Mateus 15
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Ntun ki bữn máh cũai tễ tỗp Pha-rasi cớp tễ tỗp yống rit, alới toâq pỡ Yê-su tễ vil Yaru-salem, cớp alới blớh Yê-su neq:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Nŏ́q tỗp rien tễ thâi tỡ bữn puai phễp rit achúc achiac hái? Nŏ́q nhũang alới chi-cha ma alới tỡ bữn ariau atĩ puai phễp rit ki?”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Nŏ́q anhia táh chíq ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, ma anhia puai rit anhia bữm ễn?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Lứq Yiang Sursĩ khoiq patâp neq:
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Yiang Sursĩ atỡng ngkíq, ma anhia atỡng neq: ‘Têq noau pai chóq mpiq mpoaq neq: “Máh ramứh cứq têq chuai anhia, ki cứq khoiq ữq sang yỗn Yiang Sursĩ chơ.”
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Khân ngkíq, tỡ chuai mpiq mpoaq la thỗi.’ Ma cũai ki lứq tỡ bữn yám noap mpiq mpoaq án. Ngkíq anhia patŏ́ng níc tễ rit cũai, ma anhia táh chíq máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Anhia la cũai táq nan sâng! Lứq pĩeiq máh santoiq Ê-sai pai tễ anhia neq:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Máh cũai nâi khễn cứq ống bỗq sâng,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Alới sang cứq ma alới sang tỡ cỡt ŏ́c.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Moâm ki Yê-su arô cũai clứng toâq pỡ án. Án atỡng alới neq: “Anhia tamứng yỗn samoât!
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Nheq tữh crơng sana cũai chóq tâng bỗq tỡ bữn táq yỗn cũai cỡt sâuq. Ma ngê ca bữn tâng mứt, bỗq lứq pai aloŏh, chơ ngê ki táq yỗn cũai cỡt sâuq.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Moâm ki tỗp rien tễ Yê-su toâq atỡng án neq: “Thâi dáng ma tỡ bữn, tỗp Pha-rasi sâng ũan lứq tễ máh santoiq thâi pai adớh ki?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Yê-su ta‑ỡi alới toâq parnai sacâm neq: “Khân nỡm aluang aléq ma Mpoaq cứq tâng paloŏng tỡ bữn chóh, nỡ‑ra Yiang Sursĩ rơq chíq nỡm aluang ki.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Ngkíq, anhia chỗi chanchớm ntrớu tễ alới. Alới la samoât riang cũai sũt moat ma yoc ễ ayông cũai sũt canŏ́h. Ngkíq alới sapứl parnơi tâng prúng.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Chơ Phi-er sễq tễ Yê-su neq: “Sễq thâi atỡng raloaih tễ ŏ́c sacâm ki.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Yê-su blớh alới neq: “Nŏ́q anhia la tỡ bữn sapúh riang cũai canŏ́h tê tỡ?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Anhia tỡ yũah sapúh sĩa? Crơng sana mut tâng bỗq, lưn chu púng, chơ loŏh na parnỡq.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Ma ngê cớp santoiq ntrớu loŏh tễ bỗq, máh ngê ki loŏh tễ mứt pahỡm. Ngê ki táq yỗn cũai cỡt sâuq.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Máh ŏ́c sâuq ca chống loŏh tễ mứt cũai la neq: chanchớm ranáq sâuq, cachĩt cũai, cooc lacuoi tỡ la cayac noau, tỡ bữn lacuoi cayac ma bếq parnơi, tutuoiq, thũ cũai, cớp lốc acrieiq.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Nheq ramứh nâi táq yỗn cũai cỡt lôih. Ma khân cũai cha sana ma án tỡ bữn ariau atĩ, ŏ́c ki tỡ bữn lôih ntrớu.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Vớt ki Yê-su loŏh tễ ntốq ki, mut tâng cruang mpễr vil Ti-rơ cớp vil Sadôn.