Marcos 5

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vớt Yê-su cớp tỗp rien tễ án khoiq tacáng clóng Cali-lê, alới toâq pỡ tor cruang Yê-rasê.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Tữ Yê-su sễng tễ tuoc, bo ki toâp bữn manoaq samiang ca yiang sâuq payốh loŏh tễ clỗm cumuiq, cớp án toâq pỡ Yê-su.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Án ỡt loâng tâng clỗm cumuiq. Tỡ bữn noau têq sacáp án noâng toâq sái-sô.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Sa‑ữi trỗ chơ noau sacáp sái-sô cớp clữong toâq panũar tâng tỗ án. Ma án táq sái-sô rakiaq nheq, cớp panũar la ta-ŏh nheq. Tỡ bữn noau têq kĩaq án noâng.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Sadâu cớp tangái án ỡt níc tâng clỗm cumuiq cớp tâng cóh. Án hễr níc, cớp án chĩc tỗ án toâq tamáu yỗn bớc.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ma tữ án hữm Yê-su tễ yơng, án lúh toâq pỡ Yê-su. Án sacốh racớl yáng moat Yê-su.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Án hễr casang lứq neq: “Ntrớu anhia yoc ễ táq chóq cứq, Yê-su? Anhia la Con Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Cứq sễq anhia yáng moat Yiang Sursĩ, chỗi táq tỗiq bap cứq.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Án pai ngkíq yuaq án khoiq sâng chơ Yê-su ớn án neq: “Yiang sâuq ơi! Mới loŏh chíq tễ tỗ cũai nâi.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Chơ Yê-su blớh án: “Ntrớu ramứh mới?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Cũai ca bữn yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su, chỗi tuih yiang sâuq tễ cruang ki.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Cheq ki bữn cóh, bữn muoi cantóh alic ỡt chuaq cha.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ngkíq máh yiang sâuq ki sễq tễ Yê-su neq: “Yỗn hếq mut tâng cantóh alic ki.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yê-su yỗn alới mut. Ngkíq yiang sâuq loŏh tễ tỗ cũai ki, chơ mut tâng cantóh alic ễn. Cantóh alic ki lúh chái lứq tễ leh tarhar cớp pŏ́ng chu clóng dỡq, chơ cuchĩt clooc nheq. Alic ki sám bar ngin lám.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Máh cũai bán alic lúh achu pỡ vil, atỡng yớu tâng vil cớp yớu ca ỡt pỡ rapoq sarái tễ máh ranáq alới khoiq hữm. Máh cũai ki toâq salĩq, ntrớu ca táq cớp máh alic.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Tữ alới toâq pỡ Yê-su, alới hữm cũai bữn poâl yiang sâuq payốh tễ nhũang, ỡt tacu pỡ ki. Án tâc tampâc cớp tỡ bữn yúh noâng. Ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Máh cũai ca hữm Yê-su táq chóq cũai bữn yiang sâuq cớp chóq tỗp alic, alới ki atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tê.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Chơ máh cũai ki sễq Yê-su loŏh tễ cruang alới.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ngkíq Yê-su chỗn loah tâng tuoc sĩa. Bo ki toâp cũai bữn yiang sâuq tễ nhũang ki toâq pỡ Yê-su, cớp sễq pỡq cớp Yê-su tê.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ma Yê-su tỡ yỗn án pỡq, cớp atỡng án neq: “Mới chu pỡ dống mới. Mới atỡng yỗn yớu mới dáng tê tễ máh ranáq Ncháu khoiq táq yỗn mới, cỗ án sarũiq táq mới.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ngkíq cũai ki chu. Án atỡng yỗn máh yớu án tâng cruang De-ca-palơt dáng tễ ranáq Yê-su khoiq táq chuai án. Nheq tữh alới sâng dớt lứq.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Vớt ki Yê-su chỗn tâng tuoc cớp píh loah pỡ tor yáng ki. Tữ Yê-su toâq pỡ tor, bữn clứng lứq cũai toâq pỡ án.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Bữn manoaq samiang ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel, ramứh Yaru. Án sacốh racớl cớp pũp cheq ayững Yê-su.