Miquéias 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Cứq khoiq pứt ŏ́c ngcuang chơ! Cứq cỡt samoât cũai panhieih khlac chi-chuaq palâi aluang ma tỡ ramóh, cớp palâi tâng voar nho la tỡ bữn tê. Palâi nho cớp palâi tarúng khoiq noau cáiq ĩt nheq chơ.
1 Ai de mim! porque estou feito como quando são colhidas as frutas do verão, como os rabiscos da vindima; não há cacho de uvas para comer, nem figo temporão que a minha alma deseja.
2 Tâng cruang nâi tỡ va manoaq noâng cũai tanoang tapứng; lứq tỡ va manoaq loâng ma trĩh Yiang Sursĩ. Dũ náq ỡt acoan ngư ễ carchĩt rapoâiq. Dũ náq miar ễ táq ranáq sâuq chóq sễm ai bữm.
2 Pereceu da terra o homem piedoso; e entre os homens não há um que seja reto; todos armam ciladas para sangue; caça cada um a seu irmão com uma rede.
3 Alới khễuq lứq táq ranáq sâuq. Máh cũai sốt cớp máh cũai rasữq toar yoc ễ bữn práq chang. Máh cũai bữn chớc táq ntỡng tễ ramứh alới yoc ễ bữn; ngkíq alới pruam aloŏh ngê ễ táq.
3 As suas mãos estão sobre o mal para o fazerem diligentemente; o príncipe e o juiz exigem a peita, e o grande manifesta o desejo mau da sua alma; e assim todos eles tecem o mal.
4 Dếh cũai o calữi tễ yớu cớp cũai tanoang hỡn tễ cũai canŏ́h, la ŏ́q kia riang nỡm sarlia sâng.
4 O melhor deles é como um espinho; o mais reto é pior do que uma sebe de espinhos. Veio o dia dos seus vigias, a saber, a sua punição; agora começará a sua confusão.
5 Chỗi noap parnai cũai ỡt cheq anhia, tỡ la noap santoiq yớu ca anhia ratoi lứq. Cóq anhia nhêng o tễ parnai anhia ễ pai, cớp noap santoiq lacuoi anhia.
5 Não creiais no amigo, nem confieis no companheiro; guarda as portas da tua boca daquela que repousa no teu seio.
6 Bo nâi ơiq, con samiang tỡ bữn yám noap mpoaq án; con mansễm chíl loah mpiq án; cớp cumân chíl loah yacán án. Dếh cũai ỡt muoi dống sũ, la cỡt manoaq par‑ũal chóq manoaq.
6 Pois o filho despreza o pai, a filha se levanta contra a mãe, a nora contra a sogra; os inimigos do homem são os da própria casa.
7 Ma tỗ cứq, cứq ngcuang Yiang Sursĩ toâq chuai. Cứq acoan cớp sa‑âm Yiang Sursĩ chuai amoong cứq. Yiang Sursĩ cứq sang, án ễ tamứng santoiq cứq câu sễq tễ án.
7 Eu, porém, confiarei no Senhor; esperarei no Deus da minha salvação. O meu Deus me ouvirá.
8 Chỗi yỗn tỗp par‑ũal hái bữn ca-iep cupriaq tỗp hái. Tỗp hái khoiq dớm, ma hái lứq yuor tayứng loah tamái. Sanua tỗp hái ỡt tâng ntốq canám, ma chumát Yiang Sursĩ yỗn hái ỡt tâng ntốq poang ễn.
8 Não te alegres, inimiga minha, a meu respeito; quando eu cair, levantar-me-ei; quando me sentar nas trevas, o Senhor será a minha luz.
9 Tỗp hái khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ; yuaq ngkíq, sanua nâi hái cóq chĩuq Yiang Sursĩ cutâu voai, toau toâq tangái án bễng chuai hái, cớp táq yỗn cũai pai tỡ o hái, cỡt pê parnai. Yiang Sursĩ ễ dững hái pỡq chu ntốq poang, cớp hái bữn hữm án chuai amoong hái.
9 Sofrerei a indignação do Senhor, porque tenho pecado contra ele; até que ele julgue a minha causa, e execute o meu direito. Ele me tirará para a luz, e eu verei a sua justiça.
10 Chơ cũai par‑ũal hái lứq bữn hữm ŏ́c nâi, cớp alới sâng casiet táq. Dếh alới ca mumat tỗp hái neq: “Nléq Yiang Sursĩ anhia sang, sanua án ỡt léq?”