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Bữn mansễm tễ tỗp Cana-an ca ỡt tâng cruang ki toâq pỡ Yê-su, cớp pai casang lứq neq: “Ncháu ơi! Ncháu tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt! Sễq Ncháu sarũiq táq cứq nứng. Con mansễm cứq bữn a‑ĩ hâp lứq, bữn yiang sâuq payốh níc án.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ma Yê-su tỡ bữn ta‑ỡi án ntrớu. Tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ Yê-su cớp pai neq: “Sễq thâi ớn mansễm nâi chu, yuaq án puai níc hái, rasễq rasuong sa‑ĩr lứq.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Yê-su ta‑ỡi neq: “Yiang Sursĩ ớn cứq toâq ống pỡ tỗp I-sarel sâng. Alới la samoât riang charán cữu clŏ́c rana.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Moâm Yê-su pai ngkíq, mansễm ki toâq pỡ Yê-su cớp pai neq: “Cucốh Ncháu cứq ơi! Sễq Ncháu chuai cứq nứng!”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Ma Yê-su ta‑ỡi neq: “Tỡ pĩeiq ĩt crơng sana carnễn; chơ tôi chíq yỗn acho cha.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Mansễm ki ta‑ỡi Yê-su, pai neq: “Lứq pĩeiq Ncháu pai. Ma acho têq cha rabéq rayâl ca sarũoi pưn cachơng cha.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Chơ Yê-su ta‑ỡi mansễm ki: “Mới la mansễm sa‑âm samoât samơi. Ramứh mới sễq, lứq cứq yỗn mới bữn.”
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Yê-su loŏh tễ ntốq ki, pỡq cheq clóng Cali-lê ễn. Chơ án chỗn tacu tâng dũal.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Clứng cũai toâq pỡ án. Alới dững pỡ Yê-su máh cũai bữn sa‑ữi ramứh a‑ĩ neq: Cũai yỗt, cũai sũt moat, cũai ngong, cũai ralĩh, cớp clứng cũai a‑ĩ canŏ́h hỡ. Alới dŏq máh cũai a‑ĩ ki cheq ayững Yê-su. Chơ Yê-su táq bán nheq máh cũai a‑ĩ ki.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Máh cũai ki sâng dớt lứq toâq alới hữm cũai ngong ma têq táq ntỡng, cũai ralĩh ma cỡt o loah, cũai yỗt ma têq pupỡq, cũai sũt ma cỡt poang. Alới khễn Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp I-sarel sang.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Yê-su arô tỗp rien tễ án toâq pỡ án, cớp pai neq: “Cứq sâng sarũiq táq lứq chóq máh cũai clứng nâi, cỗ alới ỡt cớp cứq nheq pái tangái chơ, cớp alới ŏ́q crơng sana cha. Cứq tỡ ễq yỗn alới chu púng miat sâng, cŏh lơ alới dớm veq tâng rana.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Tỗp rien tễ Yê-su blớh án neq: “Nŏ́q hái ễ táq yỗn bữn crơng sana siem cũai clứng nâi, yuaq ntốq nâi yơng lứq tễ cũai ỡt?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Yê-su blớh loah alới neq: “Sếq lám bễng anhia bữn?”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Yê-su ớn cũai clứng ki tacu tâng cutễq.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Chơ án ĩt tapul lám bễng cớp bar pái lám sĩaq ki. Án sa‑ỡn Yiang Sursĩ yỗn bữn crơng cha nâi. Moâm ki án pĩh bễng cớp sĩaq avơi yỗn tỗp rien tễ án; chơ alới tampễq yỗn cũai clứng ki cha.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Nheq tữh cũai ki cha pasâi nheq. Chơ tỗp rien tễ Yê-su parỗm loah sana clữi alới cha, bữn poân tapul crưo.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Nheq tữh cũai ca cha ki, sám pỗn ngin náq, noap ống cũai carsai samiang, tỡ bữn noap cũai mansễm cớp carnễn.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Moâm ki Yê-su ớn cũai clứng ki chu. Chơ án chỗn tâng tuoc pỡq chu cruang Ma-cadan ễn.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.