Mateus 27

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Toâq poang tarưp parnỡ, mbỡiq rưm-rưm, nheq tữh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp nheq máh cũai sốt nheq sâu, alới sarhống cớp chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Alới chŏ́q Yê-su cớp dững án pỡ atĩ Phi-lat cũai Rô-ma, án ca sốt tâng cruang ki.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 Tữ Yuda, án ca khoiq chếq Yê-su, sâng cũai sốt pai: Yê-su cóq cuchĩt, ngkíq án sâng ngua lứq cỗ tễ ranáq án khoiq táq. Chơ án dững culáh loah pái chít ŏ́c práq pỡ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 Án pai neq: “Cứq khoiq táq lôih yuaq cứq khoiq chếq manoaq ca tỡ bữn lôih ntrớu.”
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ngkíq Yuda voang táh práq ki tâng Dống Sang Toâr. Chơ án loŏh yác, chŏ́q panũar cớp sarớt tacong bữm.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới tỗiq ĩt práq ki, cớp alới pai neq: “Práq nâi la kia tễ aham cũai. Ngkíq puai phễp rit hái tỡ têq dŏq práq nâi tâng Dống Sang Toâr.”
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Chơ alới sarhống. Moâm ki alới chỡng muoi tâm cutễq toâq práq ki. Cutễq ki alới chỡng tễ cũai chiang táq adéh toâq cutễq tabát. Alới chỡng tâm cutễq ki ien tứp cũai tễ cruang canŏ́h ca cuchĩt pỡ ki.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Ngkíq toau tangái nâi noau amứh cutễq ki la Tâm Cutễq Aham Cũai Cuchĩt.
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Yê-su ỡt tayứng yáng moat Phi-lat la cũai Rô-ma, sốt tâng cruang ki. Phi-lat blớh Yê-su neq: “Mới la lứq puo tỗp I-sarel tỡ?”
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ngkíq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp cũai sốt nheq sâu, alới cauq Yê-su. Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Chơ Phi-lat blớh ễn: “Mới sâng ma tỡ bữn noau cauq mới sa‑ữi ramứh?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi muoi ŏ́c ntrớu. Ngkíq cũai sốt ki sâng dớt lứq.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Toâq tangái cũai I-sarel rôm cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, alới bữn rit cũai sốt cruang ki acláh manoaq cũai tũ puai pahỡm cũai proai rưoh yoc ễ acláh.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Bo ki bữn manoaq cũai tũ, ramứh Ba-raba. Dũ náq dáng nheq ramứh án.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Ngkíq, bo cũai clứng ỡt rôm ngki, Phi-lat blớh alới neq: “Cũai aléq anhia yoc cứq acláh yỗn anhia, Ba-raba tỡ la Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Phi-lat dáng samoât lứq máh cũai sốt ki ũan lứq cớp Yê-su yuaq cũai proai alới yoc ễ puai Yê-su. Yuaq ngkíq alới dững Yê-su toâq pỡ án.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Bo Phi-lat tacu tâng ntốq án sữq, lacuoi án cơiq parnai pỡ án neq: “Mới chỗi táq ntrớu chóq cũai ki, yuaq án tỡ bữn táq lôih ntrớu. Tabữ mahái cứq rláu mpáu tễ án, chơ tangái nâi cứq sâng croŏq lứq.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Ma nheq cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới ớn máh cũai clứng ki sễq tễ sốt yỗn acláh Ba-raba, ma cachĩt Yê-su.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 Án ca sốt ki blớh cũai clứng neq: “Tễ bar náq cũai nâi, anhia yoc cứq acláh noau?”
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Phi-lat blớh ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu anhia ễq cứq táq chóq Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 Phi-lat blớh loah ễn: “Nŏ́q? Ntrớu án táq lôih chóq anhia?”
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 Tữ Phi-lat dáng án tỡ têq táq ntrớu dŏq chuai Yê-su, cớp án ngcŏh cũai clứng ki táq choac lứq ễn, ngkíq án ĩt dỡq, chơ án ariau atĩ yáng moat alới, cớp án pai neq: “Nâi la cứq táq tếc, cứq tỡ bữn tôt ntrớu tễ cũai nâi cuchĩt. Ŏ́c ki tam anhia.”
