Mateus 13

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tâng tangái ki Yê-su loŏh tễ dống cớp pỡq tacu cheq tor dỡq clóng.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Bữn clứng cũai ỡt rôm pễr án. Ngkíq án chỗn tacu tâng tuoc. Ma máh cũai clứng ki noâng ỡt tayứng tâng tor.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Chơ Yê-su atỡng máh cũai ki sa‑ữi ramứh toâq parnai sacâm. Án atỡng neq: “Bữn manoaq cũai pỡq trứh ŏ́c.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Bo án trứh, bữn ŏ́c satooh tâng rana. Chơ chớm srúh tot chíq ŏ́c ki.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Bữn ŏ́c canŏ́h satooh tâng cutễq cada, pưn moang lantar. Ŏ́c ki dáh chái lứq, yuaq cutễq ki tỡ bữn yarũ.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ma toâq moat mandang loŏh phũac lứq, bát ki cỡt khỗ, yuaq rêh án tỡ bữn yarũ. Án roŏh, chơ cuchĩt.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ bát sarlia ki dáh, án éc chíq bát mbỡiq dáh tễ ŏ́c cũai ki trứh.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Cớp bữn ŏ́c canŏ́h ễn satooh tâng cutễq o. Ŏ́c ki dáh o cớp cỡt palâi o. Muoi nỡm cỡt muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt pái chít ŏ́c.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ án cớp blớh án neq: “Cỗ nŏ́q thâi atỡng toâq parnai sacâm chóq máh cũai ki?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cỗ Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia dáng chơ máh parnai cartooq tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn yỗn alới ki dáng.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Cũai aléq khoiq bữn chơ, cứq yỗn cũai ki bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma cũai aléq ŏ́q, máh ŏ́c cũai ki khoiq bữn, lứq cỡt pứt loah nheq.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Cứq atỡng cũai ki toâq parnai sacâm, la cỗ alới nhêng ma alới tỡ bữn hữm, alới tamứng ma alới tỡ bữn sâng, cớp alới tỡ bữn dáng ntrớu tháng.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Ngkíq, cỗ tễ alới ki cỡt rapĩeiq santoiq Ê-sai, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq pai neq:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Yuaq nheq tữh cũai nâi bữn mứt coang,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 “Ma anhia bữn ŏ́c bốn sa‑ữi lứq. Anhia bữn moat têq hữm cớp bữn cutũr têq sâng.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn sa‑ữi náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, cớp bữn clứng cũai tanoang o canŏ́h tê, nheq tữh alới ễr áiq yoc ễ hữm máh ranáq anhia hữm sanua, ma alới tỡ dáng bữn hữm. Cớp alới ki yoc lứq sâng máh ŏ́c anhia sâng sanua, ma alới tỡ dáng bữn sâng.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Ngkíq, anhia tamứng yỗn chễng parnai sacâm tễ manoaq trứh ŏ́c la sacâm ntrớu.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Bữn cũai tamứng parnai o tễ Yiang Sursĩ táq sốt, ma án tỡ bữn sapúh ntrớu. Chơ yiang Satan toâq pũr ĩt chíq parnai o ki tễ mứt pahỡm án. Cũai ki samoât riang cutễq noau tĩn tâng rana. Ŏ́c ki satooh, ma tỡ bữn dáh ntrớu.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq cada pưn moang lantar. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Chái lứq án ĩt cớp pruam sa‑âm parnai ki bũi ỡn lứq.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ma án tỡ bữn cỡt rêh yarũ. Ngkíq án bữn tamoong mahỗi sâng. Khân bữn túh coat toâq pỡ án cỗ tian án sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, ki án tỡ bữn sa‑âm noâng.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq bữn rêh bát sarlia. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki. Ma mứt án ỡt lua cứt tâng dỡi nâi, cớp án ham sốc bữn. Máh ramứh ki éc chíq parnai Yiang Sursĩ yỗn tỡ bữn cỡt palâi ntrớu.