Mateus 13
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Tâng tangái ki Yê-su loŏh tễ dống cớp pỡq tacu cheq tor dỡq clóng.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Bữn clứng cũai ỡt rôm pễr án. Ngkíq án chỗn tacu tâng tuoc. Ma máh cũai clứng ki noâng ỡt tayứng tâng tor.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Chơ Yê-su atỡng máh cũai ki sa‑ữi ramứh toâq parnai sacâm. Án atỡng neq: “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Chơ chớm srúh tot chíq ŏ́c ki.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq cada, pưn moang lantar. Ŏ́c ki dáh chái lứq, yuaq cutễq ki tỡ bữn yarũ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ma toâq moat mandang loŏh phũac lứq, bát ki cỡt khỗ, yuaq rêh án tỡ bữn yarũ. Án roŏh, chơ cuchĩt.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia ki dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh o cớp cỡt palâi o. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt pái chít ŏ́c.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ án cớp blớh án neq: “Cỗ nŏ́q thâi atỡng toâq parnai sacâm chóq máh cũai ki?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cỗ Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia dáng chơ máh parnai cartooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn yỗn alới ki dáng.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq yỗn cũai ki bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq ŏ́q, máh ŏ́c cũai ki khoiq bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Cứq atỡng cũai ki toâq parnai sacâm, la cỗ alới nhêng ma alới tỡ bữn hữm, alới tamứng ma alới tỡ bữn sâng, cớp alới tỡ bữn dáng ntrớu tháng.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Ngkíq, cỗ tễ alới ki cỡt rapĩeiq santoiq Ê-sai, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Yuaq nheq tữh cũai nâi bữn mứt coang,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 “Ma anhia bữn ŏ́c bốn sa‑ữi lứq. Anhia bữn moat têq hữm cớp bữn cutũr têq sâng.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn sa‑ữi náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, cớp bữn clứng cũai tanoang o canŏ́h tê, nheq tữh alới ễr áiq yoc ễ hữm máh ranáq anhia hữm sanua, ma alới tỡ dáng bữn hữm. Cớp alới ki yoc lứq sâng máh ŏ́c anhia sâng sanua, ma alới tỡ dáng bữn sâng.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Ngkíq, anhia tamứng yỗn chễng parnai sacâm tễ manoaq trứh ŏ́c la sacâm ntrớu.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Bữn cũai tamứng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn sapúh ntrớu. Chơ yiang Satan toâq pũr ĩt chíq parnai o ki tễ mứt pahỡm án. Cũai ki samoât riang cutễq noau tĩn tâng rana. Ŏ́c ki satooh, ma tỡ bữn dáh ntrớu.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq cada pưn moang lantar. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Chái lứq án ĩt cớp pruam sa‑âm parnai ki bũi ỡn lứq.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Ma án tỡ bữn cỡt rêh yarũ. Ngkíq án bữn tamoong mahỗi sâng. Khân bữn túh coat toâq pỡ án cỗ tian án sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, ki án tỡ bữn sa‑âm noâng.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Ma mứt án ỡt lua cứt tâng dỡi nâi, cớp án ham sốc bữn. Máh ramứh ki éc chíq parnai Yiang Sursĩ yỗn tỡ bữn cỡt palâi ntrớu.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Ma bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq o. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki cớp án sâng samoât samơi. Án ki cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt palâi muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt palâi tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt palâi pái chít ŏ́c.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq samiang choat saro o tâng sarái án.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ma bữn muoi sadâu, bo nheq tữh cũai bếq, án ca sâng ũan chóq cũai ndỡm sarái, án mut trứh ŏ́c payuac yoaq nian tâng sarái ki. Moâm cũai ki trứh ŏ́c, chơ án loŏh tễ sarái.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Toâq saro ki dáh cớp parlứm, ŏ́c payuac dáh tê.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Ngkíq máh cũai táq ranáq yỗn ncháu ki toâq atỡng ncháu alới neq: ‘Ncháu ơi! Lứq ma tỡ bữn, ncháu choat ống ŏ́c saro sâng tâng sarái ncháu? Khân ngkíq, ki tễ léq payuac yoaq nian ki toâq?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ncháu ta‑ỡi alới neq: ‘Bữn manoaq ca sâng ũan chóq cứq táq ranáq ki.’ Alới ca táq ranáq ki blớh sĩa neq: ‘Ncháu yoc hếq pỡq rơq chíq nỡm payuac yoaq nian ki tỡ?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Ncháu ki ta‑ỡi loah neq: ‘Tỡ bữn. Cứq ngcŏh bo anhia rơq nỡm payuac, anhia lứq rơq dếh nỡm saro hỡ.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Hái dŏq nỡm saro cớp nỡm payuac ki dáh parnơi yỗn toau toâq ngư tangái hái sot. Tữ tangái ki toâq, cứq ớn alới ca sot saro neq: Anhia rơq chíq nỡm payuac voai. Chơ anhia curốm cớp apŏ́ng tâng ũih máh nỡm ki. Moâm ki, anhia sot saro cớp chóq tâng ntốq cứq dŏq.’”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm sĩa neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang muoi ŏ́c cuplốq lavứng.