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 Nheq tữh cũai clứng ki ta‑ỡi loah neq: “Tôt cũai ki cuchĩt sễq yỗn toâq pỡ hếq cớp toâq pỡ con acái hếq hỡ.”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Chơ Phi-lat acláh Ba-raba yỗn cũai clứng ki. Ma Yê-su, Phi-lat yỗn noau proaih án. Vớt ki án chiau Yê-su yỗn alới dững téh án tâng aluang sangcáng.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Chơ, máh tahan Phi-lat dững Yê-su mut tâng dống noau dốq sữq cũai. Ntốq ki bữn tahan clứng lứq toâq ỡt pễr Yê-su.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 Alới tũot tampâc Yê-su, cớp alới asớp án au tuar santứm ễng.
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 Alới táq carvang sarlia apưng tâng plỡ án. Cớp alới yỗn án yống ralỡng yoah atĩ atoam. Moâm ki alới sacốh racớl yáng moat án cớp ayê ra‑ac án, pai neq: “Cucốh noau casai puo I-sarel!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 Alới cuchóh tâng tỗ Yê-su, cớp alới ĩt ralỡng toân tâng plỡ án.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Moâm alới ayê ra‑ac án, chơ alới tũot au tuar cớp asớp loah tampâc án bữm. Chơ alới dững aloŏh án dŏq téh án tâng aluang sangcáng.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Tữ alới loŏh vớt tễ vil, alới ramóh manoaq samiang tâng rana, ramứh Si-môn. Án la cũai tễ cruang Si-rên. Alới ễp án dỗl aluang sangcáng Yê-su.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 Alới toâq pỡ ntốq ramứh Cô-cô-tha. Santoiq nâi parlong loah la ‘Ntốq Nghang Cantar Plỡ’.
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 Ỡt ntốq ki noau avơi yỗn Yê-su nguaiq blŏ́ng carchốc cớp crơng ntáng. Yê-su yễl, ma án tỡ bữn nguaiq.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Chơ alới téh Yê-su tâng aluang sangcáng. Cớp alới tampễq tampâc án na séng anhúq, aléq bữn la thỗi.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Moâm ki alới tacu kĩaq Yê-su.
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 Yoah pỡng plỡ Yê-su alới dŏq muoi khlễc pian; cớp alới chĩc chữq neq: CŨAI NÂI LA YÊ-SU. ÁN LA PUO CŨAI I-SAREL.
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Noau téh bar náq cũai savễng cheq Yê-su tê, manoaq coah atoam, manoaq coah avêr.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Máh cũai pỡq pha bân ki, alới culữt-culiau ayê ra‑ac Yê-su.
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 Alới pai neq: “Mới nâi ơiq ca pai ễ talốh dống sang Yiang Sursĩ. Chơ mới táq loah pái tangái la moâm toâp. Âu sanua mới chuai amoong loah tỗ mới bữm. Khân mới lứq Con Yiang Sursĩ, ki mới sễng tễ aluang sangcáng ki.”
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, tỗp alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 Alới pai neq: “Cũai canŏ́h têq án chuai amoong, ma tỗ án bữm, tỡ hữm têq án chuai. Khân án lứq puo cũai I-sarel, yỗn án sễng bữm tễ aluang sangcáng ki. Khân ngkíq, hái lứq sa‑âm án tê.
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Án sa‑âm Yiang Sursĩ, cớp án pai án la Con Yiang Sursĩ. Khân lứq ngkíq, yỗn Yiang Sursĩ chuai amoong án sanua.”
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Cớp alới bar náq savễng ca noau téh tâng aluang sangcáng muoi prớh cớp Yê-su, alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 Tễ moat mandang toâng toau toâq moat mandang priang, cỡt canám nheq tâng cruang ki.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 Toâq mandang priang Yê-su arô casang lứq neq: “Ê-li, Ê-li, lama-sabac-tani?” Santoiq nâi parlong loah la: “Yiang Sursĩ cứq ơi! Yiang Sursĩ cứq ơi! Nŏ́q mới táh chíq cứq?”
