Mateus 27
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Toâq poang tarưp parnỡ, mbỡiq rưm-rưm, nheq tữh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp nheq máh cũai sốt nheq sâu, alới sarhống cớp chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Alới chŏ́q Yê-su cớp dững án pỡ atĩ Phi-lat cũai Rô-ma, án ca sốt tâng cruang ki.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Tữ Yuda, án ca khoiq chếq Yê-su, sâng cũai sốt pai: Yê-su cóq cuchĩt, ngkíq án sâng ngua lứq cỗ tễ ranáq án khoiq táq. Chơ án dững culáh loah pái chít ŏ́c práq pỡ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Án pai neq: “Cứq khoiq táq lôih yuaq cứq khoiq chếq manoaq ca tỡ bữn lôih ntrớu.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Ngkíq Yuda voang táh práq ki tâng Dống Sang Toâr. Chơ án loŏh yác, chŏ́q panũar cớp sarớt tacong bữm.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới tỗiq ĩt práq ki, cớp alới pai neq: “Práq nâi la kia tễ aham cũai. Ngkíq puai phễp rit hái tỡ têq dŏq práq nâi tâng Dống Sang Toâr.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Chơ alới sarhống. Moâm ki alới chỡng muoi tâm cutễq toâq práq ki. Cutễq ki alới chỡng tễ cũai chiang táq adéh toâq cutễq tabát. Alới chỡng tâm cutễq ki ien tứp cũai tễ cruang canŏ́h ca cuchĩt pỡ ki.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ngkíq toau tangái nâi noau amứh cutễq ki la Tâm Cutễq Aham Cũai Cuchĩt.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 — ausente —
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 — ausente —
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Yê-su ỡt tayứng yáng moat Phi-lat la cũai Rô-ma, sốt tâng cruang ki. Phi-lat blớh Yê-su neq: “Mới la lứq puo tỗp I-sarel tỡ?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ngkíq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp cũai sốt nheq sâu, alới cauq Yê-su. Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Chơ Phi-lat blớh ễn: “Mới sâng ma tỡ bữn noau cauq mới sa‑ữi ramứh?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi muoi ŏ́c ntrớu. Ngkíq cũai sốt ki sâng dớt lứq.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Toâq tangái cũai I-sarel rôm cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, alới bữn rit cũai sốt cruang ki acláh manoaq cũai tũ puai pahỡm cũai proai rưoh yoc ễ acláh.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Bo ki bữn manoaq cũai tũ, ramứh Ba-raba. Dũ náq dáng nheq ramứh án.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Ngkíq, bo cũai clứng ỡt rôm ngki, Phi-lat blớh alới neq: “Cũai aléq anhia yoc cứq acláh yỗn anhia, Ba-raba tỡ la Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Phi-lat dáng samoât lứq máh cũai sốt ki ũan lứq cớp Yê-su yuaq cũai proai alới yoc ễ puai Yê-su. Yuaq ngkíq alới dững Yê-su toâq pỡ án.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Bo Phi-lat tacu tâng ntốq án sữq, lacuoi án cơiq parnai pỡ án neq: “Mới chỗi táq ntrớu chóq cũai ki, yuaq án tỡ bữn táq lôih ntrớu. Tabữ mahái cứq rláu mpáu tễ án, chơ tangái nâi cứq sâng croŏq lứq.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ma nheq cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới ớn máh cũai clứng ki sễq tễ sốt yỗn acláh Ba-raba, ma cachĩt Yê-su.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Án ca sốt ki blớh cũai clứng neq: “Tễ bar náq cũai nâi, anhia yoc cứq acláh noau?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Phi-lat blớh ễn neq: “Khân ngkíq, ntrớu anhia ễq cứq táq chóq Yê-su, án ca noau dŏq Crĩt?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Phi-lat blớh loah ễn: “Nŏ́q? Ntrớu án táq lôih chóq anhia?