Mateus 27

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Toâq poang tarưp parnỡ, mbỡiq rưm-rưm, nheq tữh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp nheq máh cũai sốt nheq sâu, alới sarhống cớp chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Alới chŏ́q Yê-su cớp dững án pỡ atĩ Phi-lat cũai Rô-ma, án ca sốt tâng cruang ki.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Tữ Yuda, án ca khoiq chếq Yê-su, sâng cũai sốt pai: Yê-su cóq cuchĩt, ngkíq án sâng ngua lứq cỗ tễ ranáq án khoiq táq. Chơ án dững culáh loah pái chít ŏ́c práq pỡ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Án pai neq: “Cứq khoiq táq lôih yuaq cứq khoiq chếq manoaq ca tỡ bữn lôih ntrớu.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Ngkíq Yuda voang táh práq ki tâng Dống Sang Toâr. Chơ án loŏh yác, chŏ́q panũar cớp sarớt tacong bữm.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới tỗiq ĩt práq ki, cớp alới pai neq: “Práq nâi la kia tễ aham cũai. Ngkíq puai phễp rit hái tỡ têq dŏq práq nâi tâng Dống Sang Toâr.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Chơ alới sarhống. Moâm ki alới chỡng muoi tâm cutễq toâq práq ki. Cutễq ki alới chỡng tễ cũai chiang táq adéh toâq cutễq tabát. Alới chỡng tâm cutễq ki ien tứp cũai tễ cruang canŏ́h ca cuchĩt pỡ ki.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Ngkíq toau tangái nâi noau amứh cutễq ki la Tâm Cutễq Aham Cũai Cuchĩt.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yê-su ỡt tayứng yáng moat Phi-lat la cũai Rô-ma, sốt tâng cruang ki. Phi-lat blớh Yê-su neq: “Mới la lứq puo tỗp I-sarel tỡ?”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Ngkíq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp cũai sốt nheq sâu, alới cauq Yê-su. Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Chơ Phi-lat blớh ễn: “Mới sâng ma tỡ bữn noau cauq mới sa‑ữi ramứh?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi muoi ŏ́c ntrớu. Ngkíq cũai sốt ki sâng dớt lứq.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Toâq tangái cũai I-sarel rôm cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, alới bữn rit cũai sốt cruang ki acláh manoaq cũai tũ puai pahỡm cũai proai rưoh yoc ễ acláh.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Bo ki bữn manoaq cũai tũ, ramứh Ba-raba. Dũ náq dáng nheq ramứh án.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Ngkíq, bo cũai clứng ỡt rôm ngki, Phi-lat blớh alới neq: “Cũai aléq anhia yoc cứq acláh yỗn anhia, Ba-raba tỡ la Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Phi-lat dáng samoât lứq máh cũai sốt ki ũan lứq cớp Yê-su yuaq cũai proai alới yoc ễ puai Yê-su. Yuaq ngkíq alới dững Yê-su toâq pỡ án.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Bo Phi-lat tacu tâng ntốq án sữq, lacuoi án cơiq parnai pỡ án neq: “Mới chỗi táq ntrớu chóq cũai ki, yuaq án tỡ bữn táq lôih ntrớu. Tabữ mahái cứq rláu mpáu tễ án, chơ tangái nâi cứq sâng croŏq lứq.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ma nheq cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới ớn máh cũai clứng ki sễq tễ sốt yỗn acláh Ba-raba, ma cachĩt Yê-su.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Án ca sốt ki blớh cũai clứng neq: “Tễ bar náq cũai nâi, anhia yoc cứq acláh noau?”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Phi-lat blớh ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu anhia ễq cứq táq chóq Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Phi-lat blớh loah ễn: “Nŏ́q? Ntrớu án táq lôih chóq anhia?”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Tữ Phi-lat dáng án tỡ têq táq ntrớu dŏq chuai Yê-su, cớp án ngcŏh cũai clứng ki táq choac lứq ễn, ngkíq án ĩt dỡq, chơ án ariau atĩ yáng moat alới, cớp án pai neq: “Nâi la cứq táq tếc, cứq tỡ bữn tôt ntrớu tễ cũai nâi cuchĩt. Ŏ́c ki tam anhia.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Nheq tữh cũai clứng ki ta‑ỡi loah neq: “Tôt cũai ki cuchĩt sễq yỗn toâq pỡ hếq cớp toâq pỡ con acái hếq hỡ.”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Chơ Phi-lat acláh Ba-raba yỗn cũai clứng ki. Ma Yê-su, Phi-lat yỗn noau proaih án. Vớt ki án chiau Yê-su yỗn alới dững téh án tâng aluang sangcáng.
