Mateus 13

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tâng tangái ki Yê-su loŏh tễ dống cớp pỡq tacu cheq tor dỡq clóng.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Bữn clứng cũai ỡt rôm pễr án. Ngkíq án chỗn tacu tâng tuoc. Ma máh cũai clứng ki noâng ỡt tayứng tâng tor.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Chơ Yê-su atỡng máh cũai ki sa‑ữi ramứh toâq parnai sacâm. Án atỡng neq: “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Chơ chớm srúh tot chíq ŏ́c ki.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq cada, pưn moang lantar. Ŏ́c ki dáh chái lứq, yuaq cutễq ki tỡ bữn yarũ.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Ma toâq moat mandang loŏh phũac lứq, bát ki cỡt khỗ, yuaq rêh án tỡ bữn yarũ. Án roŏh, chơ cuchĩt.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia ki dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh o cớp cỡt palâi o. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt pái chít ŏ́c.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ án cớp blớh án neq: “Cỗ nŏ́q thâi atỡng toâq parnai sacâm chóq máh cũai ki?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cỗ Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia dáng chơ máh parnai cartooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn yỗn alới ki dáng.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq yỗn cũai ki bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq ŏ́q, máh ŏ́c cũai ki khoiq bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Cứq atỡng cũai ki toâq parnai sacâm, la cỗ alới nhêng ma alới tỡ bữn hữm, alới tamứng ma alới tỡ bữn sâng, cớp alới tỡ bữn dáng ntrớu tháng.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Ngkíq, cỗ tễ alới ki cỡt rapĩeiq santoiq Ê-sai, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Yuaq nheq tữh cũai nâi bữn mứt coang,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Ma anhia bữn ŏ́c bốn sa‑ữi lứq. Anhia bữn moat têq hữm cớp bữn cutũr têq sâng.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn sa‑ữi náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, cớp bữn clứng cũai tanoang o canŏ́h tê, nheq tữh alới ễr áiq yoc ễ hữm máh ranáq anhia hữm sanua, ma alới tỡ dáng bữn hữm. Cớp alới ki yoc lứq sâng máh ŏ́c anhia sâng sanua, ma alới tỡ dáng bữn sâng.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Ngkíq, anhia tamứng yỗn chễng parnai sacâm tễ manoaq trứh ŏ́c la sacâm ntrớu.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Bữn cũai tamứng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn sapúh ntrớu. Chơ yiang Satan toâq pũr ĩt chíq parnai o ki tễ mứt pahỡm án. Cũai ki samoât riang cutễq noau tĩn tâng rana. Ŏ́c ki satooh, ma tỡ bữn dáh ntrớu.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq cada pưn moang lantar. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Chái lứq án ĩt cớp pruam sa‑âm parnai ki bũi ỡn lứq.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Ma án tỡ bữn cỡt rêh yarũ. Ngkíq án bữn tamoong mahỗi sâng. Khân bữn túh coat toâq pỡ án cỗ tian án sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, ki án tỡ bữn sa‑âm noâng.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Ma mứt án ỡt lua cứt tâng dỡi nâi, cớp án ham sốc bữn. Máh ramứh ki éc chíq parnai Yiang Sursĩ yỗn tỡ bữn cỡt palâi ntrớu.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Ma bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq o. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki cớp án sâng samoât samơi. Án ki cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt palâi muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt palâi tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt palâi pái chít ŏ́c.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq samiang choat saro o tâng sarái án.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ma bữn muoi sadâu, bo nheq tữh cũai bếq, án ca sâng ũan chóq cũai ndỡm sarái, án mut trứh ŏ́c payuac yoaq nian tâng sarái ki. Moâm cũai ki trứh ŏ́c, chơ án loŏh tễ sarái.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Toâq saro ki dáh cớp parlứm, ŏ́c payuac dáh tê.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Ngkíq máh cũai táq ranáq yỗn ncháu ki toâq atỡng ncháu alới neq: ‘Ncháu ơi! Lứq ma tỡ bữn, ncháu choat ống ŏ́c saro sâng tâng sarái ncháu? Khân ngkíq, ki tễ léq payuac yoaq nian ki toâq?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ncháu ta‑ỡi alới neq: ‘Bữn manoaq ca sâng ũan chóq cứq táq ranáq ki.’ Alới ca táq ranáq ki blớh sĩa neq: ‘Ncháu yoc hếq pỡq rơq chíq nỡm payuac yoaq nian ki tỡ?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Ncháu ki ta‑ỡi loah neq: ‘Tỡ bữn. Cứq ngcŏh bo anhia rơq nỡm payuac, anhia lứq rơq dếh nỡm saro hỡ.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Hái dŏq nỡm saro cớp nỡm payuac ki dáh parnơi yỗn toau toâq ngư tangái hái sot. Tữ tangái ki toâq, cứq ớn alới ca sot saro neq: Anhia rơq chíq nỡm payuac voai. Chơ anhia curốm cớp apŏ́ng tâng ũih máh nỡm ki. Moâm ki, anhia sot saro cớp chóq tâng ntốq cứq dŏq.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm sĩa neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang muoi ŏ́c cuplốq lavứng.