN LA PUO CŨAI I-SAREL.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Noau téh bar náq cũai savễng cheq Yê-su tê, manoaq coah atoam, manoaq coah avêr.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Máh cũai pỡq pha bân ki, alới culữt-culiau ayê ra‑ac Yê-su.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Alới pai neq: “Mới nâi ơiq ca pai ễ talốh dống sang Yiang Sursĩ. Chơ mới táq loah pái tangái la moâm toâp. Âu sanua mới chuai amoong loah tỗ mới bữm. Khân mới lứq Con Yiang Sursĩ, ki mới sễng tễ aluang sangcáng ki.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, tỗp alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Alới pai neq: “Cũai canŏ́h têq án chuai amoong, ma tỗ án bữm, tỡ hữm têq án chuai. Khân án lứq puo cũai I-sarel, yỗn án sễng bữm tễ aluang sangcáng ki. Khân ngkíq, hái lứq sa‑âm án tê.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Án sa‑âm Yiang Sursĩ, cớp án pai án la Con Yiang Sursĩ. Khân lứq ngkíq, yỗn Yiang Sursĩ chuai amoong án sanua.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Cớp alới bar náq savễng ca noau téh tâng aluang sangcáng muoi prớh cớp Yê-su, alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tễ moat mandang toâng toau toâq moat mandang priang, cỡt canám nheq tâng cruang ki.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Toâq mandang priang Yê-su arô casang lứq neq: “Ê-li, Ê-li, lama-sabac-tani?” Santoiq nâi parlong loah la: “Yiang Sursĩ cứq ơi! Yiang Sursĩ cứq ơi! Nŏ́q mới táh chíq cứq?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Toâq cũai tayứng cheq ki sâng Yê-su arô, alới pai neq: “Án arô Ê-li!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Bữn manoaq tễ alới ki lúh ĩt muoi cốc aroâiq. Án alốq aroâiq ki tâng blŏ́ng nhŏ́q, cớp án chŏ́q aroâiq ki tâng dũi. Chơ án avơi yỗn Yê-su yáp.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ma cũai canŏ́h pai neq: “Hái acoan voai. Hái nhêng Ê-li toâq chuai án, ma tỡ bữn!”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Yê-su u‑ỗi casang lứq ễn, chơ án ta-ŏh rangứh.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Bo ki toâp aroâiq noau yoang tâng Dống Sang Toâr cỡt raháq tễ pỡng toâq pưn, cỡt bar sarễc. Cutễq cacưt, cớp máh tamáu cỡt pacháh.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ping cumuiq riang noau pớh bữm, yỗn sa‑ữi náq cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Vớt Yê-su tamoong loah, máh cũai ca khoiq cuchĩt, alới loŏh tễ ping, cớp alới mut tâng vil Yaru-salem. Tâng vil ki bữn clứng cũai hữm alới.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Bo ki bữn manoaq sốt muoi culám tahan, án ỡt kĩaq Yê-su. Nheq náq alới hữm cutễq cacưt, cớp alới hữm máh ramứh canŏ́h hỡ. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq, cớp alới pai neq: “Lứq samoât cũai nâi la Con Yiang Sursĩ!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Bữn sa‑ữi náq mansễm ỡt yơng tapoang nhêng chu Yê-su. Alới ki khoiq puai Yê-su tễ cruang Cali-lê, cớp alới chứm siem án.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Tâng tỗp mansễm ki bữn Mari tễ vil Mac-dala, Mari la mpiq Yacỡ cớp Yô-sê, cớp mpiq alới bar náq con samiang Sê-badê.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Toâq paloŏng nhứm-nhứm, bữn manoaq cũai sốc tễ vil Ari-mathê toâq. Ramứh án la Yô-sep. Án la cũai rien tễ Yê-su tê.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Án toâq pỡ Phi-lat, cớp án sễq cumuiq Yê-su. Phi-lat ớn noau yỗn cumuiq Yê-su pỡ án.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ngkíq Yô-sep ĩt cumuiq Yê-su, cớp án som toâq aroâiq tamái cớp cloc o lứq.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Chơ án dŏq cumuiq ki tâng ping tamái khong án; ping ki noau tốc tâng tamáu côl. Chơ án vih tamáu catáng chíq ngoah ping. Moâm ki án chu.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Mari tễ vil Mac-dala, cớp Mari canŏ́h ễn, alới tacu tapoang nhêng chu ngoah ping.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Máh tangái parnỡ la tangái ntun tỗp I-sarel thrũan táq lêq. Tangái ki máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi, alới pỡq chu Phi-lat.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Alới pai chóq Phi-lat neq: “Achuaih ơi! Hếq sanhữ bo cũai lauq ki noâng tamoong, án pai neq: ‘Cứq cuchĩt, ma vớt pái tangái cứq tamoong loah.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ngkíq, hếq sễq achuaih yỗn noau kĩaq carsĩat ping ki toau toâq tangái pái. Chơ tỗp rien tễ án tỡ têq pỡq ĩt tuoiq tỗ cumuiq ki. Khân alới bữn tuoiq, ki alới lứq atỡng cũai canŏ́h neq: ‘Yê-su cuchĩt, chơ án tamoong loah.’ Khân alới pai Yê-su tamoong loah, ŏ́c lauq ki ntâng hỡn tễ ŏ́c lauq noau pai án la Crĩt.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Chơ Phi-lat ta‑ỡi alới neq: “Anhia dững tahan pỡq kĩaq ping ki; tam rangứh anhia.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ngkíq alới loŏh tễ ki. Chơ alới pỡq cloaih ngoah ping ki yỗn khâm lứq. Cớp alới ớn tahan kĩaq ping ki.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.