26 — ausente —
27 Chơ, máh tahan Phi-lat dững Yê-su mut tâng dống noau dốq sữq cũai. Ntốq ki bữn tahan clứng lứq toâq ỡt pễr Yê-su.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Alới tũot tampâc Yê-su, cớp alới asớp án au tuar santứm ễng.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Alới táq carvang sarlia apưng tâng plỡ án. Cớp alới yỗn án yống ralỡng yoah atĩ atoam. Moâm ki alới sacốh racớl yáng moat án cớp ayê ra‑ac án, pai neq: “Cucốh noau casai puo I-sarel!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Alới cuchóh tâng tỗ Yê-su, cớp alới ĩt ralỡng toân tâng plỡ án.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Moâm alới ayê ra‑ac án, chơ alới tũot au tuar cớp asớp loah tampâc án bữm. Chơ alới dững aloŏh án dŏq téh án tâng aluang sangcáng.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Tữ alới loŏh vớt tễ vil, alới ramóh manoaq samiang tâng rana, ramứh Si-môn. Án la cũai tễ cruang Si-rên. Alới ễp án dỗl aluang sangcáng Yê-su.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Alới toâq pỡ ntốq ramứh Cô-cô-tha. Santoiq nâi parlong loah la ‘Ntốq Nghang Cantar Plỡ’.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Ỡt ntốq ki noau avơi yỗn Yê-su nguaiq blŏ́ng carchốc cớp crơng ntáng. Yê-su yễl, ma án tỡ bữn nguaiq.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Chơ alới téh Yê-su tâng aluang sangcáng. Cớp alới tampễq tampâc án na séng anhúq, aléq bữn la thỗi.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Moâm ki alới tacu kĩaq Yê-su.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Yoah pỡng plỡ Yê-su alới dŏq muoi khlễc pian; cớp alới chĩc chữq neq: CŨAI NÂI LA YÊ-SU. ÁN LA PUO CŨAI I-SAREL.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Noau téh bar náq cũai savễng cheq Yê-su tê, manoaq coah atoam, manoaq coah avêr.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Máh cũai pỡq pha bân ki, alới culữt-culiau ayê ra‑ac Yê-su.
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 Alới pai neq: “Mới nâi ơiq ca pai ễ talốh dống sang Yiang Sursĩ. Chơ mới táq loah pái tangái la moâm toâp. Âu sanua mới chuai amoong loah tỗ mới bữm. Khân mới lứq Con Yiang Sursĩ, ki mới sễng tễ aluang sangcáng ki.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, tỗp alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Alới pai neq: “Cũai canŏ́h têq án chuai amoong, ma tỗ án bữm, tỡ hữm têq án chuai. Khân án lứq puo cũai I-sarel, yỗn án sễng bữm tễ aluang sangcáng ki. Khân ngkíq, hái lứq sa‑âm án tê.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Án sa‑âm Yiang Sursĩ, cớp án pai án la Con Yiang Sursĩ. Khân lứq ngkíq, yỗn Yiang Sursĩ chuai amoong án sanua.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Cớp alới bar náq savễng ca noau téh tâng aluang sangcáng muoi prớh cớp Yê-su, alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Tễ moat mandang toâng toau toâq moat mandang priang, cỡt canám nheq tâng cruang ki.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Toâq mandang priang Yê-su arô casang lứq neq: “Ê-li, Ê-li, lama-sabac-tani?” Santoiq nâi parlong loah la: “Yiang Sursĩ cứq ơi! Yiang Sursĩ cứq ơi! Nŏ́q mới táh chíq cứq?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Toâq cũai tayứng cheq ki sâng Yê-su arô, alới pai neq: “Án arô Ê-li!”