Marcos 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Vớt Yê-su cớp tỗp rien tễ án khoiq tacáng clóng Cali-lê, alới toâq pỡ tor cruang Yê-rasê.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Tữ Yê-su sễng tễ tuoc, bo ki toâp bữn manoaq samiang ca yiang sâuq payốh loŏh tễ clỗm cumuiq, cớp án toâq pỡ Yê-su.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Án ỡt loâng tâng clỗm cumuiq. Tỡ bữn noau têq sacáp án noâng toâq sái-sô.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Sa‑ữi trỗ chơ noau sacáp sái-sô cớp clữong toâq panũar tâng tỗ án. Ma án táq sái-sô rakiaq nheq, cớp panũar la ta-ŏh nheq. Tỡ bữn noau têq kĩaq án noâng.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Sadâu cớp tangái án ỡt níc tâng clỗm cumuiq cớp tâng cóh. Án hễr níc, cớp án chĩc tỗ án toâq tamáu yỗn bớc.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Ma tữ án hữm Yê-su tễ yơng, án lúh toâq pỡ Yê-su. Án sacốh racớl yáng moat Yê-su.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Án hễr casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq, Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia yáng moat Yiang Sursĩ, chỗi táq tỗiq bap cứq.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Án pai ngkíq yuaq án khoiq sâng chơ Yê-su ớn án neq: “Yiang sâuq ơi! Mới loŏh chíq tễ tỗ cũai nâi.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Chơ Yê-su blớh án: “Ntrớu ramứh mới?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Cũai ca bữn yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su, chỗi tuih yiang sâuq tễ cruang ki.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Cheq ki bữn cóh, bữn muoi cantóh alic ỡt chuaq cha.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su neq: “Yỗn hếq mut tâng cantóh alic ki.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yê-su yỗn alới mut. Ngkíq yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq tễ leh tarhar cớp pŏ́ng chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq. Alic ki sám bar ngin lám.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Máh cũai bán alic lúh achu pỡ vil, atỡng yớu tâng vil cớp yớu ca ỡt pỡ rapoq sarái tễ máh ranáq alới khoiq hữm. Máh cũai ki toâq salĩq, ntrớu ca táq cớp máh alic.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Tữ alới toâq pỡ Yê-su, alới hữm cũai bữn poâl yiang sâuq payốh tễ nhũang, ỡt tacu pỡ ki. Án tâc tampâc cớp tỡ bữn yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Máh cũai ca hữm Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq cớp chóq tỗp alic, alới ki atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tê.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Chơ máh cũai ki sễq Yê-su loŏh tễ cruang alới.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Ngkíq Yê-su chỗn loah tâng tuoc sĩa. Bo ki toâp cũai bữn yiang sâuq tễ nhũang ki toâq pỡ Yê-su, cớp sễq pỡq cớp Yê-su tê.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ma Yê-su tỡ yỗn án pỡq, cớp atỡng án neq: “Mới chu pỡ dống mới. Mới atỡng yỗn yớu mới dáng tê tễ máh ranáq Ncháu khoiq táq yỗn mới, cỗ án sarũiq táq mới.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ngkíq cũai ki chu. Án atỡng yỗn máh yớu án tâng cruang De-ca-palơt dáng tễ ranáq Yê-su khoiq táq chuai án. Nheq tữh alới sâng dớt lứq.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Vớt ki Yê-su chỗn tâng tuoc cớp píh loah pỡ tor yáng ki. Tữ Yê-su toâq pỡ tor, bữn clứng lứq cũai toâq pỡ án.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Bữn manoaq samiang ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel, ramứh Yaru. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Án sễq cucốh Yê-su neq: “Con mansễm cứq a‑ĩ tráuq lứq cheq cuchĩt chơ. Cứq sễq thâi toâq satoaq atĩ tâng tỗ án yỗn án cỡt bán cớp têq tamoong.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ngkíq Yê-su pỡq cớp án. Clứng cũai canŏ́h puai Yê-su tê. Alới ỡt chũop nheq tỗ Yê-su, cớp alới nêt án hỡ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Bữn manoaq mansễm bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo chơ, ma aham tỡ nai yốt.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Án khoiq pỡq ramóh sa‑ữi náq cũai cớp chĩuq sa‑ữi ramứh alới palai án. Án pứt nheq práq dŏq chỡng rahâu, ma tỡ hữm khaq ntrớu. Cớp án a‑ĩ hỡn tễ nhũang ễn.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Tữ án sâng noau táq ntỡng tễ Yê-su, án pỡq ỡt mpứng dĩ cũai clứng ki. Án toâq ỡt yáng clĩ Yê-su; chơ án satoaq tuoiq au tuar Yê-su.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Án chanchớm neq: “Khân cứq satoaq tampâc Yê-su, cứq lứq cỡt bán.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Bo ki toâp aham yốt, cớp án sâng tâng tỗ án tỡ bữn a‑ĩ noâng.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Yê-su dáng toâp chớc loŏh tễ tỗ án yỗn táq ranáq nâi. Ngkíq án píh nhêng cũai clứng, chơ blớh: “Noau satoaq au cứq?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi: “Thâi hữm chơ clứng cũai nêt thâi. Nŏ́q noâng thâi blớh: ‘Noau satoaq cứq?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su luliaq nhêng chu máh cũai clứng ki yoc ễ dáng noau satoaq au án.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Mansễm ki cangcoaih ngcŏh lứq, yuaq án dáng cỗ án satoaq tuoiq au Yê-su án bữn cỡt bán. Chơ án toâq pỡ Yê-su, cớp pũp asễng tỗ án cheq ayững Yê-su. Án atỡng Yê-su tanoang lứq.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Chơ Yê-su atỡng án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ. Mới tỡ bữn cỡt a‑ĩ nneq noâng.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn cũai toâq tễ dống Yaru, án ca ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel. Cũai ki atỡng Yaru neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Nŏ́q mới noâng pakhoq thâi?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ma Yê-su tỡ bữn ramíng tễ santoiq alới atỡng. Án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Vớt ki Yê-su yỗn Phi-er, Yacỡ, cớp Yang la a‑ễm Yacỡ, pỡq nứng án. Máh cũai canŏ́h Yê-su tỡ yỗn pỡq.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tữ alới toâq pỡ dống Yaru, Yê-su hữm clứng cũai nhiam atếh, cớp u‑ỗi casang lứq.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Án mut tâng dống, chơ án blớh alới neq: “Nŏ́q anhia nhiam u‑ỗi casang lứq? Con ki tỡ bữn cuchĩt mŏ. Án bếq sâng.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ma alới ayê ra‑ac Yê-su. Ngkíq Yê-su tuih aloŏh nheq alới tễ dống. Án dững mpiq mpoaq mansễm ki cớp tỗp rien tễ án mut chu ntốq noau dŏq cumuiq ki.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Án tếc atĩ amŏq ki, cớp pai chóq amŏq ki neq: “Tali-tha cumi.” Santoiq nâi parlong loah la neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Bo ki toâp amŏq ki yuor tayứng. Cớp têq án pupỡq. Anhúq án bữn muoi chít la bar cumo. Máh cũai ỡt ngki sâng dớt lứq tữ alới hữm amŏq ki bữn tamoong loah.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ma Yê-su patâp alới neq: “Chỗi atỡng ranáq nâi yỗn cũai canŏ́h dáng. Anhia ĩt crơng sana yỗn amŏq nâi cha.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.