Marcos 5

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vớt Yê-su cớp tỗp rien tễ án khoiq tacáng clóng Cali-lê, alới toâq pỡ tor cruang Yê-rasê.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Tữ Yê-su sễng tễ tuoc, bo ki toâp bữn manoaq samiang ca yiang sâuq payốh loŏh tễ clỗm cumuiq, cớp án toâq pỡ Yê-su.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Án ỡt loâng tâng clỗm cumuiq. Tỡ bữn noau têq sacáp án noâng toâq sái-sô.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Sa‑ữi trỗ chơ noau sacáp sái-sô cớp clữong toâq panũar tâng tỗ án. Ma án táq sái-sô rakiaq nheq, cớp panũar la ta-ŏh nheq. Tỡ bữn noau têq kĩaq án noâng.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Sadâu cớp tangái án ỡt níc tâng clỗm cumuiq cớp tâng cóh. Án hễr níc, cớp án chĩc tỗ án toâq tamáu yỗn bớc.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ma tữ án hữm Yê-su tễ yơng, án lúh toâq pỡ Yê-su. Án sacốh racớl yáng moat Yê-su.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Án hễr casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq, Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia yáng moat Yiang Sursĩ, chỗi táq tỗiq bap cứq.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Án pai ngkíq yuaq án khoiq sâng chơ Yê-su ớn án neq: “Yiang sâuq ơi! Mới loŏh chíq tễ tỗ cũai nâi.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Chơ Yê-su blớh án: “Ntrớu ramứh mới?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Cũai ca bữn yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su, chỗi tuih yiang sâuq tễ cruang ki.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Cheq ki bữn cóh, bữn muoi cantóh alic ỡt chuaq cha.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su neq: “Yỗn hếq mut tâng cantóh alic ki.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yê-su yỗn alới mut. Ngkíq yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq tễ leh tarhar cớp pŏ́ng chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq. Alic ki sám bar ngin lám.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Máh cũai bán alic lúh achu pỡ vil, atỡng yớu tâng vil cớp yớu ca ỡt pỡ rapoq sarái tễ máh ranáq alới khoiq hữm. Máh cũai ki toâq salĩq, ntrớu ca táq cớp máh alic.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Tữ alới toâq pỡ Yê-su, alới hữm cũai bữn poâl yiang sâuq payốh tễ nhũang, ỡt tacu pỡ ki. Án tâc tampâc cớp tỡ bữn yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Máh cũai ca hữm Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq cớp chóq tỗp alic, alới ki atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tê.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Chơ máh cũai ki sễq Yê-su loŏh tễ cruang alới.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ngkíq Yê-su chỗn loah tâng tuoc sĩa. Bo ki toâp cũai bữn yiang sâuq tễ nhũang ki toâq pỡ Yê-su, cớp sễq pỡq cớp Yê-su tê.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ma Yê-su tỡ yỗn án pỡq, cớp atỡng án neq: “Mới chu pỡ dống mới. Mới atỡng yỗn yớu mới dáng tê tễ máh ranáq Ncháu khoiq táq yỗn mới, cỗ án sarũiq táq mới.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ngkíq cũai ki chu. Án atỡng yỗn máh yớu án tâng cruang De-ca-palơt dáng tễ ranáq Yê-su khoiq táq chuai án. Nheq tữh alới sâng dớt lứq.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Vớt ki Yê-su chỗn tâng tuoc cớp píh loah pỡ tor yáng ki. Tữ Yê-su toâq pỡ tor, bữn clứng lứq cũai toâq pỡ án.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Bữn manoaq samiang ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel, ramứh Yaru. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Án sễq cucốh Yê-su neq: “Con mansễm cứq a‑ĩ tráuq lứq cheq cuchĩt chơ. Cứq sễq thâi toâq satoaq atĩ tâng tỗ án yỗn án cỡt bán cớp têq tamoong.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ngkíq Yê-su pỡq cớp án. Clứng cũai canŏ́h puai Yê-su tê. Alới ỡt chũop nheq tỗ Yê-su, cớp alới nêt án hỡ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Bữn manoaq mansễm bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo chơ, ma aham tỡ nai yốt.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Án khoiq pỡq ramóh sa‑ữi náq cũai cớp chĩuq sa‑ữi ramứh alới palai án. Án pứt nheq práq dŏq chỡng rahâu, ma tỡ hữm khaq ntrớu. Cớp án a‑ĩ hỡn tễ nhũang ễn.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Tữ án sâng noau táq ntỡng tễ Yê-su, án pỡq ỡt mpứng dĩ cũai clứng ki. Án toâq ỡt yáng clĩ Yê-su; chơ án satoaq tuoiq au tuar Yê-su.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Án chanchớm neq: “Khân cứq satoaq tampâc Yê-su, cứq lứq cỡt bán.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Bo ki toâp aham yốt, cớp án sâng tâng tỗ án tỡ bữn a‑ĩ noâng.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Yê-su dáng toâp chớc loŏh tễ tỗ án yỗn táq ranáq nâi. Ngkíq án píh nhêng cũai clứng, chơ blớh: “Noau satoaq au cứq?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi: “Thâi hữm chơ clứng cũai nêt thâi. Nŏ́q noâng thâi blớh: ‘Noau satoaq cứq?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su luliaq nhêng chu máh cũai clứng ki yoc ễ dáng noau satoaq au án.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Mansễm ki cangcoaih ngcŏh lứq, yuaq án dáng cỗ án satoaq tuoiq au Yê-su án bữn cỡt bán. Chơ án toâq pỡ Yê-su, cớp pũp asễng tỗ án cheq ayững Yê-su. Án atỡng Yê-su tanoang lứq.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Chơ Yê-su atỡng án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ. Mới tỡ bữn cỡt a‑ĩ nneq noâng.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn cũai toâq tễ dống Yaru, án ca ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel. Cũai ki atỡng Yaru neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Nŏ́q mới noâng pakhoq thâi?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ma Yê-su tỡ bữn ramíng tễ santoiq alới atỡng. Án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Vớt ki Yê-su yỗn Phi-er, Yacỡ, cớp Yang la a‑ễm Yacỡ, pỡq nứng án. Máh cũai canŏ́h Yê-su tỡ yỗn pỡq.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tữ alới toâq pỡ dống Yaru, Yê-su hữm clứng cũai nhiam atếh, cớp u‑ỗi casang lứq.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Án mut tâng dống, chơ án blớh alới neq: “Nŏ́q anhia nhiam u‑ỗi casang lứq? Con ki tỡ bữn cuchĩt mŏ. Án bếq sâng.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ma alới ayê ra‑ac Yê-su. Ngkíq Yê-su tuih aloŏh nheq alới tễ dống. Án dững mpiq mpoaq mansễm ki cớp tỗp rien tễ án mut chu ntốq noau dŏq cumuiq ki.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Án tếc atĩ amŏq ki, cớp pai chóq amŏq ki neq: “Tali-tha cumi.” Santoiq nâi parlong loah la neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Bo ki toâp amŏq ki yuor tayứng. Cớp têq án pupỡq. Anhúq án bữn muoi chít la bar cumo. Máh cũai ỡt ngki sâng dớt lứq tữ alới hữm amŏq ki bữn tamoong loah.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ma Yê-su patâp alới neq: “Chỗi atỡng ranáq nâi yỗn cũai canŏ́h dáng. Anhia ĩt crơng sana yỗn amŏq nâi cha.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.