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ma bữn cũai canŏ́h samoât riang cutễq o. Tữ noau atỡng parnai Yiang Sursĩ, án tamứng parnai ki cớp án sâng samoât samơi. Án ki cỡt palâi. Muoi nỡm cỡt palâi muoi culám ŏ́c. Muoi nỡm canŏ́h cỡt palâi tapoât chít ŏ́c. Cớp muoi nỡm canŏ́h ễn cỡt palâi pái chít ŏ́c.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq samiang choat saro o tâng sarái án.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Ma bữn muoi sadâu, bo nheq tữh cũai bếq, án ca sâng ũan chóq cũai ndỡm sarái, án mut trứh ŏ́c payuac yoaq nian tâng sarái ki. Moâm cũai ki trứh ŏ́c, chơ án loŏh tễ sarái.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Toâq saro ki dáh cớp parlứm, ŏ́c payuac dáh tê.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Ngkíq máh cũai táq ranáq yỗn ncháu ki toâq atỡng ncháu alới neq: ‘Ncháu ơi! Lứq ma tỡ bữn, ncháu choat ống ŏ́c saro sâng tâng sarái ncháu? Khân ngkíq, ki tễ léq payuac yoaq nian ki toâq?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Ncháu ta‑ỡi alới neq: ‘Bữn manoaq ca sâng ũan chóq cứq táq ranáq ki.’ Alới ca táq ranáq ki blớh sĩa neq: ‘Ncháu yoc hếq pỡq rơq chíq nỡm payuac yoaq nian ki tỡ?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Ncháu ki ta‑ỡi loah neq: ‘Tỡ bữn. Cứq ngcŏh bo anhia rơq nỡm payuac, anhia lứq rơq dếh nỡm saro hỡ.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Hái dŏq nỡm saro cớp nỡm payuac ki dáh parnơi yỗn toau toâq ngư tangái hái sot. Tữ tangái ki toâq, cứq ớn alới ca sot saro neq: Anhia rơq chíq nỡm payuac voai. Chơ anhia curốm cớp apŏ́ng tâng ũih máh nỡm ki. Moâm ki, anhia sot saro cớp chóq tâng ntốq cứq dŏq.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm sĩa neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang muoi ŏ́c cuplốq lavứng.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Bữn cũai ĩt ŏ́c nâi dững trứh tâng sarái án. Ŏ́c nâi la cacớt hỡn nheq tễ máh ŏ́c canŏ́h. Ma toâq án dáh, án toâr hỡn nheq tễ máh bát canŏ́h. Án cỡt samoât aluang, têq chớm táq sóh tâng abễng án.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yê-su atỡng alới muoi parnai sacâm ễn neq: “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang crơng noau táq yỗn bễng mi cỡt pluoih. Bữn mansễm ĩt manhũt crơng ki; chơ án talốc cớp bỗt mi tâng adéh pống. Chơ bỗt mi ki cỡt pluoih nheq.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yê-su atỡng dũ ramứh nâi na parnai sacâm chóq cũai clứng ki. Án tỡ bữn atỡng alới ŏ́c ntrớu khân tỡ bữn atỡng na parnai sacâm.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Án táq ngkíq yỗn cỡt rapĩeiq santoiq manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai tễ Yê-su neq:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Moâm ki Yê-su yỗn cũai clứng ki chu; chơ án mut tâng dống. Tỗp rien tễ án toâq sễq tễ án neq: “Thâi ơi! Hếq sễq thâi aloŏh ngê tễ parnai sacâm saro cớp payuac yoaq nian.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Án ca choat saro o la Con Yiang Cỡt Cũai.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Sarái sacâm tễ máh cruang tâng cutễq nâi. Ŏ́c o sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái Yiang Sursĩ. Payuac yoaq nian sacâm tễ nheq tữh cũai ca cỡt con acái yiang Satan.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Án ca choat payuac yoaq nian la yiang Satan, án ũan Ncháu sarái ki. Ngư sot saro la tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai. Alới ca sot saro, la máh ranễng Yiang Sursĩ.