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Bữn cũai ĩt ŏ́c nâi dững trứh tâng sarái án. Ŏ́c nâi la cacớt hỡn nheq tễ máh ŏ́c canŏ́h. Ma toâq án dáh, án toâr hỡn nheq tễ máh bát canŏ́h. Án cỡt samoât aluang, têq chớm táq sóh tâng abễng án.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Yê-su atỡng alới muoi parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang crơng noau táq yỗn bễng mi cỡt pluoih. Bữn mansễm ĩt manhũt crơng ki; chơ án talốc cớp bỗt mi tâng adéh pống. Chơ bỗt mi ki cỡt pluoih nheq.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yê-su atỡng dũ ramứh nâi na parnai sacâm chóq cũai clứng ki. Án tỡ bữn atỡng alới ŏ́c ntrớu khân tỡ bữn atỡng na parnai sacâm.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Án táq ngkíq yỗn cỡt rapĩeiq santoiq manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai tễ Yê-su neq:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Moâm ki Yê-su yỗn cũai clứng ki chu; chơ án mut tâng dống. Tỗp rien tễ án toâq sễq tễ án neq: “Thâi ơi! Hếq sễq thâi aloŏh ngê tễ parnai sacâm saro cớp payuac yoaq nian.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Án ca choat saro o la Con Yiang Cỡt Cũai.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Sarái sacâm tễ máh cruang tâng cutễq nâi. Ŏ́c o sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái Yiang Sursĩ. Payuac yoaq nian sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái yiang Satan.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Án ca choat payuac yoaq nian la yiang Satan, án ũan Ncháu sarái ki. Ngư sot saro la tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai. Alới ca sot saro, la máh ranễng Yiang Sursĩ.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Alới ễ rơq cớp curốm payuac, chơ apŏ́ng tâng ũih. Machớng ki tê Yiang Sursĩ ễ táq chóq cũai tâng tangái án rablớh nheq tữh cũai.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Con Yiang Cỡt Cũai ễ ớn ranễng án pỡq dũ ntốq án sốt, yỗn parỗm máh cũai táq lôih cớp máh cũai paryỗng cũai canŏ́h táq lôih.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Chơ ranễng ki ễ apŏ́ng máh cũai lôih tâng pống sarloac. Ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh coat lứq.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Bo ki máh cũai tanoang o bữn ỡt tâng ntốq Mpoaq alới tâng paloŏng sốt. Alới cỡt samoât riang moat mandang claq tâng ntốq ki. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât noau tứp crơng moat lứq tâng sarái. Toâq cũai canŏ́h ramóh crơng ki, án cubớl yỗn clỡp loah, cớp án ỡn lứq. Chơ án chu chếq nheq máh mun tâng dống án, chơ án pỡq chỡng tâm sarái ki.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq chuaq yoc ễ chỡng hỗt tiaq o lứq.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Toâq án ramóh muoi ŏ́c hỗt o hỡn tễ canŏ́h, chơ án pỡq chếq chíq nheq máh mun án. Moâm ki án pỡq chỡng ŏ́c hỗt tiaq ki.”
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Cớp cứq sacâm neq: Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang alieiq sĩaq noau yoang tâng dỡq. Án cỗp dũ ramứh sĩaq.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Tữ sĩaq chuat poân alieiq, máh cũai chuaq sĩaq ti alieiq achỗn tâng tor. Chơ alới tacu pác sĩaq. Sĩaq o, alới chóq tâng adữ. Sĩaq sâuq, alới táh.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Toâq tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai, án táq machớng ki tê. Án ớn máh ranễng án pỡq pác cũai. Alới ễ parỗm máh cũai, cớp cayoah cũai sâuq tễ cũai tanoang o.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Chơ alới ễ apŏ́ng chíq máh cũai sâuq tâng pống sarloac. Tâng ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh arức lứq.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Moâm ki Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Máh ramứh nâi, anhia sapúh nheq ma tỡ bữn?”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Yê-su atỡng ễn neq: “Yuaq ngkíq, dũ náq cũai yống rit tỗp I-sarel ca khoiq rien tễ ngê Yiang Sursĩ táq sốt, têq atỡng tễ ngê tiaq cớp ngê tamái yỗn cũai canŏ́h dáng. Nâi la samoât riang cũai ncháu dống aloŏh mun án tễ crơng tiaq cớp crơng tamái.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Toâq Yê-su atỡng moâm parnai sacâm ki, án loŏh tễ ntốq ki.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Án chu loah pỡ vil án, la vil Na-sarễt. Ỡt ngki án tabŏ́q atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel. Alới ca tamứng santoiq án atỡng ki sâng dớt lứq. Chơ alới blớh neq: “Tễ léq án bữn ngê rangoaiq nâi? Cớp yuaq nŏ́q án têq táq ranáq salễh ki?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Lứq ma tỡ bữn, án nâi la con cũai chiang táq pian? Lứq ma tỡ bữn, Mari la mpiq án, cớp Yacỡ, Yô-sê, Si-môn, cớp Yude la a‑ễm án?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Cớp lứq ma tỡ bữn, máh amuaq án ỡt muoi vil cớp hái? Ma tễ léq án bữn máh ngê ki?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Chơ alới mumat Yê-su; alới sâng ũan lứq án atỡng ngkíq. Yê-su atỡng alới ễn neq: “Khân bữn manoaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq atỡng tâng vil canŏ́h, cũai tâng vil ki lứq yám noap án. Ma khân án atỡng tâng vil án bữm, cớp tâng dống án bữm, alới ki tỡ bữn yám noap án.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Ngkíq Yê-su tỡ bữn táq sa‑ữi ranáq salễh tâng vil ki, cỗ alới tỡ bữn sa‑âm.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.