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Tữ Phi-lat dáng án tỡ têq táq ntrớu dŏq chuai Yê-su, cớp án ngcŏh cũai clứng ki táq choac lứq ễn, ngkíq án ĩt dỡq, chơ án ariau atĩ yáng moat alới, cớp án pai neq: “Nâi la cứq táq tếc, cứq tỡ bữn tôt ntrớu tễ cũai nâi cuchĩt. Ŏ́c ki tam anhia.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Nheq tữh cũai clứng ki ta‑ỡi loah neq: “Tôt cũai ki cuchĩt sễq yỗn toâq pỡ hếq cớp toâq pỡ con acái hếq hỡ.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Chơ Phi-lat acláh Ba-raba yỗn cũai clứng ki. Ma Yê-su, Phi-lat yỗn noau proaih án. Vớt ki án chiau Yê-su yỗn alới dững téh án tâng aluang sangcáng.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Chơ, máh tahan Phi-lat dững Yê-su mut tâng dống noau dốq sữq cũai. Ntốq ki bữn tahan clứng lứq toâq ỡt pễr Yê-su.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Alới tũot tampâc Yê-su, cớp alới asớp án au tuar santứm ễng.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Alới táq carvang sarlia apưng tâng plỡ án. Cớp alới yỗn án yống ralỡng yoah atĩ atoam. Moâm ki alới sacốh racớl yáng moat án cớp ayê ra‑ac án, pai neq: “Cucốh noau casai puo I-sarel!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Alới cuchóh tâng tỗ Yê-su, cớp alới ĩt ralỡng toân tâng plỡ án.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Moâm alới ayê ra‑ac án, chơ alới tũot au tuar cớp asớp loah tampâc án bữm. Chơ alới dững aloŏh án dŏq téh án tâng aluang sangcáng.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Tữ alới loŏh vớt tễ vil, alới ramóh manoaq samiang tâng rana, ramứh Si-môn. Án la cũai tễ cruang Si-rên. Alới ễp án dỗl aluang sangcáng Yê-su.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Alới toâq pỡ ntốq ramứh Cô-cô-tha. Santoiq nâi parlong loah la ‘Ntốq Nghang Cantar Plỡ’.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ỡt ntốq ki noau avơi yỗn Yê-su nguaiq blŏ́ng carchốc cớp crơng ntáng. Yê-su yễl, ma án tỡ bữn nguaiq.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Chơ alới téh Yê-su tâng aluang sangcáng. Cớp alới tampễq tampâc án na séng anhúq, aléq bữn la thỗi.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Moâm ki alới tacu kĩaq Yê-su.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Yoah pỡng plỡ Yê-su alới dŏq muoi khlễc pian; cớp alới chĩc chữq neq: CŨAI NÂI LA YÊ-SU. ÁN LA PUO CŨAI I-SAREL.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Noau téh bar náq cũai savễng cheq Yê-su tê, manoaq coah atoam, manoaq coah avêr.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Máh cũai pỡq pha bân ki, alới culữt-culiau ayê ra‑ac Yê-su.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Alới pai neq: “Mới nâi ơiq ca pai ễ talốh dống sang Yiang Sursĩ. Chơ mới táq loah pái tangái la moâm toâp. Âu sanua mới chuai amoong loah tỗ mới bữm. Khân mới lứq Con Yiang Sursĩ, ki mới sễng tễ aluang sangcáng ki.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, tỗp alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Alới pai neq: “Cũai canŏ́h têq án chuai amoong, ma tỗ án bữm, tỡ hữm têq án chuai. Khân án lứq puo cũai I-sarel, yỗn án sễng bữm tễ aluang sangcáng ki. Khân ngkíq, hái lứq sa‑âm án tê.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Án sa‑âm Yiang Sursĩ, cớp án pai án la Con Yiang Sursĩ. Khân lứq ngkíq, yỗn Yiang Sursĩ chuai amoong án sanua.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Cớp alới bar náq savễng ca noau téh tâng aluang sangcáng muoi prớh cớp Yê-su, alới ayê ra‑ac Yê-su tê.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Tễ moat mandang toâng toau toâq moat mandang priang, cỡt canám nheq tâng cruang ki.