Mateus 13

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tâng tangái ki Yê-su loŏh tễ dống cớp pỡq tacu cheq tor dỡq clóng.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Bữn clứng cũai ỡt rôm pễr án. Ngkíq án chỗn tacu tâng tuoc. Ma máh cũai clứng ki noâng ỡt tayứng tâng tor.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Chơ Yê-su atỡng máh cũai ki sa‑ữi ramứh toâq parnai sacâm. Án atỡng neq: “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Chơ chớm srúh tot chíq ŏ́c ki.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq cada, pưn moang lantar. Ŏ́c ki dáh chái lứq, yuaq cutễq ki tỡ bữn yarũ.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Ma toâq moat mandang loŏh phũac lứq, bát ki cỡt khỗ, yuaq rêh án tỡ bữn yarũ. Án roŏh, chơ cuchĩt.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia ki dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh o cớp cỡt palâi o. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt pái chít ŏ́c.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ án cớp blớh án neq: “Cỗ nŏ́q thâi atỡng toâq parnai sacâm chóq máh cũai ki?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cỗ Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia dáng chơ máh parnai cartooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn yỗn alới ki dáng.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq yỗn cũai ki bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq ŏ́q, máh ŏ́c cũai ki khoiq bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Cứq atỡng cũai ki toâq parnai sacâm, la cỗ alới nhêng ma alới tỡ bữn hữm, alới tamứng ma alới tỡ bữn sâng, cớp alới tỡ bữn dáng ntrớu tháng.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Ngkíq, cỗ tễ alới ki cỡt rapĩeiq santoiq Ê-sai, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Yuaq nheq tữh cũai nâi bữn mứt coang,
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 “Ma anhia bữn ŏ́c bốn sa‑ữi lứq. Anhia bữn moat têq hữm cớp bữn cutũr têq sâng.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn sa‑ữi náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, cớp bữn clứng cũai tanoang o canŏ́h tê, nheq tữh alới ễr áiq yoc ễ hữm máh ranáq anhia hữm sanua, ma alới tỡ dáng bữn hữm. Cớp alới ki yoc lứq sâng máh ŏ́c anhia sâng sanua, ma alới tỡ dáng bữn sâng.
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Ngkíq, anhia tamứng yỗn chễng parnai sacâm tễ manoaq trứh ŏ́c la sacâm ntrớu.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Bữn cũai tamứng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn sapúh ntrớu. Chơ yiang Satan toâq pũr ĩt chíq parnai o ki tễ mứt pahỡm án. Cũai ki samoât riang cutễq noau tĩn tâng rana. Ŏ́c ki satooh, ma tỡ bữn dáh ntrớu.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq cada pưn moang lantar. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Chái lứq án ĩt cớp pruam sa‑âm parnai ki bũi ỡn lứq.
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Ma án tỡ bữn cỡt rêh yarũ. Ngkíq án bữn tamoong mahỗi sâng. Khân bữn túh coat toâq pỡ án cỗ tian án sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, ki án tỡ bữn sa‑âm noâng.
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Ma mứt án ỡt lua cứt tâng dỡi nâi, cớp án ham sốc bữn. Máh ramứh ki éc chíq parnai Yiang Sursĩ yỗn tỡ bữn cỡt palâi ntrớu.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Ma bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq o. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki cớp án sâng samoât samơi. Án ki cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt palâi muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt palâi tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt palâi pái chít ŏ́c.”
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq samiang choat saro o tâng sarái án.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Ma bữn muoi sadâu, bo nheq tữh cũai bếq, án ca sâng ũan chóq cũai ndỡm sarái, án mut trứh ŏ́c payuac yoaq nian tâng sarái ki. Moâm cũai ki trứh ŏ́c, chơ án loŏh tễ sarái.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Toâq saro ki dáh cớp parlứm, ŏ́c payuac dáh tê.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Ngkíq máh cũai táq ranáq yỗn ncháu ki toâq atỡng ncháu alới neq: ‘Ncháu ơi! Lứq ma tỡ bữn, ncháu choat ống ŏ́c saro sâng tâng sarái ncháu? Khân ngkíq, ki tễ léq payuac yoaq nian ki toâq?’
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Ncháu ta‑ỡi alới neq: ‘Bữn manoaq ca sâng ũan chóq cứq táq ranáq ki.’ Alới ca táq ranáq ki blớh sĩa neq: ‘Ncháu yoc hếq pỡq rơq chíq nỡm payuac yoaq nian ki tỡ?’
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Ncháu ki ta‑ỡi loah neq: ‘Tỡ bữn. Cứq ngcŏh bo anhia rơq nỡm payuac, anhia lứq rơq dếh nỡm saro hỡ.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 Hái dŏq nỡm saro cớp nỡm payuac ki dáh parnơi yỗn toau toâq ngư tangái hái sot. Tữ tangái ki toâq, cứq ớn alới ca sot saro neq: Anhia rơq chíq nỡm payuac voai. Chơ anhia curốm cớp apŏ́ng tâng ũih máh nỡm ki. Moâm ki, anhia sot saro cớp chóq tâng ntốq cứq dŏq.’”
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm sĩa neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang muoi ŏ́c cuplốq lavứng.
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 Bữn cũai ĩt ŏ́c nâi dững trứh tâng sarái án. Ŏ́c nâi la cacớt hỡn nheq tễ máh ŏ́c canŏ́h. Ma toâq án dáh, án toâr hỡn nheq tễ máh bát canŏ́h. Án cỡt samoât aluang, têq chớm táq sóh tâng abễng án.”