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Alới ễ rơq cớp curốm payuac, chơ apŏ́ng tâng ũih. Machớng ki tê Yiang Sursĩ ễ táq chóq cũai tâng tangái án rablớh nheq tữh cũai.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Con Yiang Cỡt Cũai ễ ớn ranễng án pỡq dũ ntốq án sốt, yỗn parỗm máh cũai táq lôih cớp máh cũai paryỗng cũai canŏ́h táq lôih.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Chơ ranễng ki ễ apŏ́ng máh cũai lôih tâng pống sarloac. Ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh coat lứq.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Bo ki máh cũai tanoang o bữn ỡt tâng ntốq Mpoaq alới tâng paloŏng sốt. Alới cỡt samoât riang moat mandang claq tâng ntốq ki. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât noau tứp crơng moat lứq tâng sarái. Toâq cũai canŏ́h ramóh crơng ki, án cubớl yỗn clỡp loah, cớp án ỡn lứq. Chơ án chu chếq nheq máh mun tâng dống án, chơ án pỡq chỡng tâm sarái ki.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq chuaq yoc ễ chỡng hỗt tiaq o lứq.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Toâq án ramóh muoi ŏ́c hỗt o hỡn tễ canŏ́h, chơ án pỡq chếq chíq nheq máh mun án. Moâm ki án pỡq chỡng ŏ́c hỗt tiaq ki.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Cớp cứq sacâm neq: Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang alieiq sĩaq noau yoang tâng dỡq. Án cỗp dũ ramứh sĩaq.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Tữ sĩaq chuat poân alieiq, máh cũai chuaq sĩaq ti alieiq achỗn tâng tor. Chơ alới tacu pác sĩaq. Sĩaq o, alới chóq tâng adữ. Sĩaq sâuq, alới táh.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Toâq tangái Yiang Sursĩ rablớh nheq tữh cũai, án táq machớng ki tê. Án ớn máh ranễng án pỡq pác cũai. Alới ễ parỗm máh cũai, cớp cayoah cũai sâuq tễ cũai tanoang o.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Chơ alới ễ apŏ́ng chíq máh cũai sâuq tâng pống sarloac. Tâng ntốq ki alới chĩuq tỗiq bap lứq. Alới nhiam u‑ỗi cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh arức lứq.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Moâm ki Yê-su blớh tỗp rien tễ án neq: “Máh ramứh nâi, anhia sapúh nheq ma tỡ bữn?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Yê-su atỡng ễn neq: “Yuaq ngkíq, dũ náq cũai yống rit tỗp I-sarel ca khoiq rien tễ ngê Yiang Sursĩ táq sốt, têq atỡng tễ ngê tiaq cớp ngê tamái yỗn cũai canŏ́h dáng. Nâi la samoât riang cũai ncháu dống aloŏh mun án tễ crơng tiaq cớp crơng tamái.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Toâq Yê-su atỡng moâm parnai sacâm ki, án loŏh tễ ntốq ki.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Án chu loah pỡ vil án, la vil Na-sarễt. Ỡt ngki án tabŏ́q atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel. Alới ca tamứng santoiq án atỡng ki sâng dớt lứq. Chơ alới blớh neq: “Tễ léq án bữn ngê rangoaiq nâi? Cớp yuaq nŏ́q án têq táq ranáq salễh ki?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Lứq ma tỡ bữn, án nâi la con cũai chiang táq pian? Lứq ma tỡ bữn, Mari la mpiq án, cớp Yacỡ, Yô-sê, Si-môn, cớp Yude la a‑ễm án?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Cớp lứq ma tỡ bữn, máh amuaq án ỡt muoi vil cớp hái? Ma tễ léq án bữn máh ngê ki?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Chơ alới mumat Yê-su; alới sâng ũan lứq án atỡng ngkíq. Yê-su atỡng alới ễn neq: “Khân bữn manoaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq atỡng tâng vil canŏ́h, cũai tâng vil ki lứq yám noap án. Ma khân án atỡng tâng vil án bữm, cớp tâng dống án bữm, alới ki tỡ bữn yám noap án.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Ngkíq Yê-su tỡ bữn táq sa‑ữi ranáq salễh tâng vil ki, cỗ alới tỡ bữn sa‑âm.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.