10 E a minha inimiga verá isso, e cobri-la-á a confusão, a ela que me disse: Onde está o Senhor teu Deus? Os meus olhos a contemplarão; agora ela será pisada como a lama das ruas.
11 Cũai proai tâng vil Yaru-salem ơi! Tangái anhia táq viang vil tamái cheq ễ toâq. Tâng tangái ki, cruang cutễq anhia cỡt la‑a hỡn ễn.
11 É dia de reedificar os teus muros! Naquele dia será dilatado grandemente o teu termo.
12 Proai anhia bữn píh chu loah pỡ anhia; alới toâq tễ sa‑ữi ntốq: tễ cruang Asi-ria coah angia mandang loŏh, tễ cruang Ê-yip-tô coah angia pưn, tễ raloan crỗng Ơ-phơ-rat, tễ dỡq mưt, cớp tễ máh cóh ca yơng lứq.
12 Naquele dia virão a ti da Assíria e das cidades do Egito, e do Egito até o Rio, e de mar a mar, e de montanha a montanha.
13 Ma cốc cutễq nâi lứq cỡt ntốq aiq, cỗ tian ranáq lôih cũai tâng ntốq ki táq.
13 Mas a terra será entregue à desolação por causa dos seus moradores, por causa do fruto das suas obras.
14 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia rabán máh cũai proai anhia, la cũai anhia khoiq rưoh chơ, machớng cũai bán cữu kĩaq cữu toâq ralỡng án. Alới ỡt ống alới sâng tâng ntốq aiq, ma lavíng mpễr coah alới ki bữn cutễq phuor o. Sễq anhia yỗn alới pỡq chuaq cha tâng ruang bát cruang Basan cớp cruang Ki-liat, samoât alới cơi táq tễ dỡi mbŏ́q chơ.
14 Apascenta com a tua vara o teu povo, o rebanho da tua herança, que habita a sós no bosque, no meio do Carmelo; apascentem-se em Basã e Gileade, como nos dias antigos.
15 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia táq ranáq salễh yỗn máh tỗp hếq nứng, ariang anhia khoiq táq bo anhia ayông tỗp hếq loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
15 Eu lhes mostrarei maravilhas, como nos dias da tua saída da terra do Egito.
16 Chơ, máh cũai bữn hữm tễ máh ranáq salễh nâi; chơ alới cỡt casiet táq. Tam alới clứng lứq cớp bán rêng sa‑ữi, ma alới noâng sâng ngcŏh cớp dớt lứq. Ngkíq alới cubĩm bỗq cớp cupât chíq cutũr.
16 As nações o verão, e envergonhar-se-ão, por causa de todo o seu poder; porão a mão sobre a boca, e os seus ouvidos ficarão surdos.
17 Alới pỡq talor tâng cutễq samoât cusân, bo alới loŏh tễ ntốq parnoâng alới khâm lứq, dếh cangcoaih ngcŏh. Alới lứq ngcŏh Yiang Sursĩ, la Yiang tỗp hái sang.
17 Lamberão o pó como serpentes; como répteis da terra, tremendo, sairão dos seus esconderijos; com pavor virão ao Senhor nosso Deus, e terão medo de ti.
18 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Lứq tỡ bữn yiang aléq ma samoât anhia; anhia táh lôih yỗn máh cũai proai anhia, la alới ca noâng khlâiq. Anhia tỡ bữn sâng cutâu níc, ma anhia sâng bũi pahỡm apáh ŏ́c ayooq anhia mantái níc yỗn tỗp hếq hữm.
18 Quem é Deus semelhante a ti, que perdoas a iniqüidade, e que te esqueces da transgressão do resto da tua herança? O Senhor não retém a sua ira para sempre, porque ele se deleita na benignidade.
19 Nỡ‑ra, anhia ễ sarũiq táq tỗp hếq muoi trỗ ễn. Lứq ayững anhia toâp ễ tĩn sarúq máh lôih hếq táq, chơ sarpứt asễng lôih ki chu pưn dỡq mưt yarũ.
19 Tornará a apiedar-se de nós; pisará aos pés as nossas iniqüidades. Tu lançarás todos os nossos pecados nas profundezas do mar.
20 Anhia ễ apáh ŏ́c tanoang tapứng cớp ŏ́c ayooq mantái níc yỗn cũai proai anhia, la tŏ́ng toiq A-praham cớp Yacốp, ariang anhia khoiq ữq cớp achúc achiac tỗp hếq tễ nhũang chơ.
20 Mostrarás a Jacó a fidelidade, e a Abraão a benignidade, conforme juraste a nossos pais desde os dias antigos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Miquéias 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.