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Án sễq cucốh Yê-su neq: “Con mansễm cứq a‑ĩ tráuq lứq cheq cuchĩt chơ. Cứq sễq thâi toâq satoaq atĩ tâng tỗ án yỗn án cỡt bán cớp têq tamoong.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ngkíq Yê-su pỡq cớp án. Clứng cũai canŏ́h puai Yê-su tê. Alới ỡt chũop nheq tỗ Yê-su, cớp alới nêt án hỡ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Bữn manoaq mansễm bữn a‑ĩ toŏh siet khoiq muoi chít la bar cumo chơ, ma aham tỡ nai yốt.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Án khoiq pỡq ramóh sa‑ữi náq cũai cớp chĩuq sa‑ữi ramứh alới palai án. Án pứt nheq práq dŏq chỡng rahâu, ma tỡ hữm khaq ntrớu. Cớp án a‑ĩ hỡn tễ nhũang ễn.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Tữ án sâng noau táq ntỡng tễ Yê-su, án pỡq ỡt mpứng dĩ cũai clứng ki. Án toâq ỡt yáng clĩ Yê-su; chơ án satoaq tuoiq au tuar Yê-su.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Án chanchớm neq: “Khân cứq satoaq tampâc Yê-su, cứq lứq cỡt bán.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Bo ki toâp aham yốt, cớp án sâng tâng tỗ án tỡ bữn a‑ĩ noâng.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Yê-su dáng toâp chớc loŏh tễ tỗ án yỗn táq ranáq nâi. Ngkíq án píh nhêng cũai clứng, chơ blớh: “Noau satoaq au cứq?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi: “Thâi hữm chơ clứng cũai nêt thâi. Nŏ́q noâng thâi blớh: ‘Noau satoaq cứq?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su luliaq nhêng chu máh cũai clứng ki yoc ễ dáng noau satoaq au án.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Mansễm ki cangcoaih ngcŏh lứq, yuaq án dáng cỗ án satoaq tuoiq au Yê-su án bữn cỡt bán. Chơ án toâq pỡ Yê-su, cớp pũp asễng tỗ án cheq ayững Yê-su. Án atỡng Yê-su tanoang lứq.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Chơ Yê-su atỡng án neq: “Niang ơi! Cỗ mới sa‑âm, tỗ mới cỡt bán. Mới chu ien khễ. Mới tỡ bữn cỡt a‑ĩ nneq noâng.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Bo Yê-su noâng táq ntỡng cớp mansễm ki, bữn cũai toâq tễ dống Yaru, án ca ndỡm muoi dống sang tỗp I-sarel. Cũai ki atỡng Yaru neq: “Con mansễm mới khoiq cuchĩt chơ. Nŏ́q mới noâng pakhoq thâi?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ma Yê-su tỡ bữn ramíng tễ santoiq alới atỡng. Án atỡng Yaru neq: “Chỗi ngcŏh, mới sa‑âm sâng.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Vớt ki Yê-su yỗn Phi-er, Yacỡ, cớp Yang la a‑ễm Yacỡ, pỡq nứng án. Máh cũai canŏ́h Yê-su tỡ yỗn pỡq.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tữ alới toâq pỡ dống Yaru, Yê-su hữm clứng cũai nhiam atếh, cớp u‑ỗi casang lứq.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Án mut tâng dống, chơ án blớh alới neq: “Nŏ́q anhia nhiam u‑ỗi casang lứq? Con ki tỡ bữn cuchĩt mŏ. Án bếq sâng.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ma alới ayê ra‑ac Yê-su. Ngkíq Yê-su tuih aloŏh nheq alới tễ dống. Án dững mpiq mpoaq mansễm ki cớp tỗp rien tễ án mut chu ntốq noau dŏq cumuiq ki.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Án tếc atĩ amŏq ki, cớp pai chóq amŏq ki neq: “Tali-tha cumi.” Santoiq nâi parlong loah la neq: “Amŏq ơi! Mới yuor tayứng!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Bo ki toâp amŏq ki yuor tayứng. Cớp têq án pupỡq. Anhúq án bữn muoi chít la bar cumo. Máh cũai ỡt ngki sâng dớt lứq tữ alới hữm amŏq ki bữn tamoong loah.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ma Yê-su patâp alới neq: “Chỗi atỡng ranáq nâi yỗn cũai canŏ́h dáng. Anhia ĩt crơng sana yỗn amŏq nâi cha.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.