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Toâq cũai tayứng cheq ki sâng Yê-su arô, alới pai neq: “Án arô Ê-li!”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 Bữn manoaq tễ alới ki lúh ĩt muoi cốc aroâiq. Án alốq aroâiq ki tâng blŏ́ng nhŏ́q, cớp án chŏ́q aroâiq ki tâng dũi. Chơ án avơi yỗn Yê-su yáp.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ma cũai canŏ́h pai neq: “Hái acoan voai. Hái nhêng Ê-li toâq chuai án, ma tỡ bữn!”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 Yê-su u‑ỗi casang lứq ễn, chơ án ta-ŏh rangứh.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 Bo ki toâp aroâiq noau yoang tâng Dống Sang Toâr cỡt raháq tễ pỡng toâq pưn, cỡt bar sarễc. Cutễq cacưt, cớp máh tamáu cỡt pacháh.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 Ping cumuiq riang noau pớh bữm, yỗn sa‑ữi náq cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Vớt Yê-su tamoong loah, máh cũai ca khoiq cuchĩt, alới loŏh tễ ping, cớp alới mut tâng vil Yaru-salem. Tâng vil ki bữn clứng cũai hữm alới.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Bo ki bữn manoaq sốt muoi culám tahan, án ỡt kĩaq Yê-su. Nheq náq alới hữm cutễq cacưt, cớp alới hữm máh ramứh canŏ́h hỡ. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq, cớp alới pai neq: “Lứq samoât cũai nâi la Con Yiang Sursĩ!”
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Bữn sa‑ữi náq mansễm ỡt yơng tapoang nhêng chu Yê-su. Alới ki khoiq puai Yê-su tễ cruang Cali-lê, cớp alới chứm siem án.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Tâng tỗp mansễm ki bữn Mari tễ vil Mac-dala, Mari la mpiq Yacỡ cớp Yô-sê, cớp mpiq alới bar náq con samiang Sê-badê.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Toâq paloŏng nhứm-nhứm, bữn manoaq cũai sốc tễ vil Ari-mathê toâq. Ramứh án la Yô-sep. Án la cũai rien tễ Yê-su tê.
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 Án toâq pỡ Phi-lat, cớp án sễq cumuiq Yê-su. Phi-lat ớn noau yỗn cumuiq Yê-su pỡ án.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Ngkíq Yô-sep ĩt cumuiq Yê-su, cớp án som toâq aroâiq tamái cớp cloc o lứq.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 Chơ án dŏq cumuiq ki tâng ping tamái khong án; ping ki noau tốc tâng tamáu côl. Chơ án vih tamáu catáng chíq ngoah ping. Moâm ki án chu.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mari tễ vil Mac-dala, cớp Mari canŏ́h ễn, alới tacu tapoang nhêng chu ngoah ping.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Máh tangái parnỡ la tangái ntun tỗp I-sarel thrũan táq lêq. Tangái ki máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi, alới pỡq chu Phi-lat.
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 Alới pai chóq Phi-lat neq: “Achuaih ơi! Hếq sanhữ bo cũai lauq ki noâng tamoong, án pai neq: ‘Cứq cuchĩt, ma vớt pái tangái cứq tamoong loah.’
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ngkíq, hếq sễq achuaih yỗn noau kĩaq carsĩat ping ki toau toâq tangái pái. Chơ tỗp rien tễ án tỡ têq pỡq ĩt tuoiq tỗ cumuiq ki. Khân alới bữn tuoiq, ki alới lứq atỡng cũai canŏ́h neq: ‘Yê-su cuchĩt, chơ án tamoong loah.’ Khân alới pai Yê-su tamoong loah, ŏ́c lauq ki ntâng hỡn tễ ŏ́c lauq noau pai án la Crĩt.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Chơ Phi-lat ta‑ỡi alới neq: “Anhia dững tahan pỡq kĩaq ping ki; tam rangứh anhia.”
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 Ngkíq alới loŏh tễ ki. Chơ alới pỡq cloaih ngoah ping ki yỗn khâm lứq. Cớp alới ớn tahan kĩaq ping ki.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.