Marcos 5

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vớt Yê-su cớp tỗp rien tễ án khoiq tacáng clóng Cali-lê, alới toâq pỡ tor cruang Yê-rasê.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tữ Yê-su sễng tễ tuoc, bo ki toâp bữn manoaq samiang ca yiang sâuq payốh loŏh tễ clỗm cumuiq, cớp án toâq pỡ Yê-su.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Án ỡt loâng tâng clỗm cumuiq. Tỡ bữn noau têq sacáp án noâng toâq sái-sô.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Sa‑ữi trỗ chơ noau sacáp sái-sô cớp clữong toâq panũar tâng tỗ án. Ma án táq sái-sô rakiaq nheq, cớp panũar la ta-ŏh nheq. Tỡ bữn noau têq kĩaq án noâng.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sadâu cớp tangái án ỡt níc tâng clỗm cumuiq cớp tâng cóh. Án hễr níc, cớp án chĩc tỗ án toâq tamáu yỗn bớc.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ma tữ án hữm Yê-su tễ yơng, án lúh toâq pỡ Yê-su. Án sacốh racớl yáng moat Yê-su.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Án hễr casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq, Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia yáng moat Yiang Sursĩ, chỗi táq tỗiq bap cứq.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Án pai ngkíq yuaq án khoiq sâng chơ Yê-su ớn án neq: “Yiang sâuq ơi! Mới loŏh chíq tễ tỗ cũai nâi.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Chơ Yê-su blớh án: “Ntrớu ramứh mới?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Cũai ca bữn yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su, chỗi tuih yiang sâuq tễ cruang ki.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Cheq ki bữn cóh, bữn muoi cantóh alic ỡt chuaq cha.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su neq: “Yỗn hếq mut tâng cantóh alic ki.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yê-su yỗn alới mut. Ngkíq yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq tễ leh tarhar cớp pŏ́ng chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq. Alic ki sám bar ngin lám.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Máh cũai bán alic lúh achu pỡ vil, atỡng yớu tâng vil cớp yớu ca ỡt pỡ rapoq sarái tễ máh ranáq alới khoiq hữm. Máh cũai ki toâq salĩq, ntrớu ca táq cớp máh alic.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Tữ alới toâq pỡ Yê-su, alới hữm cũai bữn poâl yiang sâuq payốh tễ nhũang, ỡt tacu pỡ ki. Án tâc tampâc cớp tỡ bữn yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Máh cũai ca hữm Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq cớp chóq tỗp alic, alới ki atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tê.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Chơ máh cũai ki sễq Yê-su loŏh tễ cruang alới.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ngkíq Yê-su chỗn loah tâng tuoc sĩa. Bo ki toâp cũai bữn yiang sâuq tễ nhũang ki toâq pỡ Yê-su, cớp sễq pỡq cớp Yê-su tê.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ma Yê-su tỡ yỗn án pỡq, cớp atỡng án neq: “Mới chu pỡ dống mới. Mới atỡng yỗn yớu mới dáng tê tễ máh ranáq Ncháu khoiq táq yỗn mới, cỗ án sarũiq táq mới.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ngkíq cũai ki chu. Án atỡng yỗn máh yớu án tâng cruang De-ca-palơt dáng tễ ranáq Yê-su khoiq táq chuai án. Nheq tữh alới sâng dớt lứq.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Vớt ki Yê-su chỗn tâng tuoc cớp píh loah pỡ tor yáng ki. Tữ Yê-su toâq pỡ tor, bữn clứng lứq cũai toâq pỡ án.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Bữn manoaq samiang ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel, ramứh Yaru. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Án sễq cucốh Yê-su neq: “Con mansễm cứq a‑ĩ tráuq lứq cheq cuchĩt chơ. Cứq sễq thâi toâq satoaq atĩ tâng tỗ án yỗn án cỡt bán cớp têq tamoong.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ngkíq Yê-su pỡq cớp án. Clứng cũai canŏ́h puai Yê-su tê. Alới ỡt chũop nheq tỗ Yê-su, cớp alới nêt án hỡ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Bữn manoaq mansễm bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo chơ, ma aham tỡ nai yốt.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Án khoiq pỡq ramóh sa‑ữi náq cũai cớp chĩuq sa‑ữi ramứh alới palai án. Án pứt nheq práq dŏq chỡng rahâu, ma tỡ hữm khaq ntrớu. Cớp án a‑ĩ hỡn tễ nhũang ễn.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Tữ án sâng noau táq ntỡng tễ Yê-su, án pỡq ỡt mpứng dĩ cũai clứng ki. Án toâq ỡt yáng clĩ Yê-su; chơ án satoaq tuoiq au tuar Yê-su.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Án chanchớm neq: “Khân cứq satoaq tampâc Yê-su, cứq lứq cỡt bán.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Bo ki toâp aham yốt, cớp án sâng tâng tỗ án tỡ bữn a‑ĩ noâng.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Yê-su dáng toâp chớc loŏh tễ tỗ án yỗn táq ranáq nâi. Ngkíq án píh nhêng cũai clứng, chơ blớh: “Noau satoaq au cứq?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi: “Thâi hữm chơ clứng cũai nêt thâi. Nŏ́q noâng thâi blớh: ‘Noau satoaq cứq?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su luliaq nhêng chu máh cũai clứng ki yoc ễ dáng noau satoaq au án.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Mansễm ki cangcoaih ngcŏh lứq, yuaq án dáng cỗ án satoaq tuoiq au Yê-su án bữn cỡt bán. Chơ án toâq pỡ Yê-su, cớp pũp asễng tỗ án cheq ayững Yê-su. Án atỡng Yê-su tanoang lứq.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Chơ Yê-su atỡng án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ. Mới tỡ bữn cỡt a‑ĩ nneq noâng.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn cũai toâq tễ dống Yaru, án ca ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel. Cũai ki atỡng Yaru neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Nŏ́q mới noâng pakhoq thâi?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ma Yê-su tỡ bữn ramíng tễ santoiq alới atỡng. Án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Vớt ki Yê-su yỗn Phi-er, Yacỡ, cớp Yang la a‑ễm Yacỡ, pỡq nứng án. Máh cũai canŏ́h Yê-su tỡ yỗn pỡq.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Tữ alới toâq pỡ dống Yaru, Yê-su hữm clứng cũai nhiam atếh, cớp u‑ỗi casang lứq.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Án mut tâng dống, chơ án blớh alới neq: “Nŏ́q anhia nhiam u‑ỗi casang lứq? Con ki tỡ bữn cuchĩt mŏ. Án bếq sâng.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ma alới ayê ra‑ac Yê-su. Ngkíq Yê-su tuih aloŏh nheq alới tễ dống. Án dững mpiq mpoaq mansễm ki cớp tỗp rien tễ án mut chu ntốq noau dŏq cumuiq ki.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Án tếc atĩ amŏq ki, cớp pai chóq amŏq ki neq: “Tali-tha cumi.” Santoiq nâi parlong loah la neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Bo ki toâp amŏq ki yuor tayứng. Cớp têq án pupỡq. Anhúq án bữn muoi chít la bar cumo. Máh cũai ỡt ngki sâng dớt lứq tữ alới hữm amŏq ki bữn tamoong loah.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ma Yê-su patâp alới neq: “Chỗi atỡng ranáq nâi yỗn cũai canŏ́h dáng. Anhia ĩt crơng sana yỗn amŏq nâi cha.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.