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Toâq mandang priang Yê-su arô casang lứq neq: “Ê-li, Ê-li, lama-sabac-tani?” Santoiq nâi parlong loah la: “Yiang Sursĩ cứq ơi! Yiang Sursĩ cứq ơi! Nŏ́q mới táh chíq cứq?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Toâq cũai tayứng cheq ki sâng Yê-su arô, alới pai neq: “Án arô Ê-li!”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Bữn manoaq tễ alới ki lúh ĩt muoi cốc aroâiq. Án alốq aroâiq ki tâng blŏ́ng nhŏ́q, cớp án chŏ́q aroâiq ki tâng dũi. Chơ án avơi yỗn Yê-su yáp.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Ma cũai canŏ́h pai neq: “Hái acoan voai. Hái nhêng Ê-li toâq chuai án, ma tỡ bữn!”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Yê-su u‑ỗi casang lứq ễn, chơ án ta-ŏh rangứh.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Bo ki toâp aroâiq noau yoang tâng Dống Sang Toâr cỡt raháq tễ pỡng toâq pưn, cỡt bar sarễc. Cutễq cacưt, cớp máh tamáu cỡt pacháh.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Ping cumuiq riang noau pớh bữm, yỗn sa‑ữi náq cũai ca puai ngê Yiang Sursĩ ca khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Vớt Yê-su tamoong loah, máh cũai ca khoiq cuchĩt, alới loŏh tễ ping, cớp alới mut tâng vil Yaru-salem. Tâng vil ki bữn clứng cũai hữm alới.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Bo ki bữn manoaq sốt muoi culám tahan, án ỡt kĩaq Yê-su. Nheq náq alới hữm cutễq cacưt, cớp alới hữm máh ramứh canŏ́h hỡ. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq, cớp alới pai neq: “Lứq samoât cũai nâi la Con Yiang Sursĩ!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Bữn sa‑ữi náq mansễm ỡt yơng tapoang nhêng chu Yê-su. Alới ki khoiq puai Yê-su tễ cruang Cali-lê, cớp alới chứm siem án.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Tâng tỗp mansễm ki bữn Mari tễ vil Mac-dala, Mari la mpiq Yacỡ cớp Yô-sê, cớp mpiq alới bar náq con samiang Sê-badê.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Toâq paloŏng nhứm-nhứm, bữn manoaq cũai sốc tễ vil Ari-mathê toâq. Ramứh án la Yô-sep. Án la cũai rien tễ Yê-su tê.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Án toâq pỡ Phi-lat, cớp án sễq cumuiq Yê-su. Phi-lat ớn noau yỗn cumuiq Yê-su pỡ án.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Ngkíq Yô-sep ĩt cumuiq Yê-su, cớp án som toâq aroâiq tamái cớp cloc o lứq.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Chơ án dŏq cumuiq ki tâng ping tamái khong án; ping ki noau tốc tâng tamáu côl. Chơ án vih tamáu catáng chíq ngoah ping. Moâm ki án chu.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Mari tễ vil Mac-dala, cớp Mari canŏ́h ễn, alới tacu tapoang nhêng chu ngoah ping.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Máh tangái parnỡ la tangái ntun tỗp I-sarel thrũan táq lêq. Tangái ki máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai Pha-rasi, alới pỡq chu Phi-lat.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Alới pai chóq Phi-lat neq: “Achuaih ơi! Hếq sanhữ bo cũai lauq ki noâng tamoong, án pai neq: ‘Cứq cuchĩt, ma vớt pái tangái cứq tamoong loah.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Ngkíq, hếq sễq achuaih yỗn noau kĩaq carsĩat ping ki toau toâq tangái pái. Chơ tỗp rien tễ án tỡ têq pỡq ĩt tuoiq tỗ cumuiq ki. Khân alới bữn tuoiq, ki alới lứq atỡng cũai canŏ́h neq: ‘Yê-su cuchĩt, chơ án tamoong loah.’ Khân alới pai Yê-su tamoong loah, ŏ́c lauq ki ntâng hỡn tễ ŏ́c lauq noau pai án la Crĩt.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Chơ Phi-lat ta‑ỡi alới neq: “Anhia dững tahan pỡq kĩaq ping ki; tam rangứh anhia.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Ngkíq alới loŏh tễ ki. Chơ alới pỡq cloaih ngoah ping ki yỗn khâm lứq. Cớp alới ớn tahan kĩaq ping ki.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.