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Yê-su atỡng alới muoi parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang crơng noau táq yỗn bễng mi cỡt pluoih. Bữn mansễm ĩt manhũt crơng ki; chơ án talốc cớp bỗt mi tâng adéh pống. Chơ bỗt mi ki cỡt pluoih nheq.”
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Yê-su atỡng dũ ramứh nâi na parnai sacâm chóq cũai clứng ki. Án tỡ bữn atỡng alới ŏ́c ntrớu khân tỡ bữn atỡng na parnai sacâm.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Án táq ngkíq yỗn cỡt rapĩeiq santoiq manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai tễ Yê-su neq:
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Moâm ki Yê-su yỗn cũai clứng ki chu; chơ án mut tâng dống. Tỗp rien tễ án toâq sễq tễ án neq: “Thâi ơi! Hếq sễq thâi aloŏh ngê tễ parnai sacâm saro cớp payuac yoaq nian.”
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Án ca choat saro o la Con Yiang Cỡt Cũai.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 Sarái sacâm tễ máh cruang tâng cutễq nâi. Ŏ́c o sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái Yiang Sursĩ. Payuac yoaq nian sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái yiang Satan.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Án ca choat payuac yoaq nian la yiang Satan, án ũan Ncháu sarái ki. Ngư sot saro la tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai. Alới ca sot saro, la máh ranễng Yiang Sursĩ.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Alới ễ rơq cớp curốm payuac, chơ apŏ́ng tâng ũih. Machớng ki tê Yiang Sursĩ ễ táq chóq cũai tâng tangái án rablớh nheq tữh cũai.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 Con Yiang Cỡt Cũai ễ ớn ranễng án pỡq dũ ntốq án sốt, yỗn parỗm máh cũai táq lôih cớp máh cũai paryỗng cũai canŏ́h táq lôih.
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 Chơ ranễng ki ễ apŏ́ng máh cũai lôih tâng pống sarloac. Ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh coat lứq.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Bo ki máh cũai tanoang o bữn ỡt tâng ntốq Mpoaq alới tâng paloŏng sốt. Alới cỡt samoât riang moat mandang claq tâng ntốq ki. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât noau tứp crơng moat lứq tâng sarái. Toâq cũai canŏ́h ramóh crơng ki, án cubớl yỗn clỡp loah, cớp án ỡn lứq. Chơ án chu chếq nheq máh mun tâng dống án, chơ án pỡq chỡng tâm sarái ki.”
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq chuaq yoc ễ chỡng hỗt tiaq o lứq.
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Toâq án ramóh muoi ŏ́c hỗt o hỡn tễ canŏ́h, chơ án pỡq chếq chíq nheq máh mun án. Moâm ki án pỡq chỡng ŏ́c hỗt tiaq ki.”
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 “Cớp cứq sacâm neq: Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang alieiq sĩaq noau yoang tâng dỡq. Án cỗp dũ ramứh sĩaq.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Tữ sĩaq chuat poân alieiq, máh cũai chuaq sĩaq ti alieiq achỗn tâng tor. Chơ alới tacu pác sĩaq. Sĩaq o, alới chóq tâng adữ. Sĩaq sâuq, alới táh.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Toâq tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai, án táq machớng ki tê. Án ớn máh ranễng án pỡq pác cũai. Alới ễ parỗm máh cũai, cớp cayoah cũai sâuq tễ cũai tanoang o.
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Chơ alới ễ apŏ́ng chíq máh cũai sâuq tâng pống sarloac. Tâng ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh arức lứq.”
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Moâm ki Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Máh ramứh nâi, anhia sapúh nheq ma tỡ bữn?”
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Yê-su atỡng ễn neq: “Yuaq ngkíq, dũ náq cũai yống rit tỗp I-sarel ca khoiq rien tễ ngê Yiang Sursĩ táq sốt, têq atỡng tễ ngê tiaq cớp ngê tamái yỗn cũai canŏ́h dáng. Nâi la samoât riang cũai ncháu dống aloŏh mun án tễ crơng tiaq cớp crơng tamái.”
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 Toâq Yê-su atỡng moâm parnai sacâm ki, án loŏh tễ ntốq ki.
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 Án chu loah pỡ vil án, la vil Na-sarễt. Ỡt ngki án tabŏ́q atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel. Alới ca tamứng santoiq án atỡng ki sâng dớt lứq. Chơ alới blớh neq: “Tễ léq án bữn ngê rangoaiq nâi? Cớp yuaq nŏ́q án têq táq ranáq salễh ki?
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Lứq ma tỡ bữn, án nâi la con cũai chiang táq pian? Lứq ma tỡ bữn, Mari la mpiq án, cớp Yacỡ, Yô-sê, Si-môn, cớp Yude la a‑ễm án?
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Cớp lứq ma tỡ bữn, máh amuaq án ỡt muoi vil cớp hái? Ma tễ léq án bữn máh ngê ki?”
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Chơ alới mumat Yê-su; alới sâng ũan lứq án atỡng ngkíq. Yê-su atỡng alới ễn neq: “Khân bữn manoaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq atỡng tâng vil canŏ́h, cũai tâng vil ki lứq yám noap án. Ma khân án atỡng tâng vil án bữm, cớp tâng dống án bữm, alới ki tỡ bữn yám noap án.”
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Ngkíq Yê-su tỡ bữn táq sa‑ữi ranáq salễh tâng vil ki, cỗ alới tỡ bữn sa‑âm.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.