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Bữn manoaq tễ alới ki lúh ĩt muoi cốc aroâiq. Án alốq aroâiq ki tâng blŏ́ng nhŏ́q, cớp án chŏ́q aroâiq ki tâng dũi. Chơ án avơi yỗn Yê-su yáp.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ma cũai canŏ́h pai neq: “Hái acoan voai. Hái nhêng Ê-li toâq chuai án, ma tỡ bữn!”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yê-su u‑ỗi casang lứq ễn, chơ án ta-ŏh rangứh.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Bo ki toâp aroâiq noau yoang tâng Dống Sang Toâr cỡt raháq tễ pỡng toâq pưn, cỡt bar sarễc. Cutễq cacưt, cớp máh tamáu cỡt pacháh.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Ping cumuiq riang noau pớh bữm, yỗn sa‑ữi náq cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Vớt Yê-su tamoong loah, máh cũai ca khoiq cuchĩt, alới loŏh tễ ping, cớp alới mut tâng vil Yaru-salem. Tâng vil ki bữn clứng cũai hữm alới.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Bo ki bữn manoaq sốt muoi culám tahan, án ỡt kĩaq Yê-su. Nheq náq alới hữm cutễq cacưt, cớp alới hữm máh ramứh canŏ́h hỡ. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq, cớp alới pai neq: “Lứq samoât cũai nâi la Con Yiang Sursĩ!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Bữn sa‑ữi náq mansễm ỡt yơng tapoang nhêng chu Yê-su. Alới ki khoiq puai Yê-su tễ cruang Cali-lê, cớp alới chứm siem án.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Tâng tỗp mansễm ki bữn Mari tễ vil Mac-dala, Mari la mpiq Yacỡ cớp Yô-sê, cớp mpiq alới bar náq con samiang Sê-badê.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Toâq paloŏng nhứm-nhứm, bữn manoaq cũai sốc tễ vil Ari-mathê toâq. Ramứh án la Yô-sep. Án la cũai rien tễ Yê-su tê.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Án toâq pỡ Phi-lat, cớp án sễq cumuiq Yê-su. Phi-lat ớn noau yỗn cumuiq Yê-su pỡ án.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Ngkíq Yô-sep ĩt cumuiq Yê-su, cớp án som toâq aroâiq tamái cớp cloc o lứq.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Chơ án dŏq cumuiq ki tâng ping tamái khong án; ping ki noau tốc tâng tamáu côl. Chơ án vih tamáu catáng chíq ngoah ping. Moâm ki án chu.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mari tễ vil Mac-dala, cớp Mari canŏ́h ễn, alới tacu tapoang nhêng chu ngoah ping.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Máh tangái parnỡ la tangái ntun tỗp I-sarel thrũan táq lêq. Tangái ki máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi, alới pỡq chu Phi-lat.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Alới pai chóq Phi-lat neq: “Achuaih ơi! Hếq sanhữ bo cũai lauq ki noâng tamoong, án pai neq: ‘Cứq cuchĩt, ma vớt pái tangái cứq tamoong loah.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Ngkíq, hếq sễq achuaih yỗn noau kĩaq carsĩat ping ki toau toâq tangái pái. Chơ tỗp rien tễ án tỡ têq pỡq ĩt tuoiq tỗ cumuiq ki. Khân alới bữn tuoiq, ki alới lứq atỡng cũai canŏ́h neq: ‘Yê-su cuchĩt, chơ án tamoong loah.’ Khân alới pai Yê-su tamoong loah, ŏ́c lauq ki ntâng hỡn tễ ŏ́c lauq noau pai án la Crĩt.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Chơ Phi-lat ta‑ỡi alới neq: “Anhia dững tahan pỡq kĩaq ping ki; tam rangứh anhia.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ngkíq alới loŏh tễ ki. Chơ alới pỡq cloaih ngoah ping ki yỗn khâm lứq. Cớp alới ớn tahan kĩaq ping ki.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.