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Bữn cũai ĩt ŏ́c nâi dững trứh tâng sarái án. Ŏ́c nâi la cacớt hỡn nheq tễ máh ŏ́c canŏ́h. Ma toâq án dáh, án toâr hỡn nheq tễ máh bát canŏ́h. Án cỡt samoât aluang, têq chớm táq sóh tâng abễng án.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Yê-su atỡng alới muoi parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang crơng noau táq yỗn bễng mi cỡt pluoih. Bữn mansễm ĩt manhũt crơng ki; chơ án talốc cớp bỗt mi tâng adéh pống. Chơ bỗt mi ki cỡt pluoih nheq.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yê-su atỡng dũ ramứh nâi na parnai sacâm chóq cũai clứng ki. Án tỡ bữn atỡng alới ŏ́c ntrớu khân tỡ bữn atỡng na parnai sacâm.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Án táq ngkíq yỗn cỡt rapĩeiq santoiq manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai tễ Yê-su neq:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Moâm ki Yê-su yỗn cũai clứng ki chu; chơ án mut tâng dống. Tỗp rien tễ án toâq sễq tễ án neq: “Thâi ơi! Hếq sễq thâi aloŏh ngê tễ parnai sacâm saro cớp payuac yoaq nian.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Án ca choat saro o la Con Yiang Cỡt Cũai.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Sarái sacâm tễ máh cruang tâng cutễq nâi. Ŏ́c o sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái Yiang Sursĩ. Payuac yoaq nian sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái yiang Satan.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Án ca choat payuac yoaq nian la yiang Satan, án ũan Ncháu sarái ki. Ngư sot saro la tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai. Alới ca sot saro, la máh ranễng Yiang Sursĩ.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Alới ễ rơq cớp curốm payuac, chơ apŏ́ng tâng ũih. Machớng ki tê Yiang Sursĩ ễ táq chóq cũai tâng tangái án rablớh nheq tữh cũai.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Con Yiang Cỡt Cũai ễ ớn ranễng án pỡq dũ ntốq án sốt, yỗn parỗm máh cũai táq lôih cớp máh cũai paryỗng cũai canŏ́h táq lôih.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Chơ ranễng ki ễ apŏ́ng máh cũai lôih tâng pống sarloac. Ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh coat lứq.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Bo ki máh cũai tanoang o bữn ỡt tâng ntốq Mpoaq alới tâng paloŏng sốt. Alới cỡt samoât riang moat mandang claq tâng ntốq ki. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât noau tứp crơng moat lứq tâng sarái. Toâq cũai canŏ́h ramóh crơng ki, án cubớl yỗn clỡp loah, cớp án ỡn lứq. Chơ án chu chếq nheq máh mun tâng dống án, chơ án pỡq chỡng tâm sarái ki.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq chuaq yoc ễ chỡng hỗt tiaq o lứq.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Toâq án ramóh muoi ŏ́c hỗt o hỡn tễ canŏ́h, chơ án pỡq chếq chíq nheq máh mun án. Moâm ki án pỡq chỡng ŏ́c hỗt tiaq ki.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Cớp cứq sacâm neq: Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang alieiq sĩaq noau yoang tâng dỡq. Án cỗp dũ ramứh sĩaq.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Tữ sĩaq chuat poân alieiq, máh cũai chuaq sĩaq ti alieiq achỗn tâng tor. Chơ alới tacu pác sĩaq. Sĩaq o, alới chóq tâng adữ. Sĩaq sâuq, alới táh.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Toâq tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai, án táq machớng ki tê. Án ớn máh ranễng án pỡq pác cũai. Alới ễ parỗm máh cũai, cớp cayoah cũai sâuq tễ cũai tanoang o.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Chơ alới ễ apŏ́ng chíq máh cũai sâuq tâng pống sarloac. Tâng ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh arức lứq.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Moâm ki Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Máh ramứh nâi, anhia sapúh nheq ma tỡ bữn?”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Yê-su atỡng ễn neq: “Yuaq ngkíq, dũ náq cũai yống rit tỗp I-sarel ca khoiq rien tễ ngê Yiang Sursĩ táq sốt, têq atỡng tễ ngê tiaq cớp ngê tamái yỗn cũai canŏ́h dáng. Nâi la samoât riang cũai ncháu dống aloŏh mun án tễ crơng tiaq cớp crơng tamái.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Toâq Yê-su atỡng moâm parnai sacâm ki, án loŏh tễ ntốq ki.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Án chu loah pỡ vil án, la vil Na-sarễt. Ỡt ngki án tabŏ́q atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel. Alới ca tamứng santoiq án atỡng ki sâng dớt lứq. Chơ alới blớh neq: “Tễ léq án bữn ngê rangoaiq nâi? Cớp yuaq nŏ́q án têq táq ranáq salễh ki?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Lứq ma tỡ bữn, án nâi la con cũai chiang táq pian? Lứq ma tỡ bữn, Mari la mpiq án, cớp Yacỡ, Yô-sê, Si-môn, cớp Yude la a‑ễm án?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Cớp lứq ma tỡ bữn, máh amuaq án ỡt muoi vil cớp hái? Ma tễ léq án bữn máh ngê ki?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Chơ alới mumat Yê-su; alới sâng ũan lứq án atỡng ngkíq. Yê-su atỡng alới ễn neq: “Khân bữn manoaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq atỡng tâng vil canŏ́h, cũai tâng vil ki lứq yám noap án. Ma khân án atỡng tâng vil án bữm, cớp tâng dống án bữm, alới ki tỡ bữn yám noap án.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Ngkíq Yê-su tỡ bữn táq sa‑ữi ranáq salễh tâng vil ki, cỗ alới tỡ bữn sa‑âm.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.